Menu

Mlekotok

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Malwina Krause
Malwina Krause
Katarzyna Śliwka
Katarzyna Śliwka
  1. Pangrol 10 000, 10 000 j. Ph. Eur. l – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Apo-Flutam, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Zolafren, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Gasprid, 5 mg – wskazania – na co działa?
  5. Gasprid, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Perazin 25 mg – dawkowanie leku
  7. Perazin 100 mg – wskazania – na co działa?
  8. Tiapridal, 100 mg – wskazania – na co działa?
  9. Tiapridal, 100 mg – profil bezpieczenstwa
  10. Tiapridal, 100 mg – dawkowanie leku
  11. Tiapridal, 100 mg – stosowanie u dzieci
  12. Dostinex – wskazania – na co działa?
  13. Dostinex – profil bezpieczenstwa
  14. Dostinex – dawkowanie leku
  15. Dostinex
  16. Ranigast Pro – przedawkowanie leku
  17. Ranigast Pro – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Gasprid, 10 mg – wskazania – na co działa?
  19. Gasprid, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Gasprid, 10 mg – dawkowanie leku
  21. Tegretol, 20 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Ranisan 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Ranigast, 0,5 mg/ml – przeciwwskazania
  24. Ranigast, 0,5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Pangrol 10 000, 10 000 j. Ph. Eur. l – działania niepożądane i skutki uboczne

    W artykule omówiono działania niepożądane i skutki uboczne dwóch leków: Depralin i Pangrol. Depralin, zawierający escytalopram, może powodować m.in. ból głowy, bezsenność, senność, zawroty głowy, parestezje, drżenie, nudności, biegunka, zaparcia, wymioty, suchość w jamie ustnej, zwiększone pocenie się, zmniejszenie łaknienia, lęk, niepokój psychoruchowy, nieprawidłowe marzenia senne, zmniejszenie popędu płciowego, brak orgazmu u kobiet, zmęczenie, gorączka, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, omdlenia, rozszerzenie źrenic, zaburzenia widzenia, szumy uszne, tachykardia, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, pokrzywka, łysienie, wysypka, świąd, obrzęk, agresja, depersonalizacja, omamy, bradykardia, zespół serotoninowy, reakcja anafilaktyczna, hiponatremia, mania, myśli samobójcze, zachowania samobójcze, dyskineza, zaburzenia ruchowe, drgawki, niepokój psychoruchowy (akatyzja),…

  • Ilustracja poradnika Apo-Flutam, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Apo-Flutam to lek stosowany w leczeniu raka gruczołu krokowego, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to nudności, wymioty, biegunka, zmniejszone łaknienie, uczucie zmęczenia i bóle mięśni. Częste działania niepożądane obejmują nadciśnienie, senność, dezorientację, depresję, niepokój, nerwowość, działania niepożądane ze strony płuc oraz obrzęk. Rzadkie działania niepożądane to zawał mięśnia sercowego, zator tętnicy płucnej, bezsenność, znużenie, ból głowy, zawroty głowy, osłabienie, złe samopoczucie, zamazane widzenie, nadwrażliwość piersi, mlekotok, zmniejszona objętość nasienia, zwiększone łaknienie, niestrawność, zaparcie, krwiomocz, świąd, wybroczyny, półpasiec, zwiększone pragnienie, obrzęk limfatyczny oraz zespół toczniopodobny. Niektóre działania niepożądane mają nieznaną częstość występowania, takie jak zmiany w zapisie…

