Menu

Owrzodzenie podudzia

Produkty powiązane z owrzodzenie podudzia
Alantan Plus, krem, 20 mg + 50 mg/g
Alantan Plus, krem, 20 mg + 50 mg/g
Alantan Plus, maść, 20 mg + 50 mg/g
Alantan Plus, maść, 20 mg + 50 mg/g
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Maść na otarcia skóry - który preparat będzie najlepszy?
  2. Okserutyna – porównanie substancji czynnych
  3. Tetracyklina – wskazania – na co działa?
  4. Natamycyna – przeciwwskazania
  5. Kolagenaza – wskazania – na co działa?
  6. Dezonid – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Acetonid triamcynolonu – wskazania – na co działa?
  8. Agapurin SR 400, 400 mg – wskazania – na co działa?
  9. Locatop, 1 mg/ml – przedawkowanie leku
  10. Apo-Pentox 400 SR, 400 mg – profil bezpieczenstwa
  11. Apo-Pentox 400 SR, 400 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Apo-Pentox 400 SR, 400 mg – stosowanie w ciąży
  13. Apo-Pentox 400 SR, 400 mg – skład leku
  14. Venolan, 300 mg
  15. Chlorchinaldin H, (30 mg + 10 mg)/g – dawkowanie leku
  16. Argosulfan, 20 mg/g – stosowanie w ciąży
  17. Sulfatiazol
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Jak przyspieszyć gojenie otarć skóry?
    Rany i problemy skórne, Rany i podrażnienia

    Otarcia skóry są bez wątpienia najpopularniejszymi urazami naskórka. Mogą się zdarzyć praktycznie wszędzie i każdemu. Skóra jest pierwszą linią oporu organizmu przed złymi drobnoustrojami. Same w sobie otarcia skóry najczęściej nie powodują trudnych do wytrzymania dolegliwości bólowych, ale zignorowanie nawet pozornie niegroźnego zaczerwienia skóry, może być przyczyną infekcji. Oczywiście odpowiednie zadbanie o wszelkiego rodzaju otarcia skóry powoduje, że nie są one w żaden sposób groźne dla zdrowia. Jakie maści czy kremy warto mieć pod ręką? Jakie jest ich działanie?

  • Ilustracja poradnika Okserutyna – porównanie substancji czynnych

    Okserutyna, diosmina i trokserutyna to substancje czynne należące do grupy bioflawonoidów, które stosuje się w leczeniu przewlekłej niewydolności żylnej, obrzęków czy żylaków. Choć ich działanie jest do siebie zbliżone, istnieją różnice w zakresie wskazań, bezpieczeństwa stosowania oraz rekomendacji dla kobiet w ciąży, dzieci i innych grup pacjentów. Poznaj podobieństwa i różnice pomiędzy tymi trzema substancjami i sprawdź, kiedy ich stosowanie jest najbardziej odpowiednie.

  • Ilustracja poradnika Tetracyklina – wskazania – na co działa?

    Tetracyklina to antybiotyk o szerokim zakresie działania, stosowany zarówno miejscowo, jak i doustnie w leczeniu różnych infekcji bakteryjnych skóry oraz w terapii trądziku. Substancja ta wchodzi również w skład preparatów złożonych wykorzystywanych w leczeniu zakażeń przewodu pokarmowego, szczególnie w przypadku zakażenia Helicobacter pylori. Poznaj szczegółowe wskazania do stosowania tetracykliny u dorosłych i dzieci oraz dowiedz się, w jakich sytuacjach jej użycie jest zalecane.

  • Ilustracja poradnika Natamycyna – przeciwwskazania

    Natamycyna to substancja czynna stosowana miejscowo w leczeniu zakażeń grzybiczych skóry i błon śluzowych. Jej skuteczność i bezpieczeństwo zależą od właściwego stosowania oraz wykluczenia sytuacji, w których jej użycie może być niebezpieczne. Poznaj szczegółowe przeciwwskazania do stosowania natamycyny – zarówno w postaci pojedynczej, jak i w połączeniach z innymi składnikami.

