Menu

Stężenie elektrolitu

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Indapamid – porównanie substancji czynnych
  2. Anagrelid – stosowanie u dzieci
  3. Amfoterycyna B – dawkowanie leku
  4. Amfoterycyna B – profil bezpieczeństwa
  5. Acetazolamid – przeciwwskazania
  6. Diuver, 20 mg – stosowanie u dzieci
  7. Furosemidum Neupharm, 10 mg/ml
  8. Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma – przeciwwskazania
  9. Melatonina Pharma Nord, 3 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Posaconazole Sandoz, 40 mg/ml – przeciwwskazania
  11. AuroGo – wskazania – na co działa?
  12. SmofKabiven extra Nitrogen – wskazania – na co działa?
  13. INOVOX Ultra smak miętowy, 8,75 mg – przedawkowanie leku
  14. Osaver HCT, 40 mg + 25 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  15. Hydroxyzinum Hasco, 25,00 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  16. Advil Zatoki – przedawkowanie leku
  17. Biphozyl – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Lactulosum Amara, 7,5 g/15 ml – profil bezpieczenstwa
  19. Pediaven NN2 – wskazania – na co działa?
  20. Optilyte – przeciwwskazania
  21. Ramicor, 5 mg – profil bezpieczenstwa
  22. Tertens-AM, 1,5 mg + 10 mg – profil bezpieczenstwa
  23. Valtap HCT, 320 mg + 25 mg – przeciwwskazania
  24. Telmisartan HCT EGIS, 80 mg + 12,5 mg – przedawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Indapamid – porównanie substancji czynnych

    Indapamid, chlortalidon i hydrochlorotiazyd to substancje czynne należące do tej samej grupy leków moczopędnych, które są powszechnie wykorzystywane w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Chociaż wykazują wiele podobieństw, różnią się pod względem zakresu wskazań, profilu bezpieczeństwa oraz możliwości stosowania w różnych grupach pacjentów. Warto poznać ich najważniejsze cechy, by lepiej zrozumieć, czym się od siebie różnią i kiedy są stosowane najczęściej.

  • Ilustracja poradnika Anagrelid – stosowanie u dzieci

    Stosowanie anagrelidu u dzieci budzi szczególną ostrożność ze względu na niewielką liczbę badań i ograniczone doświadczenie kliniczne w tej grupie wiekowej. Lek ten wykorzystywany jest głównie u osób dorosłych z nadpłytkowością samoistną, natomiast u pacjentów pediatrycznych wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka oraz ścisłego monitorowania stanu zdrowia. W niniejszym opisie znajdziesz kluczowe informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania anagrelidu u dzieci, wskazania, przeciwwskazania oraz wytyczne dotyczące dawkowania.

  • Ilustracja poradnika Amfoterycyna B – dawkowanie leku

    Amfoterycyna B to lek stosowany w leczeniu ciężkich i zagrażających życiu zakażeń grzybiczych. Dawkowanie tej substancji zależy od wielu czynników, takich jak postać leku, droga podania, rodzaj zakażenia czy stan pacjenta. W praktyce klinicznej dostępnych jest kilka różnych preparatów amfoterycyny B, a schematy dawkowania różnią się w zależności od produktu oraz indywidualnych potrzeb pacjenta. Poniżej znajdziesz szczegółowe informacje o stosowaniu amfoterycyny B u dorosłych, dzieci, osób starszych oraz u chorych z zaburzeniami nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Amfoterycyna B – profil bezpieczeństwa

    Amfoterycyna B to silny lek przeciwgrzybiczy stosowany w ciężkich, zagrażających życiu zakażeniach. Ze względu na swoje właściwości, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u osób z chorobami nerek, wątroby, a także u kobiet w ciąży i karmiących piersią. W zależności od postaci leku i drogi podania, profil bezpieczeństwa może się różnić, dlatego bardzo ważne jest indywidualne podejście do każdego pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Acetazolamid – przeciwwskazania

    Acetazolamid to substancja czynna, która znajduje zastosowanie w leczeniu jaskry, obrzęków oraz padaczki. Mimo swojej skuteczności nie zawsze może być bezpiecznie stosowana. Istnieją sytuacje, w których jej przyjmowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane lub wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania i zasady bezpiecznego stosowania acetazolamidu, aby chronić swoje zdrowie.

