Menu

Rozdęcie brzucha

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Waborbaktam – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Riocyguat – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Ponatynib – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Pirfenidon – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Pikosiarczan sodu – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Loperamid – profil bezpieczeństwa
  7. Loperamid – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Loperamid – stosowanie u dzieci
  9. Kwas cytrynowy – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Fenylomaślan glicerolu – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Dimetikon – wskazania – na co działa?
  12. Bupiwakaina – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Deferazyroks – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Bulgaplin, 150 mg – stosowanie u dzieci
  15. Menopur, 600 IU – skład leku
  16. Menopur, 600 IU – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Pegorion, 12 g – wskazania – na co działa?
  18. Pegorion, 12 g – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Pegorion, 12 g – dawkowanie leku
  20. Pegorion Junior, 6 g – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Relafalk, 200 mg – wskazania – na co działa?
  22. Tenofovir disoproxil Accordpharma, 245 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Aurostop, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Loperamid APTEO MED, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Waborbaktam – działania niepożądane i skutki uboczne

    Waborbaktam jest stosowany głównie w połączeniu z innymi antybiotykami, aby zwiększyć ich skuteczność wobec opornych bakterii. Jak każdy lek, może wywoływać działania niepożądane – od łagodnych, takich jak ból głowy czy biegunka, po rzadsze i poważniejsze reakcje. Warto poznać potencjalne skutki uboczne, które mogą pojawić się podczas terapii, aby być przygotowanym na ich ewentualne wystąpienie i wiedzieć, jak odpowiednio reagować.

  • Ilustracja poradnika Riocyguat – działania niepożądane i skutki uboczne

    Riocyguat to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu nadciśnienia płucnego. Choć jej skuteczność jest udowodniona, jak każdy lek może powodować działania niepożądane. Najczęściej występują one w łagodnej postaci, jednak u niektórych pacjentów mogą pojawić się poważniejsze objawy, takie jak krwawienia. Warto poznać możliwe skutki uboczne riocyguatu, aby świadomie obserwować swój organizm podczas terapii i odpowiednio reagować na niepokojące objawy.

  • Ilustracja poradnika Ponatynib – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ponatynib to nowoczesna substancja czynna stosowana głównie w leczeniu określonych rodzajów białaczek. Choć jest skuteczna, może powodować różnorodne działania niepożądane – od tych łagodnych po poważne, a ich występowanie zależy m.in. od indywidualnych cech pacjenta i przyjmowanej dawki. Poznaj szczegółowy profil bezpieczeństwa ponatynibu, by świadomie podejść do leczenia i wiedzieć, na co zwrócić uwagę podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Pirfenidon – działania niepożądane i skutki uboczne

    Pirfenidon to substancja stosowana głównie w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc, która – jak każdy lek – może powodować działania niepożądane. Profil bezpieczeństwa pirfenidonu jest dobrze poznany dzięki wielu badaniom klinicznym i długotrwałym obserwacjom pacjentów. Większość zgłaszanych działań niepożądanych jest łagodna lub umiarkowana, jednak niektóre mogą być poważniejsze i wymagają szybkiej reakcji. Warto znać możliwe skutki uboczne, aby świadomie monitorować swoje samopoczucie podczas leczenia i odpowiednio reagować na niepokojące objawy.

  • Ilustracja poradnika Pikosiarczan sodu – działania niepożądane i skutki uboczne

    Pikosiarczan sodu to substancja czynna stosowana głównie jako środek przeczyszczający. Działania niepożądane, choć zwykle są łagodne i dotyczą głównie układu pokarmowego, mogą się różnić w zależności od postaci leku i indywidualnych predyspozycji pacjenta. Dowiedz się, jakie objawy mogą wystąpić podczas stosowania tej substancji i na co warto zwrócić uwagę, aby stosowanie preparatów z pikosiarczanem sodu było bezpieczne.

