• Dlaczego warto rozważyć szczepienia dodatkowe dla dzieci i jakie korzyści dają
• Ile wkłuć szczepień przypada na 2 miesiąc życia i jak można zmniejszyć ich liczbę
• Jakie szczepienia dodatkowe dla dzieci są dostępne w różnych okresach życia
• Czy lepiej wybrać? Szczepionkę 5w1 czy 6w1 i jakie są różnice między nimi
• Ile wkłuć po 5. roku życia należy się spodziewać w kalendarzu szczepień
• Które dodatkowe szczepienia dla dzieci mogą uchronić przed najgroźniejszymi chorobami

Dlaczego warto skorzystać ze szczepień dodatkowych dla dzieci?

Szczepienia dodatkowe dla dzieci to szerszy zakres ochrony dla najmłodszych. Choroby, na które dostępne są szczepionki zalecane, mogą być bardzo groźne, a czasem nawet śmiertelne (np. Inwazyjna Choroba Meningokokowa). Dodatkowe szczepienia dla dzieci dają rodzicom pewność, że ich pociechy są chronione przed szerokim spektrum niebezpiecznych patogenów. Innym aspektem jest minimalizacja liczby wkłuć w napiętym harmonogramie szczepień. W pierwszym roku życia przewidziano aż kilkanaście takich zabiegów, co oznacza częste wizyty u lekarza i stres dla całej rodziny. Tę ilość można znacząco zmniejszyć, stosując nieobowiązkowe, płatne szczepionki tzw. wysoko-skojarzone, które łączą ochronę przed kilkoma chorobami w jednym zastrzyku.

Jakie są nieobowiązkowe szczepienia dla dzieci i dorosłych?

Dodatkowe szczepienia dla dzieci i dorosłych są głównie zależne od wieku pacjenta. Każdy okres życia niesie ze sobą inne zagrożenia i wymaga odpowiednio dostosowanej profilaktyki. Poniżej przedstawiamy nieobowiązkowe szczepienia z uwzględnieniem grup wiekowych, które pomogą rodzicom podjąć świadomą decyzję o ochronie swoich dzieci. Warto pamiętać, że im wcześniej rozpoczniemy szczepienia dodatkowe dla dzieci, tym lepszą ochronę zapewnimy naszym pociechom.

Ile wkłuć czeka na dziecko w 2 miesiącu życia? Szczepienia dodatkowe do ukończenia 1. roku życia

Pierwszy rok życia dziecka to intensywny okres, jeśli chodzi o szczepienia ochronne. Rodzice często martwią się o to, ile wkłuć będzie potrzebnych w 2 miesiącu życia i kolejnych miesiącach. Standardowo w drugim miesiącu życia dziecko otrzymuje pierwszą dawkę szczepionki przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis, Haemophilus influenzae typu B oraz WZW typu B. Zalecane szczepienia dodatkowe dla dzieci w tym czasie mogą znacząco rozszerzyć ochronę i jednocześnie zmniejszyć liczbę iniekcji.

Szczepienie przeciw pneumokokom

Pneumokoki to bakterie, które często powodują zapalenia ucha środkowego i płuc u najmłodszych. Jednak mogą wywoływać również o wiele gorsze schorzenia, jak np.: zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, czy sepsę. To właśnie dlatego szczepienia dodatkowe dla dzieci przeciwko pneumokokom są tak istotne w pierwszym roku życia.

Szczepienie przeciwko pneumokokom znajduje się w obowiązkowym kalendarzu szczepień. Refundowana jest szczepionka, która zawiera 10 poznanych typów pneumokoków, tzw. 10-walentna (Synflorix). Zamiast niej możliwe jest szczepienie płatnym preparatem, który zawiera dodatkowe 3 typy pneumokoków. Jest to szczepionka 13-walentna (Prevenar-13). Obydwie szczepionki mają bardzo dużą skuteczność — powyżej 90%. Szczególnie jednak zaleca się szczepionkę 13-walentną, która zawiera więcej typów pneumokoków, zapewniając przy tym szerszy zakres ochrony w ramach dodatkowych szczepień dla dzieci [1,2].

Szczepienie przeciw meningokokom

Najgroźniejszym powikłaniem zakażenia meningokokami jest Inwazyjna Choroba Meningokokowa (IChM), która rozwija się bardzo szybko i w krótkim czasie może prowadzić do zgonu (szczególnie w grupie niemowląt i dzieci do 5 lat). Spośród licznie występujących serotypów meningokoków, do najczęstszych w Polsce należy typ B, C oraz W-135. Niestety nie ma jednej szczepionki, która zapewniałaby ochronę przed tymi wszystkimi serotypami, dlatego szczepienia dodatkowe dla dzieci przeciwko meningokokom wymagają zastosowania kilku preparatów. Konieczne jest więc szczepienie kilkoma preparatami. Dostępne w Polsce szczepionki przeciwko meningokokom typu:

• B (Bexsero, Trumenba);
• A, C, W, Y (Nimenrix, MenQuadfi, Menveo).

Schemat podawania szczepionki zależy od wieku pacjenta, w którym podano pierwszą dawkę. Wczesne rozpoczęcie szczepień dodatkowych dla dzieci przeciwko meningokokom jest kluczowe dla zapewnienia optymalnej ochrony [1,3].

Szczepienie przeciw grypie

Zakażenie wirusem grypy często ma łagodny przebieg. Jednak w niektórych przypadkach może powodować poważne konsekwencje, takie jak: zapalenie płuc, mięśnia sercowego, czy też opon mózgowo-rdzeniowych. Szczepienie na grypę zaleca się dla wszystkich dzieci od ukończenia 6. miesiąca życia do 18 lat jako jedno z ważniejszych szczepień dodatkowych dla dzieci. Szczepienie należy wykonać najlepiej na początku sezonu grypowego (wrzesień, październik). Jednak ze względu na mutacje wirusa grypy, szczepienie należy powtarzać co sezon.

Dostępne szczepionki na grypę w ramach dodatkowych szczepień dla dzieci to:

• u dzieci od 6. miesiąca życia do ukończenia 24. miesiąca można zastosować tylko i wyłącznie szczepionkę inaktywowaną. Zawiera zabite, nieaktywne patogeny lub ich części (preparaty Vaxigrip Tetra, Fluarix Tetra, Infanrix Tetra);
• dzieci po 24. miesiącu mogą otrzymać szczepionkę żywą atenuowaną (zawierającą żywe, ale osłabione patogeny). Przykładowym preparatem jest Fluenz Tetra, który nie wymaga wkłucia — szczepionkę podaje się donosowo [4,5].

Szczepienia dodatkowe dla dzieci w 2. roku życia

Okres dzieciństwa to intensywny czas, jeśli chodzi o przyjmowanie szczepionek. Drugi rok życia dziecka to moment, kiedy kalendarz szczepień staje się nieco mniej intensywny, ale nadal istnieją ważne szczepienia dodatkowe dla dzieci, które warto rozważyć. W tym okresie dziecko zaczyna być bardziej aktywne, chodzi do żłobka lub przedszkola, co zwiększa ryzyko kontaktu z różnymi patogenami. Oto kolejne szczepienia dodatkowe dla dzieci w 2. roku życia, które mogą zapewnić dodatkową ochronę przed poważnymi chorobami zakaźnymi.

Szczepienie przeciwko WZW typu A

Chroni przed tzw. żółtaczką pokarmową. Zaleca się szczególnie dla dzieci, które uczęszczają do żłobków lub przedszkoli, ale także dla dorosłych, którzy pracują w sektorze oświaty, służbie zdrowia lub dużo podróżują. Szczepienie można wykonać u dzieci po 12. miesiącu życia jako jedno z kluczowych szczepień dodatkowych dla dzieci w tym wieku. Dwie dawki szczepionki pozwalają na uzyskanie odporności na całe życie. Dostępne preparaty na Polskim rynku to Avaxim i Havrix [6].

Szczepienie przeciwko ospie wietrznej

Ospa wietrzna to choroba, która najczęściej występuje w wieku dziecięcym i kojarzy się ze swędzącą wysypką na całym ciele. Choroba ta czasem ma jednak dużo poważniejsze konsekwencje i może powodować powikłania neurologiczne, takie jak: zapalenie mózgu lub móżdżku. Dlatego szczepienie przeciwko ospie wietrznej to jedno z ważnych szczepień dodatkowych dla dzieci, które warto rozważyć w drugim roku życia.

Zgodnie z kalendarzem szczepienie przeciwko ospie wietrznej (Varilrix), najlepiej wykonać między 12., a 18. miesiącem życia (mimo że szczepionka jest zarejestrowana już od 9. miesiąca). Zaleca się także dla osób dorosłych, które nie chorowały w dzieciństwie i nie zostały wcześniej zaszczepione. Zakażenie wirusem ospy wietrznej może mieć ciężki przebieg, szczególnie w późniejszym wieku. Na polskim rynku obecnie dostępny jest jeden preparat zawierający szczepionkę przeciwko ospie wietrznej Varilrix (szczepionka żywa, atenuowana) [7,8,9].

Szczepienie przeciwko kleszczowemu zapaleniu mózgu (KZM)

Kleszczowe zapalenie mózgu to zespół objawów neurologicznych spowodowanych wirusem, który przenosi się przez kleszcze. Zakażenie tym wirusem niesie za sobą groźne powikłania, takie jak: zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie rdzenia kręgowego i mózgu. To szczepienie stanowi ważną część szczepień dodatkowych dla dzieci, szczególnie tych, które dużo czasu spędzają na świeżym powietrzu.

