Menu

Przewodnienie

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. SmofKabiven Nutribase – przeciwwskazania
  2. Olimel N12E – przeciwwskazania
  3. Finomel – dawkowanie leku
  4. Finomel – przeciwwskazania
  5. Finomel Peri – wskazania – na co działa?
  6. Finomel Peri – przeciwwskazania
  7. Finomel Peri – dawkowanie leku
  8. SmofKabiven Low Osmo Peripheral – wskazania – na co działa?
  9. SmofKabiven Low Osmo Peripheral – przeciwwskazania
  10. Calrecia, 14,7 g/l – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Omegaflex special bez elektrolitów – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Plenvu – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Lipoflex special – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Lipoflex special – wskazania – na co działa?
  15. Lipoflex plus – profil bezpieczenstwa
  16. Lipoflex plus – przedawkowanie leku
  17. Benelyte – dawkowanie leku
  18. Benelyte – przedawkowanie leku
  19. Benelyte – stosowanie w ciąży
  20. Benelyte – stosowanie u dzieci
  21. Benelyte – skład leku
  22. Benelyte – wskazania – na co działa?
  23. Benelyte – profil bezpieczenstwa
  24. Benelyte – interakcje z lekami i alkoholem
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika SmofKabiven Nutribase – przeciwwskazania

    SmofKabiven Nutribase to lek stosowany w żywieniu pozajelitowym, który ma wiele przeciwwskazań. Nie należy go stosować u pacjentów z alergiami na składniki leku, hiperlipidemią, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, krzepliwości krwi, wrodzonymi wadami metabolizmu aminokwasów, ciężką niewydolnością nerek, ostrym wstrząsem, nieuregulowaną hiperglikemią, zwiększonym stężeniem elektrolitów, ostrym obrzękiem płuc, przewodnieniem, niewyrównaną niewydolnością serca, zespołem hemofagocytarnym, niestabilnym stanem ogólnym oraz u noworodków i dzieci poniżej 2 lat. W przypadku wątpliwości, należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Olimel N12E – przeciwwskazania

    Lek OLIMEL N12E nie jest odpowiedni dla wcześniaków, noworodków i dzieci poniżej 2 lat, osób uczulonych na jego składniki, pacjentów z wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu aminokwasów, hiperlipidemią, hiperglikemią oraz nieprawidłowym stężeniem elektrolitów we krwi. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić to z lekarzem, szczególnie w przypadku ciężkich chorób nerek, wątroby, zaburzeń krzepliwości krwi, niewydolności nadnerczy, serca, płuc, przewodnienia, odwodnienia, nieleczonej cukrzycy, zawału mięśnia sercowego, ciężkiej kwasicy metabolicznej, posocznicy lub śpiączki. Jednoczesne stosowanie innych leków zazwyczaj nie jest przeciwwskazane, jednak należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby sprawdzić ich zgodność.

  • Ilustracja poradnika Finomel – dawkowanie leku

    Lek Finomel jest stosowany do żywienia pozajelitowego dorosłych pacjentów, gdy doustne lub dojelitowe odżywianie jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Dawkowanie leku powinno być dobrane indywidualnie, zależnie od stanu klinicznego pacjenta, masy ciała oraz możliwości metabolizowania składników leku. Lek jest podawany dożylnie, przez infuzję do żyły centralnej. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężką hiperlipidemię, ciężką niewydolność wątroby, zaburzenia krzepnięcia krwi, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężką niewydolność nerek bez dostępu do hemofiltracji lub dializy, nieleczoną hiperglikemię, patologicznie podwyższone stężenia elektrolitów oraz stany niestabilne. Ważne jest, aby podawanie leku odbywało się wyłącznie przez żyłę centralną, aby uniknąć powikłań.

  • Ilustracja poradnika Finomel – przeciwwskazania

    Finomel to lek stosowany do żywienia pozajelitowego dorosłych, ale istnieje wiele przeciwwskazań do jego stosowania. Przed rozpoczęciem terapii należy upewnić się, że pacjent nie ma alergii na składniki leku, hiperlipidemii, ciężkich chorób wątroby, zaburzeń krzepnięcia krwi, wrodzonych zaburzeń metabolizmu aminokwasów, ciężkiej niewydolności nerek, hiperglikemii, patologicznie podwyższonych stężeń elektrolitów, ostrego obrzęku płuc, przewodnienia, niewyrównanej niewydolności serca ani stanów niestabilnych. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości, należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Finomel Peri – wskazania – na co działa?

