Menu

świąd skóry

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Malwina Krause
Malwina Krause
Katarzyna Śliwka
Katarzyna Śliwka
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Maria Bialik
Maria Bialik
  1. Kwas ursodeoksycholowy – przeciwwskazania
  2. Lacydypina – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Lewocetyryzyna – mechanizm działania
  4. Lewofloksacyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Metformina – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Metotreksat – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Progesteron – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Sitagliptyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Topiramat – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Wareniklina – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Walacyklowir – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Tybolon – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Tryptorelina – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Trombina ludzka – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Fosfomycyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Trifaroten – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Trawoprost – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Tlenek bizmutu – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Sulfasalazyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Sulfacetamid – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Spesolimab
  22. Spesolimab – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Choliny salicylan – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Ranitydyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  • Ilustracja poradnika Kwas ursodeoksycholowy – przeciwwskazania

    Kwas ursodeoksycholowy to substancja stosowana w leczeniu różnych chorób wątroby i dróg żółciowych, a także do rozpuszczania kamieni żółciowych. Chociaż przynosi ulgę wielu pacjentom, nie każdy może z niego korzystać. Istnieją konkretne przeciwwskazania, które całkowicie wykluczają jego stosowanie, oraz sytuacje, w których lek można stosować tylko pod ścisłym nadzorem lekarza. Poznaj szczegółowo, kiedy stosowanie kwasu ursodeoksycholowego jest niewskazane i na co zwrócić uwagę przy jego przyjmowaniu.

  • Lacydypina to lek stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, który jest zazwyczaj dobrze tolerowany przez pacjentów. Działania niepożądane występują rzadko i najczęściej mają łagodny przebieg, choć w niektórych przypadkach mogą być bardziej uciążliwe. Ich rodzaj oraz częstotliwość mogą się różnić w zależności od dawki i indywidualnych cech pacjenta. W opisie znajdziesz szczegółowe informacje o potencjalnych skutkach ubocznych, ich częstotliwości oraz wskazówki, jak postępować w razie ich wystąpienia.

  • Lewocetyryzyna to nowoczesna substancja przeciwalergiczna, która skutecznie łagodzi objawy alergii, takie jak katar sienny czy pokrzywka. Działa wybiórczo na receptory odpowiedzialne za reakcje alergiczne, a jej działanie jest szybkie i długotrwałe. Poznaj, jak działa lewocetyryzyna w organizmie, w jaki sposób jest wchłaniana i wydalana, a także na czym polega jej bezpieczeństwo potwierdzone w badaniach.

  • Lewofloksacyna to antybiotyk stosowany w różnych postaciach – od tabletek, przez krople do oczu, aż po roztwory do infuzji czy nebulizacje. Jak każdy lek, może powodować działania niepożądane, które różnią się w zależności od drogi podania i indywidualnych cech pacjenta. Większość działań ubocznych jest łagodna i przemijająca, jednak w niektórych przypadkach mogą pojawić się poważniejsze reakcje wymagające natychmiastowej reakcji. Warto wiedzieć, jakie objawy mogą wystąpić, jak często się pojawiają i na co zwrócić szczególną uwagę podczas terapii lewofloksacyną.

  • Metformina to jedna z najczęściej stosowanych substancji czynnych w leczeniu cukrzycy typu 2. Chociaż jej działanie jest korzystne, jak każdy lek może powodować działania niepożądane. Objawy ze strony przewodu pokarmowego pojawiają się najczęściej na początku terapii, ale zwykle są łagodne i przemijające. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, dlatego warto znać pełny profil bezpieczeństwa tej substancji.

  • Metotreksat to lek, który może być stosowany w różnych postaciach i dawkach, dlatego profil jego działań niepożądanych jest szeroki i zróżnicowany. Objawy niepożądane mogą być łagodne, ale również poważne, a ich występowanie zależy od wielu czynników, takich jak sposób podania, dawka czy indywidualna wrażliwość pacjenta. Poznanie możliwych działań niepożądanych pozwala na świadome podejmowanie decyzji o leczeniu oraz na szybką reakcję w przypadku pojawienia się niepokojących objawów.

  • Progesteron, stosowany w różnych postaciach i drogach podania, może wywoływać zarówno łagodne, jak i bardziej uciążliwe działania niepożądane. Ich charakter zależy od formy leku, dawki, sposobu podania oraz indywidualnej wrażliwości organizmu. Warto wiedzieć, na jakie objawy zwrócić uwagę podczas terapii, aby odpowiednio zadbać o swoje bezpieczeństwo.

