Menu

Potas

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Anna Brandys
Anna Brandys
  1. Atarax, 10 mg – przeciwwskazania
  2. Aspargin, 250 mg + 250 mg (17 – profil bezpieczenstwa
  3. Aspargin, 250 mg + 250 mg (17 – przeciwwskazania
  4. Aspargin, 250 mg + 250 mg (17 – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Aspargin, 250 mg + 250 mg (17 – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Aspargin, 250 mg + 250 mg (17 – przedawkowanie leku
  7. Aspargin, 250 mg + 250 mg (17 – stosowanie w ciąży
  8. Aspargin, 250 mg + 250 mg (17 – wskazania – na co działa?
  9. Carboplatin Pfizer, 10 mg/ml – wskazania – na co działa?
  10. Aminosteril N-Hepa 8% – przeciwwskazania
  11. Aminomel 10 E – profil bezpieczenstwa
  12. Aminomel 12,5 E – przedawkowanie leku
  13. Aminomel 12,5 E – stosowanie w ciąży
  14. Aldactone, 20 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Addiphos, (170,1 mg + 133,5 mg – skład leku
  16. Addiphos, (170,1 mg + 133,5 mg – wskazania – na co działa?
  17. Addiphos, (170,1 mg + 133,5 mg – stosowanie w ciąży
  18. Cipramil, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Indapen SR, 1,5 mg – wskazania – na co działa?
  20. Drospirenon
  21. Glukagon
  22. Chlortalidon
  • Ilustracja poradnika Atarax, 10 mg – przeciwwskazania

    Atarax to lek przeciwhistaminowy, uspokajający i przeciwlękowy, stosowany w leczeniu lęku, świądu oraz jako premedykacja przed zabiegami chirurgicznymi. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na substancję czynną lub składniki pomocnicze, cetyryzynę i inne pochodne piperazyny, porfiria, zaburzenia rytmu serca (wydłużenie odstępu QT), choroby układu krążenia, niski poziom elektrolitów, interakcje z innymi lekami oraz ciąża i karmienie piersią. Przed zażyciem leku Atarax należy skonsultować się z lekarzem.

  • Aspargin jest bezpieczny dla kobiet karmiących po konsultacji z lekarzem. Nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Brak bezpośrednich informacji o interakcjach z alkoholem, zalecana ostrożność. Seniorzy mogą stosować standardowe dawki. Nie stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub wątroby.

  • Aspargin to lek zawierający magnez i potas, stosowany w celu uzupełniania ich niedoborów. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, hipermagnezemię, hiperkaliemię, ciężką niewydolność nerek, zakażenia dróg moczowych, zaburzenia pracy serca, myasthenia gravis oraz znaczne niedociśnienie tętnicze krwi. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić z lekarzem wszelkie ostrzeżenia i środki ostrożności oraz potencjalne interakcje z innymi lekami.

  • Aspargin, lek zawierający magnez i potas, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym antybiotykami z grupy tetracyklin, doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi pochodnymi kumaryny, fluorochinolonami, fluorem, lekami zawierającymi fosforany, wapń i żelazo, atropiną, hioscyjaminą, glikozydami naparstnicy, lekami moczopędnymi, inhibitorami konwertazy angiotensyny, antybiotykami aminoglikozydowymi, lekami moczopędnymi pętlowymi, cisplatyną, cykloseryną, mitramycyną, amfoterycyną B, mineralokortykosteroidami, kortyzonem i potasem. Może również wchodzić w interakcje z fosforanami, wapniem, lipidami i fitynianami obecnymi w diecie. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, zalecana jest ostrożność. Pacjenci powinni konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania Asparginu w połączeniu z innymi lekami lub suplementami diety.

  • Aspargin to lek zawierający magnez i potas, stosowany w celu uzupełniania niedoborów tych pierwiastków. Może powodować działania niepożądane, takie jak bóle brzucha, nudności, biegunka, zaparcia, wymioty, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, osłabienie mięśniowe, zaczerwienienie skóry, hiperkaliemia i bezsenność. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić poważne objawy, takie jak biegunka, nudności, zaburzenia oddechu, spadek ciśnienia krwi, drgawki, nużliwość mięśni, uczucie znużenia i opadanie powiek. W razie wystąpienia działań niepożądanych lub przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem.