    Lek Finomel Peri jest stosowany do żywienia pozajelitowego dorosłych pacjentów, gdy doustne lub dojelitowe odżywianie jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Dawkowanie leku jest indywidualne i zależy od stanu klinicznego pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężką hiperlipidemię, ciężką niewydolność wątroby, zaburzenia krzepnięcia krwi, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężką niewydolność nerek, nieleczoną hiperglikemię, patologicznie podwyższone stężenia elektrolitów oraz ogólne przeciwwskazania do terapii w postaci infuzji. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma ciężkie choroby nerek, wątroby, zaburzenia krzepnięcia krwi, niewydolność serca, chorobę płuc, przewodnienie, odwodnienie, nieleczoną cukrzycę, zawał serca, ciężką kwasicę metaboliczną lub ciężkie…

  • Ilustracja poradnika Finomel Peri – przeciwwskazania

    Finomel Peri to lek stosowany do żywienia pozajelitowego dorosłych pacjentów, gdy normalne odżywianie doustne jest niewystarczające lub niemożliwe. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na składniki leku, wysokie stężenie tłuszczów we krwi, ciężkie choroby wątroby, zaburzenia krzepnięcia krwi, zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężkie choroby nerek, wysokie stężenie cukru we krwi, nieprawidłowe stężenie elektrolitów, zaburzenia płynowe oraz ostre i ciężkie zaburzenia zdrowotne. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej, należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem. Finomel Peri nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.

  • Ilustracja poradnika Finomel Peri – dawkowanie leku

    Finomel Peri to emulsja do infuzji stosowana w żywieniu pozajelitowym dorosłych pacjentów. Dawkowanie leku jest indywidualne i zależy od stanu klinicznego pacjenta. Lek podawany jest dożylnie, a infuzja trwa od 14 do 24 godzin. Przeciwwskazania obejmują m.in. uczulenie na składniki leku, hiperlipidemia, ciężkie choroby wątroby i nerek. Możliwe działania niepożądane to m.in. reakcje nadwrażliwości, zespół ponownego odżywienia, hiperglikemia, zawroty głowy i trudności z oddychaniem.

  • Ilustracja poradnika SmofKabiven Low Osmo Peripheral – wskazania – na co działa?

    SmofKabiven Low Osmo Peripheral to lek stosowany w żywieniu pozajelitowym u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować pokarmów doustnie lub dojelitowo. Wskazania obejmują niedożywienie, stres kataboliczny oraz choroby przewlekłe. Dawkowanie zależy od stanu klinicznego pacjenta i jego masy ciała. Przeciwwskazania to m.in. alergie, hiperlipidemia, ciężkie zaburzenia wątroby i nerek, ostry wstrząs oraz hiperglikemia. Możliwe działania niepożądane to podwyższenie temperatury ciała, zapalenie żył, wysoka aktywność enzymów wątrobowych, brak apetytu, nudności, wymioty, dreszcze, zawroty i bóle głowy, niskie lub wysokie ciśnienie krwi, trudności w oddychaniu, przyspieszony rytm serca, reakcje nadwrażliwości, uczucie gorąca i zimna, bladość, zasinienie ust i skóry oraz bóle szyi, pleców,…

  • Ilustracja poradnika SmofKabiven Low Osmo Peripheral – przeciwwskazania

    SmofKabiven Low Osmo Peripheral to emulsja do infuzji stosowana w żywieniu pozajelitowym. Istnieje wiele przeciwwskazań do jego stosowania, w tym uczulenie na składniki leku, hiperlipidemia, ciężkie zaburzenia czynności wątroby i krzepliwości krwi, wady metabolizmu aminokwasów, ciężkie choroby nerek, ostry wstrząs, nieskutecznie leczona hiperglikemia, zwiększone stężenie elektrolitów oraz inne stany, takie jak płyn w płucach, przewodnienie, niewydolność serca, zespół hemofagocytarny, niestabilny stan ogólny oraz wiek poniżej 2 lat. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej podczas infuzji, należy natychmiast powiadomić lekarza. Lek można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne. Najczęstsze działania niepożądane to nieznaczne podwyższenie temperatury ciała oraz zapalenie…

