Menu

Wirus JC

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Ofatumumab – przeciwwskazania
  2. Natalizumab – przeciwwskazania
  3. Fumaran diroksymelu – przeciwwskazania
  4. Fingolimod – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Dimethyl fumarate Teva, 240 mg – wskazania – na co działa?
  6. Dimethyl fumarate Teva, 240 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Dimethyl fumarate Teva, 120 mg – wskazania – na co działa?
  8. Dimethyl fumarate Teva, 120 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Noroplex, 120 mg – wskazania – na co działa?
  10. Arbicen, 240 mg – dawkowanie leku
  11. Arbicen, 240 mg – wskazania – na co działa?
  12. Arbicen, 120 mg – dawkowanie leku
  13. Arbicen, 120 mg – stosowanie w ciąży
  14. Jaxteran, 120 mg – wskazania – na co działa?
  15. Jaxteran, 120 mg – dawkowanie leku
  16. Dimethyl fumarate Glenmark, 240 mg – przeciwwskazania
  17. Dimethyl fumarate Glenmark, 240 mg – dawkowanie leku
  18. Dimethyl fumarate Glenmark, 240 mg – stosowanie w ciąży
  19. Dimethyl fumarate Glenmark, 120 mg – przeciwwskazania
  20. Fumaran Dimetylu Adamed, 240 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  21. Dimethyl fumarate STADA, 120 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  22. Dimtruzic, 120 mg – dawkowanie leku
  23. Fingolimod Fresenius Kabi, 0,5 mg – dawkowanie leku
  24. Fingolimod Fresenius Kabi, 0,5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Ofatumumab – przeciwwskazania

    Ofatumumab to nowoczesny lek stosowany w leczeniu rzutowych postaci stwardnienia rozsianego u dorosłych. Jego działanie polega na celowanym wpływie na układ odpornościowy, co przynosi skuteczną kontrolę choroby. Jednak nie każdy pacjent może z niego bezpiecznie korzystać – istnieją sytuacje, w których jego stosowanie jest przeciwwskazane lub wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Poznaj najważniejsze informacje o przeciwwskazaniach do terapii ofatumumabem.

  • Ilustracja poradnika Natalizumab – przeciwwskazania

    Natalizumab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu stwardnienia rozsianego, która znacząco wpływa na przebieg choroby. Jednak jej użycie nie jest możliwe w każdym przypadku – istnieją określone przeciwwskazania, których należy bezwzględnie przestrzegać. Przed rozpoczęciem terapii niezwykle ważna jest szczegółowa ocena stanu zdrowia pacjenta i znajomość sytuacji, w których natalizumab może być szkodliwy. Poznaj, w jakich okolicznościach stosowanie tego leku jest niedozwolone, kiedy wymaga wyjątkowej ostrożności oraz na co zwrócić szczególną uwagę podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Fumaran diroksymelu – przeciwwskazania

    Fumaran diroksymelu to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego u dorosłych. Pomimo udowodnionej skuteczności, jej stosowanie nie zawsze jest możliwe. Istnieją określone sytuacje, w których lek ten jest bezwzględnie przeciwwskazany, a także przypadki wymagające szczególnej ostrożności. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania oraz okoliczności, w których stosowanie fumaranu diroksymelu powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarza.

  • Ilustracja poradnika Fingolimod – działania niepożądane i skutki uboczne

    Fingolimod to substancja stosowana w leczeniu stwardnienia rozsianego, która może powodować różne działania niepożądane. Najczęściej są one łagodne, takie jak ból głowy, biegunka czy kaszel, ale zdarzają się także poważniejsze objawy. Występowanie działań niepożądanych zależy m.in. od dawki, czasu stosowania, wieku pacjenta oraz stanu zdrowia. Profil bezpieczeństwa fingolimodu jest dobrze poznany dzięki szeroko zakrojonym badaniom klinicznym i obserwacjom po wprowadzeniu leku na rynek.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Teva, 240 mg – wskazania – na co działa?

    Dimethyl fumarate Teva jest lekiem stosowanym w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego (RRMS). Lek należy przyjmować pod nadzorem lekarza, zaczynając od dawki 120 mg dwa razy na dobę przez 7 dni, a następnie zwiększając do 240 mg dwa razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną oraz podejrzenie lub rozpoznanie postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML). Przed rozpoczęciem leczenia konieczne są badania krwi oraz monitorowanie funkcji nerek i wątroby. Najczęstsze działania niepożądane to nagłe zaczerwienienia skóry oraz zdarzenia ze strony układu pokarmowego.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Teva, 240 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Dimethyl fumarate Teva to lek stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Może powodować różne działania niepożądane, w tym napadowe zaczerwienienie skóry, biegunki, nudności, bóle brzucha oraz poważne skutki uboczne, takie jak PML, reakcje alergiczne i półpasiec. Działania niepożądane u dzieci są podobne do tych występujących u dorosłych, ale niektóre z nich mogą występować częściej. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Teva, 120 mg – wskazania – na co działa?