  • Ilustracja poradnika Diuver, 20 mg – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku Diuver u dzieci nie jest zalecane z powodu braku badań klinicznych i ryzyka działań niepożądanych. Alternatywne leki moczopędne, takie jak furosemid, hydrochlorotiazyd i spironolakton, są bezpieczne i skuteczne dla dzieci, ale wymagają odpowiedniego monitorowania i dostosowania dawkowania.

  • Ilustracja poradnika Furosemidum Neupharm, 10 mg/ml

    Furosemidum Neupharm to lek diuretyczny stosowany w leczeniu obrzęków spowodowanych chorobami serca, wątroby, nerek oraz w przypadku skąpomoczu. Działa poprzez zwiększenie wydalania moczu, co pomaga w redukcji nadmiaru płynów w organizmie. Lek jest podawany dożylnie lub domięśniowo, a dawkowanie jest dostosowywane indywidualnie do potrzeb pacjenta. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z niskim ciśnieniem krwi […]

  • Ilustracja poradnika Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma – przeciwwskazania

    Lek Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma jest stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w trzecim trymestrze ciąży, u pacjentów z alergią na składniki leku, chorobą wątroby, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, bezmoczem, nieprawidłowymi stężeniami elektrolitów, dną moczanową, znacznie obniżonym ciśnieniem tętniczym, zwężeniem zastawki aorty, niewydolnością serca po zawale oraz u pacjentów z cukrzycą i zaburzeniami czynności nerek leczonych aliskirenem. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i monitorować stan zdrowia podczas stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Melatonina Pharma Nord, 3 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Melatonina Pharma Nord może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, senność, rozdrażnienie, zawroty głowy, wysokie ciśnienie krwi, ból brzucha, świąd, obecność cukru w moczu, złe samopoczucie, zwiększenie masy ciała, duże stężenia triglicerydów, zmiany nastroju, zaburzenia pamięci, łzawienie, uderzenia gorąca, wymioty, zaburzenia paznokci, zapalenie stawów, oddawanie dużych ilości moczu, długotrwała erekcja, pragnienie, nieprawidłowe stężenia elektrolitów, reakcje nadwrażliwości, duże stężenie glukozy i mlekotok. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Posaconazole Sandoz, 40 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Posaconazole Sandoz nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na jego składniki, jednoczesnego stosowania niektórych leków (terfenadyna, astemizol, cyzapryd, pimozyd, halofantryna, chinidyna, alkaloidy sporyszu, statyny, wenetoklaks) oraz w przypadku rozpoczęcia leczenia wenetoklaksem. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem, jeśli pacjent miał reakcję alergiczną na inne leki przeciwgrzybicze, chorobę wątroby, ciężką biegunkę lub wymioty, zespół wydłużonego odstępu QTc, osłabienie mięśnia sercowego, zwolnioną czynność serca, zaburzenia rytmu serca, nieprawidłowe stężenie elektrolitów, przyjmuje alkaloidy barwinka lub wenetoklaks.

  • Ilustracja poradnika AuroGo – wskazania – na co działa?

    AuroGo to lek przeczyszczający stosowany w leczeniu przewlekłych zaparć i zaklinowania stolca u dorosłych, młodzieży i osób starszych. Nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 lat. Dawkowanie zależy od rodzaju dolegliwości: 1-3 saszetki na dobę w przypadku przewlekłych zaparć i 8 saszetek na dobę w przypadku zaklinowania stolca. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, perforację jelita i ciężkie stany zapalne jelit. Możliwe działania niepożądane to zaburzenia żołądka i jelit, reakcje alergiczne, odwodnienie i ból głowy.

  • Ilustracja poradnika SmofKabiven extra Nitrogen – wskazania – na co działa?

