Menu

Przewodnienie

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. SmofKabiven extra Nitrogen EF – wskazania – na co działa?
  2. SmofKabiven extra Nitrogen EF – przeciwwskazania
  3. SmofKabiven extra Nitrogen – wskazania – na co działa?
  4. SmofKabiven extra Nitrogen – przeciwwskazania
  5. Carvedilol Genoptim – dawkowanie leku
  6. bicaVera z 4,25% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l – przedawkowanie leku
  7. bicaVera z 2,3% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l – przedawkowanie leku
  8. Omegaflex plus, Produkt złożony – przedawkowanie leku
  9. Omegaflex special – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Omegaflex special – przedawkowanie leku
  11. Pediaven G25 – przeciwwskazania
  12. Pediaven G20 – przeciwwskazania
  13. Pediaven NN2 – przeciwwskazania
  14. Pediaven G15 – przeciwwskazania
  15. Pediaven NN1 – dawkowanie leku
  16. Pediaven NN1 – stosowanie u dzieci
  17. Pediaven NN1 – przeciwwskazania
  18. Płyn Ringera Fresenius, (8,6 mg + 0,3 mg + 0
  19. Płyn Ringera Fresenius, (8,6 mg + 0,3 mg + 0 – skład leku
  20. Płyn Ringera Fresenius, (8,6 mg + 0,3 mg + 0 – wskazania – na co działa?
  21. Płyn Ringera Fresenius, (8,6 mg + 0,3 mg + 0 – profil bezpieczenstwa
  22. Płyn Ringera Fresenius, (8,6 mg + 0,3 mg + 0 – przeciwwskazania
  23. Płyn Ringera Fresenius, (8,6 mg + 0,3 mg + 0 – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Płyn Ringera Fresenius, (8,6 mg + 0,3 mg + 0 – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika SmofKabiven extra Nitrogen EF – wskazania – na co działa?

    SmofKabiven extra Nitrogen EF to lek stosowany w żywieniu pozajelitowym u pacjentów, którzy nie mogą być żywieni doustnie lub dojelitowo. Jest przeznaczony dla dorosłych i dzieci w wieku 2 lat i powyżej. Wskazania obejmują pacjentów z zaburzeniami wchłaniania, po operacjach, z ciężkimi chorobami, takimi jak niewydolność nerek, zapalenie trzustki, choroby wątroby, sepsa i oparzenia. Przeciwwskazania to m.in. uczulenie na składniki leku, ciężka hiperlipidemia i ciężka niewydolność wątroby. Możliwe działania niepożądane to m.in. nieznaczne podwyższenie temperatury ciała, duże stężenie enzymów wątrobowych we krwi i reakcje nadwrażliwości.

  • Ilustracja poradnika SmofKabiven extra Nitrogen EF – przeciwwskazania

    SmofKabiven extra Nitrogen EF to lek stosowany w żywieniu pozajelitowym, który nie powinien być stosowany w przypadku alergii na składniki, hiperlipidemii, ciężkich zaburzeń wątroby, zaburzeń krzepnięcia, wad metabolizmu aminokwasów, ciężkiej niewydolności nerek, ostrego wstrząsu, nieuregulowanej hiperglikemii, ostrego obrzęku płuc, przewodnienia, nieleczonej niewydolności serca, zespołu hemofagocytarnego, niestabilnego stanu ogólnego oraz u noworodków i dzieci poniżej 2 lat. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić z lekarzem choroby nerek, cukrzycę, zapalenie trzustki, chorobę wątroby, niedoczynność tarczycy oraz posocznicę. Najczęstsze działania niepożądane to nieznaczne podwyższenie temperatury ciała, duże stężenie enzymów wątrobowych, brak apetytu, nudności, wymioty, dreszcze, zawroty i ból głowy.

  • Ilustracja poradnika SmofKabiven extra Nitrogen – wskazania – na co działa?