  • Przedawkowanie leku Aspargin może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak biegunka, nudności, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenia oddechu, spadek ciśnienia krwi, drgawki, nużliwość mięśni, uczucie znużenia oraz opadanie powiek. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leczenie polega na stosowaniu leczenia objawowego, a w ciężkich przypadkach może być konieczne podanie dożylne soli wapnia lub przeprowadzenie dializy.

  • Aspargin może być stosowany przez kobiety w ciąży i karmiące piersią po konsultacji z lekarzem. Alternatywne bezpieczne leki to suplementy magnezu i potasu oraz preparaty wielowitaminowe. Zawsze skonsultuj się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania jakiegokolwiek leku.

  • Aspargin to lek zawierający magnez i potas, stosowany w celu uzupełnienia ich niedoborów. Wskazania do stosowania obejmują zaburzenia pracy serca, chorobę niedokrwienną serca, rekonwalescencję pozawałową, oraz po chorobach zakaźnych i zabiegach chirurgicznych. Lek jest również stosowany przy długotrwałym stosowaniu glikozydów nasercowych i leków moczopędnych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, hipermagnezemię, hiperkaliemię, ciężką niewydolność nerek, zakażenia dróg moczowych, zaburzenia pracy serca, myasthenia gravis i znaczne niedociśnienie tętnicze krwi. Możliwe działania niepożądane to bóle brzucha, nudności, biegunka, zaparcia, wymioty, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, osłabienie mięśniowe, zaczerwienienie skóry, hiperkaliemia i bezsenność.

  • Lek Carboplatin Pfizer jest stosowany w leczeniu zaawansowanego raka jajnika oraz drobnokomórkowego raka płuca. Zalecana dawka wynosi 400 mg/m² powierzchni ciała, podana dożylnie. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na karboplatynę, ciężką niewydolność nerek, ciężką mielosupresję, ciążę i karmienie piersią. Leczenie powinno być prowadzone pod stałym nadzorem lekarza, z regularnymi badaniami krwi oraz czynności nerek i wątroby. Najczęstsze działania niepożądane to małopłytkowość, neutropenia, leukopenia, niedokrwistość, wymioty, nudności, ból i skurcze brzucha, ból, zmniejszenie klirensu kreatyniny, zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi, zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej we krwi, nieprawidłowe wyniki testu czynności wątroby, zmniejszenie stężenia sodu, potasu, wapnia i…

  • AMINOSTERIL N-HEPA 8% to roztwór aminokwasów stosowany w żywieniu pozajelitowym, szczególnie w przypadkach ciężkiej niewydolności wątroby. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu aminokwasów, kwasicą metaboliczną, przewodnieniem, hiponatremią, hipokaliemią, niewydolnością nerek, niewyrównaną niewydolnością krążenia oraz we wstrząsie i niedotlenieniu. Podczas stosowania leku należy regularnie monitorować stan pacjenta, w tym stężenie elektrolitów, bilans płynów i równowagę kwasowo-zasadową. Brak stwierdzonych interakcji z innymi lekami, jednak zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich stosowanych lekach. Lekarz powinien rozważyć stosunek korzyści do ryzyka przed podaniem leku kobietom w ciąży i karmiącym piersią.

  • AMINOMEL 10E to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym. Kobiety karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii. Nie przeprowadzono badań nad wpływem leku na zdolność prowadzenia pojazdów. Pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu podczas terapii. U seniorów dawkę należy dobierać z ostrożnością. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być pod stałą kontrolą lekarza.

  • Lek AMINOMEL 12,5E jest stosowany w żywieniu pozajelitowym, ale jego przedawkowanie może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Standardowe dawkowanie wynosi 6,4 – 8 ml/kg mc. na dobę, a w stanach katabolicznych może być zwiększone do 16 ml/kg mc. Przedawkowanie może powodować obrzęki, hiperkaliemię, hiperkalcemię, hipermagnezemię, azotemię oraz kwasicę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem.

  • Stosowanie leku AMINOMEL 12,5E przez kobiety w ciąży i karmiące piersią wymaga ostrożności i decyzji lekarza. Brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa tego leku w tych grupach pacjentek. Alternatywne leki, które mogą być bezpieczne, to roztwory aminokwasów przeznaczone do stosowania pediatrycznego, roztwory glukozy oraz elektrolity. Każda decyzja powinna być podejmowana indywidualnie, z uwzględnieniem stanu zdrowia pacjentki.