  • Ilustracja poradnika Zolafren, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Podczas stosowania leku Zolafren mogą wystąpić różne działania niepożądane, od częstych, takich jak zwiększenie masy ciała i senność, po rzadkie, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Gasprid, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Gasprid to lek stosowany w leczeniu ostrego i ciężkiego zaostrzenia objawowego przewlekłego idiopatycznego lub występującego w przebiegu cukrzycy opóźnienia opróżniania żołądka (gastropareza). Lek pobudza motorykę przewodu pokarmowego, zwiększa napięcie dolnego zwieracza przełyku, przyspiesza opróżnianie żołądka i dwunastnicy oraz przejście treści pokarmowej przez jelita. Gasprid jest przeznaczony wyłącznie dla dorosłych i powinien być stosowany w warunkach szpitalnych. Zalecana dawka wynosi 10 mg trzy do czterech razy na dobę, maksymalnie 40 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na cyzapryd, jednoczesne stosowanie określonych leków, niedobór potasu lub magnezu, znaczne zaburzenia rytmu serca, niewyrównaną niewydolność krążenia, wrodzone wydłużenie odstępu QT, nietolerancję fruktozy oraz organiczne…

  • Ilustracja poradnika Gasprid, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Gasprid, zawierający cyzapryd, jest lekiem stosowanym w leczeniu opóźnienia opróżniania żołądka. Może powodować działania niepożądane, takie jak kurcze brzucha, burczenie w brzuchu i biegunka. Rzadziej występują nadwrażliwość, bóle głowy, zawroty głowy i częste oddawanie moczu. Bardzo rzadko mogą wystąpić drgawki, objawy pozapiramidowe, ginekomastia, mlekotok, zaburzenia czynności wątroby i skurcz oskrzeli. Działania niepożądane można zgłaszać do odpowiednich organów.

  • Ilustracja poradnika Perazin 25 mg – dawkowanie leku

    Perazin to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i ostrych zaburzeń psychotycznych. Początkowa dawka wynosi 50-100 mg na dobę, stopniowo zwiększana do 300-600 mg na dobę. Maksymalna dawka to 800 mg na dobę. Pacjenci z niewydolnością wątroby i osoby starsze powinny przyjmować połowę dawki dla dorosłych. Leczenie jest długotrwałe, a dawki należy zmniejszać stopniowo. Możliwe działania niepożądane obejmują mlekotok, zmiany ciśnienia wewnątrzgałkowego, zaparcia i trudności w oddawaniu moczu.

  • Ilustracja poradnika Perazin 100 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Perazin jest stosowany w leczeniu różnych postaci schizofrenii oraz ostrych zaburzeń psychotycznych. Początkowa dawka wynosi od 50 do 100 mg na dobę, a maksymalna dawka lecznicza to 800 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, złośliwy zespół poneuroleptyczny, ciążę i okres karmienia piersią. Podczas leczenia należy unikać alkoholu i monitorować funkcje wątroby i nerek. Możliwe działania niepożądane to mlekotok, zmiana ciśnienia wewnątrzgałkowego, obrzęk błony śluzowej nosa i zaparcia.

  • Ilustracja poradnika Tiapridal, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Tiapridal jest stosowany do krótkotrwałego leczenia stanów pobudzenia i agresji u pacjentów w podeszłym wieku. Dawkowanie wynosi od 100 do 300 mg na dobę, a czas leczenia nie powinien przekraczać 28 dni. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na tiapryd, nowotwory zależne od prolaktyny, guz chromochłonny oraz jednoczesne stosowanie lewodopy. Możliwe działania niepożądane to zawroty głowy, bóle głowy, objawy jak w chorobie Parkinsona, senność, bezsenność, pobudzenie, osłabienie, zmęczenie oraz hiperprolaktynemia.

  • Ilustracja poradnika Tiapridal, 100 mg – profil bezpieczenstwa

    Tiapridal jest lekiem stosowanym w leczeniu stanów pobudzenia i agresji u pacjentów w podeszłym wieku. Stosowanie leku u kobiet karmiących nie jest zalecane, a pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów i spożywania alkoholu podczas terapii. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być monitorowani pod kątem działań niepożądanych. Dawkowanie leku powinno być dostosowane do stanu zdrowia pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Tiapridal, 100 mg – dawkowanie leku

    Lek Tiapridal stosuje się w leczeniu stanów pobudzenia i agresji u pacjentów w podeszłym wieku. Zwykle dawka początkowa wynosi 100 mg na dobę, a maksymalna dawka to 300 mg na dobę. Czas trwania leczenia nie powinien przekraczać 28 dni. W przypadku niewydolności nerek dawkę należy dostosować w zależności od klirensu kreatyniny. Przedawkowanie leku może prowadzić do poważnych skutków ubocznych, dlatego ważne jest przestrzeganie zaleconych dawek.

