Menu

Remisja

Produkty powiązane z remisja
Afobam, tabletki, 0,25 mg
Afobam, tabletki, 0,25 mg
Afobam, tabletki, 0,5 mg
Afobam, tabletki, 0,5 mg
Afobam, tabletki, 1 mg
Afobam, tabletki, 1 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Alpragen, tabletki, 0,25 mg
Alpragen, tabletki, 0,25 mg
Alpragen, tabletki, 0,5 mg
Alpragen, tabletki, 0,5 mg
Alpragen, tabletki, 1 mg
Alpragen, tabletki, 1 mg
Alprox, tabletki, 0,25 mg
Alprox, tabletki, 0,25 mg
Alprox, tabletki, 0,5 mg
Alprox, tabletki, 0,5 mg
Alprox, tabletki, 1 mg
Alprox, tabletki, 1 mg
Antidol, tabletki, 500 mg + 15 mg
Antidol, tabletki, 500 mg + 15 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
  1. Crohnax, 500 mg – przedawkowanie leku
  2. Crohnax, 1000 mg – profil bezpieczenstwa
  3. Crohnax, 1000 mg – dawkowanie leku
  4. Bioprazol, 40 mg – wskazania – na co działa?
  5. Symfaxin ER, 150 mg – wskazania – na co działa?
  6. Symfaxin ER, 37,5 mg – wskazania – na co działa?
  7. Temozolomide Fair-Med, 100 mg – wskazania – na co działa?
  8. Cytarabine Kabi, 100 mg/ml – dawkowanie leku
  9. Cytarabine Kabi, 100 mg/ml – stosowanie u dzieci
  10. Cytarabine Kabi, 100 mg/ml – wskazania – na co działa?
  11. Mezavant, 1200 mg – wskazania – na co działa?
  12. Mezavant, 1200 mg – dawkowanie leku
  13. Meprelon, 16 mg – dawkowanie leku
  14. Levact – wskazania – na co działa?
  15. Oriven, 150 mg – wskazania – na co działa?
  16. Venlafaxine Actavis, 150 mg – wskazania – na co działa?
  17. Venlafaxine Actavis, 75 mg – wskazania – na co działa?
  18. Axyven, 37,5 mg – wskazania – na co działa?
  19. Eligard 45 mg – dawkowanie leku
  20. Velaxin ER 75 mg – wskazania – na co działa?
  21. Izotek 20 mg – dawkowanie leku
  22. Curacne 20 mg – dawkowanie leku
  23. Curacne 5 mg – wskazania – na co działa?
  24. Curacne 5 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Crohnax, 500 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Crohnax, zawierającego mesalazynę, jest rzadkie, ale może prowadzić do poważnych objawów, takich jak ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, bóle głowy, wysypka, zapalenie mięśnia sercowego, leukopenia, agranulocytoza i niewydolność nerek. Zalecane dawkowanie to 1000-2000 mg w fazie zaostrzenia i 250-500 mg w fazie remisji. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Crohnax, 1000 mg – profil bezpieczenstwa

    Profil bezpieczeństwa stosowania leku Crohnax obejmuje kilka kluczowych aspektów. Kobiety karmiące piersią powinny stosować lek ostrożnie, ponieważ mesalazyna przenika do mleka kobiecego i może powodować reakcje nadwrażliwości u niemowląt. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Brak specyficznych informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zaleca się unikanie jego spożywania. U seniorów dawkowanie jest podobne jak u dorosłych, ale zaleca się regularne monitorowanie stanu zdrowia. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni unikać stosowania leku, a pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni stosować go ostrożnie i regularnie kontrolować czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Crohnax, 1000 mg – dawkowanie leku

    Lek Crohnax stosuje się w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 1000-2000 mg w fazie zaostrzenia i 250-500 mg w fazie remisji. Dla dzieci dawka to 500 mg wieczorem lub 1000 mg w dwóch dawkach. Lek podaje się doodbytniczo, rano i wieczorem lub tylko wieczorem. Czas leczenia wynosi 8-12 tygodni. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciężkie zaburzenia nerek lub wątroby, czynna choroba wrzodowa, zaburzenia krzepnięcia i dzieci poniżej 12 lat.

