Menu

Rabdomioliza

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
  1. Diprivan, 10 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Diflucan, 2 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  3. Depakine Chrono 300, 200 mg + 87 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Depakine, 288,2 mg/5 ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Davercin – interakcje z lekami i alkoholem
  6. Cordarone, 50 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  7. Biseptol, (200 mg + 40 mg)/5 m – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Trimesolphar, (80 mg + 16 mg)/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Bactrim, (200 mg + 40 mg)/5 m – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Bactrim, 400 mg + 80 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Baclofen Polpharma, 25 mg – dawkowanie leku
  12. Baclofen Polpharma, 25 mg – przedawkowanie leku
  13. Amizepin, 200 mg – przedawkowanie leku
  14. Androcur, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  15. Alexan, 50 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Alexan, 50 mg/ml – przedawkowanie leku
  17. Alexan, 20 mg/ml – przedawkowanie leku
  18. Sortis 20, 20 mg – stosowanie u dzieci
  19. Sortis 20, 20 mg – skład leku
  20. Sortis 20, 20 mg – wskazania – na co działa?
  21. Sortis 20, 20 mg – profil bezpieczenstwa
  22. Sortis 20, 20 mg – przeciwwskazania
  23. Sortis 20, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Sortis 20, 20 mg – przedawkowanie leku
  • Ilustracja poradnika Diprivan, 10 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Diprivan, zawierający propofol, jest stosowany do znieczulenia ogólnego i wywołania uspokojenia. Może wywoływać różne działania niepożądane, takie jak ból w miejscu wstrzyknięcia, niskie ciśnienie tętnicze, przemijający bezdech, wolne bicie serca oraz nudności i wymioty. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak ciężkie reakcje alergiczne, obrzęk płuc, zapalenie trzustki czy martwica tkanek. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych działań niepożądanych i informowali lekarza o wszelkich niepokojących objawach.

  • Diflucan, zawierający flukonazol, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z astemizolem, terfenadyną, cyzaprydem, pimozydem, chinidyną, erytromycyną, ryfampicyną, amiodaronem, statynami, cyklosporyną i doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. Zawiera chlorek sodu, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania.

  • Depakine Chrono to lek stosowany w leczeniu padaczki i manii, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to drżenie, nudności, senność, wzrost masy ciała oraz zmiany w zachowaniu. Rzadkie, ale poważne skutki uboczne obejmują uszkodzenie wątroby, zapalenie trzustki, reakcje alergiczne, hiperamonemię i rabdomiolizę. U dzieci niektóre działania niepożądane mogą występować częściej lub mieć cięższy przebieg. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Lek Depakine, zawierający walproinian sodu, jest stosowany w leczeniu padaczki. Może powodować działania niepożądane, takie jak drżenie, nudności, senność, wzrost masy ciała i wymioty. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują uszkodzenie wątroby, zapalenie trzustki, reakcje alergiczne, hiperamonemię i rabdomiolizę. Dzieci są bardziej narażone na pewne działania niepożądane. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

  • Davercin, antybiotyk makrolidowy, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak astemizol, terfenadyna, lowastatyna, symwastatyna, cyzapryd, pimozyd, ergotamina, dihydroergotamina, teofilina, digoksyna, cyklosporyna, fenytoina, doustne leki przeciwzakrzepowe, kortykosteroidy, hydroksychlorochina i chlorochina. Może również wpływać na skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas leczenia.

  • Amiodaron, substancja czynna leku Cordarone, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może prowadzić do poważnych skutków ubocznych. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych interakcji i konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia. Ponadto, amiodaron może wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak alkohol benzylowy i DEHP. Zaleca się również unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia amiodaronem.

  • Stosowanie leku Biseptol może prowadzić do różnych działań niepożądanych, od częstych, takich jak hiperkaliemia i ból głowy, po rzadkie i poważne, jak zespół Stevensa-Johnsona i anafilaksja. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i w razie ich wystąpienia natychmiast skontaktowali się z lekarzem.