  • Ilustracja poradnika Kolagenaza – wskazania – na co działa?

    Kolagenaza to enzym stosowany miejscowo w celu oczyszczania ran z martwych tkanek. Dzięki swojemu działaniu pomaga przygotować ranę do gojenia, skracając czas potrzebny na usunięcie zbędnych elementów i wspierając proces leczenia. Jest używana głównie u osób z owrzodzeniami lub oparzeniami o ograniczonej powierzchni, w sytuacjach, gdy konieczne jest delikatne, enzymatyczne oczyszczenie rany.

  • Ilustracja poradnika Dezonid – działania niepożądane i skutki uboczne

    Dezonid to substancja czynna stosowana w leczeniu chorób skóry, znana ze swojego łagodnego działania przeciwzapalnego. Choć jej stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, większość z nich jest łagodna i ustępuje po zakończeniu terapii. Kluczowe jest jednak odpowiednie stosowanie dezonidu, zwłaszcza na dużych powierzchniach skóry lub u dzieci, aby zminimalizować ryzyko powikłań.

  • Ilustracja poradnika Acetonid triamcynolonu – wskazania – na co działa?

    Acetonid triamcynolonu to substancja czynna o działaniu przeciwzapalnym, często stosowana miejscowo w leczeniu różnych problemów skórnych. Dzięki połączeniu z innymi lekami, takimi jak ekonazol czy tetracyklina, pomaga zwalczać zarówno stany zapalne, jak i zakażenia skóry wywołane przez grzyby lub bakterie. Poznaj wskazania do stosowania acetonidu triamcynolonu oraz ograniczenia w różnych grupach wiekowych.

  • Ilustracja poradnika Agapurin SR 400, 400 mg – wskazania – na co działa?

    Agapurin SR 400 to lek stosowany w leczeniu zaburzeń krążenia obwodowego, krążenia w obrębie gałki ocznej, czynności ucha wewnętrznego oraz stanów niedokrwienia mózgu. Zawiera pentoksyfilinę, która poprawia mikrokrążenie i działa przeciwzakrzepowo. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, wzdęcia, ból brzucha i biegunka. Lek nie jest zalecany dla dzieci.

  • Ilustracja poradnika Locatop, 1 mg/ml – przedawkowanie leku

    Locatop to krem zawierający dezonid, stosowany miejscowo na skórę. Przedawkowanie może wystąpić w wyniku stosowania leku w większych dawkach niż przepisane, przez dłuższy okres lub na dużej powierzchni skóry. Objawy przedawkowania obejmują zespół Cushinga, opóźnienie wzrostu, nieostre widzenie, ścieńczenie skóry, teleangiektazje, wybroczyny, rozstępy skóry, zapalenie skóry wokół ust, trądzikopodobne zapalenie skóry, wysypkę krostkową, odbarwienie skóry, kontaktowe zapalenie skóry, nasilenie trądziku różowatego, odleżyny, owrzodzenia podudzi, pokrzywkę, nadmierny porost włosów, opóźnione gojenie ran oraz efekt z odbicia. W przypadku przedawkowania należy natychmiast poinformować lekarza i stopniowo odstawiać lek pod jego nadzorem.

  • Ilustracja poradnika Apo-Pentox 400 SR, 400 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Apo-Pentox 400 SR jest stosowany w leczeniu przewlekłych chorób obwodowych naczyń tętniczych, zaburzeń czynności ucha wewnętrznego oraz owrzodzeń podudzi. Stosowanie leku u kobiet karmiących wymaga ostrożności, ponieważ pentoksyfilina przenika do mleka kobiecego. Lek ma nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów, ale pacjenci powinni być świadomi możliwości wystąpienia zawrotów głowy. Brak bezpośrednich informacji dotyczących interakcji z alkoholem, jednak zaleca się ostrożność. U seniorów może być konieczne dostosowanie dawki ze względu na zmniejszoną funkcję nerek i wątroby. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby może być konieczne zmniejszenie dawki leku. Lekarz powinien monitorować pacjentów i dostosować dawkę w zależności od…

  • Ilustracja poradnika Apo-Pentox 400 SR, 400 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Interakcje leku Apo-Pentox 400 SR z innymi lekami mogą wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo. Najważniejsze interakcje dotyczą leków przeciwcukrzycowych, antagonistów witaminy K, leków przeciwnadciśnieniowych, teofiliny, cyprofloksacyny oraz inhibitorów agregacji płytek krwi. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania tego leku.

