Menu

Wzrost temperatury ciała

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Rezafungina – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Blinatumomab -przedawkowanie substancji
  3. Sedaconda, 100 % (V/V) – wskazania – na co działa?
  4. Sulpiryd Hasco, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Fluarix Tetra, 1 dawka (0,5 ml) – przedawkowanie leku
  6. Rocuronium Kalceks, 10 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  7. Rocuronium Kalceks, 10 mg/ml – stosowanie u dzieci
  8. Rocuronium bromide hameln, 10 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Desfluran Piramal, 100 % v/v – stosowanie w ciąży
  10. Cluvot 1250 j.m. – stosowanie u dzieci
  11. Cluvot 250 j.m. – wskazania – na co działa?
  12. Uman albumin 20% kedrion, 200 g/l; 10 g/50 ml; – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Anzorin, 20 mg – profil bezpieczenstwa
  14. Olanzapine Lekam, 20 mg – profil bezpieczenstwa
  15. Olanzapine Lekam, 10 mg – profil bezpieczenstwa
  16. Eurican DAP-LR – przeciwwskazania
  17. SMOFlipid – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Esmeron, 50 mg/5 ml – stosowanie w ciąży
  19. Starazolin, 0,5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Sulpiryd Teva, 50 mg – przeciwwskazania
  21. Sulpiryd Teva, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  22. Sulpiryd Teva, 50 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Rezafungina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Rezafungina jest substancją stosowaną dożylnie, która może wywoływać zarówno łagodne, jak i poważniejsze działania niepożądane. Najczęściej zgłaszane objawy to obniżony poziom potasu we krwi, gorączka oraz biegunka. Wśród innych możliwych skutków ubocznych znajdują się reakcje związane z podaniem leku, zmiany w wynikach badań laboratoryjnych oraz różnorodne objawy ze strony układów: pokarmowego, skóry, krwi czy mięśni. Warto wiedzieć, które objawy występują często, a które należą do rzadkości.

  • Ilustracja poradnika Blinatumomab -przedawkowanie substancji

    Blinatumomab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu niektórych typów białaczki. Przedawkowanie tego leku może prowadzić do nasilonych działań niepożądanych, które wymagają natychmiastowej reakcji. Dowiedz się, jakie objawy mogą świadczyć o przedawkowaniu oraz jakie kroki należy podjąć w takiej sytuacji.

  • Ilustracja poradnika Sedaconda, 100 % (V/V) – wskazania – na co działa?

    Lek Sedaconda, zawierający izofluran, jest stosowany do sedacji dorosłych pacjentów wentylowanych mechanicznie podczas intensywnej opieki medycznej. Dawkowanie zależy od wieku, stanu zdrowia i poziomu uspokojenia pacjenta. Możliwe działania niepożądane obejmują reakcje anafilaktyczne, hiperkaliemię, depresję oddechową i hipertermię złośliwą.

  • Ilustracja poradnika Sulpiryd Hasco, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Sulpiryd Hasco stosowany w leczeniu schizofrenii i zaburzeń depresyjnych może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to uspokojenie, senność oraz objawy pozapiramidowe. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny czy zakrzepy w żyłach. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych działań niepożądanych i skonsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Fluarix Tetra, 1 dawka (0,5 ml) – przedawkowanie leku

    Szczepionka Fluarix Tetra jest stosowana w celu ochrony przed grypą. Przedawkowanie może wystąpić w wyniku podania większej ilości szczepionki niż zalecana dawka 0,5 ml. Objawy przedawkowania obejmują ból w miejscu podania, zmęczenie, ból mięśni i stawów, gorączkę oraz reakcje alergiczne. Aby uniknąć przedawkowania, należy przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania i monitorować pacjentów po podaniu szczepionki.

  • Ilustracja poradnika Rocuronium Kalceks, 10 mg/ml – profil bezpieczenstwa

    Lek Rocuronium Kalceks jest stosowany jako środek zwiotczający mięśnie podczas zabiegów chirurgicznych. Kobiety karmiące powinny powstrzymać się od karmienia piersią przez 6 godzin po podaniu leku. Pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn przez co najmniej 24 godziny po całkowitym ustąpieniu działania leku. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu przed i po zabiegu chirurgicznym. U seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby zaleca się ostrożność i monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.

  • Ilustracja poradnika Rocuronium Kalceks, 10 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Lek Rocuronium Kalceks jest stosowany u dzieci jako środek zwiotczający mięśnie podczas zabiegów chirurgicznych, ale jego stosowanie w stanach nagłych jest ograniczone. Alternatywne leki, takie jak sukcynylocholina, wekuronium i atrakurium, mogą być stosowane w zależności od stanu zdrowia pacjenta i rodzaju zabiegu. Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku, lekarz anestezjolog powinien dokładnie ocenić stan zdrowia dziecka.