  • Sitagliptyna to substancja czynna stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2, która charakteryzuje się dość korzystnym profilem bezpieczeństwa. Choć większość osób przyjmuje ją bez poważnych skutków ubocznych, niektóre działania niepożądane mogą wystąpić, zwłaszcza w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Wśród najczęstszych są łagodne objawy, ale w rzadkich przypadkach mogą pojawić się poważniejsze problemy, które wymagają natychmiastowej reakcji.

  • Topiramat to lek stosowany głównie w leczeniu padaczki oraz profilaktyce migreny. Choć dla wielu pacjentów jest skuteczny, jak każdy lek, może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęściej są one łagodne lub umiarkowane, jednak niektóre mogą wymagać szczególnej uwagi. Warto wiedzieć, które z nich występują najczęściej, a które są rzadkie, jak również jak mogą różnić się w zależności od wieku pacjenta lub stosowanej dawki.

  • Wareniklina to substancja czynna stosowana w leczeniu uzależnienia od nikotyny. Chociaż pomaga wielu osobom w rzuceniu palenia, jej stosowanie może wiązać się z wystąpieniem różnych działań niepożądanych. Objawy te mogą być łagodne, jak nudności czy bóle głowy, ale czasami zdarzają się także poważniejsze reakcje, na przykład ze strony układu nerwowego czy skóry. Poznaj najczęstsze oraz rzadsze skutki uboczne stosowania warenikliny i dowiedz się, na co zwrócić uwagę podczas terapii.

  • Walacyklowir to substancja czynna, która skutecznie zwalcza wirusy, lecz jak każdy lek, może wywoływać działania niepożądane. Objawy te najczęściej mają łagodny przebieg, ale w niektórych przypadkach mogą być poważniejsze, szczególnie przy wysokich dawkach lub u osób z osłabioną odpornością. Poznaj, jakie działania niepożądane mogą wystąpić podczas stosowania walacyklowiru i kiedy warto zachować szczególną ostrożność.

  • Tybolon to substancja czynna stosowana głównie w terapii hormonalnej kobiet po menopauzie. Choć jego działania niepożądane są zwykle łagodne, niekiedy mogą pojawić się poważniejsze powikłania, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Profil działań ubocznych tybolonu zależy od wielu czynników, takich jak dawka, czas przyjmowania czy indywidualne cechy organizmu. Zrozumienie możliwych działań niepożądanych pozwala na bardziej świadome podejście do terapii.

  • Tryptorelina to substancja czynna wykorzystywana głównie w leczeniu schorzeń zależnych od hormonów, takich jak rak gruczołu krokowego u mężczyzn czy endometrioza i mięśniaki macicy u kobiet. Jej stosowanie wiąże się z możliwością wystąpienia różnych działań niepożądanych, które zależą od płci pacjenta, wskazania, dawki oraz postaci leku. Najczęstsze działania to uderzenia gorąca, zaburzenia libido czy objawy związane z gospodarką hormonalną, jednak mogą wystąpić również mniej oczywiste dolegliwości, które warto znać przed rozpoczęciem terapii.

  • Trombina ludzka jest ważnym składnikiem stosowanym w chirurgii do tamowania krwawień, najczęściej w postaci klejów do tkanek. Działania niepożądane po jej zastosowaniu są zwykle rzadkie, jednak mogą być poważne, zwłaszcza u osób z nadwrażliwością lub w przypadku niewłaściwego użycia produktu. Warto poznać, jakie objawy mogą się pojawić i na co zwrócić szczególną uwagę, aby czuć się bezpiecznie podczas leczenia.

  • Fosfomycyna to substancja czynna często stosowana w leczeniu zakażeń układu moczowego. Działania niepożądane po jej zastosowaniu występują zazwyczaj rzadko i mają łagodny przebieg, choć jak w przypadku każdego leku, mogą się zdarzyć poważniejsze reakcje. Najczęściej dotyczą przewodu pokarmowego, ale mogą obejmować również reakcje skórne czy objawy ze strony układu nerwowego. Warto znać możliwe skutki uboczne, aby odpowiednio na nie zareagować.