  • Ilustracja poradnika Calrecia, 14,7 g/l – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Calrecia stosowany jest w celu uzupełniania wapnia podczas terapii nerkozastępczych. Może powodować działania niepożądane takie jak hipotermia, przewodnienie, hiperkalcemia, hipokalcemia, zaburzenia elektrolitowe i hipotensja. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów, w tym zmęczenia, mrowienia, dezorientacji, nudności, wymiotów, zaburzeń rytmu serca i złogów wapnia w nerkach. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Omegaflex special bez elektrolitów – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Omegaflex special bez elektrolitów stosowany w żywieniu pozajelitowym może powodować różne działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, nudności, wymioty, utrata apetytu, hiperlipidemia, hiperglikemia, cholestaza, leukopenia, trombocytopenia, przewodnienie, hiperosmolalność, hepatomegalia, splenomegalia i hemoliza. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 2 lat.

  • Ilustracja poradnika Plenvu – działania niepożądane i skutki uboczne

    Plenvu to lek przeczyszczający stosowany przed zabiegami klinicznymi wymagającymi oczyszczenia jelita. Może powodować działania niepożądane, takie jak odwodnienie, nudności, wymioty, wzdęcie i ból brzucha, reakcje alergiczne, dreszcze, zmęczenie, ból głowy, uderzenia gorąca, przyspieszone tętno, bóle odbytu, bezsenność, podwyższenie ciśnienia krwi, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, uczucie pragnienia, zaburzenia elektrolitowe i osłabienie. W przypadku poważnych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Aby zapobiec odwodnieniu, należy pić dużo klarownych płynów.

  • Ilustracja poradnika Lipoflex special – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Lipoflex special stosowany w żywieniu pozajelitowym może powodować różne działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty, utrata apetytu, reakcje alergiczne, zwiększona krzepliwość krwi, duszność, ból głowy, nieprawidłowo wysokie stężenie tłuszczu lub cukru we krwi, zespół przeciążenia tłuszczem, leukopenia, małopłytkowość i cholestaza. W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania, takich jak przewodnienie, obrzęk płuc, hiperglikemia, hepatomegalia, splenomegalia, hemoliza, leukopenia, małopłytkowość i hiperlipidemia, należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lipoflex special – wskazania – na co działa?

    Lipoflex special to emulsja do infuzji stosowana w żywieniu pozajelitowym u pacjentów, którzy nie mogą odżywiać się doustnie. Dostarcza energii, aminokwasów, elektrolitów i płynów. Jest wskazany dla dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 2 lat. Dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężką hipertriglicerydemię, koagulopatię, hiperglikemię niereagującą na insulinę, kwasicę, cholestazę wewnątrzwątrobową, ciężką niewydolność wątroby i nerek oraz zatorowość tłuszczową. Przed użyciem należy monitorować stężenie triglicerydów i glukozy oraz wyrównać zaburzenia równowagi płynowej, elektrolitowej lub kwasowo-zasadowej.

  • Ilustracja poradnika Lipoflex plus – profil bezpieczenstwa

    Lipoflex Plus nie jest zalecany dla kobiet karmiących piersią, nie wpływa bezpośrednio na zdolność prowadzenia pojazdów, brak specyficznych danych dotyczących interakcji z alkoholem, wymaga ostrożności u seniorów, pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Lipoflex plus – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Lipoflex plus może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak przewodnienie, hiperglikemia, hiperlipidemia, hepatomegalia, splenomegalia, hemoliza, leukopenia, małopłytkowość, gorączka oraz utrata świadomości. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem. Maksymalne dawki leku powinny być ściśle przestrzegane, aby uniknąć ryzyka przedawkowania.