  • Ilustracja poradnika Bioprazol, 40 mg – wskazania – na co działa?

    Bioprazol to lek zawierający omeprazol, który zmniejsza wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Stosowany jest w leczeniu choroby refluksowej przełyku, owrzodzeń dwunastnicy i żołądka, owrzodzeń związanych z NLPZ, zespołu Zollingera-Ellisona oraz zakażenia Helicobacter pylori. Dawkowanie zależy od schorzenia i wieku pacjenta. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, ból żołądka, biegunka, zaparcia, wzdęcia oraz nudności/wymioty. Bioprazol można stosować w ciąży po konsultacji z lekarzem. Długoterminowe stosowanie wymaga regularnej kontroli lekarskiej.

  • Ilustracja poradnika Symfaxin ER, 150 mg – wskazania – na co działa?

    Symfaxin ER jest lekiem stosowanym w leczeniu epizodów dużej depresji, zapobieganiu nawrotom depresji, uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej oraz lęku napadowego. Zawiera wenlafaksynę, która zwiększa stężenie serotoniny i noradrenaliny w mózgu. Lek pomaga złagodzić objawy depresji i lęku, poprawiając jakość życia pacjentów. Ważne jest, aby nie przerywać leczenia nagle i konsultować się z lekarzem w przypadku jakichkolwiek wątpliwości.

  • Ilustracja poradnika Symfaxin ER, 37,5 mg – wskazania – na co działa?

    Symfaxin ER to lek zawierający wenlafaksynę, stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Pomaga w poprawie nastroju i redukcji lęku poprzez zwiększenie stężenia serotoniny i noradrenaliny w mózgu. Lek jest wskazany w leczeniu epizodów dużej depresji, zapobieganiu nawrotom depresji, uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej oraz lęku napadowego. Leczenie powinno trwać kilka miesięcy lub dłużej, a nagłe przerwanie może prowadzić do objawów odstawienia. Symfaxin ER nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia.

  • Ilustracja poradnika Temozolomide Fair-Med, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Temozolomide FAIR-MED jest stosowany w leczeniu nowo zdiagnozowanego glejaka wielopostaciowego oraz glejaka złośliwego u dzieci, młodzieży i dorosłych pacjentów. Jego główne zastosowania obejmują skojarzenie z radioterapią oraz monoterapię w przypadku wznowy lub progresji choroby po standardowym leczeniu. Lek ten jest skuteczny w zwalczaniu agresywnych nowotworów mózgu, jednak może powodować działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty, zmęczenie i zmniejszenie liczby krwinek białych i płytek krwi.

  • Ilustracja poradnika Cytarabine Kabi, 100 mg/ml – dawkowanie leku

    Cytarabine Kabi to lek stosowany w leczeniu ostrych białaczek. Może być podawany dożylnie lub podskórnie. Dawkowanie zależy od stanu zdrowia pacjenta, jego masy ciała oraz powierzchni ciała. Indukcja remisji obejmuje dawki 2-4 mg/kg m.c. na dobę, a leczenie podtrzymujące 1 mg/kg m.c. raz lub dwa razy w tygodniu. Przeciwwskazania obejmują ciężką supresję szpiku kostnego, nadwrażliwość na cytarabinę oraz toksyczne encefalopatie. Należy monitorować czynność wątroby, nerek oraz liczbę krwinek. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, biegunka, gorączka, wysypka, jadłowstręt, zapalenie bądź owrzodzenia w jamie ustnej lub odbycie oraz nieprawidłowości w funkcjonowaniu wątroby.

  • Ilustracja poradnika Cytarabine Kabi, 100 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku Cytarabine Kabi u dzieci jest możliwe, ale wymaga ścisłego nadzoru medycznego ze względu na potencjalne ryzyko działań niepożądanych, takich jak zapalenie płuc, zmniejszenie liczby krwinek i zespół cytarabinowy. Alternatywne leki, takie jak metotreksat, daunorubicyna i asparaginaza, mogą być bezpieczniejsze dla dzieci i również skuteczne w leczeniu białaczek.