  • Ilustracja poradnika Loperamid – profil bezpieczeństwa

    Loperamid to popularna substancja czynna stosowana w leczeniu biegunek, która może być przyjmowana w różnych postaciach i dawkach. Choć dla wielu pacjentów jest bezpieczny, jego stosowanie wymaga zachowania ostrożności w określonych sytuacjach, takich jak ciąża, karmienie piersią czy choroby wątroby. Warto wiedzieć, jak loperamid wpływa na codzienne funkcjonowanie, prowadzenie pojazdów oraz jakie są możliwe interakcje z innymi lekami i alkoholem. Poniżej przedstawiamy najważniejsze informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania loperamidu.

  • Ilustracja poradnika Loperamid – działania niepożądane i skutki uboczne

    Loperamid to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu biegunek, która może wywoływać zarówno łagodne, jak i rzadziej poważniejsze działania niepożądane. Profil bezpieczeństwa loperamidu jest dobrze poznany dzięki szeroko zakrojonym badaniom klinicznym. Występowanie działań niepożądanych zależy m.in. od postaci leku, drogi podania, wieku pacjenta i innych czynników, takich jak dawka czy współistniejące schorzenia. Warto wiedzieć, na co zwrócić uwagę podczas stosowania loperamidu oraz jakie objawy mogą wymagać zgłoszenia.

  • Ilustracja poradnika Loperamid – stosowanie u dzieci

    Loperamid to substancja czynna, która stosowana jest w leczeniu biegunek u dzieci i dorosłych. Jednak u dzieci jej stosowanie wymaga szczególnej ostrożności – różne postaci leków z loperamidem mają odmienne ograniczenia wiekowe, a dawki muszą być dostosowane do wieku oraz masy ciała dziecka. W tej publikacji znajdziesz jasne i praktyczne podsumowanie zasad bezpieczeństwa stosowania loperamidu u pacjentów pediatrycznych.

  • Ilustracja poradnika Kwas cytrynowy – działania niepożądane i skutki uboczne

    Kwas cytrynowy, znany z zastosowań w różnych preparatach leczniczych, może wywoływać działania niepożądane, choć nie występują one u każdego pacjenta. Charakter i częstotliwość tych działań mogą się różnić w zależności od drogi podania, postaci leku oraz obecności innych substancji czynnych. Warto poznać najczęstsze objawy niepożądane oraz dowiedzieć się, na co zwrócić uwagę podczas stosowania produktów zawierających kwas cytrynowy.

  • Ilustracja poradnika Fenylomaślan glicerolu – działania niepożądane i skutki uboczne

    Fenylomaślan glicerolu jest substancją stosowaną głównie w leczeniu rzadkich zaburzeń cyklu mocznikowego. Choć większość działań niepożądanych ma łagodny charakter i ustępuje po kilku dniach, u niektórych pacjentów mogą wystąpić poważniejsze objawy, które wymagają uwagi. Profil działań niepożądanych zależy od wieku pacjenta, czasu stosowania oraz indywidualnej reakcji organizmu. Warto poznać możliwe skutki uboczne, aby świadomie korzystać z terapii.

  • Ilustracja poradnika Dimetikon – wskazania – na co działa?

    Dimetikon to substancja czynna, która pomaga pozbyć się wzdęć i nadmiaru gazów w jelitach. Dzięki swojemu działaniu łagodzi nieprzyjemne dolegliwości i może być wykorzystywany także podczas przygotowań do niektórych badań diagnostycznych. Występuje w różnych postaciach, takich jak krople doustne czy kapsułki miękkie, co pozwala na dopasowanie leczenia do indywidualnych potrzeb pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Bupiwakaina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Bupiwakaina jest substancją czynną szeroko stosowaną w znieczuleniach miejscowych i regionalnych. Chociaż jej działanie przeciwbólowe jest bardzo skuteczne, lek ten – podobnie jak inne środki znieczulające – może powodować działania niepożądane. Ich rodzaj oraz częstotliwość zależą między innymi od postaci leku, drogi podania oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. W opisie znajdziesz szczegółowe informacje o możliwych skutkach ubocznych bupiwakainy, z podziałem na częstotliwość i układy narządowe, a także praktyczne wskazówki dotyczące zgłaszania działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Deferazyroks – działania niepożądane i skutki uboczne

