Menu

Osłonka mielinowa

Lista powiązanych wpisów:

Teriflunomide MSN, 14 mg – skład leku
Teriflunomide MSN to lek stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowo-ustępującym. Zawiera substancję czynną teriflunomid oraz szereg substancji pomocniczych, takich jak laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), hydroksypropyloceluloza, magnezu stearynian, krzemionka koloidalna, bezwodna, hypromeloza, tytanu dwutlenek (E 171), żelaza tlenek żółty (E 172), makrogol 6000 i indygotyna, lak aluminiowy (E 132). Lek działa immunomodulująco, ograniczając stan zapalny w układzie nerwowym. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, biegunka, nudności, zwiększenie aktywności AlAT oraz przerzedzenie włosów.
Teriflunomide MSN, 14 mg – profil bezpieczenstwa
Teriflunomid jest lekiem stosowanym w leczeniu stwardnienia rozsianego. Jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią, ponieważ przenika do mleka ludzkiego. Może powodować zawroty głowy, które wpływają na zdolność prowadzenia pojazdów. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia, ponieważ może nasilać działania niepożądane związane z wątrobą. Seniorzy powinni stosować lek z ostrożnością i regularnie monitorować stan zdrowia. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek, którzy są dializowani, nie powinni stosować teriflunomidu. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.
Teriflunomide MSN, 14 mg – przeciwwskazania
Lek Teriflunomide MSN jest stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go przyjmować, jeśli pacjent ma uczulenie na teriflunomid lub inne składniki leku, ciężką wysypkę skórną, ciężkie choroby wątroby, jest w ciąży lub karmi piersią, ma ciężkie choroby układu odpornościowego, zaburzenia czynności szpiku kostnego, ciężkie zakażenia, wymaga dializowania lub ma hipoproteinemię. W przypadku wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.
Teriflunomide MSN, 14 mg – dawkowanie leku
Teriflunomide MSN to lek stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowo-ustępującym. Zalecana dawka dla dorosłych i dzieci o masie ciała > 40 kg to jedna 14 mg tabletka na dobę, a dla dzieci o masie ciała ≤ 40 kg to jedna 7 mg tabletka na dobę. Lek należy przyjmować codziennie, popijając wodą. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, ciążę i karmienie piersią. W przypadku pominięcia dawki, należy przyjąć kolejną dawkę o wyznaczonej porze. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, biegunka, nudności, zwiększenie aktywności AlAT oraz przerzedzenie włosów.
Teriflunomide MSN, 14 mg – przedawkowanie leku
Przedawkowanie leku Teriflunomide MSN może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak ból głowy, biegunka, nudności, wymioty, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i łysienie. Zalecana dawka to jedna tabletka 14 mg na dobę dla dorosłych i odpowiednio mniejsze dawki dla dzieci. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i podać cholestyraminę lub węgiel aktywowany w celu przyspieszenia eliminacji leku z organizmu.
Teriflunomide MSN, 14 mg – stosowanie w ciąży
Stosowanie leku Teriflunomide MSN przez kobiety w ciąży i karmiące piersią jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko poważnych wad wrodzonych i przenikanie leku do mleka matki. Alternatywne leki, które mogą być bezpieczne dla tej grupy pacjentek, to Glatiramer Acetate, Interferon Beta i Azathioprine. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest przeprowadzenie badań krwi i ocena czynności wątroby oraz liczby białych krwinek i płytek krwi.
Boxarid, 14 mg – dawkowanie leku
Boxarid to lek stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 14 mg raz na dobę. Dla dzieci i młodzieży dawka zależy od masy ciała: 14 mg raz na dobę dla masy ciała >40 kg i 7 mg raz na dobę dla masy ciała ≤40 kg. Lek należy przyjmować doustnie, połykać w całości, popijając wodą. Boxarid jest przeciwwskazany w przypadku nadwrażliwości, ciężkich zaburzeń wątroby, ciąży, karmienia piersią, ciężkich zakażeń i hipoproteinemii. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, biegunka, nudności, zwiększenie aktywności AlAT oraz przerzedzenie włosów.
Teriflunomide Pharmascience, 14 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Teriflunomide Pharmascience, lek stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym leflunomidem, ryfampicyną, karbamazepiną, fenobarbitalem, fenytoiną, zielem dziurawca, repaglinidem, pioglitazonem, nateglinidem, rozyglitazonem, daunorubicyną, doksorubicyną, paklitakselem, topotekanem, duloksetyną, alosetronem, teofiliną, tyzanidyną, warfaryną, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, cefaklorem, benzylopenicyliną, cyprofloksacyną, indometacyną, ketoprofenem, furosemidem, cymetydyną, zydowudyną, rozuwastatyną, symwastatyną, atorwastatyną, prawastatyną, sulfasalazyną, cholestyraminą i węglem aktywowanym. Może również wpływać na wyniki specyficznych badań krwi, takich jak stężenie wapnia. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia teriflunomidem ze względu na ryzyko uszkodzenia wątroby.
