Menu

Niestabilność hemodynamiczna

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Felodypina – porównanie substancji czynnych
  2. Ramipryl – przeciwwskazania
  3. Pitofenon – przeciwwskazania
  4. Kangrelor – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Jopromid – dawkowanie leku
  6. Guanfacyna -przedawkowanie substancji
  7. Fondaparynuks – wskazania – na co działa?
  8. Fenpiweryna – profil bezpieczeństwa
  9. Fenpiweryna – przeciwwskazania
  10. Esketamina – przeciwwskazania
  11. Dronedaron – przeciwwskazania
  12. Defibrotyd – profil bezpieczeństwa
  13. Defibrotyd – przeciwwskazania
  14. Defibrotyd – dawkowanie leku
  15. Defibrotyd – stosowanie u dzieci
  16. Alteplaza – wskazania – na co działa?
  17. Pyreoxing – dawkowanie leku
  18. Provingo, 40 mg/5 ml – przeciwwskazania
  19. Provingo, 40 mg/5 ml – dawkowanie leku
  20. Ramlolan, 10 mg + 10 mg – wskazania – na co działa?
  21. Amlodipine Medreg, 10 mg – wskazania – na co działa?
  22. Amlodipine Medreg, 5 mg – wskazania – na co działa?
  23. Sumilar, 10 mg + 10 mg – wskazania – na co działa?
  24. Sumilar, 5 mg + 10 mg – wskazania – na co działa?
  • Ilustracja poradnika Felodypina – porównanie substancji czynnych

    Felodypina, amlodypina i lerkanidypina należą do nowoczesnych leków stosowanych w leczeniu nadciśnienia tętniczego i chorób serca. Łączy je podobny mechanizm działania – rozkurczają naczynia krwionośne i obniżają ciśnienie krwi. Jednak różnią się wskazaniami do stosowania, możliwościami użycia w różnych grupach wiekowych oraz bezpieczeństwem u kobiet w ciąży, karmiących piersią i osób prowadzących pojazdy. Poznaj najważniejsze cechy tych trzech substancji czynnych i dowiedz się, kiedy i dla kogo mogą być najlepszym wyborem.

  • Ramipryl to skuteczny lek z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny, szeroko stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i chorób serca. Choć przynosi wiele korzyści, nie każdy pacjent może go przyjmować. Poznaj przeciwwskazania i sytuacje wymagające szczególnej ostrożności, które są kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania tej substancji, zarówno w monoterapii, jak i w lekach złożonych, np. z hydrochlorotiazydem lub amlodypiną.

  • Pitofenon to substancja czynna wykazująca silne działanie rozkurczowe na mięśnie gładkie, często stosowana w leczeniu bólu spowodowanego skurczami przewodu pokarmowego czy dróg moczowych. Mimo swojej skuteczności, jej stosowanie nie zawsze jest bezpieczne – istnieją sytuacje, w których lek jest przeciwwskazany bezwzględnie lub wymaga szczególnej ostrożności. Przed zastosowaniem pitofenonu warto zapoznać się z najważniejszymi przeciwwskazaniami i możliwymi zagrożeniami, zwłaszcza jeśli przyjmowany jest w połączeniu z innymi substancjami czynnymi.

  • Kangrelor to substancja czynna stosowana głównie podczas zabiegów kardiologicznych, która może powodować różne działania niepożądane, najczęściej o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. Do najważniejszych z nich należą krwawienia oraz duszność, jednak możliwe są również poważniejsze reakcje, takie jak ciężkie krwotoki czy reakcje alergiczne. Występowanie i rodzaj działań niepożądanych mogą się różnić w zależności od indywidualnych cech pacjenta oraz zastosowanej dawki i sposobu podania.

  • Jopromid to substancja czynna stosowana jako środek kontrastowy w badaniach obrazowych, takich jak tomografia komputerowa, angiografia czy urografia. Dawkowanie jopromidu zależy od rodzaju badania, wieku i masy ciała pacjenta oraz drogi podania. Poniżej znajdziesz szczegółowe informacje dotyczące schematów dawkowania dla różnych grup pacjentów oraz wskazówek dotyczących stosowania tej substancji.

  • Przedawkowanie guanfacyny, stosowanej m.in. w leczeniu ADHD, może prowadzić do poważnych zaburzeń pracy serca, spadku ciśnienia tętniczego oraz problemów z oddychaniem. Objawy mogą być różne w zależności od przyjętej dawki, a niektóre skutki mogą pojawić się nawet po kilku godzinach. Szybkie rozpoznanie i odpowiednie postępowanie są kluczowe dla bezpieczeństwa pacjenta.

  • Fondaparynuks to nowoczesny lek przeciwzakrzepowy, stosowany u dorosłych w zapobieganiu i leczeniu poważnych schorzeń związanych z zakrzepami krwi, takich jak zakrzepica żył głębokich, zator płucny czy powikłania po zabiegach chirurgicznych. Wyróżnia się wysoką skutecznością w różnych grupach pacjentów, a sposób jego stosowania zależy od postaci leku, dawki oraz indywidualnych potrzeb pacjenta. Poznaj dokładne wskazania do jego stosowania oraz ważne informacje dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności.