Szczepienie na kleszczowe zapalenie mózgu zaleca się wszystkim osobom podróżującym, lubiącym aktywność na świeżym powietrzu — szczególnie spacery po lasach. Ze względu na wakacyjne wyjazdy (obozy czy kolonie) w grupie tej są również dzieci. Najmłodsi, według kalendarza szczepień mogą zostać zaszczepieni już od 13. miesiąca życia. Szczepienie na KZM wymaga podania 3 dawek szczepionki, co pozwala na uzyskanie odporności na ok. 3 lata. Po tym czasie należy przyjąć tzw. dawkę przypominającą. Aby zdążyć z wykonaniem pełnego cyklu szczepień przed sezonem występowania kleszczy, szczepienie najlepiej rozpocząć w okolicach lutego/marca.

Obecnie w Polsce dostępne są 2 preparaty szczepionek przeciwko kleszczowemu zapaleniu mózgu. Każdy jest dostępny w dwóch wariantach: jeden dla dorosłych, a drugi dla dzieci: Encepur i FSME-IMMUN [10].

Ile wkłuć po 5. roku życia? Szczepienia dodatkowe dla dzieci w okresie szkolnym

U starszych dzieci, szczególnie po 5. roku życia, podaje się już znacznie mniej szczepionek dodatkowych. Rodzice często pytają: ile wkłuć po 5. roku życia będzie potrzebnych? W tym okresie kalendarz szczepień staje się mniej intensywny, ale nadal istnieją ważne szczepienia dodatkowe dla dzieci w wieku szkolnym. Głównym szczepieniem w tym okresie jest szczepienie przeciwko HPV, które stanowi kluczową profilaktykę przeciwnowotworową. Warto wyróżnić następujące szczepienia dodatkowe dla dzieci w okresie szkolnym.

Szczepienie przeciwko HPV (wirus brodawczaka ludzkiego)

Wirus przenosi się drogą płciową i jest jednym z głównych powodów występowania raka szyjki macicy. Jest to jeden z najczęściej występujących nowotworów u kobiet w Polsce i jedyny, któremu można właściwie całkowicie zapobiec dzięki odpowiednim szczepienia dodatkowym dla dzieci. W krajach Europy Zachodniej, z powodu wysokiego odsetka zaszczepionych dziewczynek nowotwór ten praktycznie nie występuje. Wirus HPV posiada wiele szczepów. Najgroźniejsze i najbardziej rakotwórcze są szczepy: 16 i 18.

Szczepienie przeciwko HPV zaleca się dziewczynkom/kobietom, które wcześniej nie były zakażone wirusem. Szczepienie jest najbardziej skuteczne dla nastoletnich dziewcząt, które jeszcze nie rozpoczęły inicjacji seksualnej (12-14 lat). W Polsce dostępne są 3 szczepionki przeciwko HPV w ramach szczepień dodatkowych dla dzieci:

• Cervarix;
• Silgard;
• Gardasil 9.

Wszystkie zapewniają ochronę przeciwko szczepom 16 i 18 wirusa HPV [11].

Szczepionka 5w1 czy 6w1? Czym jest szczepionka skojarzona?

Dzięki szczepionkom skojarzonym, oprócz dodatkowego zakresu ochrony istnieje również możliwość znacznego zmniejszenia liczby wkłuć. Rodzice często zastanawiają się: “Czy szczepionka 5w1, czy 6w1 będzie lepsza dla ich dziecka”? Są to nowoczesne szczepionki 5- lub 6-składnikowe, co oznacza, że jedno ukłucie wystarcza, aby zapewnić ochronę przed kilkoma chorobami zakaźnymi. Jest to doskonała alternatywa dla refundowanych szczepień, które wymagają wielu iniekcji. Te szczepionki skojarzone stanowią ważną część dodatkowych szczepień dla dzieci.

Dostępne preparaty szczepionek skojarzonych obejmują:

• szczepionka 5-składnikowa (5w1) Pentaxim lub Infanrix-IPV + Hib — ochrona przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis, Haemophilus influenzae typu B;
• szczepionka 6-składnikowa (6w1) Infanrix hexa lub Hexacima — posiada taki sam zakres ochrony, ale dodatkowo zabezpiecza przed WZW typu B [1].

Podsumowując, zgodnie z harmonogramem szczepień podanie szczepionki 5w1 pozwala łącznie zminimalizować ilość ukłuć z 18 do 11. Natomiast szczepionki 6w1 zmniejszają liczbę iniekcji do 9. Takie rozwiązanie pozwala zmniejszyć ból u dziecka, co istotnie wpływa na stres występujący u rodziców. Wybór między szczepionka 5w1 czy 6w1 zależy od indywidualnych potrzeb dziecka i preferencji rodziców, ale obydwie opcje stanowią doskonałe rozwiązanie w ramach dodatkowych szczepień dla dzieci.

Podsumowanie

W Polsce istnieje kilka szczepień, które nie są obowiązkowe, ale są silnie zalecane przez polskie służby zdrowia i organizacje medyczne. Szczepienia dodatkowe dla dzieci stanowią ważny środek prewencji przeciwko wielu chorobom zakaźnym, takim jak grypa, pneumokoki, rotawirusy czy wirusy brodawczaka ludzkiego (HPV). Dodatkowe szczepienia dla dzieci pomagają chronić zdrowie najmłodszych oraz przeciwdziałają rozprzestrzenianiu się chorób w populacji. Dzięki nim rodzice mogą zapewnić swoim pociechom szerszą ochronę przed niebezpiecznymi patogenami.

Warto podkreślić, że decyzja o szczepieniu powinna być oparta na konsultacji z lekarzem, który oceni ryzyko i korzyści związane z danym szczepieniem dla konkretnej osoby. Lekarz pomoże również odpowiedzieć na pytania dotyczące tego, ile wkłuć w szczepienia w 2 miesiącu życia będzie potrzebnych, czy lepiej wybrać szczepionka 5w1 czy 6w1, oraz ile wkłuć po 5 roku życia należy się spodziewać. Dbałość o aktualizację szczepień, zarówno obowiązkowych, jak i dodatkowych szczepień dla dzieci, jest istotnym elementem dbania o zdrowie osobiste i społeczne. Inwestycja w szczepienia dodatkowe dla dzieci to inwestycja w ich przyszłe zdrowie i bezpieczeństwo.

Nadmanganian potasu to nieorganiczny związek chemiczny o wyglądzie fioletowych kryształków. W wysokich stężeniach może być szkodliwy, ale w małych to skuteczny i sprawdzony środek antyseptyczny. To substancja, która swoim wyglądem przypomina kryształy lub proszek o ciemnofioletowej, prawie czarnej barwie. Nie posiada żadnego zapachu i jak wspomniano wyżej — jest skuteczną i sprawdzoną substancją antyseptyczną, a kąpiel w nadmanganianie potasu ma działanie odkażające i ściągające. Od dawna używany jest do zabijania bakterii, przyspieszania procesu gojenia się ran oraz leczenia stanów zapalnych. Nadmanganian potasu stosowany jest również do kąpieli leczniczych.

W jakim celu stosuje się nadmanganianem potasu do kąpieli?

Nadmanganian potasu jest substancją bakteriobójczą, która znalazła zastosowanie w leczeniu zakażeń skóry. Wszyscy rodzice znają ją najprawdopodobniej z łagodzenia objawów ospy. Nadmanganian potasu można także stosować w łagodzeniu świądu i zaostrzeń atopowego zapalenia skóry, a także zmian skórnych w przebiegu choroby bostońskiej. Substancję tę używa się w odpowiednim stężeniu: roztwór 0,05% jest przeznaczony do przemywania skóry, ropiejących ran i owrzodzeń, a roztwór 0,025% nadaje się do płukania błon śluzowych gardła i jamy ustnej [2].

Jak przygotować kąpiel z nadmanganianu potasu u dzieci z ospą?

W aptekach można zakupić kryształki nadmanganianu potasu oraz nadmanganian w tabletkach. Działanie obu postaci jest takie samo, różnią się tylko łatwością rozpuszczania — kryształki rozpuszczają się szybciej. Jednak bez względu na to czy kryształki, czy tabletki, przed zanurzeniem dziecka z ospą w takiej kąpieli nadmanganian potasu trzeba dobrze rozpuścić, tak, aby w wannie nie pozostał żaden osad, ponieważ nierozpuszczone kryształki nadmanganianu potasu mogą poparzyć skórę. Często pojawiają się pytanie: “Mam nadmanganian potasu 5 g –  na ile wody wystarczy”? W celu przygotowania kąpieli, do jednej szklanki wody należy wrzucić kilkanaście kryształków produktu (do uzyskania purpurowego koloru), a następnie przygotowany roztwór dolewać do przygotowanej kąpieli aż do uzyskania jasnofioletowej barwy. Ważne jest, aby kąpiel nie trwała zbyt długo [2].

Kąpiel w nadmanganianie potasu – czy spłukiwać roztwór?

Czy po kąpieli w nadmanganianie potasu należy spłukiwać ciało? Po zakończeniu kąpieli skóry nie trzeba spłukiwać, wystarczy ją lekko osuszyć. Może się zdarzyć tak, że na skórze, zwłaszcza w okolicy paznokci, a także na wannie zostaną odbarwienia. To nie jest powód do zmartwień — tych zmian szybko można się pozbyć.

Są jakieś skutki uboczne po nadmanganianie potasu?

Najczęstsze skutki uboczne to podrażnienie i brązowe zabarwienie skóry, które powstaje na skutek przypadkowego kontaktu z roztworem. Po kontakcie śluzówki jamy ustnej z roztworem nadmanganianu potasu mogą wystąpić: przebarwienia błon śluzowych i zębów, nieprzyjemny smak w ustach, nudności, wymioty.