  • Ilustracja poradnika Benelyte – dawkowanie leku

    Benelyte to roztwór do infuzji dożylnej stosowany u dzieci i młodzieży w celu uzupełnienia płynów i elektrolitów. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i stanu klinicznego pacjenta. Lek jest podawany dożylnie, a czas podawania zależy od zapotrzebowania pacjenta na płyny i elektrolity. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, stan przewodnienia organizmu oraz jednoczesne podawanie ceftriaksonu u wcześniaków i noworodków. Do najczęstszych działań niepożądanych należą gorączka, zakażenie w miejscu infuzji, podrażnienie i zapalenie żyły w miejscu infuzji, tworzenie się skrzepu krwi w miejscu infuzji oraz przedostanie się leku do tkanek otaczających żyłę.

  • Ilustracja poradnika Benelyte – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Benelyte może prowadzić do przewodnienia i hiperglikemii. Zalecane dawki różnią się w zależności od wieku pacjenta. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję, przyspieszyć wydalanie nerkowe i podać insulinę w razie potrzeby. Ważne jest monitorowanie stanu pacjenta i stosowanie leku zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • Ilustracja poradnika Benelyte – stosowanie w ciąży

    Benelyte nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i ryzyko działań niepożądanych. Bezpieczne alternatywy to Ringer's Lactate, Normal Saline i Glucose 5%. Przedawkowanie Benelyte może prowadzić do przewodnienia i hiperglikemii.

  • Ilustracja poradnika Benelyte – stosowanie u dzieci

    Benelyte to roztwór do infuzji stosowany u dzieci w celu uzupełnienia płynów i elektrolitów. Jest bezpieczny dla dzieci od 0 do 14 lat, ale nie powinien być stosowany u wcześniaków i noworodków (w wieku ≤28 dni) jednocześnie otrzymujących ceftriakson. Alternatywne leki to ORS, Pedialyte i Hydralyte, które są bezpieczne dla dzieci i pomagają w nawadnianiu oraz uzupełnianiu elektrolitów.

  • Ilustracja poradnika Benelyte – skład leku

    Benelyte to roztwór do infuzji dożylnej zawierający kluczowe elektrolity i glukozę, stosowany głównie u dzieci i młodzieży. Składniki aktywne, takie jak chlorek sodu, chlorek potasu, chlorek wapnia, chlorek magnezu, octan sodu i glukoza, wspierają równowagę wodno-elektrolitową i dostarczają energii. Substancje pomocnicze, takie jak kwas solny i sodu wodorotlenek, stabilizują roztwór. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku, jego działań niepożądanych i przeciwwskazań.

  • Ilustracja poradnika Benelyte – wskazania – na co działa?

    Benelyte to roztwór do infuzji dożylnej stosowany u dzieci i młodzieży w celu przywrócenia równowagi wodno-elektrolitowej oraz dostarczenia energii. Wskazania do stosowania obejmują okołooperacyjne uzupełnianie płynów, krótkotrwałe uzupełnianie objętości krwi, leczenie odwodnienia izotonicznego oraz jako rozcieńczalnik leków. Dawkowanie ustalane jest indywidualnie przez lekarza. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, przewodnienie oraz jednoczesne podawanie ceftriaksonu u wcześniaków i noworodków. Możliwe działania niepożądane to gorączka, zakażenie w miejscu infuzji, podrażnienie i zapalenie żyły, zakrzepica żylna oraz wynaczynienie.

  • Ilustracja poradnika Benelyte – profil bezpieczenstwa

    Benelyte to roztwór do infuzji stosowany u dzieci i młodzieży do 14 roku życia. Nie jest zalecany dla kobiet karmiących, seniorów ani pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Może być stosowany z ostrożnością u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani nie ma danych dotyczących interakcji z alkoholem. Możliwe działania niepożądane obejmują reakcje miejscowe związane z drogą podania.

  • Ilustracja poradnika Benelyte – interakcje z lekami i alkoholem

    Benelyte to roztwór do infuzji stosowany u dzieci i młodzieży. Może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak ceftriakson oraz z substancjami jak fosforany i roztwory zawierające glukozę. Brak informacji na temat interakcji z alkoholem, ale nie zaleca się jego spożywania podczas terapii. Przedawkowanie może prowadzić do przewodnienia i hiperglikemii.