Menu

Wodobrzusze

Produkty powiązane z wodobrzusze
Furosemidum Polfarmex, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polfarmex, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polpharma, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polpharma, tabletki, 40 mg
Hydrochlorothiazide Orion, tabletki, 12,5 mg
Hydrochlorothiazide Orion, tabletki, 12,5 mg
Hydrochlorothiazide Orion, tabletki, 25 mg
Hydrochlorothiazide Orion, tabletki, 25 mg
Hydrochlorothiazidum Polpharma, tabletki, 12,5 mg
Hydrochlorothiazidum Polpharma, tabletki, 12,5 mg
Hydrochlorothiazidum Polpharma, tabletki, 25 mg
Hydrochlorothiazidum Polpharma, tabletki, 25 mg
Indapen SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 1,5 mg
Indapen SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 1,5 mg
Indapen, tabletki powlekane, 2,5 mg
Indapen, tabletki powlekane, 2,5 mg
Spironol, tabletki powlekane, 100 mg
Spironol, tabletki powlekane, 100 mg
Spironol, tabletki powlekane, 50 mg
Spironol, tabletki powlekane, 50 mg
Spironol, tabletki, 25 mg
Spironol, tabletki, 25 mg
Torsemed, tabletki, 10 mg
Torsemed, tabletki, 10 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Kamil Pajor
Kamil Pajor
  1. Jakie są tabletki na odwodnienie na receptę?
  2. Torasemid – porównanie substancji czynnych
  3. Spironolakton – porównanie substancji czynnych
  4. Eplerenon – porównanie substancji czynnych
  5. Siarczan sodu – porównanie substancji czynnych
  6. Kanrenon – porównanie substancji czynnych
  7. Finerenon – porównanie substancji czynnych
  8. Amiloryd – porównanie substancji czynnych
  9. Furosemid – wskazania – na co działa?
  10. Hydrochlorotiazyd – wskazania – na co działa?
  11. Hydrochlorotiazyd – profil bezpieczeństwa
  12. Metotreksat – mechanizm działania
  13. Metotreksat – profil bezpieczeństwa
  14. Metotreksat – przeciwwskazania
  15. Ofloksacyna – dawkowanie leku
  16. Pregabalina – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Ryfaksymina – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Spironolakton – wskazania – na co działa?
  19. Urofolitropina – profil bezpieczeństwa
  20. Urofolitropina -przedawkowanie substancji
  21. Triflurydyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Tremelimumab – przeciwwskazania
  23. Tisagenlecleucel – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Tioguanina – profil bezpieczeństwa
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Jakie są leki moczopędne na receptę?
    Układ sercowo-naczyniowy, Na receptę

    Jak działają diuretyki, czyli leki na odwodnienie? Leki moczopędne, czyli diuretyki to jedna z ważnych grup leków stosowanych w leczeniu nadciśnienia tętniczego, jak i niewydolności mięśnia sercowego. Leki moczopędne działają najczęściej hamując transport czynny sodu w kanaliku nerkowym, bądź utrudniając dopływ jonów sodowych lub chlorkowych do  miejsc transportu. Diuretyki nie wpływają jedynie na zwiększenie wydalania […]

  • Ilustracja poradnika Torasemid – porównanie substancji czynnych

    Torasemid, furosemid i spironolakton to leki moczopędne, które choć należą do tej samej grupy leków, wykazują istotne różnice w zastosowaniu, mechanizmie działania oraz bezpieczeństwie u różnych grup pacjentów. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi substancjami, ich główne wskazania oraz na co należy zwrócić uwagę podczas leczenia, by wybrać najodpowiedniejszą opcję dla konkretnego przypadku.

  • Ilustracja poradnika Spironolakton – porównanie substancji czynnych

    Spironolakton, eplerenon i furosemid to leki moczopędne, które często są stosowane w leczeniu obrzęków, niewydolności serca czy nadciśnienia. Choć należą do tej samej szerokiej grupy, różnią się mechanizmem działania i profilem bezpieczeństwa. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice między tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego są wybierane przez lekarzy oraz na co należy zwrócić uwagę podczas ich stosowania.