  • Ilustracja poradnika Cytarabine Kabi, 100 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Cytarabine Kabi to lek stosowany w leczeniu ostrych białaczek, w tym ostrej białaczki szpikowej. Lek jest podawany dożylnie lub podskórnie i ma na celu wywołanie oraz podtrzymanie remisji. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na cytarabinę, ciężką supresję szpiku kostnego oraz encefalopatie. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, supresja szpiku kostnego oraz reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Mezavant, 1200 mg – wskazania – na co działa?

    Mezavant to lek stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Zawiera mesalazynę, która działa przeciwzapalnie. Lek jest stosowany w celu uzyskania i podtrzymania remisji choroby. Zalecane dawki to 2,4 g do 4,8 g raz na dobę dla dorosłych oraz dzieci powyżej 10 roku życia o masie ciała powyżej 50 kg. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na salicylany oraz ciężką niewydolność nerek i/lub wątroby. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, ból brzucha, biegunka, nudności, wysypka skórna, zmęczenie i gorączka.

  • Ilustracja poradnika Mezavant, 1200 mg – dawkowanie leku

    Mezavant to lek stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Dawkowanie u dorosłych wynosi od 2,4 g do 4,8 g raz na dobę, a u dzieci i młodzieży o masie ciała powyżej 50 kg i w wieku 10 lat lub starszych również od 2,4 g do 4,8 g raz na dobę. Lek należy przyjmować z jedzeniem, połykać w całości, nie rozkruszać ani nie żuć. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić objawy toksyczności, a w razie pominięcia dawki należy przyjąć następną dawkę jak zwykle, nie stosując podwójnej dawki. W razie wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Meprelon, 16 mg – dawkowanie leku

    Lek Meprelon jest glikokortykosteroidem stosowanym w leczeniu różnych chorób. Dawkowanie zależy od rodzaju i nasilenia choroby oraz reakcji pacjenta, zazwyczaj wynosi od 4 mg do 48 mg na dobę. Tabletki należy przyjmować doustnie, przed lub po śniadaniu. Przerwanie długotrwałego stosowania leku powinno odbywać się stopniowo. Przeciwwskazaniami są nadwrażliwość na metyloprednizolon i układowe zakażenia grzybicze. Możliwe działania niepożądane obejmują osłabienie układu odpornościowego, reakcje alergiczne, zaburzenia endokrynologiczne, zaburzenia metabolizmu i odżywiania, zaburzenia psychiczne, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia oka, zaburzenia serca, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej oraz…

  • Ilustracja poradnika Levact – wskazania – na co działa?

    Levact to lek cytostatyczny stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej, chłoniaków nieziarniczych oraz szpiczaka mnogiego. Jego substancją czynną jest bendamustyna, która działa poprzez alkilację DNA, co prowadzi do śmierci komórek nowotworowych. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby krwinek, zakażenia, nudności, wymioty, zapalenie błony śluzowej, ból głowy, gorączka i zmęczenie. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne.

  • Ilustracja poradnika Oriven, 150 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Oriven, zawierający wenlafaksynę, jest stosowany w leczeniu epizodów dużej depresji, zapobieganiu nawrotom depresji, zaburzenia lękowego uogólnionego, fobii społecznej oraz zaburzenia lękowego z napadami lęku. Leczenie powinno trwać kilka miesięcy lub dłużej, a pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu podczas terapii. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy i pocenie się.

  • Ilustracja poradnika Venlafaxine Actavis, 150 mg – wskazania – na co działa?

    Venlafaxine Actavis jest lekiem stosowanym w leczeniu epizodów dużej depresji, zapobieganiu nawrotom depresji, uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej oraz napadów paniki. Zalecane dawki zaczynają się od 75 mg na dobę i mogą być stopniowo zwiększane do maksymalnie 375 mg na dobę w przypadku depresji i 225 mg na dobę w przypadku zaburzeń lękowych. Leczenie trwa zwykle kilka miesięcy lub dłużej, a regularna ocena stanu pacjenta jest niezbędna.

  • Ilustracja poradnika Venlafaxine Actavis, 75 mg – wskazania – na co działa?

