Menu

Rak trzustki z przerzutami

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Afatynib – porównanie substancji czynnych
  2. Irynotekan – dawkowanie leku
  3. Erlotinib Krka, 25 mg – profil bezpieczenstwa
  4. Erlotinib Krka, 100 mg – przedawkowanie leku
  5. Erlotinib Zentiva, 100 mg – wskazania – na co działa?
  6. Erlotinib Zentiva, 100 mg – przedawkowanie leku
  7. Erlotinib Vipharm, 100 mg – wskazania – na co działa?
  8. Erlotinib Vipharm, 25 mg – wskazania – na co działa?
  9. Erlotinib SUN, 100 mg – wskazania – na co działa?
  10. Erlotinib SUN, 100 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Afatynib – porównanie substancji czynnych

    Afatynib, dakomitynib i erlotynib to leki doustne wykorzystywane w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP) z określonymi mutacjami EGFR. Wszystkie należą do grupy inhibitorów kinazy tyrozynowej EGFR, ale różnią się zakresem wskazań, szczegółami działania oraz bezpieczeństwem stosowania u różnych grup pacjentów. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi trzema nowoczesnymi terapiami, aby lepiej zrozumieć, czym się kierować przy wyborze leczenia.

  • Ilustracja poradnika Irynotekan – dawkowanie leku

    Irynotekan to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu nowotworów jelita grubego i odbytnicy, a także raka trzustki z przerzutami. Dawkowanie tego leku jest ściśle indywidualizowane, zależne od schematu leczenia, drogi podania, stanu zdrowia pacjenta i obecności chorób współistniejących. Terapia irynotekanem wymaga dokładnego nadzoru lekarskiego, a modyfikacje dawek często są konieczne w odpowiedzi na działania niepożądane. Poznaj szczegółowe zasady dawkowania irynotekanu oraz istotne różnice w schematach leczenia dla różnych grup pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Erlotinib Krka, 25 mg – profil bezpieczenstwa

    Erlotinib Krka to lek stosowany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca i raka trzustki z przerzutami. Kobiety karmiące powinny unikać karmienia piersią podczas stosowania leku oraz przez 2 tygodnie po zakończeniu leczenia. Lek ma mało prawdopodobny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów, ale zaleca się ostrożność. Brak specyficznych danych dotyczących interakcji z alkoholem, jednak zaleca się unikanie spożywania alkoholu. Seniorzy mogą być bardziej podatni na działania niepożądane, ale nie stwierdzono istotnych różnic w skuteczności i bezpieczeństwie. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni unikać stosowania leku przy ciężkich zaburzeniach, a zmiana dawkowania nie jest konieczna przy łagodnych lub umiarkowanych zaburzeniach. Pacjenci z zaburzeniami…

  • Ilustracja poradnika Erlotinib Krka, 100 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Erlotinib Krka może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak biegunka, wysypka, uszkodzenie wątroby, podrażnienie oczu, śródmiąższowa choroba płuc i perforacje przewodu pokarmowego. Dawki powyżej 150 mg na dobę dla niedrobnokomórkowego raka płuca i 100 mg na dobę dla raka trzustki z przerzutami są uznawane za przedawkowanie. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast zaprzestać stosowania leku i wdrożyć leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Erlotinib Zentiva, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Erlotinib Zentiva to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP) oraz raka trzustki z przerzutami. Dawkowanie wynosi 150 mg dla NDRP i 100 mg dla raka trzustki. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na erlotynib oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub nerek. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, wysypka, nudności, wymioty, ból brzucha oraz zmęczenie.

  • Ilustracja poradnika Erlotinib Zentiva, 100 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Erlotinib Zentiva może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak biegunka, wysypka i zwiększona aktywność aminotransferaz. Dawki powyżej 150 mg na dobę dla niedrobnokomórkowego raka płuca i 100 mg na dobę dla raka trzustki z przerzutami są uznawane za przedawkowanie. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast zaprzestać stosowania leku i wdrożyć leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Erlotinib Vipharm, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Erlotinib Vipharm jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca i raka trzustki. Lek działa poprzez hamowanie receptora naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR). Zalecana dawka to 150 mg dla NDRP i 100 mg dla raka trzustki. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na erlotynib. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, wysypka, nudności, wymioty, podrażnienie oczu i zmęczenie.

  • Ilustracja poradnika Erlotinib Vipharm, 25 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Erlotinib Vipharm jest stosowany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca i raka trzustki z przerzutami. Dawkowanie wynosi 150 mg dla NDRP i 100 mg dla raka trzustki. Lek nie jest zalecany dla pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek oraz dla kobiet w ciąży. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, wysypka i nudności.

  • Ilustracja poradnika Erlotinib SUN, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Erlotinib SUN jest stosowany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP) oraz raka trzustki. Substancją czynną jest erlotynib, który hamuje aktywność receptora naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR). Lek jest wskazany dla pacjentów z aktywującymi mutacjami EGFR oraz w terapii podtrzymującej po chemioterapii. Zalecana dawka to 150 mg dla NDRP i 100 mg dla raka trzustki. Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na erlotynib. Najczęstsze działania niepożądane to wysypka, biegunka, nudności, wymioty i podrażnienie oczu.

  • Ilustracja poradnika Erlotinib SUN, 100 mg – dawkowanie leku

    Lek Erlotinib SUN jest stosowany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca oraz raka trzustki z przerzutami. Zalecana dawka dobowa wynosi 150 mg dla pacjentów z NDRP i 100 mg dla pacjentów z rakiem trzustki. Lek należy przyjmować co najmniej jedną godzinę przed posiłkiem lub co najmniej dwie godziny po posiłku. W przypadku konieczności modyfikacji dawki, należy ją zmniejszać stopniowo po 50 mg. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać badanie na obecność mutacji EGFR. Ważne jest również, aby pacjenci informowali lekarza o wszelkich problemach zdrowotnych oraz przyjmowanych lekach, które mogą wpływać na działanie erlotynibu.