  • Ilustracja poradnika Eplerenon – porównanie substancji czynnych

    Eplerenon, spironolakton i finerenon to leki z tej samej grupy, ale różnią się wskazaniami i profilem bezpieczeństwa. Eplerenon stosowany jest głównie po zawale serca i w przewlekłej niewydolności serca, spironolakton dodatkowo znajduje zastosowanie w leczeniu obrzęków czy nadciśnienia, a finerenon to nowoczesna opcja dla osób z przewlekłą chorobą nerek i cukrzycą typu 2. Każda z tych substancji ma inne zalecenia dotyczące dzieci, kobiet w ciąży czy osób z chorobami nerek lub wątroby. Warto poznać podobieństwa i różnice między tymi lekami, by wybrać terapię najlepiej dopasowaną do potrzeb konkretnego pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Siarczan sodu – porównanie substancji czynnych

    Siarczan sodu, pikosiarczan sodu oraz laktuloza to substancje przeczyszczające o różnym zastosowaniu i mechanizmach działania. Stosowane są głównie w przygotowaniu do badań jelit oraz leczeniu zaparć, ale różnią się wskazaniami, bezpieczeństwem użycia w różnych grupach pacjentów oraz możliwymi przeciwwskazaniami. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi trzema substancjami, aby lepiej zrozumieć ich rolę w leczeniu i przygotowaniu do procedur medycznych.

  • Ilustracja poradnika Kanrenon – porównanie substancji czynnych

    Kanrenon, spironolakton i eplerenon należą do tej samej grupy leków – antagonistów aldosteronu, które mają zastosowanie w leczeniu schorzeń związanych z zatrzymywaniem wody i soli w organizmie. Mimo że działają w podobny sposób, różnią się pod względem wskazań, drogi podania oraz bezpieczeństwa stosowania w różnych grupach pacjentów. Poznaj najważniejsze różnice i podobieństwa tych substancji czynnych, aby lepiej zrozumieć ich rolę w terapii chorób serca, wątroby i nerek.

  • Ilustracja poradnika Finerenon – porównanie substancji czynnych

    Finerenon, eplerenon i spironolakton należą do grupy leków nazywanych antagonistami aldosteronu, które mają istotny wpływ na leczenie przewlekłych chorób serca i nerek. Choć ich działanie polega na blokowaniu tego samego receptora, różnią się wskazaniami do stosowania, bezpieczeństwem u różnych grup pacjentów oraz profilem działań niepożądanych. Zrozumienie podobieństw i różnic między tymi substancjami pomaga w wyborze najlepszego leczenia dla pacjenta, zwłaszcza w kontekście schorzeń towarzyszących, wieku czy planowania rodziny.

  • Ilustracja poradnika Amiloryd – porównanie substancji czynnych

    Amiloryd, spironolakton i eplerenon to leki, które pomagają w regulacji gospodarki wodno-elektrolitowej, szczególnie u osób z niewydolnością serca, nadciśnieniem czy obrzękami. Chociaż wszystkie należą do grupy diuretyków oszczędzających potas, różnią się zakresem wskazań, mechanizmem działania i profilem bezpieczeństwa. Poznaj podobieństwa i kluczowe różnice między tymi trzema substancjami, by lepiej zrozumieć ich zastosowanie oraz potencjalne ryzyko związane z ich stosowaniem w różnych grupach pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Furosemid – wskazania – na co działa?

    Furosemid to silny lek moczopędny, który pomaga usuwać nadmiar płynów z organizmu, szczególnie w przypadku obrzęków związanych z chorobami serca, nerek czy wątroby. Stosuje się go zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, w różnych postaciach i dawkach, dostosowanych do konkretnej potrzeby zdrowotnej. Poznaj szczegółowe wskazania do stosowania furosemidu oraz różnice w jego wykorzystaniu w zależności od wieku, schorzenia i drogi podania.

  • Ilustracja poradnika Hydrochlorotiazyd – wskazania – na co działa?

    Hydrochlorotiazyd to substancja czynna należąca do grupy leków moczopędnych, która odgrywa ważną rolę w leczeniu nadciśnienia tętniczego i obrzęków. Wykorzystywany jest zarówno samodzielnie, jak i w połączeniach z innymi lekami, co pozwala skuteczniej kontrolować ciśnienie krwi u dorosłych. Dzięki wieloletniemu doświadczeniu klinicznemu oraz udowodnionej skuteczności, hydrochlorotiazyd jest jednym z najczęściej stosowanych składników w terapii chorób układu sercowo-naczyniowego. Poznaj dokładne wskazania do jego stosowania oraz sytuacje, w których jego użycie jest szczególnie zalecane.