Kiedy nie można stosować nadmanganianu potasu?

Do głównych przeciwwskazań należą:

• nadwrażliwość na nadmanganian potasu;
• cukrzyca, a także powikłania związane z cukrzycą, np. stopa cukrzycowa;
• ciąża;
• okres laktacji i karmienia piersią.

Podsumowanie

Kąpiel w nadmanganianie potasu, czyli „kalium do kąpieli” to stary, ale wciąż aktualny sposób na ospę. Warto z niego korzystać, pamiętając jednak o zachowaniu ostrożności i dokładności podczas rozpuszczania nadmanganianu. W tym przypadku więcej nie oznacza lepiej.

Wrzesień przyniósł kilka nowych preparatów bez recepty, które mogą pomóc pacjentom radzić sobie z różnymi codziennymi dolegliwościami. Jednym z nich jest Fexofenadine Aurovitas – tabletki zawierające 120 mg feksofenadyny, które skutecznie łagodzą objawy alergii, np. katar, zatkany nos lub łzawienie oczu.

Dla osób borykających się z chrypką i suchym kaszlem pojawiły się pastylki Strepsils Natur kaszel suchy i chrypka. Dzięki wyciągowi z ziela stuliszu lekarskiego produkt ten łagodzi suchość w gardle i wspomaga walkę z uporczywym kaszlem, co jest szczególnie przydatne w sezonie jesienno-zimowym.

W przypadku bólu gardła warto sięgnąć po nowy Tantum Verde Protect w aerozolu. Preparat ten, zawierający benzydaminę i chlorek cetylopirydyniowy, działa przeciwbólowo i przeciwbakteryjnie, pomagając ukoić ból i podrażnienia gardła. Aerozolowa forma leku jest łatwa w użyciu i idealnie nadaje się do szybkiego działania.

Na problemy trawienne i wzdęcia, które mogą powodować dyskomfort, dostępny jest Simeticon Clinres Farmacija w opakowaniach po 20 lub 40 kapsułek. Zawarty w nich symetykon pomaga rozbijać pęcherzyki gazu w jelitach, przynosząc ulgę przy uczuciu pełności i zmniejszając napięcie w brzuchu.

Nowe leki dostępne na receptę

Leki na układ nerwowy

Wrześniowe nowości na rynku farmaceutycznym obejmują również leki dostępne na receptę, które działają na układ nerwowy i mają zastosowanie w leczeniu poważnych schorzeń. Jednym z nich jest Irsamla, zawierający wortioksetynę, dostępny w tabletkach powlekanych o różnych dawkach: 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg. Jest to lek przeznaczony do leczenia dużych epizodów depresji, który pomaga stabilizować nastrój i poprawia jakość życia pacjentów zmagających się z objawami depresji.

Kolejną opcją jest Mirtazapine Bluefish, zawierający mirtazapinę w tabletkach powlekanych o dawkach 15 mg, 30 mg i 45 mg. Ten lek również znajduje zastosowanie w leczeniu epizodów dużej depresji u dorosłych, działając uspokajająco i poprawiając nastrój. Mirtazapina jest często stosowana u pacjentów, którzy potrzebują wsparcia przy problemach ze snem, co stanowi dodatkową zaletę w walce z depresją.

Dla młodszych pacjentów z ADHD dostępny jest Tentin, który zawiera deksamfetaminy siarczan i występuje w tabletkach o dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg. Przeznaczony dla dzieci od 6. do 17. roku życia, Tentin pomaga w regulacji uwagi i zmniejszeniu objawów nadpobudliwości, co znacząco poprawia funkcjonowanie dzieci z ADHD.

Nowością na rynku jest także Lydagriks – roztwór do wstrzykiwań zawierający lidokainę, stosowany do miejscowego znieczulenia. Jest to lek, który znajduje zastosowanie nie tylko w zabiegach medycznych, ale również w łagodzeniu bólu, co zwiększa komfort pacjenta podczas procedur.

Leki na układ krwionośny

Wśród nowych leków na układ krwionośny pojawiły się preparaty, które wspierają profilaktykę i leczenie schorzeń związanych z zakrzepicą oraz małopłytkowością. Clopidogrel + Acetylsalicylic acid MSN to preparat łączący klopidogrel i kwas acetylosalicylowy, dostępny w tabletkach powlekanych o dawce 75 mg + 75 mg. Lek ten stosuje się w profilaktyce wtórnej powikłań zakrzepowych u dorosłych pacjentów z miażdżycą. Dzięki działaniu przeciwpłytkowemu zmniejsza ryzyko zakrzepów, co jest szczególnie istotne dla pacjentów po przebytych epizodach zakrzepowych.

Dla osób zmagających się z pierwotną małopłytkowością immunologiczną dostępny jest nowy Eltrombopag Zentiva. Ten lek w formie tabletek powlekanych, dostępny w dawkach 25 mg i 50 mg (opakowania po 28 sztuk), jest przeznaczony dla pacjentów, u których inne metody leczenia nie przyniosły odpowiedniej poprawy. Eltrombopag wspiera produkcję płytek krwi, co pomaga w redukcji objawów małopłytkowości i zmniejsza ryzyko krwawień.

Leki stosowane w leczeniu zakażeń

We wrześniu na rynku pojawiły się również nowe leki stosowane w leczeniu zakażeń różnego pochodzenia, od infekcji grzybiczych po wirusowe. Micafungin Pharmazac to preparat zawierający mikafunginę, dostępny w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji w dawkach 50 mg i 100 mg. Lek ten jest stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych wywołanych przez komórki grzybów i drożdżaków z rodzaju Candida, pomagając w walce z trudnymi infekcjami grzybiczymi u pacjentów.

Kolejną propozycją jest Aciclovir Accord, tabletki zawierające acyklowir, dostępne w dawkach 200 mg, 400 mg i 800 mg. Ten lek przeciwwirusowy stosuje się w leczeniu oraz profilaktyce takich infekcji jak ospa wietrzna, półpasiec oraz opryszczka pospolita, co czyni go wszechstronnym środkiem pomocnym przy różnych rodzajach zakażeń wirusowych.

Nowością jest również Emtricitabine + Tenofovir disoproxil Tillomed, preparat łączący emtrycytabinę i tenofowiru dizoproksyl, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 200 mg + 245 mg. Jest to lek stosowany w leczeniu zakażeń wirusem HIV, który dzięki działaniu przeciwwirusowemu wspiera pacjentów w kontrolowaniu przebiegu choroby.

Leki przeciwalergiczne

Pojawiły się też nowości w leczeniu alergii, które mogą przynieść ulgę pacjentom zmagającym się z sezonowymi oraz całorocznymi objawami alergicznymi. Biflown, Motesin, Dazlaris oraz Solafid to aerozole do nosa, zawierające połączenie azelastyny i flutikazonu. Preparaty te są skuteczne w leczeniu umiarkowanego i ciężkiego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Dzięki temu połączeniu leków aerozole te pomagają w łagodzeniu uporczywego kataru, kichania oraz uczucia zatkanego nosa, co jest szczególnie przydatne dla osób z długotrwałymi objawami alergicznymi.

Dla pacjentów szukających preparatu w formie tabletki dostępny jest Fexofenadine Aurovitas, zawierający feksofenadynę w dawce 180 mg. Lek ten skutecznie łagodzi objawy alergii, takie jak katar, kichanie, zatkany nos i łzawienie oczu, przynosząc ulgę nawet przy nasilonych reakcjach alergicznych.

Nowe leki przeciwnowotworowe i immunomodulujące

Wrześniowe nowości obejmują także zaawansowane leki przeciwnowotworowe oraz immunomodulujące, które oferują wsparcie dla pacjentów zmagających się z nowotworami opornymi na standardowe metody leczenia. Enzalutamide Accord oraz Enzalutamide Sandoz to preparaty stosowane w leczeniu raka prostaty, który nie reaguje na tradycyjne terapie hormonalne lub chirurgiczne. Enzalutamide Accord jest dostępny w formie kapsułek (40 mg) a Enzulatamide Sandoz w formie tabletek powlekanych (40 mg i 80 mg), umożliwiając elastyczność w doborze dawki i formy przyjmowania.

Innym ważnym lekiem w tej kategorii jest Nilotinib Zentiva, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 150 mg i 200 mg, przeznaczony do leczenia przewlekłej białaczki szpikowej z chromosomem Philadelphia (CML Ph+). Dzięki ukierunkowanemu działaniu nilotynib wspiera terapię pacjentów z przewlekłą białaczką, poprawiając ich szanse na kontrolowanie przebiegu choroby.

W leczeniu zaawansowanego raka nerki oraz określonych postaci mięsaka tkanek miękkich stosowany jest Pazopanib Glenmark. Lek ten, należący do inhibitorów kinazy białkowej, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 200 mg i 400 mg, działa poprzez blokowanie mechanizmów odpowiedzialnych za wzrost komórek nowotworowych, co spowalnia rozwój choroby.

W terapii szpiczaka mnogiego pojawiły się nowe opcje: Pomalidomide Glenmark oraz Pomalidomide PPH. Oba leki są dostępne w kapsułkach twardych o dawkach 1 mg, 2 mg, 3 mg i 4 mg. Pomalidomid wspomaga układ odpornościowy pacjentów, pomagając w walce z komórkami nowotworowymi u osób, które nie reagują na inne terapie.

