Menu

Zaburzenie OUN

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
  1. Sachodent, 87,1 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Zevtera, 500 mg – przedawkowanie leku
  3. Imipenem + Cylastatyna ELC – przeciwwskazania
  4. Iomeron 350, 350 mg jodu/ml – profil bezpieczenstwa
  5. Iomeron 350, 350 mg jodu/ml – przeciwwskazania
  6. Iomeron 350, 350 mg jodu/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  7. Iomeron 400, 400 mg jodu/ml – przeciwwskazania
  8. Iomeron 400, 400 mg jodu/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Iomeron 300, 300 mg jodu/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  10. Iomeron 250, 250 mg jodu/ml – przeciwwskazania
  11. Iomeron 250, 250 mg jodu/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Ultravist 370, 768,86 mg/ml – przeciwwskazania
  13. Ultravist 300 – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Sachodent, 87,1 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Sachodent to żel stosowany w leczeniu bólu i stanów zapalnych jamy ustnej. Może powodować działania niepożądane, takie jak uczucie pieczenia błony śluzowej, skurcz oskrzeli, wrzód żołądka, wrzód dwunastnicy, zespół Reye'a oraz wydłużony czas krwawienia. Przedawkowanie może prowadzić do salicylizmu, objawiającego się m.in. bólami głowy, szumami usznymi, zaburzeniami słuchu, splątaniem, sennością, poceniem się, wymiotami, biegunką, gorączką i hiperwentylacją. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Zevtera, 500 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Zevtera może prowadzić do napadów drgawkowych, niewydolności nerek i reakcji nadwrażliwości. Zalecana dawka dla dorosłych to 500 mg co 8 godzin. W przypadku przedawkowania należy podjąć leczenie objawowe i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Imipenem + Cylastatyna ELC – przeciwwskazania

    Imipenem + Cylastatyna ELC to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz inne antybiotyki beta-laktamowe. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszelkich uczuleniach, chorobach przewodu pokarmowego, zaburzeniach ośrodkowego układu nerwowego oraz problemach z wątrobą, nerkami lub układem moczowym. Leku nie należy stosować w ciąży, chyba że lekarz zdecyduje inaczej. Niektóre działania niepożądane mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów.

  • Ilustracja poradnika Iomeron 350, 350 mg jodu/ml – profil bezpieczenstwa

    Iomeron to środek kontrastowy stosowany w diagnostyce radiologicznej. Kobiety karmiące mogą kontynuować karmienie piersią po jego podaniu. Nie ma danych na temat wpływu na prowadzenie pojazdów, ale zaleca się ostrożność. Osoby uzależnione od alkoholu powinny zachować ostrożność ze względu na możliwość obniżenia progu drgawkowego. Seniorzy są bardziej narażeni na działania niepożądane, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być odpowiednio nawodnieni przed podaniem leku.

  • Ilustracja poradnika Iomeron 350, 350 mg jodu/ml – przeciwwskazania

    Lek Iomeron nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na jego składniki oraz w przypadku powtórnej mielografii. Przed użyciem leku należy zachować ostrożność u pacjentów z alergiami, astmą, zaburzeniami tarczycy, niewydolnością nerek, cukrzycą, guzem chromochłonnym, nużliwością mięśni, ciężkimi chorobami układu krążenia, zaburzeniami OUN, alkoholizmem, zależnością lekową oraz w stanach pobudzenia. Najczęstsze działania niepożądane to uczucie gorąca, zawroty głowy, ból głowy, nadciśnienie tętnicze, duszność, wymioty, nudności, rumień, pokrzywka, świąd, ból w klatce piersiowej, ból i uczucie ciepła w miejscu podania. W przypadku przedawkowania należy podtrzymywać czynności życiowe, stosować terapię objawową oraz dializę lub hemodializę.