  • Ilustracja poradnika Hydrochlorotiazyd – profil bezpieczeństwa

    Hydrochlorotiazyd to popularny składnik leków moczopędnych, szeroko stosowany w leczeniu nadciśnienia i obrzęków. Jego profil bezpieczeństwa zależy od wielu czynników, takich jak obecność innych chorób, wiek czy przyjmowanie innych leków. Stosowanie hydrochlorotiazydu wymaga zachowania szczególnej ostrożności u osób z zaburzeniami nerek, wątroby czy u kobiet w ciąży. Warto poznać potencjalne zagrożenia, skutki uboczne oraz grupy pacjentów, które wymagają szczególnej uwagi podczas terapii tym lekiem.

  • Ilustracja poradnika Metotreksat – mechanizm działania

    Metotreksat to substancja czynna o szerokim zastosowaniu, wykorzystywana zarówno w leczeniu nowotworów, jak i chorób autoimmunologicznych czy łuszczycy. Jego mechanizm działania polega na hamowaniu namnażania komórek, co pozwala na skuteczne zwalczanie szybko dzielących się komórek nowotworowych, ale także wpływa na procesy zapalne w organizmie. Poznaj, jak metotreksat działa w Twoim ciele, jak jest przetwarzany i wydalany, a także jakie wnioski płyną z badań nad tą substancją.

  • Ilustracja poradnika Metotreksat – profil bezpieczeństwa

    Metotreksat to substancja czynna szeroko stosowana w leczeniu różnych chorób, w tym nowotworów, łuszczycy czy schorzeń reumatycznych. Profil bezpieczeństwa tej substancji jest złożony i zależy od wielu czynników, takich jak postać leku, dawka, sposób podania oraz stan zdrowia pacjenta. Ważne jest, aby przed zastosowaniem metotreksatu znać możliwe ryzyka i środki ostrożności, zwłaszcza u osób z chorobami nerek, wątroby, kobiet w ciąży, matek karmiących oraz seniorów.

  • Ilustracja poradnika Metotreksat – przeciwwskazania

    Metotreksat to lek o silnym działaniu, wykorzystywany w leczeniu nowotworów, chorób autoimmunologicznych oraz łuszczycy. Pomimo skuteczności, jego stosowanie wiąże się z szeregiem przeciwwskazań, które należy znać, by uniknąć poważnych powikłań. W tym opisie znajdziesz najważniejsze informacje o sytuacjach, w których metotreksat nie powinien być stosowany lub wymaga szczególnej ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Ofloksacyna – dawkowanie leku

    Ofloksacyna to antybiotyk z grupy fluorochinolonów, który występuje w różnych postaciach i jest stosowany zarówno ogólnoustrojowo (doustnie), jak i miejscowo (do oczu lub do uszu). Dawkowanie tego leku zależy od postaci, drogi podania, rodzaju zakażenia oraz wieku i stanu zdrowia pacjenta. Szczególne znaczenie ma dostosowanie dawki u osób z chorobami nerek i wątroby oraz u dzieci i młodzieży, dla których ofloksacyna nie zawsze jest odpowiednia. Poznaj szczegółowe schematy dawkowania i zasady bezpiecznego stosowania tej substancji.

  • Ilustracja poradnika Pregabalina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Pregabalina to substancja czynna, która może powodować zarówno łagodne, jak i poważniejsze działania niepożądane, takie jak senność, zawroty głowy czy zaburzenia widzenia. Profil działań ubocznych zależy od dawki, długości leczenia oraz indywidualnych cech pacjenta. Poznaj szczegółowe informacje na temat możliwych skutków ubocznych i ich częstotliwości, by świadomie podejmować decyzje o terapii.

  • Ilustracja poradnika Ryfaksymina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ryfaksymina to antybiotyk działający głównie w przewodzie pokarmowym, który wykazuje stosunkowo korzystny profil bezpieczeństwa. Działania niepożądane związane z jej stosowaniem najczęściej dotyczą układu trawiennego i mają łagodny przebieg, ale mogą też pojawić się rzadziej poważniejsze reakcje skórne. Częstość i rodzaj objawów ubocznych mogą zależeć od postaci leku, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Spironolakton – wskazania – na co działa?