  • Lek Aldactone może powodować różne działania niepożądane, w tym bóle głowy, nadmierną senność, ataksję, hiperkaliemię, zaburzenia miesiączkowania, ginekomastię, hiponatremię, demineralizację kości, hirsutyzm, zaburzenia głosu, nudności, wymioty, biegunki, trombocytopenię, zawroty głowy, przemijający zespół splątania, ból w miejscu podania, zapalenie naczyń, zaczerwienienie, pokrzywkę, łuszczenie, agranulocytozę, uszkodzenie wątroby i zapalenie wątroby. W przypadku wystąpienia hiperkaliemii należy przerwać leczenie i podjąć działania w celu zmniejszenia stężenia potasu. Lek może również wpływać na wyniki testów laboratoryjnych.

  • ADDIPHOS to lek dożylny zawierający fosforany, potas i sód, stosowany w żywieniu pozajelitowym. Główne składniki aktywne to potasu diwodorofosforan, disodu fosforan dwuwodny i potasu wodorotlenek. Substancją pomocniczą jest woda do wstrzykiwań. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C i chronić przed światłem. Po otwarciu fiolki, niezużytą zawartość należy zniszczyć.

  • ADDIPHOS to lek stosowany dożylnie, zawierający fosforany, potas i sód. Jest przeznaczony dla dorosłych pacjentów wymagających żywienia pozajelitowego. Wskazania do stosowania obejmują uzupełnienie zapotrzebowania na fosforany oraz leczenie hipofosfatemii. Dawkowanie ustalane jest indywidualnie, a lek nie powinien być podawany w postaci nierozcieńczonej. Przeciwwskazania obejmują hiperkaliemię i uczulenie na składniki leku. Nie zgłoszono działań niepożądanych, ale ważne jest monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

  • ADDIPHOS jest lekiem zawierającym fosforany, stosowanym dożylnie, gdy żywienie doustne jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania leku ADDIPHOS u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Alternatywne leki to fosforan sodu, fosforan wapnia oraz suplementy diety zawierające fosforany. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem suplementacji.

  • Lek Cipramil, zawierający cytalopram, jest stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak senność, bóle głowy, trudność w zasypianiu, nasilone pocenie się, suchość błony śluzowej jamy ustnej i nudności. Rzadziej mogą wystąpić krwawienia, agresja, omamy, mania, napady drgawkowe i zapalenie wątroby. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Indapen SR to lek moczopędny stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego pierwotnego. Działa poprzez zwiększenie wydalania moczu i rozszerzenie naczyń krwionośnych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciężką niewydolność nerek, encefalopatię wątrobową i hipokaliemię. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku niewydolności wątroby, nerek, cukrzycy, dny moczanowej i innych schorzeń. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich stosowanych lekach.

  • Drospirenon to nowoczesny składnik leków hormonalnych, stosowany przede wszystkim w antykoncepcji doustnej oraz w hormonalnej terapii zastępczej. Wyróżnia się swoim działaniem zbliżonym do naturalnego progesteronu, a jego obecność w preparatach pozwala nie tylko na skuteczną ochronę przed ciążą, ale również łagodzenie niektórych objawów związanych z gospodarką hormonalną. Wybór odpowiedniej postaci leku i jego dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb i wskazań zdrowotnych pacjentki.

  • Glukagon to ważny hormon stosowany w nagłych przypadkach, gdy u osoby z cukrzycą dochodzi do ciężkiej hipoglikemii. Substancja ta szybko podnosi poziom cukru we krwi, co może być kluczowe dla zdrowia i życia pacjenta. Wygodne formy podania oraz skuteczność działania sprawiają, że glukagon jest nieocenionym wsparciem w sytuacjach awaryjnych.

  • Chlortalidon to lek moczopędny, który pomaga kontrolować ciśnienie tętnicze oraz łagodzić obrzęki. Stosowany jest również w niektórych przypadkach niewydolności serca i innych schorzeniach, gdzie konieczne jest usunięcie nadmiaru płynów z organizmu. Poznaj najważniejsze informacje na temat działania, bezpieczeństwa oraz wskazań do stosowania tej substancji czynnej.