  • Ilustracja poradnika Rocuronium bromide hameln, 10 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Rocuronium bromide hameln to lek stosowany w znieczuleniu ogólnym, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to obniżenie ciśnienia krwi, wzrost częstości akcji serca oraz ból w okolicy miejsca wstrzyknięcia. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak reakcje alergiczne, skurcz oskrzeli, powikłania anestezjologiczne dróg oddechowych, wiotkość mięśni oraz miopatia steroidowa. U dzieci może wystąpić tachykardia. Ważne jest, aby zgłaszać wszelkie działania niepożądane lekarzowi lub farmaceucie.

  • Ilustracja poradnika Desfluran Piramal, 100 % v/v – stosowanie w ciąży

    Desfluran Piramal może być stosowany u kobiet w ciąży i karmiących piersią tylko w razie absolutnej konieczności. Brak jest wystarczających danych dotyczących jego bezpieczeństwa w tej grupie pacjentek. Alternatywne leki znieczulające, takie jak propofol, sevofluran i izofluran, mogą być bezpieczniejsze dla matki i dziecka.

  • Ilustracja poradnika Cluvot 1250 j.m. – stosowanie u dzieci

    Cluvot jest lekiem stosowanym w leczeniu wrodzonego niedoboru czynnika XIII krzepnięcia krwi i jest bezpieczny dla dzieci. Dawkowanie powinno być indywidualnie dobrane. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje alergiczne i wzrost temperatury ciała. Alternatywne leki to m.in. fibryna, koncentraty czynników krzepnięcia oraz desmopresyna.

  • Ilustracja poradnika Cluvot 250 j.m. – wskazania – na co działa?

    Cluvot jest lekiem stosowanym w leczeniu wrodzonego niedoboru czynnika XIII, który jest kluczowy dla procesu krzepnięcia krwi. Lek jest wskazany do profilaktycznego leczenia oraz leczenia krwawień podczas zabiegów chirurgicznych. Dawkowanie jest indywidualnie dostosowane do pacjenta, a najczęstsze działania niepożądane to reakcje alergiczne. Cluvot nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze.

  • Ilustracja poradnika Uman albumin 20% kedrion, 200 g/l; 10 g/50 ml; – działania niepożądane i skutki uboczne

    UMAN ALBUMIN 20% KEDRION to lek stosowany w celu uzupełnienia i utrzymania objętości krwi krążącej. Może powodować różne działania niepożądane, od łagodnych reakcji, takich jak zaczerwienienie twarzy i pokrzywka, po ciężkie reakcje, takie jak wstrząs. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i monitorowali swoje zdrowie podczas stosowania leku. Bezpieczeństwo wirusowe jest zapewnione przez procedury selekcji dawców i badania na obecność wirusów, ale możliwość przeniesienia czynników zakaźnych nie jest całkowicie wykluczona. Stosowanie leku u dzieci i młodzieży nie jest jeszcze dokładnie zbadane.

  • Ilustracja poradnika Anzorin, 20 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Anzorin, zawierający olanzapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów manii. Kobiety karmiące nie powinny stosować tego leku, ponieważ olanzapina przenika do mleka kobiecego. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn może być niebezpieczne ze względu na możliwe działania niepożądane, takie jak senność i zawroty głowy. Spożywanie alkoholu podczas leczenia Anzorin może nasilać działanie uspokajające leku. U seniorów stosowanie olanzapiny może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak udar czy zapalenie płuc. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być regularnie monitorowani podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Olanzapine Lekam, 20 mg – profil bezpieczenstwa

    Olanzapina jest lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym w leczeniu schizofrenii i epizodów manii. Kobiety karmiące powinny unikać stosowania olanzapiny, ponieważ przenika ona do mleka matki. Lek może powodować senność i zawroty głowy, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Stosowanie olanzapiny z alkoholem może nasilać działanie uspokajające leku. U pacjentów w podeszłym wieku stosowanie olanzapiny może zwiększać ryzyko poważnych działań niepożądanych. Nie stwierdzono znaczących różnic w farmakokinetyce olanzapiny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, ale zaleca się ostrożność. Farmakokinetyka olanzapiny może być zmieniona u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, dlatego zaleca się regularne monitorowanie stanu zdrowia tych pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Olanzapine Lekam, 10 mg – profil bezpieczenstwa

    Olanzapina jest lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym w leczeniu schizofrenii i epizodów manii. Kobiety karmiące powinny unikać stosowania olanzapiny, ponieważ przenika ona do mleka matki i może powodować działania niepożądane u noworodków. Olanzapina może wywoływać senność i zawroty głowy, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Stosowanie olanzapiny w połączeniu z alkoholem może nasilać działanie uspokajające leku. U pacjentów w podeszłym wieku stosowanie olanzapiny może zwiększać ryzyko poważnych działań niepożądanych. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie stwierdzono znaczących różnic w farmakokinetyce olanzapiny, natomiast u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby farmakokinetyka olanzapiny może być zmieniona.