  • Trifaroten to nowoczesna substancja stosowana miejscowo w leczeniu zmian skórnych. Działania niepożądane związane z jej używaniem dotyczą przede wszystkim skóry, mają zwykle łagodny lub umiarkowany charakter i najczęściej występują na początku terapii. W zależności od wrażliwości pacjenta oraz miejsca stosowania mogą pojawić się różne objawy, takie jak podrażnienie, świąd czy uczucie pieczenia. Poznaj szczegółowy profil bezpieczeństwa trifarotenu i dowiedz się, na co zwrócić uwagę podczas leczenia.

  • Trawoprost to substancja stosowana głównie w kroplach do oczu, której zadaniem jest obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego. Choć jej działanie jest skuteczne, jak każdy lek może powodować działania niepożądane. Najczęściej dotyczą one oczu, ale możliwe są również objawy ogólnoustrojowe. Profil działań niepożądanych zależy od postaci leku, drogi podania, a także od tego, czy trawoprost stosowany jest samodzielnie, czy w połączeniu z innymi substancjami, takimi jak tymolol. Warto wiedzieć, jakie objawy mogą się pojawić, jak często występują oraz kiedy należy zwrócić szczególną uwagę na swój stan zdrowia.

  • Tlenek bizmutu to substancja stosowana głównie w leczeniu problemów żołądkowych. Zazwyczaj wywołuje łagodne działania niepożądane, choć u niektórych osób mogą pojawić się objawy wymagające większej uwagi, takie jak reakcje alergiczne. Warto wiedzieć, jakie objawy mogą się pojawić podczas stosowania tlenku bizmutu, by odpowiednio na nie zareagować i czuć się bezpiecznie podczas terapii.

  • Sulfasalazyna to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu chorób zapalnych jelit i reumatoidalnego zapalenia stawów. Działania niepożądane pojawiają się u części pacjentów, ale ich rodzaj i nasilenie mogą się różnić w zależności od dawki, postaci leku oraz indywidualnych cech organizmu. Najczęściej występują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego oraz bóle głowy, jednak lista możliwych działań ubocznych jest znacznie dłuższa. Warto poznać, na co zwrócić uwagę podczas stosowania sulfasalazyny i jak reagować na niepokojące objawy.

  • Sulfacetamid to substancja czynna szeroko stosowana w leczeniu zakażeń oczu w postaci kropli. Działania niepożądane występują rzadko, a większość z nich ma łagodny charakter i ogranicza się do objawów miejscowych, takich jak pieczenie czy zaczerwienienie oczu. Jednak u niektórych osób mogą pojawić się poważniejsze reakcje, dlatego ważne jest, by znać możliwe objawy uboczne i wiedzieć, jak na nie reagować.

  • Spesolimab to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana w leczeniu uogólnionej łuszczycy krostkowej, zarówno w fazie zaostrzenia, jak i w profilaktyce nawrotów. Dzięki swojemu działaniu blokującemu wybrane szlaki zapalne, spesolimab pomaga zmniejszyć nasilenie objawów choroby oraz zapobiega kolejnym zaostrzeniom. Jest dostępny w różnych postaciach, co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta.

  • Spesolimab to nowoczesna substancja stosowana w leczeniu ciężkich chorób skóry, która charakteryzuje się stosunkowo niewielką liczbą działań niepożądanych. Najczęściej pojawiają się łagodne lub umiarkowane objawy, takie jak zakażenia czy reakcje skórne w miejscu podania. Warto poznać szczegółowy profil bezpieczeństwa tego leku, aby świadomie podejmować decyzje dotyczące terapii.

  • Choliny salicylan to substancja czynna stosowana w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej, gardła oraz w postaci kropli do uszu. Działania niepożądane pojawiają się rzadko, a większość z nich ma łagodny charakter. Niemniej jednak, mogą wystąpić reakcje alergiczne, podrażnienia skóry lub błon śluzowych, a w wyjątkowych przypadkach poważniejsze powikłania, szczególnie u dzieci. Rodzaj i nasilenie objawów ubocznych zależy od formy leku oraz drogi podania.

  • Ranitydyna to substancja czynna stosowana w leczeniu chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego. Większość osób toleruje ją dobrze, jednak jak każdy lek, także ranitydyna może powodować działania niepożądane. Ich rodzaj i częstość zależą między innymi od postaci leku oraz indywidualnych cech pacjenta. Działania niepożądane mogą mieć różny charakter – od łagodnych, takich jak bóle głowy czy nudności, po rzadziej występujące, ale poważniejsze reakcje, w tym zmiany w obrazie krwi czy reakcje alergiczne.