    Dimethyl fumarate Teva to lek stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego (RRMS). Lek jest dostępny w postaci kapsułek dojelitowych, twardych, zawierających 120 mg lub 240 mg fumaranu dimetylu. Wskazany jest dla pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 13 lat i starszych. Dawka początkowa wynosi 120 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 7 dni, a następnie zwiększa się do 240 mg dwa razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz podejrzenie lub rozpoznanie postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML). Przed rozpoczęciem leczenia i w trakcie jego trwania konieczne są regularne badania krwi oraz monitorowanie czynności nerek i…

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Teva, 120 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Dimethyl fumarate Teva, stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze to napadowe zaczerwienienie skóry, biegunka, nudności oraz bóle lub skurcze żołądka. Poważne skutki uboczne obejmują postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię (PML) i ciężkie reakcje alergiczne. U dzieci działania niepożądane mogą występować częściej niż u dorosłych. W razie wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Noroplex, 120 mg – wskazania – na co działa?

    Noroplex to lek stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego (RRMS) u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Zawiera substancję czynną fumaran dimetylu, która powstrzymuje układ odpornościowy przed uszkadzaniem mózgu i rdzenia kręgowego. Lek przyjmuje się doustnie, z posiłkiem, w dawkach 120 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 7 dni, a następnie 240 mg dwa razy na dobę. Najczęstsze działania niepożądane to zaczerwienienie skóry, biegunka, nudności oraz bóle lub skurcze żołądka. W rzadkich przypadkach może wystąpić postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (PML).

  • Ilustracja poradnika Arbicen, 240 mg – dawkowanie leku

    Lek Arbicen stosowany jest w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Dawka początkowa wynosi 120 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 7 dni, a następnie zwiększa się do 240 mg dwa razy na dobę. Lek należy przyjmować doustnie, połykać kapsułki w całości, popijając wodą, najlepiej z posiłkiem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz podejrzenie lub potwierdzenie PML. Najczęstsze działania niepożądane to nagłe zaczerwienienie skóry, problemy żołądkowo-jelitowe oraz zmniejszenie liczby białych krwinek.

  • Ilustracja poradnika Arbicen, 240 mg – wskazania – na co działa?

    Arbicen to lek stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego (RRMS). Zawiera substancję czynną fumaran dimetylu, która działa immunomodulacyjnie i przeciwzapalnie. Lek jest wskazany dla dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 13 lat i starszych. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest przeprowadzenie badań krwi oraz ocena funkcji nerek i wątroby. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są nagłe zaczerwienienia skóry oraz zdarzenia ze strony układu pokarmowego.

  • Ilustracja poradnika Arbicen, 120 mg – dawkowanie leku

    Lek Arbicen stosowany jest w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Dawka początkowa wynosi 120 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 7 dni, a następnie zwiększa się do 240 mg dwa razy na dobę. Lek należy przyjmować doustnie, popijając wodą, z posiłkiem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną oraz podejrzenie lub potwierdzenie wystąpienia PML. W przypadku pominięcia dawki, nie należy przyjmować podwójnej dawki. Należy unikać spożywania dużych ilości alkoholu w ciągu godziny od przyjęcia leku.

  • Ilustracja poradnika Arbicen, 120 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Arbicen przez kobiety w ciąży i karmiące piersią nie jest zalecane ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa. Alternatywne leki, takie jak glatiramer, interferon beta i azatiopryna, mogą być bezpieczniejsze, ale zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Jaxteran, 120 mg – wskazania – na co działa?

    JAXTERAN to lek stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego (RRMS) u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Zawiera substancję czynną fumaran dimetylu, która działa immunomodulacyjnie i przeciwzapalnie. Dawka początkowa wynosi 120 mg dwa razy na dobę, a dawka podtrzymująca to 240 mg dwa razy na dobę. Lek należy przyjmować z posiłkiem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną oraz postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię (PML). Najczęstsze działania niepożądane to zaczerwienienia skóry, biegunka, nudności i ból brzucha.

  • Ilustracja poradnika Jaxteran, 120 mg – dawkowanie leku

    Lek JAXTERAN stosuje się w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Początkowa dawka wynosi 120 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 7 dni, a następnie zwiększa się do 240 mg dwa razy na dobę. Lek należy przyjmować doustnie, z posiłkiem, połykać kapsułkę w całości. Dawkowanie dla dzieci i młodzieży (13 lat i starsi) jest takie samo jak dla dorosłych. Należy unikać spożywania wysokoprocentowych napojów alkoholowych w ciągu godziny od przyjęcia leku. Najczęstsze działania niepożądane to nagłe zaczerwienienie skóry, biegunka, nudności oraz bóle lub skurcze żołądka.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Glenmark, 240 mg – przeciwwskazania