    SmofKabiven extra Nitrogen to emulsja do infuzji stosowana w żywieniu pozajelitowym u pacjentów, którzy nie mogą być żywieni doustnie lub dojelitowo. Lek jest przeznaczony dla dorosłych oraz dzieci w wieku 2 lat i powyżej. Wskazania obejmują ciężkie niedożywienie, stany kataboliczne oraz inne schorzenia wymagające intensywnego wsparcia żywieniowego. Dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta. Przeciwwskazania obejmują m.in. alergie, ciężką hiperlipidemię, niewydolność wątroby, zaburzenia krzepnięcia, wady metabolizmu aminokwasów, niewydolność nerek, ostry wstrząs, niekontrolowaną hiperglikemię, patologicznie zwiększone stężenie elektrolitów, ostry obrzęk płuc, przewodnienie, niewyrównaną niewydolność krążenia, zespół hemofagocytarny oraz niestabilny stan ogólny. Najczęstsze działania niepożądane to nieznaczne podwyższenie temperatury ciała, duże stężenie enzymów…

  • Ilustracja poradnika INOVOX Ultra smak miętowy, 8,75 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku INOVOX Ultra smak miętowy może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, dzwonienie w uszach, ból głowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, senność, pobudzenie, zamazane widzenie, dezorientacja, śpiączka, drgawki, kwasica metaboliczna, ostra niewydolność nerek, uszkodzenie wątroby oraz zaostrzenie astmy. Przekroczenie zalecanej dawki (więcej niż 5 pastylek na dobę) jest uznawane za przedawkowanie. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala.

  • Ilustracja poradnika Osaver HCT, 40 mg + 25 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Osaver HCT może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z litem, NLPZ, inhibitorami ACE i aliskirenem. Może również reagować z suplementami potasu i wapnia oraz środkami przeczyszczającymi. Podczas przyjmowania leku należy zachować ostrożność pijąc alkohol, ponieważ może to prowadzić do omdleń lub zawrotów głowy.

  • Ilustracja poradnika Hydroxyzinum Hasco, 25,00 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Hydroksyzyna, składnik leku Hydroxyzinum Hasco, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami uspokajającymi, inhibitorami MAO, betahistyną, inhibitorami cholinoesterazy oraz lekami wydłużającymi odstęp QT. Może również wchodzić w interakcje z substancjami hamującymi enzymy dehydrogenazy alkoholowej i CYP3A4/5 oraz z niskim stężeniem elektrolitów. Spożywanie alkoholu podczas stosowania hydroksyzyny jest przeciwwskazane, ponieważ nasila działanie uspokajające leku.

  • Ilustracja poradnika Advil Zatoki – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Advil Zatoki może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak uszkodzenie wątroby, ostra niewydolność nerek, kwasica metaboliczna i inne. Maksymalna zalecana dawka to 6 tabletek w ciągu 24 godzin. Objawy przedawkowania obejmują nerwowość, pobudzenie, niepokój, drażliwość, zaburzenia równowagi, drżenia, zawroty głowy, bezsenność, nudności, bóle brzucha, wymioty, ból w nadbrzuszu, biegunka, bradykardia, kołatanie serca, tachykardia, szumy uszne, bóle głowy, krwawienia z przewodu pokarmowego, hiperkaliemia, nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze, senność, pobudzenie, dezorientacja, śpiączka, drgawki, nieprawidłowa czynność wątroby, kwasica metaboliczna, przedłużony czas protrombinowy/INR, ostra niewydolność nerek, uszkodzenie wątroby, zaostrzenie astmy. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub…

  • Ilustracja poradnika Biphozyl – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Biphozyl stosowany w terapii nerkozastępczej może wywoływać działania niepożądane, takie jak hipokalcemia, hiperkaliemia, hiperfosfatemia i kwasica metaboliczna. Dializoterapia może również prowadzić do skutków ubocznych, takich jak hiperwolemia, hipowolemia, niedociśnienie tętnicze, nudności, wymioty i skurcze mięśni. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem, który może zmniejszyć szybkość wlewu leku lub podać dodatkowe leki.