    SmofKabiven extra Nitrogen to emulsja do infuzji stosowana w żywieniu pozajelitowym u pacjentów, którzy nie mogą być żywieni doustnie lub dojelitowo. Lek jest przeznaczony dla dorosłych oraz dzieci w wieku 2 lat i powyżej. Wskazania obejmują ciężkie niedożywienie, stany kataboliczne oraz inne schorzenia wymagające intensywnego wsparcia żywieniowego. Dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta. Przeciwwskazania obejmują m.in. alergie, ciężką hiperlipidemię, niewydolność wątroby, zaburzenia krzepnięcia, wady metabolizmu aminokwasów, niewydolność nerek, ostry wstrząs, niekontrolowaną hiperglikemię, patologicznie zwiększone stężenie elektrolitów, ostry obrzęk płuc, przewodnienie, niewyrównaną niewydolność krążenia, zespół hemofagocytarny oraz niestabilny stan ogólny. Najczęstsze działania niepożądane to nieznaczne podwyższenie temperatury ciała, duże stężenie enzymów…

  • Ilustracja poradnika SmofKabiven extra Nitrogen – przeciwwskazania

    SmofKabiven extra Nitrogen to lek stosowany w żywieniu pozajelitowym, który dostarcza pacjentom niezbędnych składników odżywczych. Istnieje wiele przeciwwskazań do jego stosowania, takich jak nadwrażliwość na składniki leku, hiperlipidemia, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krzepnięcia krwi, wady metabolizmu aminokwasów, ciężka niewydolność nerek, ostry wstrząs, nieuregulowana hiperglikemia, zwiększone stężenie elektrolitów, ostry obrzęk płuc, przewodnienie, niewydolność serca, zespół hemofagocytarny, niestabilny stan ogólny oraz wiek poniżej 2 lat. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem i omówić wszelkie istniejące schorzenia.

  • Ilustracja poradnika Carvedilol Genoptim – dawkowanie leku

    Lek Carvedilol Genoptim jest stosowany w leczeniu przewlekłej niewydolności serca, nadciśnienia tętniczego, stabilnej choroby wieńcowej oraz zaburzeń czynności lewej komory po zawale serca. Dawkowanie leku zależy od stanu pacjenta i może być różne dla dorosłych, osób w podeszłym wieku oraz dzieci. Ważne jest, aby lek był przyjmowany zgodnie z zaleceniami lekarza, a dawki były stopniowo zwiększane. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na karwedylol, niestabilną niewydolność serca oraz klinicznie objawowe zaburzenia czynności wątroby. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, ból głowy, osłabienie, niedociśnienie oraz niewydolność serca.

  • Ilustracja poradnika bicaVera z 4,25% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku bicaVera może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak odwodnienie, zaburzenia gospodarki elektrolitowej, przewodnienie oraz mocznica. Typowe dawki dla dorosłych wynoszą 2000-2500 ml roztworu na jedną wymianę, cztery razy na dobę, a dla dzieci są dostosowywane indywidualnie. W przypadku przedawkowania należy zdrenować nadmiar roztworu i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika bicaVera z 2,3% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku bicaVera może prowadzić do odwodnienia, zaburzeń gospodarki elektrolitowej oraz przewodnienia. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi, jakie dawki są uważane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą się pojawić. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym.

  • Ilustracja poradnika Omegaflex plus, Produkt złożony – przedawkowanie leku

    Omegaflex Plus to lek stosowany w żywieniu pozajelitowym. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak przewodnienie, zaburzenia równowagi elektrolitowej, hiperglikemia i zespół przeciążenia tłuszczem. Maksymalna dawka dobowa wynosi 40 ml/kg masy ciała. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Omegaflex special – działania niepożądane i skutki uboczne

    Omegaflex special to lek stosowany w żywieniu pozajelitowym, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty, utrata apetytu, gorączka i dreszcze. Reakcje alergiczne mogą obejmować wysypkę, obrzęk warg, ust i gardła oraz duszność. Przedawkowanie leku może prowadzić do poważnych objawów, takich jak przewodnienie, obrzęk płuc, hiperosmolarność, hepatomegalia i splenomegalia. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Omegaflex special – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Omegaflex special może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak przewodnienie, zaburzenia równowagi elektrolitowej, hiperglikemia, hiperlipidemia, hepatomegalia, splenomegalia, hemoliza, leukopenia, małopłytkowość, gorączka i śpiączka. Maksymalna dawka dobowa wynosi 35 ml/kg masy ciała. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Pediaven G25 – przeciwwskazania