  • Trimesolphar to lek przeciwbakteryjny, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zwiększenie stężenia potasu we krwi, zakażenia grzybicze, ból głowy, nudności, biegunka oraz wysypka. Rzadkie, ale poważne skutki uboczne obejmują rzekomobłoniaste zapalenie jelit, zaburzenia liczby krwinek, methemoglobinemię, plamicę, reakcje anafilaktyczne, kwasicę metaboliczną, zapalenie trzustki, żółtaczkę cholestatyczną, martwicę wątroby oraz ciężkie reakcje skórne. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Lek Bactrim, zawierający sulfametoksazol i trimetoprim, jest stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Może powodować różnorodne działania niepożądane, od łagodnych reakcji skórnych po ciężkie i zagrażające życiu stany. Najczęstsze skutki uboczne to wysypki skórne, mdłości, wymioty oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych. Ciężkie działania niepożądane obejmują rzekomobłoniaste zapalenie jelit, nieprawidłowości w składzie krwi, ciężkie reakcje skórne, reakcje nadwrażliwości oraz nacieki płucne. Rzadkie skutki uboczne to zaburzenia krwi i układu chłonnego, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej i języka, ból żył i zapalenie żył, cholestaza, hipoglikemia, neuropatia, omamy oraz krystaluria. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują agranulocytozę, martwicę wątroby, chorobę posurowiczą, rabdomiolizę, ataksję, śródmiąższowe zapalenie…

  • Lek Bactrim, zawierający sulfametoksazol i trimetoprim, może powodować różne działania niepożądane, od łagodnych reakcji skórnych po poważne zaburzenia krwi i ciężkie reakcje skórne. Najczęstsze skutki uboczne to reakcje skórne, mdłości, wymioty oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych i stężenia kreatyniny w surowicy. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak rzekomobłoniaste zapalenie jelit, ciężkie reakcje skórne czy reakcje nadwrażliwości, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Lek Bactrim może być stosowany w ciąży jedynie w przypadku, gdy spodziewane korzyści z leczenia przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu.

  • Lek Baclofen Polpharma jest stosowany w celu zmniejszenia nadmiernego napięcia mięśni szkieletowych. Dawkowanie u dorosłych zaczyna się od 5 mg trzy razy na dobę, stopniowo zwiększając dawkę co 3 dni. U dzieci dawka zależy od masy ciała i wynosi 0,3 mg/kg mc. na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 100 mg u dorosłych, 40 mg u dzieci poniżej 8 lat i 60 mg u dzieci powyżej 8 lat. Przerwanie leczenia powinno odbywać się stopniowo w ciągu 1-2 tygodni.

  • Przedawkowanie leku Baclofen Polpharma może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak senność, śpiączka, zahamowanie oddechu, splątanie, pobudzenie, drgawki, bradykardia, tachykardia, hipotonia mięśni oraz rabdomioliza. Maksymalna dawka dla dorosłych wynosi 100 mg na dobę, a dla dzieci jest dostosowywana do masy ciała. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skonsultować się z lekarzem lub zgłosić do izby przyjęć najbliższego szpitala.

  • Przedawkowanie leku Amizepin może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja oddechowa, zaburzenia serca, rabdomioliza, zaburzenia żołądka i jelit oraz zaburzenia nerek i dróg moczowych. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Leczenie obejmuje hospitalizację, oznaczenie stężenia karbamazepiny w osoczu, prowokowanie wymiotów, płukanie żołądka, podtrzymywanie podstawowych czynności życiowych, hemoperfuzję z węglem aktywnym oraz hemodializę.

  • Androcur, zawierający cyproteronu octan, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak ketokonazol, rytonawir, ryfampicyna, fenytoina, ziele dziurawca oraz statyny. Lek zawiera laktozę, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Androcur może zmniejszyć jego skuteczność, zwłaszcza w przypadku tłumienia popędu płciowego w dewiacjach seksualnych.

  • Alexan, lek stosowany w leczeniu białaczek i chłoniaków, może powodować różne działania niepożądane, w tym zapalenie płuc, uszkodzenie wątroby, zmniejszenie liczby retikulocytów, wysypki, zmniejszenie apetytu, hiperurykemię, zapalenie spojówek, niestrawność, ból brzucha, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej lub odbytu, wypadanie włosów, gorączkę oraz zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia. Duże dawki leku mogą prowadzić do poważniejszych skutków ubocznych, takich jak znaczne zmniejszenie liczby krwinek, zmiany osobowości, perforacja żołądka i jelit, ropień wątroby, zakrzepy krwi w wątrobie, zapalenie trzustki, zespół nagłych zaburzeń oddychania, rabdomioliza, pogorszenie czynności serca, brak wytwarzania plemników i brak miesiączki. Stosowanie leku u dzieci może prowadzić do specyficznych działań niepożądanych,…

  • Przedawkowanie leku Alexan, zawierającego cytarabinę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak toksyczność hematologiczna, neurologiczne objawy, objawy ze strony przewodu pokarmowego, układu oddechowego, wątroby, serca oraz mięśni. Dawki uznawane za przedawkowanie to 1 do 3 g/m2 pc. w infuzji dożylnej trwającej od 1 do 3 godzin, podawanej co 12 godzin przez 4 do 6 dni. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać terapię i skontaktować się z lekarzem. Może być konieczne przetoczenie krwi, podanie antybiotyków, hemodializa lub zastąpienie płynu mózgowo-rdzeniowego.