  • Ilustracja poradnika Apo-Pentox 400 SR, 400 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Apo-Pentox 400 SR przez kobiety w ciąży i karmiące piersią nie jest zalecane ze względu na brak wystarczających danych dotyczących jego bezpieczeństwa. Alternatywne leki, takie jak aspiryna, heparyna i enoksaparyna, są bezpieczne dla kobiet w ciąży i karmiących piersią. W przypadku wątpliwości zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Apo-Pentox 400 SR, 400 mg – skład leku

    Lek Apo-Pentox 400 SR zawiera 400 mg pentoksyfiliny jako substancji czynnej oraz szereg substancji pomocniczych, takich jak hypromeloza, magnezu stearynian, krzemu dwutlenek koloidalny, makrogol 3350, tytanu dwutlenek, woda oczyszczona i wosk Carnauba. Substancje pomocnicze są niezbędne do zapewnienia odpowiedniej formy, stabilności i biodostępności leku. Pentoksyfilina poprawia przepływ krwi, zwiększając elastyczność erytrocytów i zmniejszając ich agregację. Lek nie jest zalecany dla kobiet w ciąży.

  • Ilustracja poradnika Venolan, 300 mg

    Venolan to lek zawierający substancję czynną trokserutynę, stosowany w leczeniu zaburzeń krążenia żylnego i limfatycznego. Pomaga w przypadkach takich jak żylaki, obrzęki oraz owrzodzenia podudzi. Lek jest zazwyczaj dobrze tolerowany, a działania niepożądane są rzadkie i łagodne. Venolan należy przyjmować po posiłkach, a w przypadku pominięcia dawki, nie należy stosować podwójnej dawki. Ważne jest, aby […]

  • Ilustracja poradnika Chlorchinaldin H, (30 mg + 10 mg)/g – dawkowanie leku

    Chlorchinaldin H to maść stosowana miejscowo na skórę, zawierająca chlorochinaldol i octan hydrokortyzonu. Lek ten jest przeznaczony do leczenia ropnych, powierzchownych chorób skóry oraz ropnych powikłań bakteryjnych alergicznych schorzeń skóry. Należy stosować go zgodnie z zaleceniami lekarza, unikając długotrwałego stosowania i stosowania na dużą powierzchnię skóry. Chlorchinaldin H może powodować działania niepożądane, takie jak podrażnienie skóry, zaniki skóry czy ogólnoustrojowe objawy charakterystyczne dla kortykosteroidów.

  • Ilustracja poradnika Argosulfan, 20 mg/g – stosowanie w ciąży

    Argosulfan jest skutecznym lekiem przeciwbakteryjnym, ale nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na brak wystarczających badań dotyczących bezpieczeństwa. Alternatywne leki, takie jak maść z miodem manuka, aloesem czy pantenolem, są bezpiecznymi opcjami dla tych pacjentek.

  • Ilustracja poradnika Sulfatiazol

    Sulfatiazol to substancja czynna o szerokim zastosowaniu w leczeniu miejscowych zakażeń skóry oraz stanów zapalnych błony śluzowej nosa. Działa przeciwbakteryjnie, pomagając w walce z infekcjami wywołanymi przez różne bakterie. Dostępny jest w postaci kremu oraz kropli do nosa, często stosowany w przypadkach oparzeń, odleżyn czy przewlekłych owrzodzeń podudzi, a także do łagodzenia objawów kataru.