Menu

Stres metaboliczny

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
  1. Finomel – przedawkowanie leku
  2. Finomel – dawkowanie leku
  3. Finomel Peri – wskazania – na co działa?
  4. Finomel Peri – dawkowanie leku
  5. Finomel Peri – przedawkowanie leku
  6. Kalii chloridum 0,3% + Glucosum 5% Kabi, (3 mg + 50 mg)/ml – przeciwwskazania
  7. Injectio Glucosi 5 % + Natrii Chlorati 0,9 % 2:1 Viaflo, 33 g/l + 3 g/l – przeciwwskazania
  8. Vamin 14 Electrolyte-Free – wskazania – na co działa?
  9. Vamin 14 Electrolyte-Free – dawkowanie leku
  10. Vamin 14 Electrolyte-Free – przedawkowanie leku
  11. Injectio Glucosi 5% Baxter, 50 mg/ml – przeciwwskazania
  12. Kabiven – dawkowanie leku
  13. Kabiven Peripheral – dawkowanie leku
  14. Solvertyl, 25 mg/ml – przedawkowanie leku
  15. Vamin 18 Electrolyte-Free – wskazania – na co działa?
  16. Vamin 18 Electrolyte-Free – dawkowanie leku
  17. Vamin 18 Electrolyte-Free – przedawkowanie leku
  • Ilustracja poradnika Finomel – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Finomel może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nudności, wymioty, dreszcze, hiperglikemia, zaburzenia elektrolitowe, hiperwolemia i kwasica. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję, podać insulinę w przypadku hiperglikemii, monitorować stan pacjenta i rozważyć hemodializę, jeśli objawy będą się utrzymywać. Zalecane dawki leku Finomel zależą od stanu klinicznego pacjenta, masy ciała i wydatku energetycznego.

  • Lek Finomel jest stosowany do żywienia pozajelitowego dorosłych pacjentów, gdy doustne lub dojelitowe odżywianie jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Dawkowanie leku powinno być dobrane indywidualnie, zależnie od stanu klinicznego pacjenta, masy ciała oraz możliwości metabolizowania składników leku. Lek jest podawany dożylnie, przez infuzję do żyły centralnej. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężką hiperlipidemię, ciężką niewydolność wątroby, zaburzenia krzepnięcia krwi, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężką niewydolność nerek bez dostępu do hemofiltracji lub dializy, nieleczoną hiperglikemię, patologicznie podwyższone stężenia elektrolitów oraz stany niestabilne. Ważne jest, aby podawanie leku odbywało się wyłącznie przez żyłę centralną, aby uniknąć powikłań.

  • Lek Finomel Peri jest stosowany do żywienia pozajelitowego dorosłych pacjentów, gdy doustne lub dojelitowe odżywianie jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Dawkowanie leku jest indywidualne i zależy od stanu klinicznego pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężką hiperlipidemię, ciężką niewydolność wątroby, zaburzenia krzepnięcia krwi, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężką niewydolność nerek, nieleczoną hiperglikemię, patologicznie podwyższone stężenia elektrolitów oraz ogólne przeciwwskazania do terapii w postaci infuzji. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma ciężkie choroby nerek, wątroby, zaburzenia krzepnięcia krwi, niewydolność serca, chorobę płuc, przewodnienie, odwodnienie, nieleczoną cukrzycę, zawał serca, ciężką kwasicę metaboliczną lub ciężkie…

  • Finomel Peri to emulsja do infuzji stosowana w żywieniu pozajelitowym dorosłych pacjentów. Dawkowanie leku jest indywidualne i zależy od stanu klinicznego pacjenta. Lek podawany jest dożylnie, a infuzja trwa od 14 do 24 godzin. Przeciwwskazania obejmują m.in. uczulenie na składniki leku, hiperlipidemia, ciężkie choroby wątroby i nerek. Możliwe działania niepożądane to m.in. reakcje nadwrażliwości, zespół ponownego odżywienia, hiperglikemia, zawroty głowy i trudności z oddychaniem.

  • Przedawkowanie leku Finomel Peri może prowadzić do poważnych powikłań zdrowotnych, takich jak nudności, wymioty, dreszcze, hiperglikemia, zaburzenia elektrolitowe, hiperwolemia oraz kwasica. W przypadku wystąpienia tych objawów, należy natychmiast przerwać infuzję i skonsultować się z lekarzem. Ważne jest, aby dawkowanie leku było indywidualnie dostosowane do potrzeb pacjenta, aby uniknąć ryzyka przedawkowania.

  • Przeciwwskazania do stosowania leku Kalii chloridum 0,3% + Glucosum 5% Kabi obejmują hiperkaliemię, hiperchloremię, ciężkie choroby nerek, niewyrównaną niewydolność serca, chorobę Addisona, niewyrównaną cukrzycę oraz inne rodzaje nietolerancji glukozy. Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza o wszelkich istniejących schorzeniach i stanach zdrowia, które mogą wpływać na bezpieczeństwo stosowania leku. Stosowanie leku może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo.

  • Injectio Glucosi 5% + Natrii Chlorati 0,9% 2:1 Viaflo to roztwór do infuzji stosowany w leczeniu odwodnienia i hipowolemii. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na składniki leku, przewodnienia zewnątrzkomórkowego, hiperwolemii, zatrzymania płynów i sodu, ciężkiej niewydolności nerek, niewyrównanej niewydolności serca, hiponatremii, hipochloremii, obrzęków ogólnych, marskości wątroby z wodobrzuszem, cukrzycy niewyrównanej oraz innych stanów nietolerancji glukozy. Przed podaniem leku należy poinformować lekarza o występowaniu stanów takich jak zatrzymanie sodu, przewodnienie, obrzęk, zasadowica metaboliczna, tyreotoksyczne porażenie okresowe, szybka utrata wody z organizmu, dieta niskopotasowa, uczulenie na kukurydzę oraz wysokie stężenie wazopresyny.