    Spironolakton to lek moczopędny oszczędzający potas, który odgrywa ważną rolę w leczeniu niewydolności serca, nadciśnienia tętniczego oraz schorzeń związanych z zatrzymaniem wody w organizmie. Jego działanie pomaga usuwać nadmiar płynów i kontrolować poziom elektrolitów, co jest szczególnie istotne dla osób z chorobami serca, wątroby i nerek. Sprawdź, w jakich przypadkach spironolakton znajduje zastosowanie oraz na co należy zwrócić uwagę podczas jego stosowania.

  • Ilustracja poradnika Urofolitropina – profil bezpieczeństwa

    Urofolitropina to substancja czynna stosowana w leczeniu niepłodności u kobiet, która pobudza dojrzewanie komórek jajowych. Stosowanie urofolitropiny wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego, ponieważ reakcja na leczenie może być bardzo indywidualna, a nieprawidłowe użycie może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak hiperstymulacja jajników czy ciąża mnoga. Poznaj profil bezpieczeństwa tej substancji oraz środki ostrożności, które warto znać przed rozpoczęciem terapii.

  • Ilustracja poradnika Urofolitropina -przedawkowanie substancji

    Urofolitropina to substancja wykorzystywana w leczeniu niepłodności, będąca oczyszczonym hormonem folikulotropowym (FSH). Jej stosowanie wymaga precyzyjnego dawkowania, a przekroczenie zalecanych dawek może prowadzić do poważnych powikłań, zwłaszcza u kobiet. Przedawkowanie tej substancji może skutkować niebezpieczną hiperstymulacją jajników, dlatego warto poznać potencjalne objawy i zalecane postępowanie w takich przypadkach.

  • Ilustracja poradnika Triflurydyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Triflurydyna to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu niektórych nowotworów, często w połączeniu z typiracylem. Jej stosowanie wiąże się z możliwością wystąpienia działań niepożądanych, które mogą być różne w zależności od indywidualnych predyspozycji pacjenta, wieku, a także od postaci leku i drogi podania. Wśród najczęstszych działań niepożądanych można wymienić zaburzenia krwi, układu pokarmowego czy zmęczenie, ale mogą pojawić się również poważniejsze reakcje wymagające kontroli lekarskiej. Poznanie potencjalnych skutków ubocznych triflurydyny pozwala pacjentom na świadome monitorowanie swojego stanu zdrowia podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Tremelimumab – przeciwwskazania

    Tremelimumab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu nowotworów, która działa poprzez pobudzanie układu odpornościowego do walki z komórkami rakowymi. Jednak jej stosowanie wiąże się z określonymi przeciwwskazaniami oraz sytuacjami, w których należy zachować szczególną ostrożność. Poznaj, kiedy tremelimumab jest bezwzględnie przeciwwskazany, a kiedy jego zastosowanie wymaga dokładnej oceny korzyści i ryzyka przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Tisagenlecleucel – działania niepożądane i skutki uboczne

    Tisagenlecleucel to nowoczesna terapia komórkowa wykorzystywana w leczeniu niektórych nowotworów krwi. Jej stosowanie wiąże się z możliwością wystąpienia zarówno częstych, jak i poważnych działań niepożądanych, które mogą różnić się w zależności od wskazania, postaci leku czy indywidualnych cech pacjenta. Działania te są szeroko monitorowane, a informacje na ich temat są stale aktualizowane, aby zapewnić bezpieczeństwo osobom poddawanym terapii.

  • Ilustracja poradnika Tioguanina – profil bezpieczeństwa

    Tioguanina to lek cytotoksyczny stosowany w leczeniu nowotworów, który wymaga ścisłej kontroli bezpieczeństwa. Stosowanie tioguaniny wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza u osób z określonymi zaburzeniami genetycznymi, niewydolnością wątroby lub nerek oraz u dzieci i osób starszych. Właściwe monitorowanie oraz dostosowanie dawki są kluczowe, by zminimalizować ryzyko powikłań.