  • Ilustracja poradnika Lactulosum Amara, 7,5 g/15 ml – profil bezpieczenstwa

    Lactulosum Amara jest bezpieczny dla kobiet karmiących, nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale zaleca się ostrożność przy spożywaniu alkoholu. Seniorzy powinni dostosować dawkę indywidualnie, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być monitorowani pod kątem równowagi elektrolitowej.

  • Ilustracja poradnika Pediaven NN2 – wskazania – na co działa?

    Pediaven NN2 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym noworodków, które nie mogą otrzymywać żywienia doustnego lub dojelitowego. Lek dostarcza niezbędne aminokwasy, glukozę, elektrolity i pierwiastki śladowe. Jest szczególnie wskazany dla noworodków urodzonych przedwcześnie oraz z niską masą urodzeniową. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i stanu klinicznego pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężką hiperglikemię i niestabilny stan ogólny pacjenta. Możliwe działania niepożądane to reakcje alergiczne, hiperglikemia, zakrzepowe zapalenie żył, wynaczynienie i kwasica metaboliczna.

  • Ilustracja poradnika Optilyte – przeciwwskazania

    Optilyte to roztwór do infuzji stosowany w celu wyrównania zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej. Jego stosowanie jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, ostrej niewydolności nerek, hiperwolemii, hipernatremii, hiperkaliemii, hiperkalcemii, hipermagnezemii oraz obrzęku płuc. Należy zachować ostrożność u pacjentów z hiperkalciurią, kamicą nerkową, niewydolnością krążenia, przewlekłą niewydolnością nerek oraz obrzękami spowodowanymi zatrzymaniem sodu. Optilyte może wchodzić w interakcje z glikokortykosteroidami, mineralokortykosteroidami, lekami moczopędnymi, lekami blokującymi kanały wapniowe oraz glikozydami nasercowymi.

  • Ilustracja poradnika Ramicor, 5 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Ramicor, zawierający ramipryl, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. Stosowanie leku w okresie karmienia piersią nie jest zalecane. Podczas stosowania mogą występować zawroty głowy, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne leku. U seniorów dawki początkowe powinny być mniejsze, a zwiększanie dawek bardziej stopniowe. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby wymagają dostosowania dawki i ścisłej kontroli lekarskiej.

  • Ilustracja poradnika Tertens-AM, 1,5 mg + 10 mg – profil bezpieczenstwa

    Artykuł omawia profil bezpieczeństwa stosowania leku Tertens-AM, skupiając się na kobietach karmiących, prowadzeniu pojazdów, interakcjach z alkoholem, stosowaniu u seniorów, pacjentach z zaburzeniami czynności nerek oraz pacjentach z zaburzeniami czynności wątroby. Lek nie jest zalecany dla kobiet karmiących, może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, a alkohol może nasilać jego działanie obniżające ciśnienie tętnicze. Seniorzy mogą stosować lek, ale wymagają monitorowania stężenia elektrolitów. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Valtap HCT, 320 mg + 25 mg – przeciwwskazania

    Valtap HCT to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, który zawiera walsartan i hydrochlorotiazyd. Istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, ciąża powyżej 3. miesiąca, ciężka choroba wątroby i nerek, bezmocz, zaburzenia elektrolitowe oraz cukrzyca leczona aliskirenem. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić z lekarzem kwestie związane z innymi lekami, biegunka, wymiotami, chorobami serca, zwężeniem tętnicy nerkowej, przeszczepieniem nerki, hiperaldosteronizmem, obrzękiem naczynioruchowym, toczniem rumieniowatym układowym, nowotworami złośliwymi skóry, reakcjami alergicznymi, problemami z oddychaniem oraz stosowaniem inhibitorów ACE lub aliskirenu. W artykule omówiono również najczęściej zadawane pytania oraz wyjaśniono ważne terminy medyczne.

  • Ilustracja poradnika Telmisartan HCT EGIS, 80 mg + 12,5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Telmisartan HCT EGIS może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak niskie ciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy, wymioty i pogorszenie czynności nerek. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego oddziału ratunkowego. Postępowanie obejmuje obserwację pacjenta, leczenie objawowe, wymioty, płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego oraz monitorowanie stężenia elektrolitów i kreatyniny.