    Pediaven G25 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym u dzieci. Istnieją przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężka niewydolność nerek, hiperglikemia, patologicznie zwiększone stężenie elektrolitów, niestabilny stan ogólny, ciężkie niedożywienie, ostry obrzęk płuc, przewodnienie i nieleczona niewydolność serca. Przed rozpoczęciem leczenia należy wziąć pod uwagę ograniczenie przyjmowania płynów, ryzyko podwyższenia poziomu magnezu we krwi oraz konieczność ochrony roztworu przed światłem u dzieci poniżej 2 lat. Możliwe działania niepożądane to reakcje alergiczne, hiperglikemia, kwasica metaboliczna, hiperazotemia i chwilowe zaburzenie czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Pediaven G20 – przeciwwskazania

    Pediaven G20 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym u dzieci, które nie mogą otrzymywać żywienia drogą doustną. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężką niewydolność nerek bez możliwości dializy, ciężką niekontrolowaną hiperglikemię, patologicznie zwiększone stężenie elektrolitów w osoczu, niestabilny stan ogólny pacjenta oraz ciężkie niedożywienie z ryzykiem wystąpienia „zespołu szoku pokarmowego”. Ogólne przeciwwskazania do podawania infuzji dożylnej to ostry obrzęk płuc, przewodnienie, nieleczona niewydolność serca oraz odwodnienie hipotoniczne. Należy zachować ostrożność w przypadku konieczności ograniczenia przyjmowania płynów, podwyższonego poziomu magnezu we krwi, reakcji alergicznych oraz konieczności ochrony roztworu przed światłem u…

  • Ilustracja poradnika Pediaven NN2 – przeciwwskazania

    Pediaven NN2 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym noworodków. Istnieją przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężka hiperglikemia, podwyższone stężenie elektrolitów, niestabilny stan ogólny, ostry obrzęk płuc, przewodnienie oraz nieleczona niewydolność serca. Należy zachować ostrożność w przypadku ograniczenia przyjmowania płynów, podwyższonego poziomu magnezu we krwi oraz reakcji alergicznych. Możliwe działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, wynaczynienie, hiperglikemię, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, kwasicę metaboliczną, hiperazotemię, zakrzepowe zapalenie żył oraz przemijające zaburzenia czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Pediaven G15 – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Pediaven G15 jest przeciwwskazane w przypadkach nadwrażliwości na składniki leku, wrodzonych zaburzeń metabolizmu aminokwasów, ciężkiej niewydolności nerek bez możliwości dializy, ciężkiej hiperglikemii, patologicznie zwiększonego stężenia elektrolitów, niestabilnego stanu ogólnego, ciężkiego niedożywienia, ostrego obrzęku płuc, przewodnienia, nieleczonej niewydolności serca oraz odwodnienia hipotonicznego. Ważne jest, aby pacjenci zrozumieli te przeciwwskazania i skonsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Pediaven NN1 – dawkowanie leku

    Pediaven NN1 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym noworodków. Dawkowanie ustala lekarz, biorąc pod uwagę wiek, masę ciała i stan kliniczny dziecka. Lek podaje się dożylnie, a infuzja trwa 24 godziny. Pediaven NN1 nie powinien być stosowany dłużej niż 48 godzin. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów i ciężką hiperglikemię. Działania niepożądane mogą obejmować wynaczynienie, hiperglikemię i reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Pediaven NN1 – stosowanie u dzieci

    Pediaven NN1 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym noworodków. Jest bezpieczny, ale ma pewne przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość czy ciężka hiperglikemia. Alternatywne leki to Omegaven, Smoflipid i Clinimix.

  • Ilustracja poradnika Pediaven NN1 – przeciwwskazania

    Pediaven NN1 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym noworodków. Istnieją przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężka hiperglikemia, podwyższone stężenie elektrolitów, niestabilny stan ogólny, ostry obrzęk płuc, przewodnienie i nieleczona niewydolność serca. Należy zachować ostrożność w przypadku ograniczenia przyjmowania płynów, podwyższonego poziomu magnezu we krwi, ryzyka zakażenia i reakcji anafilaktycznych. Możliwe działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, wynaczynienie, hiperglikemię, kwasicę metaboliczną, hiperazotemię, zakrzepowe zapalenie żył i przemijające zaburzenia czynności wątroby. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, nie zamrażać i przechowywać w worku zewnętrznym.