Inne nowe leki

Pojawiły się również różnorodne leki z różnych kategorii terapeutycznych, wspomagające leczenie bólu, stanu zapalnego, oraz przygotowania do zabiegów chirurgicznych. Aceklik to niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), zawierający aceklofenak, dostępny w tabletkach powlekanych o dawce 100 mg. Lek ten stosuje się w łagodzeniu bólu i stanów zapalnych związanych z chorobami stawów, co może przynieść ulgę pacjentom cierpiącym na przewlekłe dolegliwości stawowe. Opakowania zawierają 20 lub 60 tabletek, pozwalając na dopasowanie leczenia do potrzeb pacjenta.

Na potrzeby intensywnej opieki medycznej i sal operacyjnych wprowadzono Rocuronium Aguettant – roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, zawierający bromek rokuroniowy. Ten lek stosuje się jako środek zwiotczający mięśnie, co jest istotne podczas zabiegów chirurgicznych i w intensywnej terapii, ułatwiając przeprowadzenie operacji i poprawiając bezpieczeństwo pacjenta.

Dla osób zmagających się z trądzikiem nowością jest Duocutan, żel zawierający klindamycynę i nadtlenek benzoilu, dostępny w tubach o pojemności 30 g i 60 g. Substancje działają bakteriobójczo i bakteriostatycznie, co pomaga w walce z trądzikiem o podłożu bakteryjnym.

Leki stosowane w lecznictwie zamkniętym (Lz)

Wrzesień wprowadził także nowe leki przeznaczone do lecznictwa zamkniętego (Lz), które są stosowane wyłącznie w warunkach szpitalnych lub w intensywnej opiece medycznej. Mivacurium Kalceks to roztwór do wstrzykiwań lub infuzji zawierający miwakurium, dostępny w stężeniu 2 mg/ml. Ten środek zwiotczający mięśnie znajduje zastosowanie w medycynie podczas zabiegów chirurgicznych, umożliwiając kontrolowane rozluźnienie mięśni pacjenta, co jest istotne w przeprowadzaniu operacji i zapewnieniu bezpieczeństwa podczas zabiegów.

Kolejnym lekiem dostępnym w tej kategorii jest Midazolamum Aguettant, roztwór do wstrzykiwań dostępny w ampułko-strzykawce o stężeniu 1 mg/ml. Midazolam stosuje się do płytkiej sedacji, znieczulenia ogólnego, a także jako premedykację przed zabiegami chirurgicznymi. Jest także przydatny w sedacji pacjentów na oddziałach intensywnej opieki medycznej, wspierając kontrolę nad poziomem świadomości pacjenta i zapewniając większy komfort w trakcie leczenia.

Podsumowanie

Wrzesień 2024 roku przyniósł na rynek farmaceutyczny wiele nowości, które odpowiadają na szeroki zakres potrzeb zdrowotnych pacjentów. Od leków dostępnych bez recepty na codzienne dolegliwości, przez preparaty stosowane w leczeniu poważnych chorób, aż po specjalistyczne leki przeznaczone do lecznictwa zamkniętego – nowości te zapewniają skuteczniejsze i bardziej zróżnicowane możliwości terapeutyczne. Dzięki nowym rozwiązaniom pacjenci mogą liczyć na wsparcie w walce z alergiami, zakażeniami, chorobami przewlekłymi, a także w terapii przeciwnowotworowej i leczeniu schorzeń układu nerwowego.

Jeśli dojdzie do naruszenia ciągłości skóry, to rozpoczynają się procesy regeneracyjne, których celem jest zamknięcie nowootwartej przestrzeni. Najpierw dochodzi do powstania skrzepu krwi, potem pojawia się strup, a na końcu pozostajemy zwykle z niezbyt estetyczną blizną. Blizna jest nieodłącznym elementem gojenia i powstaje praktycznie zawsze, jednak oczywiście nie wszystkie z nich powodują dyskomfort – wizualny oraz fizyczny. Ogólnie można powiedzieć, że blizna składa się z takich samych struktur białkowych jak normalna tkanka (głównie kolagenu), jednak ułożenie włókien jest odmienne. Czy można przeciwdziałać pojawieniu się blizn u dzieci? O czym trzeba pamiętać, wybierając preparat na blizny [1]?

Rodzaje blizn u dzieci

Każda blizna jest odmienna, jednak można wyróżnić kilka rodzajów. Jeśli myślimy o sporych bliznach u dzieci, które pojawiają się, np. w wyniku zabiegów operacyjnych, to są to najczęściej blizny typu hipertroficznego lub blizny keloidowe (bliznowce). Obie powstają w wyniku nadprodukcji kolagenu, co sprawia, że nowo powstająca tkanka uwypukla się i wygląda nieestetycznie. Bliznowce są zwykle znacznie większe niż blizny hipertroficzne. Jeśli chodzi o preparaty na blizny u dzieci, to można je stosować także na rozstępy, czyli blizny, które powstają w wyniku szybkiego rozrostu tkanek [2].

Kiedy rozpocząć stosowanie preparatów na blizny u dzieci?

Co stosować na blizny u dzieci i kiedy rozpocząć aplikację preparatów na blizny? Z jednej strony, jeśli blizna ma powstać w wyniku, np. zabiegu chirurgicznego, warto pomyśleć o jej położeniu już przed wykonaniem pierwszego cięcia. Lekarz powinien naciąć skórę tak, aby nie zrobić tego w kierunku przeciwnym do jej naprężania się. Duże znaczenie w ostatecznym wyglądzie blizny odgrywa także metoda zszywania. Faktem jest także to, że jeśli blizna powstaje w miejscach o dużej ruchomości (np. barki, kolana, plecy), to prawdopodobieństwa jej gorszego wyglądu jest większe, niż w innych rejonach ciała [3,4].

Pielęgnację blizny powinno się rozpocząć najszybciej jak to możliwe. Należy pamiętać, że przed aplikacją preparatów na blizny, tkanka powinna być zagojona i najlepiej jeśli nie ma już strupa. Proces bliznowacenia trwa długo. Nieprzyjemne dla oczu bliznowce mogą powstawać nawet przez 3 do 6 miesięcy od odpadnięcia strupa. Jak walczyć z bliznami i czy blizna u dziecka może zniknąć [3]?

Co na blizny u dzieci jest najlepsze?

Blizny u dzieci powstają najczęściej w wyniku skaleczeń i drobnych wypadków, zabiegów chirurgicznych, ale niestety blizny po ospie u dzieci to też częsta przypadłość. We wszystkich przypadkach możemy stosować podobne preparaty na blizny, które zostaną omówione dalej. Wyróżniamy tu głównie produkty nawilżające na bazie naturalnych ekstraktów i składników, oraz plastry i maści z silikonami.

Nawilżające preparaty na blizny

Co na blizny u dzieci o działaniu nawilżającym będzie najlepsze? Świeża blizna ma tendencję do wysychania, co niestety pogarsza procesy regeneracyjne i sprzyja powstawaniu nieładnych zmian. Z tego powodu powinniśmy dbać o jej nawilżenie. Możemy tutaj stosować klasyczne preparaty nawilżające, np. Alantan Plus, Alantan Sensitive, Gorvita Aloe Vera lub Bio-Oil. Warto wybierać produkty, które zawierają naturalne składniki o działaniu łagodzącym i regenerującym (np. alantoina i dekspantenol) oraz ceramidy, które odbudowują prawidłową strukturę filmu ochronnego skóry. Nawilżać bliznę powinniśmy bardzo często, tj. minimum 2 do 3 razy na dobę [3].

Alantan Plus, maść

O produkcie:

• lek dostępny bez recepty;
• zawiera naturalne składniki o działaniu natłuszczającym i nawilżającym (np. lanolina i wazelina);
• posiada dodatek alantoiny i dekspantenolu;
• występuje również w formie kremu o mniej tłustej konsystencji;
• bezpieczny dla dzieci w każdym wieku;
• po otwarciu zużyć w ciągu 6. miesięcy.

Alantan Sensitive, krem

O produkcie:

• zawiera naturalne składniki o działaniu natłuszczającym i nawilżającym (np. lanolina i wazelina);
• posiada dodatek alantoiny i dekspantenolu;
• zawiera ceramidy, które odbudowują barierę hydrolipidową naskórka;
• bezpieczny dla dzieci w każdym wieku;
• występuje w opakowaniach o różnej wielkości.

Gorvita Aloe Vera, żel

O produkcie:

• kosmetyk;
• zawiera naturalny wyciąg z aloesu o działaniu nawilżającym i regenerującym;
• posiada dodatek alantoiny i dekspantenolu;
• bezpieczny dla dzieci w każdym wieku;
• nie zawiera parabenów;
• odpowiedni dla alergików.

Silikon i blizny

Klasyczne nawilżanie to jedno, ale podstawę terapii leczenia blizn u dzieci i dorosłych stanowią produkty z silikonami. Silikony tworzą powłokę na bliźnie, która ogranicza parowanie wody, a jednocześnie bardzo dobrze nawilżają głębsze warstwy tkanki. Dodatkowo redukują przekrwienie blizny i zmniejszają nadmierne odkładanie kolagenu, co w efekcie prowadzi do wygładzenia blizny. Silikony w preparatach na blizny (np. Sutricon UV Protect, Sutricon Q, Bliznasil forte, Blizan) powinno się zacząć stosować jak najszybciej. Zaleca się stosowanie ich 2 razy na dobę nawet przez 6 miesięcy. Pamiętajmy też, że blizn nie można opalać, bo pogarsza to proces gojenia. Z tego względu lepiej wybierać preparaty na blizny z filtrem UV [3].

Sutricon UV Protect, żel

O produkcie:

• można stosować pod makijaż;
• nietłusta i matowa konsystencja;
• produkt hipoalergiczny;
• bezwonny;
• zawiera filtr SPF 35;
• istnieje także wersja bez filtra SPF (Sutricon);
• występuje także w formie sprayu – Sutricon Q.