  • Ilustracja poradnika Eurican DAP-LR – przeciwwskazania

    Szczepionka Eurican DAP-LR jest stosowana do ochrony psów przed wirusem nosówki, adenowirusem, parwowirusem, leptospirozą i wścieklizną. Nie stwierdzono przeciwwskazań do jej stosowania, ale należy przestrzegać środków ostrożności, takich jak szczepienie wyłącznie zdrowych zwierząt i zachowanie zasad aseptyki. Najczęstsze działania niepożądane to odczyn miejscowy i stan nadwrażliwości. W przypadku przypadkowej samoiniekcji należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską.

  • Ilustracja poradnika SMOFlipid – działania niepożądane i skutki uboczne

    SMOFlipid to emulsja tłuszczowa stosowana w żywieniu pozajelitowym, która może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to nieznaczny wzrost temperatury ciała. Niezbyt częste obejmują dreszcze, utratę apetytu, nudności i wymioty. Rzadkie działania niepożądane to reakcje alergiczne, uczucie zimna lub gorąca, bladość, sine zabarwienie skóry i błon śluzowych, bóle szyi, pleców, kości, klatki piersiowej i lędźwi, podwyższone lub obniżone ciśnienie krwi oraz duszność. Bardzo rzadko może wystąpić priapizm. Zespół przedawkowania tłuszczu objawia się zwiększoną ilością tłuszczu we krwi, gorączką, zaburzeniami w funkcjonowaniu wielu narządów oraz śpiączką.

  • Ilustracja poradnika Esmeron, 50 mg/5 ml – stosowanie w ciąży

    Esmeron jest lekiem zwiotczającym mięśnie stosowanym podczas zabiegów chirurgicznych. Jego stosowanie u kobiet w ciąży i karmiących piersią wymaga ostrożności i nadzoru lekarza. Brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania Esmeronu w tych grupach pacjentek. Alternatywne leki, takie jak sukcynylocholina, wekuronium i rokuronium, mogą być bezpieczniejsze, ale również wymagają monitorowania przez specjalistę.

  • Ilustracja poradnika Starazolin, 0,5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Starazolin, lek stosowany w leczeniu objawowym stanów zapalnych spojówek, może powodować różnorodne działania niepożądane, takie jak ból oczu, reaktywne przekrwienie, niewyraźne widzenie i podrażnienie spojówek. Często występujące skutki uboczne obejmują pieczenie błon śluzowych, suchość błon śluzowych, kołatanie serca i bóle głowy. Przedawkowanie leku może prowadzić do poważnych objawów, takich jak senność, obniżenie temperatury ciała, bradykardia i bezdech. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych zagrożeń i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Sulpiryd Teva, 50 mg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem stosowania leku Sulpiryd Teva należy upewnić się, że nie występują żadne przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość, guz chromochłonny, ostra porfiria, guzy związane z nadmiernym wydzielaniem prolaktyny, jednoczesne stosowanie lewodopy oraz karmienie piersią. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z chorobą Parkinsona, padaczką, niewydolnością nerek oraz u pacjentów w podeszłym wieku. Ważne jest unikanie jednoczesnego stosowania niektórych leków, które mogą wywołać niepożądane interakcje, takich jak lewodopa, leki wywołujące torsade de pointes oraz alkohol.

  • Ilustracja poradnika Sulpiryd Teva, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Sulpiryd Teva może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym lewodopą, lekami wywołującymi torsade de pointes, bradykardię oraz zaburzenia równowagi elektrolitowej. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak leki zobojętniające sok żołądkowy, ropinirol, lit oraz klonidyna. Podczas stosowania leku należy unikać spożywania napojów alkoholowych oraz leków zawierających alkohol.

  • Ilustracja poradnika Sulpiryd Teva, 50 mg – dawkowanie leku

    Lek Sulpiryd Teva jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń psychicznych, takich jak schizofrenia, zaburzenia depresyjne, migrena oraz zawroty głowy. Prawidłowe dawkowanie leku jest kluczowe dla jego skuteczności i bezpieczeństwa. Dawkowanie dla dorosłych zależy od rodzaju schorzenia i wynosi od 50 mg do 1600 mg na dobę. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci poniżej 14 roku życia. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek dawkę należy dostosować. Lek należy zażywać co najmniej na godzinę przed posiłkiem lub dwie godziny po posiłku. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.