  • Ilustracja poradnika Płyn Ringera Fresenius, (8,6 mg + 0,3 mg + 0

    Płyn Ringera Fresenius to wodny roztwór soli mineralnych, który stosuje się w celu uzupełnienia płynów i elektrolitów w organizmie. Jest on podawany dożylnie i ma zastosowanie w przypadkach odwodnienia oraz hipowolemii. Lek ten jest szczególnie przydatny w sytuacjach takich jak oparzenia, utrata płynów po operacjach czy wstrząs krwotoczny. Płyn Ringera Fresenius ma skład zbliżony do […]

  • Ilustracja poradnika Płyn Ringera Fresenius, (8,6 mg + 0,3 mg + 0 – skład leku

    PŁYN RINGERA FRESENIUS to roztwór do infuzji zawierający sodu chlorek, potasu chlorek i wapnia chlorek dwuwodny, stosowany w leczeniu odwodnienia i hipowolemii. Substancje pomocnicze to woda do wstrzykiwań, kwas solny i sodu wodorotlenek. Lek jest podawany dożylnie i pomaga w utrzymaniu równowagi wodno-elektrolitowej. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki, przewodnienie i inne stany wymagające ograniczeń w przyjmowaniu sodu. Możliwe działania niepożądane to m.in. zaburzenia elektrolitowe i przewodnienie.

  • Ilustracja poradnika Płyn Ringera Fresenius, (8,6 mg + 0,3 mg + 0 – wskazania – na co działa?

    Płyn Ringera Fresenius to roztwór do infuzji stosowany w leczeniu odwodnienia, hipowolemii oraz do rozcieńczania i rozpuszczania koncentratów elektrolitów i leków. Dawkowanie ustala lekarz, a przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, przewodnienie, zastoinową niewydolność serca, hiperkaliemię, hipernatremię, hiperchloremię, hiperkalcemię oraz jednoczesne stosowanie z glikozydami naparstnicy i lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas. Możliwe działania niepożądane to zaburzenia elektrolitowe, przewodnienie, niewydolność serca, obrzęki, podwyższenie temperatury ciała, zakażenie w miejscu podania, zakrzepica żyły, zapalenie żyły, wynaczynienie oraz hiperwolemia.

  • Ilustracja poradnika Płyn Ringera Fresenius, (8,6 mg + 0,3 mg + 0 – profil bezpieczenstwa

    Płyn Ringera Fresenius to roztwór do infuzji stosowany w celu przywrócenia równowagi wodno-elektrolitowej. Może być stosowany u kobiet karmiących pod kontrolą lekarza, brak danych dotyczących wpływu na prowadzenie pojazdów, zaleca się unikanie alkoholu. Seniorzy i pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni być regularnie monitorowani. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Płyn Ringera Fresenius, (8,6 mg + 0,3 mg + 0 – przeciwwskazania

    Płyn Ringera Fresenius to roztwór do infuzji stosowany w celu przywrócenia równowagi wodno-elektrolitowej. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, przewodnienie, zastoinową niewydolność serca, hiperkaliemię, hipernatremię, hiperchloremię, hiperkalcemię oraz jednoczesne stosowanie z glikozydami naparstnicy i lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas. Należy zachować ostrożność, kontrolując parametry kliniczne i laboratoryjne oraz unikać przeciążenia układu krążenia. Ważne jest również unikanie interakcji z niektórymi lekami, takimi jak glikozydy naparstnicy, moczopędne leki oszczędzające potas, inhibitory konwertazy angiotensyny, takrolimus, kortykosteroidy i kortykotropina.

  • Ilustracja poradnika Płyn Ringera Fresenius, (8,6 mg + 0,3 mg + 0 – interakcje z lekami i alkoholem

    Płyn Ringer'a Fresenius może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, w tym glikozydami naparstnicy, moczopędnymi lekami oszczędzającymi potas, moczopędnymi lekami tiazydowymi, inhibitorami konwertazy angiotensyny, takrolimusem, kortykosteroidami i kortykotropiną. Może również reagować z roztworami zawierającymi węglany, szczawiany lub fosforany. Brak danych na temat interakcji z alkoholem.

  • Ilustracja poradnika Płyn Ringera Fresenius, (8,6 mg + 0,3 mg + 0 – działania niepożądane i skutki uboczne

    PŁYN RINGERA FRESENIUS to roztwór do infuzji stosowany w celu wypełniania łożyska naczyniowego i przywrócenia równowagi wodno-elektrolitowej. Może powodować działania niepożądane, takie jak zaburzenia elektrolitowe, przewodnienie, niewydolność serca oraz inne związane z techniką podawania. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy natychmiast przerwać infuzję i skonsultować się z lekarzem.