Bliznasil forte, żel

O produkcie:

• wyrób medyczny;
• matowa konsystencja;
• zawiera filtr SPF 15.

Blizan, żel

O produkcie:

• wyrób medyczny;
• matowa konsystencja;
• nie zawiera filtra SPF;
• zakończony kulką (roll-on), co dodatkowo ułatwia masaż blizny.

Plastry na blizny

Ciekawymi preparatami na blizny u dzieci będą plastry, np. Sikatris, Codosil Adhesive, Sutricon, Bliznasil. Zawierają silikony, dlatego ich działanie podobne jest do żeli. Czy plastry są lepsze od żeli? Ogólnie mechanizm działania jest podobny, ale plastry wydają się być lepsze. Dzięki naklejeniu działają jak “mini-szwy” i zmniejszają naprężenia blizny, co jest korzystne. Sama struktura plastrów ogranicza dodatkowo parowanie wody, co jest pożądane. Plastry najlepiej zmieniać co 24 godziny, ale jeśli dobrze się przyklejają, to można je trzymać nawet do 5 dni. Oczywiście wtedy najlepiej co wieczór go odkleić i umyć bliznę. Plastry można oczywiście docinać do pożądanej wielkości [3,4].

Sutricon, plastry

O produkcie:

• wyrób medyczny;
• plaster wielokrotnego użytku (do 5 dni);
• można docinać do odpowiedniej wielkości;
• praktycznie niewidoczna struktura;
• występuje w różnych rozmiarach i wersjach (Sutricon Kids z grafikami dla dzieci);
• do stosowania od 6. miesiąca życia.

Jak postępować z bliznami po ospie u dzieci?

Ospa wietrzna to choroba, która najczęściej dotyka dzieci. Charakteryzuje się powstawanie swędzących zmian skórnych, które dzieci często rozdrapują. Pociąga to za sobą niestety ryzyko pojawienia się blizn. Czy można jakoś leczyć blizny po ospie u dzieci? Zasady są tutaj takie same, jak w przypadku innych blizn. Powinniśmy je nawilżać, masować i chronić przed słońcem. Długotrwałe leczenie, tj. powyżej 3. miesięcy może przynieść oczekiwaną redukcję blizny.

Czy blizny u dzieci znikną?

Cały czas piszemy o redukcji intensywności blizny, jednak czy jest możliwe, aby blizna u dziecka zniknęła? Niestety nie ma skutecznych sposobów na całkowite usunięcie blizny u dzieci. Im wcześniej zaczniemy aplikować silikony i im wcześniej zaczniemy dbać o zmianę skórną, tym będzie ona mniejsza i mniej widoczna. W bardzo rozległych i opornych na leczenie bliznach stosuje się także bardziej agresywne leczenie, np. z wykorzystaniem glikokortykosteroidów, lasera, radioterapii bądź nawet chirurgicznego usunięcia blizny. Nie oznacza to jednak, że usuniemy bliznę całkowicie. Nawet po jej chirurgicznym wycięciu i przeszczepie skóry zostanie ślad po zabiegu [3,4].

Podsumowanie

Leczenie blizn u dzieci polega na jak najszybszym rozpoczęciu stosowania preparatów z silikonami. Silikony nawilżają tkankę i redukują odkładanie kolagenu, co zmniejsza bliznę. Preparaty na blizny trzeba stosować minimum przez 3 do 6 miesięcy, aby osiągnąć efekt zmniejszenia blizny u dziecka. Pamiętajmy, że blizny nie da się całkowicie usunąć. Podobne zasady dotyczą leczenia blizn po ospie u dzieci. Dla polepszenia efektu terapeutycznego warto stosować preparaty na blizny z filtrami UV. Zagojone miejsca należy delikatnie masować, co również daje pozytywne efekty.

Wszawica: swędzący wróg!

Aby skutecznie walczyć z wszami, w pierwszej kolejności musimy je dobrze rozpoznać. Poniżej przedstawiamy najczęstsze objawy wszawicy, a także metody jej leczenia i zapobiegania chorobie.

Objawy

Wszawica to infekcja wywołana przez wszy głowowe, które żywią się krwią człowieka. Główne objawy to intensywne swędzenie skóry głowy, co często prowadzi do podrażnień i zaczerwienień. Ponadto, przy nasadzie włosów można zauważyć małe białe lub żółtawe jaja wszy, zwane gnidami, które są trudne do usunięcia. W przypadku nasilonej choroby, wszy mogą być widoczne nawet gołym okiem!

Leczenie

Leczenie wszawicy obejmuje stosowanie specjalnych szamponów i odżywek dostępnych bez recepty, które zabijają wszy. Niezwykle ważne jest również mechaniczne usuwanie wszy i gnid za pomocą gęstego grzebienia. Proces ten należy powtarzać co kilka dni przez co najmniej dwa tygodnie, aby upewnić się, że wszystkie wszy i gnidy zostały usunięte. W niektórych przypadkach może być konieczne skonsultowanie się z lekarzem w celu uzyskania mocniejszych środków leczniczych.

Profilaktyka

Aby zapobiegać wszawicy, kluczowe jest regularne sprawdzanie włosów dzieci, zwłaszcza po powrocie z miejsc, gdzie mogły mieć kontakt z innymi dziećmi, takich jak szkoła czy przedszkole. Ważne jest również unikanie dzielenia się osobistymi przedmiotami, takimi jak szczotki, czapki czy spinki do włosów. Pranie pościeli, ubrań i innych tkanin w wysokiej temperaturze również pomaga zniszczyć wszy i gnidy.

Owsica: małe, a uciążliwe!

Owsica to kolejna choroba, na którą często cierpią dzieci w żłobkach, przedszkolach czy szkołach podstawowych. Również w tym przypadku najważniejsza jest szybka diagnoza i właściwa reakcja – zwłaszcza, że owsica często daje niespecyficzne objawy i bywa trudna do rozpoznania.

Objawy 

Owsica to infekcja wywołana przez małe białe robaki zwane owsikami, które żyją w jelitach. Głównym objawem jest intensywny świąd wokół odbytu, nasilający się szczególnie w nocy. Dzieci mogą również skarżyć się na bóle brzucha, a w niektórych przypadkach na problemy ze snem i drażliwość. Czasami można zobaczyć owsiki w okolicy odbytu lub w stolcu.

Leczenie 

Leczenie owsicy obejmuje podanie leków przeciwpasożytniczych, takich jak mebendazol lub albendazol. Ważne jest, aby wszyscy członkowie rodziny przeszli leczenie, aby zapobiec ponownemu zakażeniu lub dalszemu rozprzestrzenianiu się choroby na innych domowników.

Profilaktyka 

Aby zapobiegać owsicy, należy przestrzegać zasad higieny osobistej. Regularne mycie rąk wodą z mydłem przed jedzeniem i po wyjściu z toalety jest podstawą! Krótkie obcinanie paznokci i unikanie wkładania rąk do ust także pomagają w ograniczeniu ryzyka infekcji. Częsta zmiana i pranie bielizny oraz pościeli w wysokiej temperaturze są nie mniej ważne w profilaktyce owsicy.

Ospa: niewidzialny wirusowy przeciwnik

Ostatnią chorobą wieku dziecięcego, o jakiej chcielibyśmy wspomnieć w tym artykule, jest ospa. Różni się ona od wyżej opisanych chorób, zwłaszcza tym, że w odróżnieniu od owsicy i wszawicy, ospa jest chorobą wirusową. 

Objawy 

Ospa wietrzna to choroba wirusowa wywołana przez wirusa Varicella zoster. Charakteryzuje się pojawieniem się swędzącej wysypki, która przechodzi przez kilka etapów: od czerwonych plamek, przez pęcherzyki wypełnione płynem, aż po strupki. Inne objawy to gorączka, zmęczenie, bóle mięśni i ogólne osłabienie. Wysypka najczęściej pojawia się najpierw na twarzy, tułowiu, a następnie rozprzestrzenia się na resztę ciała.

Leczenie 

Leczenie ospy wietrznej polega głównie na łagodzeniu objawów. Zaleca się stosowanie leków przeciwgorączkowych, takich jak paracetamol, oraz środków łagodzących swędzenie, takich jak specjalistyczne preparaty do smarowania swędzących zmian dostępnych w aptece. W przypadku ciężkich zakażeń lub u osób z obniżoną odpornością, lekarz może zalecić leki przeciwwirusowe.

Profilaktyka 

Najskuteczniejszą metodą zapobiegania ospie wietrznej jest szczepienie ochronne. Dodatkowo, unikanie kontaktu z osobami chorymi oraz dbanie o higienę osobistą, w tym regularne mycie rąk, są kluczowe w zapobieganiu rozprzestrzeniania się wirusa. Jeśli ospa już wystąpi, ważne jest, aby dziecko unikało drapania zmian skórnych, co może prowadzić do nadkażeń bakteryjnych i blizn.

Podsumowanie

Zdrowie naszych dzieci jest niezwykle ważne, a świadomość dotycząca wszawicy, owsicy i ospy wietrznej może znacząco wpłynąć na ich dobrostan. Regularna higiena, profilaktyczne działania oraz szybka reakcja na pierwsze objawy chorób mogą zapobiec wielu problemom zdrowotnym. Zachęcamy do pogłębiania wiedzy na temat tych powszechnych chorób i wdrażania skutecznych metod zapobiegania w codziennym życiu.