    Deferazyroks to substancja czynna stosowana w leczeniu obciążenia żelazem, która może wywoływać różne działania niepożądane. Najczęściej dotyczą one układu pokarmowego oraz skóry, a także mogą pojawiać się zmiany w funkcjonowaniu nerek i wątroby. Działania te są zwykle łagodne lub umiarkowane i często ustępują podczas dalszego leczenia. Warto jednak wiedzieć, że niektóre skutki uboczne mogą być poważniejsze, dlatego ważne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia podczas terapii deferazyroksem.

  • Ilustracja poradnika Bulgaplin, 150 mg – stosowanie u dzieci

    Lek Bulgaplin nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży ze względu na brak danych dotyczących jego bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki dla dzieci to m.in. gabapentyna, lamotrygina, topiramat, okskarbazepina oraz wigabatryna. Wybór odpowiedniego leku powinien być dokonany przez lekarza. Najczęstsze działania niepożądane Bulgaplin to zawroty głowy, senność, ból głowy, zwiększenie apetytu, trudności w skupieniu uwagi, nieostre widzenie, suchość w jamie ustnej, zaparcia, wymioty, wzdęcia, biegunka, nudności, uczucie rozdęcia w jamie brzusznej oraz trudności w osiągnięciu erekcji.

  • Ilustracja poradnika Menopur, 600 IU – skład leku

    MENOPUR to lek stosowany w leczeniu niepłodności u kobiet, zawierający menotropinę (FSH i LH). Zawiera również substancje pomocnicze takie jak fenol, metionina, argininy chlorowodorek, polisorbat 20, sodu wodorotlenek, kwas solny rozcieńczony i woda do wstrzykiwań. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i upewnić się, że nie ma przeciwwskazań do stosowania leku. Ważne jest monitorowanie reakcji na leczenie i zgłaszanie wszelkich działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Menopur, 600 IU – działania niepożądane i skutki uboczne

    MENOPUR to lek stosowany w leczeniu niepłodności u kobiet, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ból głowy, nudności, ból brzucha, rozdęcie brzucha, ból w obrębie miednicy oraz reakcje w miejscu podania. Ciężkie działania niepożądane obejmują zespół hiperstymulacji jajników (OHSS), reakcje alergiczne i zakrzepy krwi. Inne, mniej powszechne skutki uboczne to wymioty, dolegliwości brzuszne, biegunka, uczucie zmęczenia, zawroty głowy, torbiele jajników, dolegliwości piersi, uderzenia gorąca, trądzik, zaburzenia widzenia, gorączka, zwiększenie masy ciała, ból mięśni i stawów, skręt jajnika, pokrzywka i skrzepy krwi. W przypadku wystąpienia objawów OHSS należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Pegorion, 12 g – wskazania – na co działa?

    Pegorion to lek stosowany w leczeniu przewlekłych zaparć oraz zastoju kału w jelicie. Substancją czynną jest makrogol 4000, który wchłania wodę, zmiękczając stolec i poprawiając motorykę jelit. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i dzieci powyżej 8 lat, a dla młodszych dzieci dostępne są saszetki o mocy 6 g. Pegorion nie powinien być stosowany w przypadku niedrożności jelit, perforacji jelit, ciężkiej choroby zapalnej jelit, bólu brzucha o nieustalonej przyczynie oraz nadwrażliwości na makrogol. Działania niepożądane obejmują ból brzucha, rozdęcie brzucha, nudności, wzdęcia, biegunka, wymioty oraz reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Pegorion, 12 g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Pegorion to lek stosowany w leczeniu zaparć, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ból brzucha, rozdęcie brzucha, nudności, wzdęcia z oddawaniem gazów oraz biegunka. Niezbyt częste działania to wymioty, pilna potrzeba oddania stolca i nietrzymanie stolca. Bardzo rzadkie działania obejmują reakcje nadwrażliwości i zaburzenia elektrolitowe. U dzieci mogą wystąpić podobne objawy. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Pegorion, 12 g – dawkowanie leku