  • Przedawkowanie leku Alexan, zawierającego cytarabinę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak toksyczność hematologiczna, zaburzenia układu nerwowego, działanie toksyczne na rogówkę i spojówki, zaburzenia żołądka i jelit oraz zaburzenia układu oddechowego. Dawki powyżej 3 g/m2 pc. są uznawane za przedawkowanie. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać terapię i zastosować leczenie podtrzymujące. Cytarabinę można usunąć z organizmu metodą hemodializy.

  • Stosowanie leku SORTIS u dzieci jest możliwe, ale wymaga nadzoru lekarza specjalisty. Alternatywne leki, takie jak simwastatyna, pravastatyna, kolestyramina i ezetymib, mogą być bezpiecznie stosowane u dzieci w celu obniżenia poziomu cholesterolu. Ważne jest, aby każda terapia była dostosowana indywidualnie do potrzeb pacjenta i monitorowana przez lekarza.

  • Dokładny skład leku SORTIS obejmuje substancję czynną atorwastatynę w różnych dawkach oraz substancje pomocnicze, takie jak wapnia węglan, celuloza mikrokrystaliczna i laktoza jednowodna. Lek zawiera również otoczkę z hypromelozy, makrogolu 8000, tytanu dwutlenku i innych składników. Ważne jest zrozumienie składu leku, aby świadomie podejmować decyzje dotyczące zdrowia. Możliwe działania niepożądane obejmują bóle mięśni, bóle głowy i reakcje alergiczne. W przypadku nietolerancji laktozy, skonsultuj się z lekarzem.

  • Sortis, zawierający atorwastatynę, jest lekiem stosowanym w celu obniżenia poziomu cholesterolu i triglicerydów we krwi oraz w profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych. Lek jest wskazany dla dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku 10 lat lub starszych z hipercholesterolemią pierwotną lub hiperlipidemią złożoną. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, chorobę wątroby, ciążę i karmienie piersią. Dawkowanie wynosi od 10 do 80 mg raz na dobę. Możliwe działania niepożądane to m.in. bóle głowy, nudności, zaparcia i bóle mięśni.

  • Stosowanie leku Sortis (atorwastatyna) jest przeciwwskazane u kobiet karmiących piersią oraz wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Lek zazwyczaj nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale pacjenci powinni unikać nadmiernego spożycia alkoholu. Seniorzy mogą stosować lek bez konieczności dostosowywania dawki, podobnie jak pacjenci z zaburzeniami czynności nerek.

  • Stosowanie leku SORTIS jest przeciwwskazane w przypadku uczulenia na atorwastatynę lub inne składniki leku, chorób wątroby, nieprawidłowych wyników badań czynnościowych wątroby, ciąży i karmienia piersią, oraz jednoczesnego stosowania glekaprewiru z pibrentaswirem lub kwasu fusydowego. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w przypadku ciężkiej niewydolności oddechowej, problemów z nerkami, niedoczynności tarczycy, powtarzających się bólów mięśni, regularnego spożywania alkoholu, chorób wątroby w przeszłości, wieku powyżej 70 lat oraz miastenii.

  • Interakcje leku SORTIS (atorwastatyna) z innymi lekami mogą wpływać na jego skuteczność i zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Ważne interakcje obejmują cyklosporynę, antybiotyki, leki przeciwgrzybicze, inne leki regulujące stężenie lipidów, blokery kanału wapniowego, leki przeciwwirusowe, ezetymib, warfarynę, doustne środki antykoncepcyjne, styrypentol, cymetydynę, fenazon, kolchicynę oraz leki zobojętniające kwas żołądkowy. Spożywanie więcej niż jednej lub dwóch małych szklanek soku grejpfrutowego dziennie może zmieniać działanie leku SORTIS. Unikanie nadmiernego spożycia alkoholu jest zalecane, aby zmniejszyć ryzyko uszkodzenia wątroby i działań niepożądanych związanych z mięśniami.

  • Przedawkowanie leku SORTIS, zawierającego atorwastatynę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak rabdomioliza, objawy ze strony układu pokarmowego, nerwowego, mięśniowo-szkieletowego oraz wątroby. Maksymalna zalecana dawka to 80 mg na dobę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Zaleca się leczenie objawowe oraz monitorowanie czynności wątroby i aktywności kinazy kreatynowej (CK).