Ból gardła to przeważnie objaw towarzyszący. Występuje w przypadku infekcji (zazwyczaj z towarzyszącą podwyższoną temperaturą, kaszlem, katarem i bólem mięśni), towarzyszy również w przebiegu anginy (wtedy ból jest bardzo duży i połączony z wysoką gorączką) oraz zapaleniu oskrzeli czy płuc (najczęściej o podłożu bakteryjnym, co wiąże się z koniecznością włączenia antybiotyku). Ból gardła jest też dolegliwością, która pojawia się przy odrze i ospie wietrznej. Jest także charakterystycznym objawem występującym w przebiegu mononukleozy zakaźnej, zapalenia dziąseł oraz szkarlatyny [1].

Z czego robić inhalacje na ból gardła w warunkach domowych?

Według najstarszego domowego sposobu, wystarczy tylko gorąca woda, miska (którą napełniamy wodą) oraz ręcznik, który używany jest do nakrycia głowy pochylonej nad miską. Taka inhalacja powinna trwać od 15-25 minut. Podczas inhalacji należy głęboko oddychać i pamiętać o najważniejszej rzeczy – woda NIE może być bardzo gorąca, ponieważ może dojść do poparzenia dróg oddechowych parą wodną. Co zrobić, żeby taka inhalacja była jeszcze bardziej skuteczna? Z pomocą przychodzą olejki eteryczne i zioła, które można dodać do przygotowanej wody, przed rozpoczęciem inhalacji. 

Jakie inhalacje na zapalenie gardła?

Wykazującą właściwości łagodzące i przeciwzapalne będzie inhalacja z dodatkiem rumianku. Inhalacje z rumianku wykonuje się z zastosowaniem naparu rumiankowego. Napar można wykonać z dostępnych w sklepach herbatek rumiankowych w torebkach – rumianek fix. Znacznie lepiej jednak jest kupić suszone koszyczek rumianku np. w sklepie zielarskim. W składzie przygotowanej inhalacji domowej dobrze sprawdzi się także lawenda, która cechuje się działaniem przeciwbakteryjnym – podobnie jak majeranek. Jeśli chodzi o olejki eteryczne używane do przygotowania inhalacji, na uwagę zasługuje olejek herbaciany. Posiada działanie przeciwwirusowe  i przeciwbakteryjne, co pomaga w zwalczaniu infekcji, która zaatakowała gardło i jest przyczyną jego bólu. Olejkiem eterycznym o działaniu antyseptycznym i przeciwzapalnym jest olejek sosnowy. Jeśli natomiast ból gardła połączony jest z katarem i niedrożnym nosem, warto wybrać olejek eukaliptusowy, który hamuje wydzielinę i zmniejsza stany zapalne gardła [2].

Po co inhalacje na gardło z użyciem nebulizatora?

Krótką odpowiedzią będzie: po to, żeby wykonać inhalację na bolące gardło z użyciem soli fizjologicznej lub leku wydawanego w aptece wyłącznie na podstawie recepty. Inhalacje na gardło   z wykorzystaniem nebulizatora będą dobrym rozwiązaniem dla osób z przewlekłymi chorobami układu oddechowego, zmagających się z uciążliwym kaszlem i bólem gardła. Łatwo i szybko się je wykonuje i są bezpieczne dla dzieci – nebulizator umożliwia dostarczenie leku, soli fizjologicznej bezpośrednio do płuc i oskrzeli, możemy użyć mniejszych (objętościowo) dawek leków oraz ograniczyć straty w postaci leku niewykorzystanego. 

Co używać do inhalacji przy bólu gardła dla dzieci i dorosłych?

W przygotowaniu inhalacji na gardło można zastosować wiele substancji, w zależności od tego z jakimi innymi objawami połączony jest ból, np. z suchym kaszlem, z uczuciem przeszkody w gardle czy z mokrym kaszlem. 

Gilbert NaCl 0,9%, roztwór soli fizjologicznej

Ectodose, roztwór do inhalacji z ektoiną

Nebu-Dose Hialuronic, roztwór do inhalacji

Inhalol, krople do inhalacji parowej

Olbas Oil, płyn do inhalacji parowej

Podsumowanie

Infekcje gardła są jedną z najczęstszych przypadłości, które mogą dopadać organizm człowieka przez cały rok – bez względu na to, czy jest ciepło, czy zimno. Dlaczego tak się dzieje? Dlatego, że nasze gardło stanowi pierwszą linię obrony, która chroni nasz organizm przed wnikaniem drobnoustrojów. To właśnie tutaj toczy się walka z niechcianymi wirusami  i bakteriami. Z pomocą, w pierwszej kolejności przychodzą inhalacje, które przeprowadzone w sposób prawidłowy mogą pozytywnie wpływać na proces leczenia. 

Ospa wietrzna najczęściej występuje u dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, jednak nie znaczy to, że dorośli na nią nie chorują. Jeśli nie przechorowało się ospy w dzieciństwie albo nie zostało się przeciwko niej zaszczepionym, to również dorośli mogą zachorować na tę swędzącą chorobę. Co zrobić, jeśli po ospie zostaną nam blizny? Jaka jest najlepsza maść na blizny po ospie? Co stosować na blizny po ospie?

Jakie są maści na blizny po ospie?

Zdecydowanie najprostszym zabiegiem będzie smarowanie blizn po ospie maściami. W tym przypadku najlepsze są preparaty na bazie silikonów, które stosuje się również w leczeniu blizn innego pochodzenia.

Preparaty na bazie silikonów

W przypadku świeżej blizny tkanka ulega szybkiemu wysychaniu, co predysponuje do pozostawiania brzydkich zmian. Silikony ograniczają przezskórne parowanie przez skórę, dzięki czemu dochodzi do zmniejszenia przekrwienia tkanki i odkładania kolagenu. Z tego powodu blizna ulega wygładzeniu i wizualnemu zmniejszeniu [1,2].

Maści na blizny po ospie na bazie silikonów należy stosować od momentu wygojenia rany. W celu uzyskania optymalnego efektu stosuje się je nawet przez kilka miesięcy, minimum 1 raz dziennie. Istnieją również plastry na bazie silikonów, jednak blizny po ospie są małe i w tym przypadku bardziej komfortowe będą maści lub żele.

Bliznasil, żel, wyrób medyczny

Skład

• Polisiloksany, dwutlenek krzemu

Stosowanie

• Dwa razy dziennie masować bliznę i pozostawić do wyschnięcia.

Wskazania

• Pielęgnacja blizn różnego pochodzenia

O produkcie

• Preparat o potwierdzonym i działającym składzie.
• Szybko wysycha i nie brudzi ubrań.
• Można stosować bez ograniczeń wiekowych.
• Po wyschnięciu można na żel aplikować inne kosmetyki.

Silaurum, żel, wyrób medyczny

Skład

• Polisiloksany, cyklopentasiloksan, nanokoloid złota, dwutlenek krzemu.

Stosowanie

• Dwa razy dziennie masować bliznę i pozostawić do wyschnięcia.

Wskazania

• Pielęgnacja blizn różnego pochodzenia

O produkcie

• Preparat o potwierdzonym i działającym składzie.
• Szybko wysycha i nie brudzi ubrań.
• Można stosować bez ograniczeń wiekowych.
• Po wyschnięciu można na żel aplikować inne kosmetyki.

Czerwona skóra po ospie — co na przebarwienia?

Bywa i tak, że blizny po ospie są niewielkie i przypominają przebarwienia skórne. Czym smarować takie blizny po ospie? W tym przypadku warto sięgnąć po preparaty na przebarwienia. Mogą to być kosmetyki, jednak ich moc działania będzie niewielka, natomiast istnieją także leki. Są to maści lub kremy, np. Skinoren lub Acne-Derm.

Skinoren, krem lub żel, lek bez recepty

Skład

• 1 g kremu zawiera 200 mg kwasu azelainowego.

Stosowanie

• 2 razy na dobę.

Wskazania

• Leczenie trądziku pospolitego i przebarwień skóry.

O produkcie

• Produkt może wysuszać skórę.
• Unikać ekspozycji słonecznej i stosować filtry UV.

Acne-Derm, krem, lek bez recepty

Skład

• 1 g kremu zawiera 200 mg kwasu azelainowego.

Stosowanie

• 2 razy na dobę.

Wskazania

• Leczenie trądziku pospolitego i przebarwień skóry.

O produkcie

• Produkt może wysuszać skórę.
• Unikać ekspozycji słonecznej i stosować filtry UV.

Czy stosować aloes na blizny po ospie?

Czy aloes na blizny po ospie jest warty stosowania? Żele z aloesem nawilżają i  łagodzą podrażnienia skórne, dlatego zdecydowanie warto stosować je na blizny po ospie. Nawilżenie jest kluczowe w leczeniu blizny, dlatego oprócz żeli aloesowych można stosować także inne kosmetyki nawilżające skórę.

Natomiast okazuje się, że aloes zawiera cenne składniki, które pomagają w leczeniu przebarwień skórnych, co jest korzystne przy leczeniu blizn po ospie. Istnieją też pojedyncze badania, które pokazują, że aloes przyspiesza gojenie ran i redukuje widoczność blizn. Z tego powodu warto stosować aloes na blizny po ospie [3,4].

Jakie są inne sposoby na blizny po ospie?

Okazuje się, że maści na blizny po ospie to nie jedyne rozwiązanie. Dobrze radzą sobie z nimi także zabiegi kosmetyczne.

Warto stosować peelingi na zmienione miejsca. Peeling ma działanie złuszczające i usuwa zrogowaciały naskórek, a przez to pozwala zregenerować i odbudować warstwę naskórka. Do tego celu używa się preparatów na bazie kwasu salicylowego, kwasu trichlorooctowego lub kwasu glikolowego [2]. Ciekawe efekty przynoszą zabiegi z zastosowanie mikroigieł. Procedura polega na nakłuciu blizny wieloma mikroigłami o długości około 1,5 mm. Ma to na celu przyspieszenie regeneracji skóry [2]. Do usuwania blizn stosuje się także zabiegi laserowe [2].