    Pegorion jest lekiem stosowanym w leczeniu przewlekłych zaparć oraz w celu zmiękczenia suchego stolca. Zalecana dawka dla dorosłych i dzieci powyżej 8 lat to 1 saszetka (12 g) raz lub dwa razy na dobę. Lek nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 8 lat. Przeciwwskazania obejmują niedrożność jelit, perforację jelit, ciężką chorobę zapalną jelit, ból brzucha o nieustalonej przyczynie oraz nadwrażliwość na substancję czynną. Pegorion może powodować działania niepożądane, takie jak ból brzucha, rozdęcie brzucha, nudności, wzdęcia, biegunka, wymioty oraz reakcje nadwrażliwości. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

  • Ilustracja poradnika Pegorion Junior, 6 g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Pegorion Junior to lek na zaparcia, który może powodować działania niepożądane, takie jak ból brzucha, rozdęcie brzucha, nudności, wzdęcia z oddawaniem gazów oraz biegunka. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Relafalk, 200 mg – wskazania – na co działa?

    Relafalk to lek stosowany w leczeniu biegunki podróżnych u dorosłych. Zawiera ryfamycynę sodową, która działa jako antybiotyk w jelitach. Zalecana dawka to 2 tabletki rano i 2 tabletki wieczorem przez 3 dni. Lek nie powinien być stosowany w przypadku uczulenia na ryfamycynę, niedrożności jelit, perforacji układu pokarmowego oraz biegunki z gorączką lub krwią w stolcu. Możliwe działania niepożądane to m.in. ból głowy, biegunka, utrata apetytu, niepokój, zawroty głowy, skurcze brzucha, rozdęcie brzucha, ból w nadbrzuszu, owrzodzenie aftowe, zaparcia, suchość w jamie ustnej, niestrawność, odbijanie się, wzdęcia, wzrost ilości soków trawiennych w żołądku, nudności, utrata włosów, zwiększona potliwość, poty nocne, świąd,…

  • Ilustracja poradnika Tenofovir disoproxil Accordpharma, 245 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Tenofovir disoproxil Accordpharma to lek stosowany w leczeniu zakażeń HIV oraz przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak biegunka, wymioty, nudności, zawroty głowy, wysypka i uczucie osłabienia. Poważne skutki uboczne obejmują kwasicę mleczanową, uszkodzenie komórek kanalików nerkowych, rozmiękanie kości i stłuszczenie wątroby. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych zagrożeń i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Aurostop, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Aurostop, zawierający loperamid, jest stosowany w leczeniu ostrej biegunki u dorosłych i dzieci powyżej 12 roku życia. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak ból głowy, zawroty głowy, nudności, zaparcia i wzdęcia. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zmęczenie, senność, bóle brzucha, wymioty, niestrawność i zgagę, suchość w ustach oraz wysypkę. Rzadkie działania niepożądane to swędzenie lub pokrzywka, zwężenie źrenic, trudności w oddawaniu moczu, rozdęcie brzucha, uczucie pieczenia w jamie ustnej, warg lub języka oraz zmęczenie. Działania niepożądane o nieznanej częstości występowania obejmują ból w nadbrzuszu, promieniujący ból brzucha, gorączkę, przyspieszony puls oraz nudności i wymioty. W przypadku wystąpienia działań…

  • Ilustracja poradnika Loperamid APTEO MED, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Loperamid APTEO MED to lek stosowany w leczeniu biegunki, który może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to zaparcia, nudności, wzdęcia i bóle głowy. Niezbyt częste obejmują zawroty głowy, senność, wymioty i suchość w jamie ustnej. Rzadkie działania niepożądane to zatrzymanie moczu, ciężkie zaparcia i rozdęcie brzucha. Istnieją również działania niepożądane o nieznanej częstości, takie jak ból w nadbrzuszu, gorączka i ostre zapalenie trzustki. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych zagrożeń i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia ciężkich objawów.