  • Fenpiweryna to składnik leków o działaniu rozkurczowym, stosowany głównie w terapii bólu brzucha i dolegliwości związanych ze skurczami mięśni gładkich. Występuje najczęściej w połączeniu z innymi substancjami, co wpływa na jej profil bezpieczeństwa. Stosowanie fenpiweryny wymaga zachowania ostrożności u określonych grup pacjentów, a także zwrócenia uwagi na możliwe działania niepożądane oraz interakcje z innymi lekami i alkoholem. Przed rozpoczęciem terapii warto zapoznać się z zasadami bezpiecznego stosowania tej substancji.

  • Fenpiweryna to składnik leków o działaniu rozkurczowym, który pomaga łagodzić bolesne skurcze mięśni gładkich. Chociaż może przynieść ulgę w wielu dolegliwościach, jej stosowanie nie jest zalecane dla wszystkich. Istnieją sytuacje, w których fenpiweryna – szczególnie w połączeniu z innymi substancjami – może być przeciwwskazana lub wymagać wyjątkowej ostrożności. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania tej substancji.

  • Esketamina to innowacyjna substancja stosowana w leczeniu depresji opornej na leczenie, podawana w postaci aerozolu do nosa. Chociaż przynosi szybką poprawę u wielu pacjentów, nie każdy może ją bezpiecznie stosować. Poznaj sytuacje, w których esketamina jest przeciwwskazana, kiedy jej użycie wymaga szczególnej ostrożności oraz na co zwrócić uwagę podczas terapii, aby leczenie było skuteczne i bezpieczne.

  • Dronedaron to nowoczesny lek przeciwarytmiczny, który pomaga w utrzymaniu prawidłowego rytmu serca u osób z napadowym lub przetrwałym migotaniem przedsionków. Chociaż jest skuteczny w zapobieganiu nawrotom arytmii, nie każdy pacjent może go bezpiecznie stosować. Poznaj sytuacje, w których dronedaron jest przeciwwskazany oraz kiedy jego użycie wymaga wyjątkowej ostrożności.

  • Defibrotyd to substancja czynna o działaniu przeciwzakrzepowym i fibrynolitycznym, stosowana głównie w leczeniu powikłań po przeszczepieniu komórek krwiotwórczych. Profil bezpieczeństwa defibrotydu został dobrze przebadany, jednak istnieją pewne grupy pacjentów, u których konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności. Dowiedz się, na co zwrócić uwagę podczas stosowania tej substancji, jakie mogą być interakcje oraz jakie są zalecenia dotyczące stosowania u kobiet w ciąży, osób starszych i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.

  • Defibrotyd to substancja o działaniu przeciwzakrzepowym i przeciwzapalnym, stosowana w leczeniu poważnych powikłań po przeszczepieniu komórek krwiotwórczych. Pomaga przywrócić równowagę w układzie krzepnięcia krwi, jednak nie każdy pacjent może z niej bezpiecznie skorzystać. Istnieją sytuacje, w których jej użycie jest całkowicie wykluczone lub wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u osób z tendencją do krwawień lub przyjmujących określone leki.

  • Defibrotyd to substancja czynna stosowana dożylnie przede wszystkim w leczeniu ciężkiej postaci zarostowej choroby żył wątroby, szczególnie po przeszczepieniu komórek krwiotwórczych. Schemat dawkowania defibrotydu jest precyzyjnie określony i dostosowany zarówno do dorosłych, jak i dzieci powyżej 1 miesiąca życia. Dowiedz się, jakie są zalecenia dotyczące stosowania tej substancji, jak długo trwa terapia oraz na co zwrócić uwagę w szczególnych grupach pacjentów.

  • Bezpieczeństwo stosowania defibrotydu u dzieci jest kwestią szczególnie ważną, ponieważ lek ten stosuje się w ciężkich stanach po przeszczepieniu komórek krwiotwórczych. Dowiedz się, jakie są zasady dawkowania, wskazania oraz na co należy zwrócić uwagę przy podawaniu defibrotydu najmłodszym pacjentom. Sprawdź, kiedy jego stosowanie jest dozwolone, a w jakich sytuacjach należy zachować ostrożność.

  • Alteplaza to substancja czynna stosowana w leczeniu groźnych schorzeń układu krążenia, takich jak zawał serca, zatorowość płucna czy ostry udar niedokrwienny. Dzięki jej działaniu możliwe jest szybkie rozpuszczenie zakrzepów, które zagrażają życiu pacjenta. Wskazania do stosowania alteplazy są precyzyjnie określone, a jej użycie wiąże się z koniecznością zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza u dzieci, osób starszych oraz pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka.