Czy da się całkowicie pozbyć blizn, przebarwień i dziur po ospie?

Blizny po ospie wietrznej mogą się pojawić po przebyciu tej choroby, szczególnie jeśli wykwity skórne były intensywne i występowały na różnych częściach ciała. Nie da się całkowicie pozbyć blizn, ale istnieją różne metody i zabiegi, które mogą pomóc w ich zredukowaniu lub złagodzeniu. Ostateczny wynik zależy od wielu czynników, takich jak wiek, typ i rozmiar blizn oraz odpowiedź organizmu na leczenie.

Pamiętaj, że każda skóra reaguje inaczej na różne metody, więc nie ma gwarancji, że blizny zostaną całkowicie usunięte. Wiele zależy od indywidualnych czynników i cech skóry.

Półpasiec jest to choroba wywoływana przez wirusa Varicella-zoster (Varicella zoster virus, VZV). Znajduje się on w wydzielinie pęcherzyków znajdujących się na skórze, przez co kontakt z tą wydzieliną jest zakaźny i może powodować ospę wietrzną u osób, które nie są na nią uodpornione. Na szczęście wirus jest wrażliwy na czynniki zewnętrzne i nie pozostaje aktywny zbyt długo poza ustrojem (ciężko się zarazić poprzez kontakt na ubraniach czy przedmiotach) [1].

Półpasiec — przyczyny. Skąd się bierze ta choroba?

Czynniki ryzyka zachorowania na półpaśca mogą obejmować wiek oraz obniżoną odporność. Osoby w wieku 50 lat i starsze mają większe ryzyko zachorowania na półpaśca. Dodatkowo niektóre sytuacje mogą prowadzić do osłabionej odporności, co zwiększa ryzyko wystąpienia półpaśca. Należą do nich choroby przewlekłe, takie jak rozsiane nowotwory, białaczki i chłoniaki, zakażenie ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV), a także leczenie immunosupresyjne, takie jak stosowanie glikokortykosteroidów lub leków przeciwnowotworowych [8].

Jakie są objawy półpaśca?

Półpaśca wywołuje ten sam wirus, który po przejściu ospy wietrznej pozostaje do końca życia w formie utajonej, w komórkach zwojowych korzeni grzbietowych rdzenia kręgowego i zwojach nerwów czaszkowych. Jego objawy są następujące:

• gdy dojdzie do znacznego spadku odporności np. u osoby w podeszłym wieku, zakażonej wirusem HIV czy poddającej się leczeniu immunosupresyjnemu, wirus może reaktywować się jako półpasiec;
• najczęściej pierwszymi objawami półpaśca jest ból (okolicę nerwu rdzeniowego), przeczulica, mrowienie, drętwienie, złe samopoczucie czy gorączka;
• po 3-4 dniach pojawia się wysypka w postaci rumieniowatych plamek przechodzących w grudki i pęcherzyki wypełnione przezroczystym, jasnożółtym płynem, układające się zazwyczaj wzdłuż międzyżebrzy, zwykle po jednej stronie ciała;
• półpasiec może wystąpić również w okolicach nerwu trójdzielnego  (powieki, czoło, spojówki, rogówka oczy) lub nerwu twarzowego (niedowład mięśni twarzy, wykwity w obrębie ucha, zaburzenia smakowe);
• z reguły zmiany zanikają po około dwóch tygodniach [1,2].

Czy półpasiec sam przejdzie?

Półpasiec trwa najczęściej od 2 do 4 tygodni. Leczenie znacznie zmniejsza nasilenie i czas trwania objawów. Z tego względu u zdrowych pacjentów najczęściej nie wymaga on leczenia przyczynowego.

Aczkolwiek może on pozostawić po sobie różne powikłania, takie jak przewlekły ból neuropatyczny, zapalenie mózgu czy porażenie nerwów obwodowych i ośrodkowych. Chociażby z tych względów warto podjąć jego leczenie [2,3].

Jak leczyć półpaśca?

• przeciwbólowo stosuje się przeważnie dostępne bez recepty <a href=”https://leki.pl/poradnik/najlepszy-lek-przeciwbolowy-i-przeciwgoraczkowy-paracetamol-czy-ibuprofen/”>paracetamol np. Apap lub niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak, chociażby ibuprofen np. Ibuprom;
• w przypadku wystąpienia bardzo silnych bóli lekarz może przepisać lek na receptę np. tramadol np. Tramal;
• miejsca zmienione chorobowo należy codziennie dokładnie myć i osuszać, jednocześnie unikając tarcia;
• lekarz może zdecydować o podaniu acyklowiru doustnie np. Hascovir lub dożylnie np. Aciclovir Jelfa, jako maść nie jest zalecany poza przypadkiem, kiedy zmiany dotyczą okolic oczu. Inna substancja przeciwwirusowa to denotywir;
• należy pamiętać, że przeciwko ospie wietrznej i półpaścowi można się zaszczepić, dlatego warto pamiętać o takiej możliwości profilaktyki [1,2].

Najlepsza maść na półpaśca — co kupisz w aptece?

Variderm 10 mg + 10 mg + 300 mg/g pasta na skórę, lek bez recepty

Vratizolin 30 mg/g krem, lek bez recepty

Aciclovir Ziaja 50 mg/g krem, lek bez recepty

Pudroderm, zawiesina na skórę

O produkcie

• nie należy stosować produktu, gdy występuje nadwrażliwość na którykolwiek ze składników preparatu, na rany, na uszkodzoną skórę, na duże powierzchnie skóry; pod opatrunki okluzyjne oraz długotrwale;
• po jego zastosowaniu mogą wystąpić objawy miejscowego podrażnienia skóry;
• lek wchodzi w interakcję z lekami z grupy sulfonamidów;
• nie zaleca się stosować u dzieci poniżej 2 roku życia, kobiet karmiących piersią oraz będących w ciąży.

Jak dbać o skórę w trakcie półpaśca?

Aby pielęgnować skórę w trakcie półpaśca, warto przyjąć kilka ważnych środków ostrożności:

1. Unikaj drapania i pocierania zmian skórnych. Może to prowadzić do powstawania blizn i zakażeń wtórnych.
2. Zachowaj higienę osobistą. Regularnie myj ręce, aby uniknąć rozprzestrzeniania wirusa na inne części ciała lub na innych ludzi.
3. Unikaj noszenia przylegających i ciasnych ubrań. Stosuj luźne i przewiewne materiały, aby zapewnić wentylację skóry.
4. Unikaj czynników, które mogą nasilać swędzenie, jak gorąca kąpiel, wysokie temperatury i wilgotność.
5. Stosuj odpowiednie maści lub kremy łagodzące świąd i zapobiegające podrażnieniom skóry. Możesz skonsultować się z dermatologiem, który zaleci odpowiednie leki przeciwwirusowe i produkty pielęgnacyjne.

Jakie mogą być powikłania półpaśca?

Choroba ta może prowadzić do powikłań, zwłaszcza u osób starszych, posiadających osłabiony układ immunologiczny, a także u osób z niektórymi chorobami przewlekłymi. Najczęstszym powikłaniem półpaśca jest neuralgia postherpetyczna, czyli ból pozostały po zagojonej chorobie. Inne powikłania to zapalenie rogówki, porażenie mięśni oddechowych, zapalenie mózgu, udaru mózgu oraz zapalenie płuc. W niektórych przypadkach półpasiec może prowadzić nawet do śmierci.

Leczenie półpaśca — podsumowanie

Z reguły półpasiec nie wymaga hospitalizacji czy specjalnego leczenia. Pacjenci dostają doustne leki przeciwwirusowe oraz towarzyszące leki przeciwbólowe. Czasami stosuje się również preparaty łagodzące swędzenie i inne podobne dolegliwości. Czy w takim razie warto używać jakiejś maści? Na rynku są dostępne kremy, pudry czy pasty na skórę, które mogą pomóc złagodzić objawy i przyspieszyć leczenie. Jednakże nie powinny one zastąpić leczenia zaordynowanego przez lekarza. W razie występowania uciążliwych objawów warto poradzić się lekarza, który dobierze najlepszy preparat. Nie powinno lekceważyć się półpaśca, bo może on doprowadzić do poważnych powikłań.

Gencjana to mieszanina fioletu metylowego i krystalicznego, ma ciemnofioletową barwę i jest pozbawiona zapachu. Składnikiem czynnym leku jest chlorek metylorozanilinowy. Występuje w stężeniu 0,5%, 1% oraz 2%. Barwi skórę i ubrania.

Jak działa gencjana?

Gencjana działa przeciwwirusowo, przeciwbakteryjnie i przeciwgrzybiczo. Osusza i działa lekko ściągająco. Działanie przeciwbakteryjne występuje wobec bakterii Gram-dodatnich (głównie Staphylococcus spp), bardzo słabo zaś działa na bakterie Gram-ujemne. Działanie przeciwgrzybicze wykazuje głównie przeciwko grzybom z rodzaju Candida albicans. Istotny jest brak działania na bakterie kwasoodporne, przetrwalniki grzybów i bakterii. W środowisku kwaśnym aktywność gencjany ulega zmniejszeniu. Tworzy trwały kompleks z bentonitem, który unieczynnia fiolet gencjanowy. Lek ogranicza wydzielanie ropy, dezynfekuje i wspomaga gojenie.

