Menu

Terapia podtrzymująca

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Afatynib – porównanie substancji czynnych
  2. Beklometazon – dawkowanie leku
  3. Tioguanina – stosowanie u dzieci
  4. Temozolomid -przedawkowanie substancji
  5. Ryzankizumab – dawkowanie leku
  6. Nalokson – dawkowanie leku
  7. Kwizartynib – przeciwwskazania
  8. Histamina – mechanizm działania
  9. Distygmina – dawkowanie leku
  10. Anifrolumab – dawkowanie leku
  11. Aklidyna – wskazania – na co działa?
  12. Erlotynib – wskazania – na co działa?
  13. Beclocomb, (100 mcg + 6 mcg)/da – dawkowanie leku
  14. Airiam, (100 mcg + 6 mcg)/da – dawkowanie leku
  15. Foscarnet sodium hexahydrate Tillomed, 24 mg/ml – wskazania – na co działa?
  16. Foscarnet sodium hexahydrate Tillomed, 24 mg/ml – dawkowanie leku
  17. Azacitidine Pharmascience, 25 mg/ml – stosowanie u dzieci
  18. Olanzapine APC, 5 mg – wskazania – na co działa?
  19. Erlotinib Krka, 25 mg – wskazania – na co działa?
  20. Erlotinib Zentiva, 150 mg – wskazania – na co działa?
  21. Erlotinib Zentiva, 100 mg – dawkowanie leku
  22. Erlotinib Vipharm, 150 mg – wskazania – na co działa?
  23. Lenalidomide Grindeks, 25 mg – dawkowanie leku
  24. Atorvastatin Bluefish AB, 60 mg – przedawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Afatynib – porównanie substancji czynnych

    Afatynib, dakomitynib i erlotynib to leki doustne wykorzystywane w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP) z określonymi mutacjami EGFR. Wszystkie należą do grupy inhibitorów kinazy tyrozynowej EGFR, ale różnią się zakresem wskazań, szczegółami działania oraz bezpieczeństwem stosowania u różnych grup pacjentów. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi trzema nowoczesnymi terapiami, aby lepiej zrozumieć, czym się kierować przy wyborze leczenia.

  • Ilustracja poradnika Beklometazon – dawkowanie leku

    Beklometazon to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu astmy, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) oraz schorzeń nosa, takich jak alergiczny nieżyt nosa. Dostępny jest w różnych postaciach, m.in. jako aerozol do nosa, aerozol inhalacyjny czy proszek do inhalacji. Dawkowanie beklometazonu zależy od rodzaju schorzenia, drogi podania, wieku pacjenta i nasilenia objawów. Poznaj szczegółowe schematy dawkowania dla dorosłych, dzieci, osób starszych oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Tioguanina – stosowanie u dzieci

    Tioguanina jest substancją stosowaną w leczeniu ostrych białaczek, również u dzieci. Jednak jej użycie w tej grupie pacjentów wymaga szczególnej ostrożności z powodu ryzyka poważnych działań niepożądanych, takich jak uszkodzenie wątroby czy zaburzenia pracy szpiku kostnego. W opisie znajdziesz informacje o bezpieczeństwie stosowania tioguaniny u dzieci, wskazaniach, zaleceniach dotyczących dawkowania oraz potencjalnych zagrożeniach.

  • Ilustracja poradnika Temozolomid -przedawkowanie substancji

    Temozolomid to lek stosowany w terapii nowotworów mózgu, który musi być przyjmowany bardzo ostrożnie. Przedawkowanie tej substancji może prowadzić do poważnych, a nawet śmiertelnych powikłań, szczególnie ze strony układu krwiotwórczego. Objawy przedawkowania są często ciężkie i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, dlatego tak ważne jest przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania.

  • Ilustracja poradnika Ryzankizumab – dawkowanie leku

    Ryzankizumab to nowoczesna substancja czynna stosowana u dorosłych w leczeniu łuszczycy plackowatej, łuszczycowego zapalenia stawów, choroby Leśniowskiego-Crohna oraz wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Schematy dawkowania różnią się w zależności od choroby, postaci leku i drogi podania. Dowiedz się, jak wygląda dawkowanie ryzankizumabu, na co zwrócić uwagę w przypadku różnych grup pacjentów oraz jak prawidłowo stosować tę substancję.

  • Ilustracja poradnika Nalokson – dawkowanie leku

    Nalokson to substancja ratująca życie w przypadku przedawkowania opioidów. Stosuje się go w różnych postaciach, zarówno jako lek podawany przez personel medyczny, jak i w formie dostępnej do użycia przez osoby postronne. Dawkowanie naloksonu zależy od drogi podania, wieku pacjenta oraz sytuacji klinicznej. Poznaj szczegółowe schematy dawkowania naloksonu – zarówno w postaci samodzielnej, jak i w połączeniu z innymi substancjami, takimi jak buprenorfina.

