Menu

Uraz mnogi

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
  1. Aminomel 10 E – wskazania – na co działa?
  2. Aminomel 12,5 E – wskazania – na co działa?
  3. Aminomel 12,5 E – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Aminomel 10 E – wskazania – na co działa?

    AMINOMEL 10E jest stosowany jako składnik żywienia pozajelitowego, szczególnie u pacjentów po ciężkich urazach, w ostrych i przewlekłych chorobach wymagających żywienia pozajelitowego oraz w przypadku dużych zabiegów operacyjnych. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta, a maksymalna dawka dobowa wynosi 20 ml/kg mc. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, wstrząs, niedotlenienie komórkowe, obrzęk płuc, hiperkaliemię, hipernatremię, hipermagnezemię oraz zaburzenia metabolizmu aminokwasów. Należy zachować ostrożność w przypadku reakcji alergicznych, ryzyka zakażenia, znacznego niedożywienia oraz stosowania u dzieci i osób w podeszłym wieku. Działania niepożądane mogą obejmować reakcje anafilaktyczne, reakcje nadwrażliwości, hiperkaliemię, hiperamonemię, azotemię oraz problemy w miejscu podania infuzji.

  • Ilustracja poradnika Aminomel 12,5 E – wskazania – na co działa?

    Lek AMINOMEL 12,5E jest stosowany jako składnik żywienia pozajelitowego, szczególnie u pacjentów po ciężkich urazach, w ostrych i przewlekłych chorobach oraz po dużych zabiegach operacyjnych. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta i jego zapotrzebowania na aminokwasy. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, wstrząs, niedotlenienie komórkowe, obrzęk płuc, hiperkaliemię, hipernatremię, hipermagnezemię oraz zaburzenia metabolizmu aminokwasów. Ważne jest monitorowanie stanu pacjenta w trakcie leczenia. Działania niepożądane mogą obejmować reakcje alergiczne, trudności w oddychaniu, hiperkaliemię, hiperamonemię, niewydolność wątroby, zapalenie pęcherzyka żółciowego oraz azotemię.

  • Ilustracja poradnika Aminomel 12,5 E – dawkowanie leku

    Lek AMINOMEL 12,5E jest stosowany jako składnik żywienia pozajelitowego, zapewniający podaż składników niezbędnych do syntezy białka. Dawkowanie leku zależy od masy ciała pacjenta i stanu jego przemiany materii. Maksymalna prędkość wlewu wynosi 0,8 ml/kg mc./godz., a zalecana dawka dobowa to 6,4 – 8 ml/kg mc. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, niestabilnym stanem krążeniowym, niedotlenieniem komórkowym, obrzękiem płuc, zwiększonym stężeniem sodu, potasu lub magnezu w osoczu oraz wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu aminokwasów. Możliwe działania niepożądane to m.in. ciężkie reakcje alergiczne, hiperkaliemia, zaburzenia oddychania, hiperamonemia, niewydolność wątroby, zwłóknienie wątroby, cholestaza, stłuszczenie wątroby, zapalenie pęcherzyka żółciowego, kamica pęcherzyka żółciowego,…