Mechanizm działania przeciwbakteryjnego i przeciwgrzybiczego fioletu gencjanowego nie został do końca poznany. Substancja hamuje proces glikolizy w komórkach bakterii, a także hamuje replikację DNA i aktywność mitochondriów. Dodatkowo hamuje także syntezę białek, prawdopodobnie przez łączenie się z rybosomami bakterii. Możliwe jest również hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii.

Do czego stosuje się gencjanę?

Ze względu na swoje szerokie właściwości antybakteryjne, przeciwgrzybicze oraz przeciwwirusowe, fiolet gencjanowa znajduje zastosowanie w terapii licznych schorzeń i chorób. Poniżej wymieniono jej przykładowe zastosowania.

Jak stosuje się gencjanę w przebiegu ospy?

Ze względu na działanie przeciwwirusowe i osuszające gencjana znalazła zastosowanie w leczeniu wysypki w przebiegu ospy wietrznej. U dzieci zastosowanie gencjany na krostki ospy powinno być skonsultowane z lekarzem. Preparat działa przeciwwirusowo, ale nie utrudnia gojenia ranki, gdyż nie tworzy ciężkiej i grubej powłoki, jak to ma miejsce przy zastosowaniu np. preparatu z tlenkiem cynku na oleistym podłożu.

Preparat nanosi się punktowo za pomocą gazika nasączonego barwnikiem na krostki wypełnione płynem. Podczas ich pękania lek wchłania płyn i działa osuszająco. Zmniejsza to również rozprzestrzenianie się zakażonego płynu. Lek znajduje też zastosowanie w leczeniu półpaśca, gdy zmiany skórne mają postać krostek wypełnionych płynem.

Gencjana na rany

Lek można stosować także na drobne ranki i otarcia przebiegające z sączeniem. Nie jest zalecane stosowanie go na większe i rozległe rany z dużą ilością ropy. Przykrycie rany barwnikiem nie pozwala na właściwą ocenę wielkości i rozległości rany, która być może nadaje się do leczenia chirurgicznego.

Preparat może być wykorzystywany też do gojenia ranek na brodawkach sutkowych (w okresie karmienia). Działa wówczas aseptycznie i przeciwgrzybiczo. Należy jednak pamiętać, żeby do momentu wygojenia nie przystawiać dziecka do piersi.

Fiolet gencjanowy na gardło

Preparat może być także stosowany na błony śluzowe w leczeniu stanów zapalnych gardła i jamy ustnej. Do tego celu produkt powinien być w formie roztworu wodnego. Szpatułkę zakończoną gazikiem i zamoczoną w barwniku należy przykładać na zmiany w jamie ustnej (owrzodzenia, niegojące się oparzenia i afty).

Czym usunąć fiolet gencjanowy ze skóry?

Zmycie barwnika z powierzchni skóry może wymagać kilku dni. Pomocna może okazać się woda z cytryną lub kwasek cytrynowy. Należy jednak pamiętać, żeby nie stosować tych sposobów na uszkodzoną skórę. Najlepiej poczekać do całkowitego wygojenia i dopiero wtedy spróbować usunąć barwnik.

Innym znanym sposobem jest roztwór ciepłej wody z octem w stosunku 3:1. Również i ten sposób nie jest zalecany na uszkodzoną i zmieniona chorobowo skórę.

Usunięcie barwnika z odzieży również może sprawić pewne trudności. Zazwyczaj uprzednie namoczenie ubrania z mydłem lub nawet wybielaczem powinno być wystarczające.

Kiedy nie wolno stosować fioletu gencjanowego?

Gencjany nie należy stosować u osób uczulonych na chlorek metylorozanilinowy. Ostrożność należy zachować podczas używania go na błony śluzowe gardła i jamy ustnej oraz chronić oczy przed dostaniem się preparatu. W przypadku stosowania u małych dzieci, a także w okresie ciąży i laktacji, przed użyciem należy zasięgnąć porady lekarskiej. Nie należy stosować leku na rozległe, głębokie rany z uwagi na zamaskowanie uszkodzenia skóry. W obecności wydzieliny z rany działanie leku jest zdecydowanie osłabione.

Podsumowanie

Fiolet gencjanowy to bardzo dobry produkt do dezynfekcji i zapobiegania przenoszeniu się drobnoustrojów. Osusza i działa ściągająco, może być także stosowany na błony śluzowe. Za jego stosowaniem przemawia też niska cena produktu, choć z jego dostępnością są ostatnio problemy. Obecnie w aptekach występuje wodny i spirytusowy roztwór gencjany 0,5 %. Produkt jest również stosowany w kosmetyce, głównie w postaci szamponów, odżywek i masek do włosów, jako jeden ze składników. Nadaje chłodny odcień blond włosów po farbowaniu.

Choroba dłoni, stóp i jamy ustnej, zwana HFMD od angielskiej nazwy hand, foot and mouth disease jest często spotykana pod błędnie używana nazwą bostonka czy choroba bostońska. Jest wywoływana przez enterowirusy z grupy Coxsackie i ECHO. Enterowirusy są również odpowiedzialne za powodowanie przeziębienia, biegunki czy anginy. Chorobą można się zarazić drogą kropelkową, czyli np. przez kaszel czy kichanie. Często jest mylona z ospą wietrzną, ponieważ daje podobne objawy. Jednakże pęcherzyki są zlokalizowane w innych miejscach. W przypadku HFMD, jak sama nazwa wskazuje, występują one w jamie ustnej oraz na stopach i dłoniach. Z kolei w przebiegu ospy wietrznej występują one na twarzy, kończynach czy owłosionej skórze głowy. Mają również trochę inny wygląd, odpowiednio podłużne pęcherzyki na czerwonym podłożu (HFMD) oraz okrągłe przechodzące w strupki [1].

Kto choruje na chorobę bostońską?

Choroba bostońska najczęściej dotyka:

• dzieci w wieku 2-5 lat;
• dzieci uczęszczające do żłobków, przedszkoli czy wyjeżdżające na obozy lub kolonie;
• w Polsce najwięcej zakażeń jest w lecie i na jesieni;
• osoby z obniżoną odpornością;
• dzieci niestosujące podstawowych zasad higieny [1,2].

Jakie są objawy bostonki?

Do głównych objawów choroby bostońskiej zalicza się:

• bolesne owrzodzenia w jamie ustnej i gardle;
• pęcherzykowa wysypka na dłoniach i stopach;
• osłabienie;
• brak apetytu;
• powiększone węzły chłonne;
• kaszel i katar;
• gorączka [1,3].

Najbardziej charakterystyczne i typowe dla tej choroby są zmiany na języku, gardle i dziąsłach, które zaczynają pojawiać się już po 1-2 dniach. Następnie w ciągu kilku dni pęcherzykowa wysypka zaczyna się również pojawiać na stopach, dłoniach oraz rzadko w okolicach narządów płciowych [2].

Choroba z reguły ma łagodny lub wręcz bezobjawowy przebieg i samoistnie ustępuje po ok. 7-10 dniach. Chorują głównie dzieci, dorośli zdecydowanie rzadziej. Jeżeli jednak już chorują, to może się to wiązać z cięższym przebiegiem oraz powikłaniami. Uważać powinny również osoby z obniżoną odpornością [3].

Jak można się zarazić?

Główne drogi zakażenia są następujące:

• przez bezpośredni kontakt z wydzielinami osoby chorej;
• kaszel, kichanie czy ślinę chorego;
• brak odpowiedniej higieny, nieprawidłowe mycie rąk;
• ogniska w żłobkach i przedszkolach [1].

Profilaktyka — jak uniknąć zachorowania?

Aby uniknąć zachorowania na bostonkę, należy przestrzegać kilku zasad profilaktycznych. Należą do nich:

• przechorowanie nie uodparnia (mogą ją wywoływać różne wirusy);
• nie ma dostępnej szczepionki;
• należy dbać o higienę, często myć i dezynfekować ręce;
• dezynfekcja miejsc i przedmiotów np. zabawek, z których korzystają różne osoby, w szczególności dotyczy żłobków i przedszkoli;
• nie należy dotykać wysypki w przypadku zachorowania;
• ograniczyć kontakty z chorym np. nie przytulać i nie całować chorego dziecka przez rodziców;
• osoba chora powinna mieć swój zestaw ręczników, sztućców czy talerzy (dobrze wyprać czy umyć) [1,2].

Diagnostyka i leczenie bostonki

HFMD diagnozuje się na podstawie wywiadu medycznego, obserwacji objawów oraz wieku pacjenta. Aby mieć pewność, lekarz może zlecić badania laboratoryjne krwi, kału lub wymaz z gardła. Ze względu na fakt, że choroba ma najczęściej łagodny przebieg, stosuje się leczenie objawowe takie jak:

• odkażanie pęcherzyków np. za pomocą fioletu gencjanowego lub pudru wysuszającego np. puder płynny wysuszający;
• w przypadku gorączki można podać paracetamol np. Apap lub niesteroidowe leki przeciwzapalne np. Nurofen;
• nie powinno stosować się antybiotyków i sterydów (chyba że lekarz zaleci inaczej);
• należy dużo odpoczywać i pić chłodne napoje;
• ze względu na zmiany w jamie ustnej należy unikać owoców cytrusowych, napojów owocowych i gazowanych oraz ostrych i słynnych potraw;
• w przypadku cięższego przebiegu koniecznie należy udać się do lekarza [2,3].

Jakie są powikłania choroby bostońskiej?

Nieleczona bądź leczona nieskutecznie bostonka, może wiązać się z następującymi powikłaniami:

• odwodnienie;
• nadkażenia bakteryjne;
• wtórna infekcja bakteryjna skóry;
• bardzo rzadko może dojść do powikłań neurologicznych np. zapalenia mózgu czy zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych [3].