Pankaine Spinal Heavy, 5 mg/ml – przeciwwskazania
Przeciwwskazania do stosowania leku Pankaine Spinal Heavy obejmują nadwrażliwość na składniki leku, zakażenie skóry, sepsę, wstrząs kardiogenny i hipowolemiczny, zaburzenia krzepnięcia krwi, choroby serca lub rdzenia kręgowego, krwotok śródczaszkowy, niedokrwistość oraz niedawne urazy, gruźlicę lub guzy rdzenia kręgowego. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami serca, wątroby lub nerek, hipowolemią, płynem w płucach lub schorzeniami nerwowo-mięśniowymi. Należy również poinformować lekarza o przyjmowanych lekach, aby uniknąć szkodliwych interakcji.
Teriflunomide Teva, 14 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Teriflunomide Teva może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym leflunomidem, metotreksatem, ryfampicyną, lekami przeciwpadaczkowymi, dziurawcem zwyczajnym, lekami przeciwcukrzycowymi, przeciwnowotworowymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwbiegunkowymi, przeciwastmatycznymi, zwiotczającymi mięśnie, przeciwzakrzepowymi, antykoncepcyjnymi, antybiotykami, przeciwzapalnymi, moczopędnymi, przeciwwrzodowymi, przeciwwirusowymi, statynami, sulfasalazyną, cholestyraminą i węglem aktywowanym. Może również wpływać na wyniki badań krwi, zwłaszcza stężenia wapnia. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia, aby nie zwiększać ryzyka uszkodzenia wątroby.
Teriflunomide +pharma, 14 mg – skład leku
Lek Teriflunomide +pharma zawiera 14 mg teriflunomidu, substancji immunomodulującej. Zawiera również substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, hypromeloza, tytanu dwutlenek, indygokarmin, glicerol, talk, błękit brylantowy FCF i czerwień allura AC. Lek jest stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowo-ustępującym.
Tifay, 14 mg – przeciwwskazania
Lek Tifay, zawierający teriflunomid, jest stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go przyjmować w przypadku uczulenia na teriflunomid lub inne składniki leku, ciężkiej wysypki skórnej po zastosowaniu teriflunomidu lub leflunomidu, ciężkiej choroby wątroby, ciąży i karmienia piersią, ciężkich chorób układu odpornościowego, ciężkich zaburzeń szpiku kostnego, ciężkiego zakażenia, ciężkich chorób nerek wymagających dializowania oraz bardzo małego stężenia białek we krwi (hipoproteinemia). Przed rozpoczęciem leczenia lekarz może zlecić badania krwi i monitorować funkcję wątroby oraz ciśnienie tętnicze krwi.
Fingolimod Fresenius Kabi, 0,5 mg – stosowanie u dzieci
Fingolimod Fresenius Kabi jest lekiem stosowanym w leczeniu stwardnienia rozsianego u dorosłych. Stosowanie go u dzieci wymaga ostrożności i dokładnej oceny ryzyka przez lekarza. Alternatywne leki dla dzieci to interferon beta, octan glatirameru i fumaran dimetylu, które zmniejszają częstość rzutów choroby.
Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 15 mg/ml – profil bezpieczenstwa
Ipidacrine Hydrochloride Grindeks jest lekiem stosowanym w leczeniu chorób układu nerwowego. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u kobiet karmiących, a także wymaga ostrożności u pacjentów prowadzących pojazdy, spożywających alkohol, seniorów oraz osób z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Lek może powodować uspokojenie polekowe i interakcje z innymi lekami.
Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 15 mg/ml – stosowanie w ciąży
Stosowanie Ipidacrine hydrochloride Grindeks u kobiet w ciąży i karmiących piersią jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko przedwczesnego porodu i przenikania leku do mleka matki. Bezpieczne alternatywy to pirydostygmina, neostygmina i fizostygmina, które mogą być stosowane pod nadzorem lekarza.
Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 15 mg/ml – stosowanie u dzieci
Ipidacrine hydrochloride Grindeks nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 roku życia z powodu braku badań klinicznych dotyczących jego bezpieczeństwa. Alternatywami dla dzieci mogą być leki takie jak neostygmina, pirydostygmina oraz rivastygmina, które mają podobne działanie. Lek ten jest stosowany głównie w leczeniu chorób obwodowego układu nerwowego, paraliżu, niedowładów oraz chorób demielinizacyjnych.
Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 20 mg – wskazania – na co działa?
Lek Ipidacrine hydrochloride Grindeks jest stosowany w leczeniu chorób obwodowego układu nerwowego, paraliżu i niedowładów, uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego, chorób demielinizacyjnych, zaburzeń pamięci oraz atonii jelit. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, padaczkę, zaburzenia pozapiramidowe z hiperkinezją, dławicę piersiową, znaczna bradykardię, astmę oskrzelową, niedrożność jelit lub dróg moczowych, zaostrzenie choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy, zaburzenia przedsionkowe, ciążę i karmienie piersią. Możliwe działania niepożądane obejmują kołatanie serca, spowolniony rytm pracy serca, ślinotok, nudności, nadmierną potliwość, zawroty głowy, ból głowy, senność, zwiększenie wydzielania oskrzelowego, wymioty, objawy alergii skórnej, skurcze mięśni, osłabienie, biegunkę, ból w nadbrzuszu oraz reakcje nadwrażliwości.
Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 20 mg – dawkowanie leku
Lek Ipidacrine hydrochloride Grindeks jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń neurologicznych. Dawkowanie zależy od rodzaju schorzenia i reakcji pacjenta. W przypadku chorób obwodowego układu nerwowego, miastenii i zespołu miastenicznego zalecana dawka to 20 mg 1-3 razy dziennie przez 1-2 miesiące. W leczeniu porażenia opuszkowego, niedowładów oraz chorób demielinizacyjnych dawki wynoszą 20 mg 2-3 razy na dobę, maksymalnie 200 mg dziennie. Zaburzenia pamięci różnego pochodzenia wymagają dawkowania 20 mg 2-3 razy dziennie przez 1 miesiąc do 1 roku. Atonia jelit leczona jest dawką 20 mg 2-3 razy na dobę przez 1-2 tygodnie. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości, padaczki, dławicy…
Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 5 mg/ml – skład leku
Lek Ipidacrine hydrochloride Grindeks zawiera ipidakrynę chlorowodorek jako substancję czynną oraz kwas solny i wodę do wstrzykiwań jako substancje pomocnicze. Jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń układu nerwowego, takich jak miastenia, paraliż i choroby demielinizacyjne. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na składniki leku, padaczkę i ciążę. Możliwe działania niepożądane to m.in. kołatanie serca, ślinotok i nadmierna potliwość.
Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 5 mg/ml – wskazania – na co działa?
Ipidacrine hydrochloride Grindeks jest lekiem stosowanym w leczeniu różnych schorzeń układu nerwowego, takich jak choroby obwodowego układu nerwowego, porażenie opuszkowe i niedowłady, uszkodzenia OUN oraz choroby demielinizacyjne. Lek pomaga w przywróceniu funkcji ruchowych i jest stosowany jako element kompleksowej terapii. Możliwe działania niepożądane obejmują kołatanie serca, ślinotok, nudności, nadmierną potliwość, zawroty głowy, ból głowy, senność, zwiększenie wydzielania oskrzelowego, wymioty, objawy alergii skórnej, skurcze mięśni i osłabienie.
Fingolimod Aurovitas, 0,5 mg – stosowanie u dzieci
Fingolimod Aurovitas jest lekiem stosowanym w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego, ale nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 10 roku życia. Dzieci w wieku 10 lat i starszych mogą przyjmować lek, ale istnieją pewne ryzyka, takie jak napady drgawkowe i obrzęk plamki. Alternatywne leki, które mogą być bezpieczniejsze dla dzieci, to Interferon beta, Octan glatirameru oraz Fumaran dimetylu.
Fampridine Teva, 10 mg – skład leku
Fampridine Teva to lek stosowany w celu poprawy chodu u dorosłych pacjentów ze stwardnieniem rozsianym. Każda tabletka zawiera 10 mg famprydyny oraz substancje pomocnicze takie jak wapnia wodorofosforan dwuwodny, hypromeloza, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, tytanu dwutlenek i makrogol 400. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz u osób z napadami drgawkowymi w wywiadzie. Najczęstsze działania niepożądane to zakażenia układu moczowego, zawroty głowy, ból głowy, osłabienie i zmęczenie.
Fampridine Teva, 10 mg – wskazania – na co działa?
Lek Fampridine Teva jest stosowany w leczeniu pacjentów ze stwardnieniem rozsianym, którzy mają trudności z chodzeniem. Substancją czynną leku jest famprydyna, która blokuje kanały potasowe w komórkach nerwowych, co może poprawić przewodzenie impulsów nerwowych i w efekcie poprawić zdolność chodzenia. Lek jest wskazany dla pacjentów z niesprawnością w zakresie chodu, ocenianą w skali EDSS na poziomie 4-7. Zalecana dawka to jedna tabletka 10 mg dwa razy na dobę, w odstępach co 12 godzin. Leku nie należy stosować w przypadku uczulenia na famprydynę, napadów drgawkowych w wywiadzie, umiarkowanych lub ciężkich zaburzeń czynności nerek oraz jednoczesnego stosowania innych produktów zawierających famprydynę lub…
Fampridine Teva, 10 mg – profil bezpieczenstwa
Lek Fampridine Teva jest stosowany w celu poprawy chodu u dorosłych pacjentów ze stwardnieniem rozsianym. Stosowanie leku u kobiet karmiących nie jest zalecane. Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, ponieważ może powodować zawroty głowy. Brak bezpośrednich informacji dotyczących interakcji z alkoholem, jednak zaleca się ostrożność. Przed rozpoczęciem leczenia u seniorów należy sprawdzić czynność nerek. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dostosowanie dawki nie jest wymagane.