  • Ilustracja poradnika Iomeron 350, 350 mg jodu/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Interakcje leku Iomeron z innymi lekami obejmują pochodne biguanidu, leki obniżające próg drgawkowy oraz interleukinę-2 i interferon. Lek może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych oraz jodochwytność izotopów radioaktywnych. Stosowanie Iomeron z alkoholem może prowadzić do zwiększenia przepuszczalności bariery krew-mózg i obniżenia progu drgawkowego.

  • Ilustracja poradnika Iomeron 400, 400 mg jodu/ml – przeciwwskazania

    Lek Iomeron, stosowany jako środek kontrastowy w diagnostyce radiologicznej, ma określone przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość na substancję czynną i powtórna mielografia. Przed jego zastosowaniem należy zachować szczególne środki ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z alergiami, astmą, niewydolnością nerek, cukrzycą, ciężkimi chorobami układu krążenia oraz zaburzeniami neurologicznymi. Najczęstsze działania niepożądane to uczucie gorąca, zawroty głowy, ból głowy, nudności, wymioty, ból pleców i reakcje w miejscu podania.

  • Ilustracja poradnika Iomeron 400, 400 mg jodu/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Iomeron może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak metformina, leki obniżające próg drgawkowy, beta-adrenolityki oraz interleukina-2. Może również wpływać na wyniki badań laboratoryjnych oraz jodochwytność izotopów radioaktywnych. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Iomeron nie jest zalecane, ponieważ może zwiększać ryzyko działań niepożądanych i wpływać na działanie leku.

  • Ilustracja poradnika Iomeron 300, 300 mg jodu/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Iomeron, środek kontrastowy, może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak pochodne biguanidu, interleukina-2, interferon oraz leki obniżające próg drgawkowy. Może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych i jodochwytność izotopów radioaktywnych. Alkoholizm zwiększa przepuszczalność bariery krew-mózg, co prowadzi do zaburzeń OUN. Pacjenci powinni konsultować się z lekarzem przed zastosowaniem Iomeron.

  • Ilustracja poradnika Iomeron 250, 250 mg jodu/ml – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Iomeron obejmują nadwrażliwość na jego składniki oraz powtórną mielografię. Przed zastosowaniem leku należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące alergie, zaburzenia czynności tarczycy, niewydolność nerek, cukrzycę, guzy chromochłonne, nużliwość mięśni, ciężkie choroby układu krążenia, zaburzenia OUN, alkoholizm, zależność lekową oraz stany pobudzenia. Ważne jest również unikanie wynaczynienia podczas podawania leku.

  • Ilustracja poradnika Iomeron 250, 250 mg jodu/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Iomeron, środek kontrastowy, może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak metformina, leki obniżające próg drgawkowy oraz interleukina-2 i interferon. Może również wpływać na wyniki badań laboratoryjnych oraz jodochwytność izotopów radioaktywnych. Spożywanie alkoholu przed badaniem z użyciem Iomeronu nie jest zalecane, ponieważ może to zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Ultravist 370, 768,86 mg/ml – przeciwwskazania

    Ultravist to środek kontrastowy stosowany w diagnostyce rentgenowskiej. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na jod, odwodnienie, ciężkie choroby nerek i serca oraz guz chromochłonny nadnerczy. Środki ostrożności obejmują astmę, zaburzenia czynności tarczycy i układu nerwowego oraz stosowanie beta-adrenolityków. Najczęstsze działania niepożądane to bóle głowy, nudności i rozszerzenie naczyń krwionośnych.

  • Ilustracja poradnika Ultravist 300 – przeciwwskazania

    Ultravist to środek kontrastowy stosowany w diagnostyce rentgenowskiej. Nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na jod, odwodnieniem, ciężkimi chorobami nerek, astmą, innymi alergiami, chorobami tarczycy, guzem chromochłonnym nadnerczy i miastenią. Przed podaniem leku należy go ogrzać do temperatury ciała, monitorować pacjenta, rozważyć premedykację kortykosteroidami i zapewnić odpowiednie nawodnienie. Możliwe działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości, problemy z nerkami, reakcje skórne, problemy neurologiczne i problemy sercowo-naczyniowe.