  • Ilustracja poradnika Kwizartynib – przeciwwskazania

    Kwizartynib to nowoczesny lek stosowany u dorosłych pacjentów z ostrą białaczką szpikową z mutacją FLT3-ITD. Jego działanie polega na blokowaniu określonych procesów w komórkach nowotworowych, co może poprawić skuteczność leczenia. Jednak nie wszyscy pacjenci mogą z niego bezpiecznie skorzystać – w pewnych przypadkach jego stosowanie jest przeciwwskazane lub wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj sytuacje, w których kwizartynib nie powinien być stosowany oraz dowiedz się, kiedy należy zachować szczególną czujność podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Histamina – mechanizm działania

    Mechanizm działania histaminy w organizmie jest złożony, ale jego zrozumienie pozwala lepiej pojąć, dlaczego ta substancja jest wykorzystywana w terapii wspierającej leczenie ostrej białaczki szpikowej. Histamina odgrywa kluczową rolę w regulowaniu funkcji układu odpornościowego i wspomaga niszczenie komórek nowotworowych przez naturalne mechanizmy obronne organizmu. Dzięki temu jej odpowiednie zastosowanie może poprawić efektywność leczenia u wybranych pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Distygmina – dawkowanie leku

    Distygmina to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu różnych schorzeń, takich jak neurogenne zaburzenia opróżniania pęcherza moczowego, zaparcia atoniczne oraz jako lek wspomagający w miastenii. Jej dawkowanie zależy od wielu czynników, w tym wskazania, wieku pacjenta i ewentualnych chorób towarzyszących. Odpowiedni dobór dawki jest kluczowy dla skuteczności leczenia i bezpieczeństwa pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Anifrolumab – dawkowanie leku

    Anifrolumab to nowoczesna substancja czynna stosowana u dorosłych z umiarkowaną lub ciężką postacią tocznia rumieniowatego układowego. Podawany jest w formie dożylnej infuzji, a jego dawkowanie cechuje się regularnością i wygodą dla pacjenta. Poznaj szczegóły dotyczące dawkowania, częstotliwości podawania oraz zasady stosowania w szczególnych grupach pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Aklidyna – wskazania – na co działa?

    Aklidyna to nowoczesna substancja czynna stosowana wziewnie w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Skutecznie łagodzi duszność, poprawia komfort codziennego funkcjonowania i ogranicza zaostrzenia choroby. Dostępna jest zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu z innymi lekami, dzięki czemu leczenie można dostosować do potrzeb pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Erlotynib – wskazania – na co działa?

    Erlotynib to lek przeciwnowotworowy, który pomaga hamować rozwój komórek raka, szczególnie w niedrobnokomórkowym raku płuca i raku trzustki z przerzutami. Działa poprzez blokowanie specyficznego białka, które jest często aktywne w komórkach nowotworowych, co prowadzi do zatrzymania ich wzrostu i śmierci. Lek ten jest stosowany zarówno jako terapia pierwszego rzutu, jak i w przypadku niepowodzenia wcześniejszego leczenia. Erlotynib wymaga potwierdzenia obecności mutacji w genie EGFR, co wpływa na skuteczność leczenia. Jego stosowanie może wiązać się z wystąpieniem działań niepożądanych, takich jak biegunka, wysypka skórna czy zaburzenia wątroby, dlatego ważne jest odpowiednie monitorowanie pacjenta podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Beclocomb, (100 mcg + 6 mcg)/da – dawkowanie leku

    Beclocomb to lek stosowany w leczeniu astmy i POChP. Dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta. W astmie zaleca się 1-2 inhalacje dwa razy na dobę, maksymalnie 4 inhalacje dziennie. W POChP zaleca się 2 inhalacje dwa razy na dobę. Lek należy wdychać przez usta do płuc. Przed pierwszym użyciem inhalatora należy wykonać test. Beclocomb nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na jego składniki. Najczęstsze działania niepożądane to zakażenia grzybicze jamy ustnej i gardła, ból głowy, chrypka i ból gardła.

  • Ilustracja poradnika Airiam, (100 mcg + 6 mcg)/da – dawkowanie leku

    Lek Airiam jest stosowany w leczeniu astmy i POChP. Zawiera beklometazonu dipropionian i formoterolu fumaran dwuwodny. Dawkowanie w astmie: 1-2 rozpylenia dwa razy na dobę (terapia podtrzymująca) lub 1 rozpylenie rano i wieczorem + doraźnie (terapia podtrzymująca i doraźna). W POChP: 2 rozpylenia rano i wieczorem. Lek należy stosować wziewnie, zgodnie z instrukcją. Przechowywać przed użyciem w lodówce (2-8°C), po otwarciu do 25°C. Regularne czyszczenie inhalatora jest kluczowe.

  • Ilustracja poradnika Foscarnet sodium hexahydrate Tillomed, 24 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Foscarnet sodium hexahydrate Tillomed to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu zakażeń wirusem cytomegalii (CMV) oraz wirusem opryszczki pospolitej (HSV) u pacjentów z AIDS. Lek podawany jest dożylnie w dwóch etapach: terapia indukcyjna (2-3 tygodnie) i terapia podtrzymująca (dożywotnio). Najczęstsze działania niepożądane to utrata apetytu, biegunka, nudności, wymioty, osłabienie, zmęczenie, wysoka temperatura, zawroty głowy, bóle głowy, mrowienie, wysypka na skórze oraz zmiany w czynności nerek.