  • Pyreoxing to lek stosowany w leczeniu silnego bólu i gorączki, gdy inne metody leczenia są nieskuteczne. Dawkowanie zależy od nasilenia objawów i indywidualnej wrażliwości pacjenta. Dorośli i młodzież powyżej 15 lat mogą przyjmować 1-2 ml (500-1000 mg) metamizolu, maksymalnie do 8 ml (4000 mg) na dobę. Dzieci i młodzież mają różne dawki w zależności od wieku i masy ciała. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na metamizol, zaburzenia czynności szpiku kostnego, astmę analgetyczną, porfirię, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, trzeci trymestr ciąży oraz niedociśnienie. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku wystąpienia gorączki, dreszczy, bólu gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej.…

  • Lek Provingo, zawierający indygotynę, jest stosowany wyłącznie do celów diagnostycznych podczas operacji w obrębie jamy brzusznej i miednicy. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz klirens kreatyniny poniżej 10 ml/min. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z bradykardią, zaburzeniami rytmu serca, nadciśnieniem, niską częstością akcji serca, zaburzeniami wieńcowymi, niekontrolowaną niewydolnością serca, reakcjami alergicznymi w wywiadzie oraz niestabilnością hemodynamiczną. Brak badań dotyczących interakcji z innymi lekami. Provingo nie jest zalecany w ciąży i laktacji. Działania niepożądane obejmują nadciśnienie, bradykardię, tachykardię, niedociśnienie, blok przedsionkowo-komorowy, duszność, nadreaktywność oskrzeli, wysypkę, rumień, odbarwienie skóry oraz reakcje anafilaktoidalne.

  • Provingo to lek diagnostyczny stosowany podczas operacji w obrębie jamy brzusznej i miednicy. Zalecana dawka to 5 ml podawana dożylnie. Lek nie jest zalecany dla dzieci, a dostosowanie dawki nie jest konieczne dla osób starszych i pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci, nie zamrażać. W razie przedawkowania można rozważyć leczenie rozszerzające naczynia obwodowe.

  • Lek Ramlolan jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Zawiera dwie substancje czynne: ramipryl i amlodypinę, które działają synergistycznie, aby skutecznie kontrolować ciśnienie krwi. Lek ten jest wskazany do stosowania u pacjentów, u których ciśnienie krwi jest już kontrolowane za pomocą ramiprylu i amlodypiny, ale którzy potrzebują terapii substytucyjnej w postaci jednego leku. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, znaczne obustronne zwężenie tętnic nerkowych, drugi i trzeci trymestr ciąży oraz niedociśnienie lub stan niestabilny hemodynamicznie.

  • Amlodipine Medreg to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej. Działa poprzez rozszerzanie naczyń krwionośnych, co ułatwia przepływ krwi i obniża ciśnienie tętnicze. Zalecana dawka początkowa dla dorosłych wynosi 5 mg raz na dobę, a dla dzieci 2,5 mg raz na dobę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na amlodypinę, ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem kardiogennym, zwężeniem zastawki aorty oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca. Najczęstsze działania niepożądane to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie, ból brzucha, nudności, obrzęk okolicy kostek, obrzęk i uczucie zmęczenia.

  • Amlodipine Medreg to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, przewlekłej, stabilnej dławicy piersiowej oraz naczynioskurczowej dławicy piersiowej (typu Prinzmetala). Działa poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych, co ułatwia przepływ krwi i obniża ciśnienie tętnicze. Lek jest przeciwwskazany w przypadku nadwrażliwości na amlodypinę, ciężkiego niedociśnienia, wstrząsu kardiogennego, zwężenia zastawki aorty oraz hemodynamicznie niestabilnej niewydolności serca po przebyciu ostrego zawału mięśnia sercowego.

  • Sumilar to lek złożony zawierający ramipryl i amlodypinę, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Lek ten jest przeznaczony dla pacjentów, u których ciśnienie krwi jest odpowiednio kontrolowane podczas jednoczesnego stosowania obu substancji czynnych w takich samych dawkach jak w leku Sumilar, ale w oddzielnych preparatach. Sumilar nie jest odpowiedni do rozpoczynania leczenia i ma określone przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość na substancje czynne, obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, znaczne obustronne zwężenie tętnic nerkowych, drugi i trzeci trymestr ciąży, niedociśnienie, zaburzenia czynności wątroby, jednoczesne stosowanie z aliskirenem, sakubitrylem i walsartanem, ciężkie niedociśnienie, wstrząs, zwężenie drogi odpływu z lewej komory oraz niestabilna…

  • Sumilar to lek złożony zawierający ramipryl i amlodypinę, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie tętnicze jest odpowiednio kontrolowane podczas jednoczesnego stosowania obu substancji czynnych w takich samych dawkach jak w leku Sumilar, ale w oddzielnych preparatach. Lek należy przyjmować raz na dobę, codziennie o tej samej porze, z posiłkiem lub bez posiłku. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na substancje czynne, obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, znaczne obustronne zwężenie tętnic nerkowych, drugi i trzeci trymestr ciąży oraz jednoczesne stosowanie z produktami zawierającymi aliskiren lub sakubitryl i walsartan.