    Venlafaxine Actavis jest lekiem stosowanym w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych, takich jak epizody dużej depresji, uogólnione zaburzenia lękowe, fobia społeczna i napady paniki. Lek działa poprzez zwiększenie stężenia serotoniny i noradrenaliny w mózgu, co pomaga poprawić nastrój i redukować lęk. Zalecane dawki różnią się w zależności od schorzenia, a leczenie trwa zwykle kilka miesięcy lub dłużej. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia, a najczęstsze działania niepożądane to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy, pocenie się oraz zawroty głowy.

  • Ilustracja poradnika Axyven, 37,5 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Axyven, zawierający wenlafaksynę, jest stosowany w leczeniu epizodów dużej depresji, zapobieganiu nawrotom depresji, uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej i napadów paniki. Działa poprzez zwiększenie stężenia serotoniny i noradrenaliny w mózgu. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy i pocenie się. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia. Ważne jest, aby nie przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Eligard 45 mg – dawkowanie leku

    Eligard 45 mg to lek stosowany w leczeniu zaawansowanego raka gruczołu krokowego. Podaje się go co sześć miesięcy w postaci podskórnego wstrzyknięcia. Ważne jest, aby lek był przygotowywany i podawany przez fachowy personel medyczny. Odpowiedź na leczenie monitoruje się poprzez ocenę stanu klinicznego i pomiar stężenia PSA. Nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem, nawet jeśli objawy choroby ustąpią.

  • Ilustracja poradnika Velaxin ER 75 mg – wskazania – na co działa?

    Velaxin ER to lek przeciwdepresyjny stosowany w leczeniu epizodów dużej depresji, zapobieganiu nawrotom depresji, leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej oraz lęku napadowego. Lek zwiększa stężenie serotoniny i noradrenaliny w mózgu, co poprawia nastrój i łagodzi objawy. Leczenie powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza i nie należy go nagle przerywać, aby uniknąć reakcji odstawienia.

  • Ilustracja poradnika Izotek 20 mg – dawkowanie leku

    Izotek to lek stosowany w leczeniu ciężkich postaci trądziku. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta i wynosi zazwyczaj 0,5 mg/kg mc/dobę. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 roku życia. Dorośli powinni przyjmować dawkę od 0,5 do 1 mg/kg mc/dobę przez 16-24 tygodnie. Pacjenci z niewydolnością nerek powinni rozpoczynać leczenie od mniejszej dawki, np. 10 mg na dobę. W przypadku nietolerancji leku, dawkę można zmniejszyć, co może wydłużyć czas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Curacne 20 mg – dawkowanie leku

    Lek Curacne, zawierający izotretynoinę, stosuje się w leczeniu ciężkich postaci trądziku. Dawkowanie początkowe wynosi 0,5 mg/kg mc. na dobę, a docelowe 0,5-1 mg/kg mc. na dobę. Kapsułki należy przyjmować doustnie z pokarmem, raz lub dwa razy na dobę. Kuracja trwa od 16 do 24 tygodni. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić objawy hiperwitaminozy A, które są odwracalne. Najczęstsze działania niepożądane to suchość błon śluzowych i skóry.

  • Ilustracja poradnika Curacne 5 mg – wskazania – na co działa?

    Curacne to lek stosowany w leczeniu ciężkich postaci trądziku, takich jak trądzik guzkowy, trądzik skupiony oraz trądzik z ryzykiem powstawania trwałych blizn. Przed rozpoczęciem leczenia należy wziąć pod uwagę przeciwwskazania i środki ostrożności, takie jak ciąża, karmienie piersią, problemy z wątrobą i nerkami oraz problemy psychiczne. Najczęstsze działania niepożądane to suchość błon śluzowych, suchość skóry, zapalenie warg, suchość błony śluzowej nosa, krwawienie z nosa oraz suchość oka.

  • Ilustracja poradnika Curacne 5 mg – dawkowanie leku

    Curacne to lek stosowany w leczeniu ciężkich postaci trądziku. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta i wynosi od 0,5 do 1 mg/kg na dobę. Lek należy przyjmować doustnie z pokarmem, raz lub dwa razy na dobę. Ważne jest regularne odbywanie wizyt kontrolnych i przestrzeganie zaleceń dotyczących antykoncepcji. Przedawkowanie może prowadzić do objawów hiperwitaminozy A, które są odwracalne. Najczęstsze działania niepożądane to suchość błon śluzowych i skóry.