  • Ilustracja poradnika Foscarnet sodium hexahydrate Tillomed, 24 mg/ml – dawkowanie leku

    Foscarnet sodium hexahydrate Tillomed to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu zakażeń CMV i HSV u pacjentów z AIDS. Terapia indukcyjna trwa 2-3 tygodnie, a terapia podtrzymująca może trwać co najmniej 6 miesięcy. Dawkowanie zależy od masy ciała i czynności nerek pacjenta. Ważne jest odpowiednie nawodnienie oraz monitorowanie czynności nerek. Najczęstsze działania niepożądane to utrata apetytu, biegunka, nudności, wymioty, osłabienie, zmęczenie, wysoka temperatura, dreszcze, zawroty głowy, bóle głowy, mrowienie, wysypka na skórze oraz zmiany w czynności nerek.

  • Ilustracja poradnika Azacitidine Pharmascience, 25 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku Azacitidine Pharmascience u dzieci nie jest zalecane ze względu na brak wystarczających danych dotyczących jego bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki, takie jak cytarabina, metotreksat i 6-merkaptopuryna, mogą być bezpieczniejsze i bardziej odpowiednie dla dzieci wymagających leczenia nowotworów krwi. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości, zawsze należy skonsultować się z lekarzem specjalistą.

  • Ilustracja poradnika Olanzapine APC, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Olanzapine APC to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych oraz choroby afektywnej dwubiegunowej. Jest skuteczny zarówno w leczeniu ostrych epizodów, jak i w długoterminowej terapii podtrzymującej. Dawkowanie leku zależy od schorzenia oraz indywidualnych potrzeb pacjenta. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i nie przerywać leczenia bez konsultacji.

  • Ilustracja poradnika Erlotinib Krka, 25 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Erlotinib Krka jest stosowany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca oraz raka trzustki z przerzutami. Zalecane dawki to 150 mg na dobę dla NDRP i 100 mg na dobę dla raka trzustki. Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na erlotynib. Ważne ostrzeżenia obejmują ocenę statusu mutacji EGFR, palenie tytoniu, śródmiąższową chorobę płuc, biegunkę i hepatotoksyczność. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, wysypka, podrażnienie oczu i śródmiąższowa choroba płuc.

  • Ilustracja poradnika Erlotinib Zentiva, 150 mg – wskazania – na co działa?

    Erlotinib Zentiva to lek stosowany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca i raka trzustki z przerzutami. Działa poprzez hamowanie aktywności białka EGFR, co prowadzi do zahamowania wzrostu i rozprzestrzeniania się komórek nowotworowych. Zalecana dawka to 150 mg dla NDRP i 100 mg dla raka trzustki. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na erlotynib oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub nerek. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, wysypka, nudności, wymioty, ból brzucha, zmęczenie i gorączka.

  • Ilustracja poradnika Erlotinib Zentiva, 100 mg – dawkowanie leku

    W artykule omówiono dawkowanie leku Erlotinib Zentiva w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca oraz raka trzustki z przerzutami. Zalecana dawka to 150 mg na dobę dla NDRP i 100 mg na dobę dla raka trzustki. W przypadku konieczności modyfikacji dawki, należy ją zmniejszać o 50 mg. Przed rozpoczęciem leczenia należy przeprowadzić badanie na obecność mutacji EGFR. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i nerek powinni być monitorowani. W sekcji FAQ odpowiedziano na najczęściej zadawane pytania dotyczące stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Erlotinib Vipharm, 150 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Erlotinib Vipharm jest stosowany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca i raka trzustki z przerzutami. Dawkowanie zależy od rodzaju nowotworu i wynosi odpowiednio 150 mg i 100 mg na dobę. Lek nie jest zalecany dla pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek oraz w czasie ciąży. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, wysypka i podrażnienie oczu.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Grindeks, 25 mg – dawkowanie leku

    Lenalidomide Grindeks to lek stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego i chłoniaka grudkowego. Dawkowanie zależy od etapu choroby i wcześniejszego leczenia. Lek przyjmuje się doustnie, najlepiej o tej samej porze każdego dnia. Przed i w trakcie leczenia konieczne są regularne badania krwi. W przypadku nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego po przeszczepieniu szpiku kostnego dawka początkowa wynosi 10 mg, a w przypadku pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia - 25 mg. W leczeniu chłoniaka grudkowego dawka wynosi 20 mg w skojarzeniu z rytuksymabem.

  • Ilustracja poradnika Atorvastatin Bluefish AB, 60 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Atorvastatin Bluefish AB może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak osłabienie mięśni, rabdomioliza, problemy z wątrobą i reakcje alergiczne. Maksymalna zalecana dawka to 80 mg na dobę. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i zastosować leczenie objawowe.