  • Vamin 14 Electrolyte-Free to roztwór aminokwasów stosowany w żywieniu pozajelitowym u dorosłych pacjentów. Jest szczególnie przydatny w przypadkach umiarkowanie zwiększonego zapotrzebowania na aminokwasy, takich jak ciężki katabolizm, niedożywienie oraz umiarkowany stres metaboliczny. Lek ten jest podawany wyłącznie przez personel medyczny, a dawkowanie ustala się indywidualnie dla każdego pacjenta. Przeciwwskazania obejmują wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz ciężką mocznicę bez dostępu do dializy.

  • Vamin 14 Electrolyte-Free to roztwór aminokwasów stosowany w żywieniu pozajelitowym u dorosłych pacjentów. Dawkowanie zależy od stanu zdrowia pacjenta i wynosi od 0,10 do 0,25 g azotu/kg mc./dobę. Maksymalna dawka to 1000 ml na dobę. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu. Przedawkowanie może powodować nudności, wymioty i zakrzepowe zapalenie żył.

  • Przedawkowanie leku Vamin 14 Electrolyte-Free może prowadzić do nudności, wymiotów, pocenia oraz zakrzepowego zapalenia żył. Standardowe dawki wynoszą od 0,10 do 0,25 g azotu/kg mc./dobę. W przypadku przedawkowania należy zmniejszyć szybkość infuzji lub przerwać podawanie leku oraz monitorować pacjenta.

  • Stosowanie leku Injectio Glucosi 5% Baxter jest przeciwwskazane w przypadku niewyrównanej cukrzycy, nietolerancji glukozy, śpiączki hiperosmolarnej, hiperglikemii, hiperlaktatemii oraz nadwrażliwości na glukozę. Pacjenci powinni powiadomić lekarza o wszelkich istniejących stanach zdrowotnych, takich jak zatrucie wodne, cukrzyca, niewydolność nerek, sepsa, uraz, wstrząs, niskie stężenie elektrolitów, ostry udar niedokrwienny, niedożywienie, niedobór tiaminy, alergia na kukurydzę oraz wysokie stężenie wazopresyny. Działania niepożądane mogą obejmować reakcje nadwrażliwości, zaburzenia elektrolitowe, hiperglikemię, odwodnienie, hiperwolemię, poliurię, hiponatremię oraz reakcje w miejscu podania.

  • Artykuł omawia dawkowanie leku Kabiven, który jest stosowany w żywieniu pozajelitowym. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 19-38 ml/kg mc./dobę, a dla dzieci w wieku 2-10 lat 12,5-25 ml/kg mc./dobę, zwiększane do 40 ml/kg mc./dobę. Szybkość infuzji nie powinna przekraczać 2,6 ml/kg mc./godzinę. Lek podaje się do żyły centralnej. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość, ciężką hiperlipidemię, niewydolność wątroby i nerek, oraz stosowanie u dzieci poniżej 2 lat.

  • Kabiven Peripheral to lek stosowany w żywieniu pozajelitowym, dostarczający aminokwasy, tłuszcze, glukozę i elektrolity. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 0,10-0,15 g azotu/kg mc./dobę przy prawidłowym stanie odżywienia, a dla dzieci 14-28 ml/kg mc. na dobę, zwiększane do maksymalnie 40 ml/kg mc./dobę. Maksymalna szybkość infuzji to 3,7 ml/kg mc./godzinę. Lek podaje się dożylnie, do żyły obwodowej lub centralnej. Przedawkowanie może prowadzić do nudności, wymiotów, hiperglikemii i zaburzeń gospodarki elektrolitowej.

  • Przedawkowanie leku Solvertyl może prowadzić do drżeń, wymiotów, przyspieszonego oddechu, bólów głowy i zawrotów głowy. Standardowe dawki to 50 mg co 6-8 godzin. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leczenie obejmuje leczenie objawowe, podtrzymywanie czynności życiowych i w skrajnych przypadkach hemodializę.

  • Vamin 18 Electrolyte-Free to roztwór aminokwasów stosowany w żywieniu pozajelitowym u dorosłych pacjentów. Jest wskazany w przypadkach ciężkiego katabolizmu, niedożywienia oraz ograniczenia przyjmowania płynów. Dawkowanie zależy od stanu zdrowia pacjenta i wynosi od 0,10 do 0,25 g azotu/kg mc./dobę. Przeciwwskazania obejmują wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz mocznicę. Możliwe działania niepożądane to reakcje uczuleniowe, nudności, nieprawidłowe wyniki prób wątrobowych oraz zakrzepowe zapalenie żyły.

  • Vamin 18 Electrolyte-Free to roztwór aminokwasów stosowany w żywieniu pozajelitowym u dorosłych pacjentów. Dawkowanie zależy od stanu zdrowia pacjenta i wynosi od 0,10 do 0,25 g azotu/kg mc./dobę. Lek należy podawać powoli, maksymalnie 1000 ml w ciągu 8 godzin. Przedawkowanie może prowadzić do nudności, wymiotów i zakrzepowego zapalenia żył. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu, nie zamrażać.

  • Przedawkowanie leku Vamin 18 Electrolyte-Free może prowadzić do nudności, wymiotów, pocenia oraz zakrzepowego zapalenia żył. Zalecane dawki wynoszą od 0,10 do 0,25 g azotu/kg mc./dobę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, który może podjąć decyzję o zmniejszeniu szybkości infuzji lub jej przerwaniu.