    Dimethyl fumarate Glenmark to lek stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na dimetylu fumaran oraz podejrzenie lub potwierdzenie postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML). Pacjenci powinni poinformować lekarza o chorobach nerek, wątroby, żołądka, jelit oraz o ciężkich zakażeniach. Lekarz będzie monitorował liczbę białych krwinek oraz czynność nerek i wątroby. W razie podejrzenia półpaśca, pacjent powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Glenmark, 240 mg – dawkowanie leku

    Lek Dimethyl fumarate Glenmark stosuje się w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Dawka początkowa wynosi 120 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 7 dni, a następnie zwiększa się do 240 mg dwa razy na dobę. Lek należy przyjmować doustnie, połykać kapsułki w całości i popijać wodą. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię (PML). Najczęstsze działania niepożądane to zaczerwienienie skóry, biegunka, nudności i bóle brzucha. W przypadku pominięcia dawki, należy zachować 4-godzinną przerwę przed następną dawką. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Glenmark, 240 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Dimethyl fumarate Glenmark w ciąży i podczas karmienia piersią nie jest zalecane ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa. Alternatywne leki, takie jak glatiramer acetate, interferon beta i azathioprine, mogą być bezpieczniejsze, ale wymagają ścisłego nadzoru lekarza. Ważne jest, aby kobiety w ciąży i karmiące piersią skonsultowały się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Glenmark, 120 mg – przeciwwskazania

    Lek Dimethyl fumarate Glenmark jest stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego, ale istnieją pewne przeciwwskazania i środki ostrożności, które należy wziąć pod uwagę. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na jego składniki oraz przy podejrzeniu lub potwierdzeniu postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML). Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien monitorować liczbę białych krwinek oraz czynność nerek i wątroby. Należy również zachować ostrożność w przypadku chorób żołądka i jelit oraz ciężkich zakażeń. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym z lekami immunosupresyjnymi i nefrotoksycznymi oraz szczepionkami zawierającymi żywe drobnoustroje.

  • Ilustracja poradnika Fumaran Dimetylu Adamed, 240 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Fumaran Dimetylu Adamed może wchodzić w interakcje z lekami immunosupresyjnymi, nefrotoksycznymi oraz szczepionkami. Spożywanie pokarmu z lekiem może złagodzić działania niepożądane, a umiarkowane ilości alkoholu są dozwolone. Unikać dużych ilości wysokoprocentowych napojów alkoholowych.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate STADA, 120 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Dimethyl fumarate STADA może wchodzić w interakcje z lekami immunosupresyjnymi, przeciwnowotworowymi, nefrotoksycznymi oraz szczepionkami zawierającymi żywe drobnoustroje. Unikać jednoczesnego stosowania innych pochodnych kwasu fumarowego. Pokarm nie wpływa istotnie na działanie leku, ale może poprawić tolerancję na działania niepożądane. Należy unikać spożywania dużych ilości wysokoprocentowych napojów alkoholowych w ciągu godziny od przyjęcia leku, aby uniknąć żołądkowo-jelitowych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Dimtruzic, 120 mg – dawkowanie leku

    Dimtruzic to lek stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Dawka początkowa wynosi 120 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 7 dni, a następnie zwiększa się do 240 mg dwa razy na dobę. Lek należy przyjmować z posiłkiem, aby zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych. W przypadku pominięcia dawki, należy zachować 4-godzinny odstęp przed przyjęciem kolejnej dawki. Dimtruzic należy przyjmować doustnie, połykać kapsułki w całości, popijając wodą. W razie przedawkowania zaleca się wdrożenie objawowego leczenia wspomagającego.

  • Ilustracja poradnika Fingolimod Fresenius Kabi, 0,5 mg – dawkowanie leku

    Fingolimod Fresenius Kabi to lek stosowany w leczeniu ustępująco-nawracającej postaci stwardnienia rozsianego. Zalecana dawka to jedna kapsułka 0,5 mg raz na dobę, przyjmowana doustnie. Lek można przyjmować z posiłkiem lub bez, a kapsułki należy połykać w całości. W przypadku pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami wątroby należy zachować ostrożność. Przerwanie leczenia wymaga 6 tygodni przerwy przed rozpoczęciem nowego leczenia. Możliwe działania niepożądane to m.in. ból głowy, biegunka, kaszel, ból pleców oraz zwiększona aktywność enzymów wątrobowych.

  • Ilustracja poradnika Fingolimod Fresenius Kabi, 0,5 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Fingolimod Fresenius Kabi może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami przeciwnowotworowymi, immunomodulującymi, immunosupresyjnymi, kortykosteroidami, szczepionkami, lekami spowalniającymi czynność serca oraz lekami na nieregularne bicie serca. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak żywe szczepionki atenuowane i preparaty dziurawca. Chociaż nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, zaleca się ostrożność w jego spożywaniu podczas leczenia fingolimodem.