  • Ilustracja poradnika Tiapridal, 100 mg – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku Tiapridal u dzieci nie jest zalecane z powodu braku wystarczających danych dotyczących jego bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki, takie jak risperidon, aripiprazol i olanzapina, mogą być bezpiecznie stosowane u dzieci w leczeniu stanów pobudzenia i agresji. Ważne jest, aby zawsze konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii farmakologicznej u dzieci.

  • Ilustracja poradnika Dostinex – wskazania – na co działa?

    Lek DOSTINEX, zawierający kabergolinę, jest stosowany w leczeniu schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem prolaktyny, takich jak zahamowanie laktacji, przerwanie wydzielania mleka oraz leczenie hiperprolaktynemii. Kabergolina działa poprzez pobudzanie receptorów dopaminowych D2, co hamuje wydzielanie prolaktyny. Zalecane dawki to 1 mg w pierwszym dniu po porodzie, 0,25 mg co 12 godzin przez dwa dni oraz 0,5 mg na tydzień w leczeniu hiperprolaktynemii. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, zawroty głowy, nudności, zmęczenie oraz obniżenie ciśnienia krwi.

  • Ilustracja poradnika Dostinex – profil bezpieczenstwa

    Lek Dostinex (kabergolina) jest stosowany w leczeniu zaburzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem prolaktyny oraz w celu zahamowania laktacji. Kobiety karmiące piersią nie powinny stosować tego leku, ponieważ hamuje on laktację i może przenikać do mleka matki. Pacjenci przyjmujący Dostinex powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i unikać spożywania alkoholu, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być regularnie monitorowani podczas leczenia. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby zaleca się rozważenie zmniejszenia dawki.

  • Ilustracja poradnika Dostinex – dawkowanie leku

    Lek Dostinex, zawierający kabergolinę, jest stosowany w celu zahamowania laktacji oraz leczenia zaburzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem prolaktyny. Zalecana dawka to 1 mg kabergoliny w pierwszym dniu po porodzie lub 0,25 mg co 12 godzin przez dwa dni w celu przerwania wydzielania mleka. W leczeniu hiperprolaktynemii dawka początkowa to 0,5 mg na tydzień, stopniowo zwiększana do 2 mg na tydzień. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić to z lekarzem, szczególnie w przypadku ciężkich zaburzeń sercowo-naczyniowych, zespołu Raynauda, choroby wrzodowej, wywiadu psychiatrycznego, ciężkiej niewydolności wątroby, jednoczesnego stosowania leków obniżających ciśnienie krwi oraz choroby Parkinsona. Możliwe działania niepożądane obejmują wady zastawek serca, ból…

  • Ilustracja poradnika Dostinex

    DOSTINEX to lek zawierający kabergolinę, który obniża stężenie prolaktyny w organizmie. Stosowany jest w celu zahamowania laktacji po porodzie oraz w leczeniu zaburzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem prolaktyny, takich jak hiperprolaktynemia, zaburzenia miesiączkowania i mlekotok. Lek działa poprzez pobudzanie receptorów dopaminowych w przysadce mózgowej, co hamuje wydzielanie prolaktyny. DOSTINEX może powodować działania niepożądane, w tym […]

  • Ilustracja poradnika Ranigast Pro – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Ranigast PRO, zawierającego ranitydynę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak niedociśnienie, zaburzenia chodu, bóle głowy, zawroty głowy, stany splątania, depresja i omamy. Zalecana dawka to 75 mg na dobę, a maksymalna dawka to 150 mg na dobę. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, który podejmie odpowiednie leczenie objawowe i podtrzymujące. Ranitydynę można usunąć z osocza krwi przez hemodializę.

  • Ilustracja poradnika Ranigast Pro – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ranigast PRO to lek stosowany w leczeniu dolegliwości żołądkowych, takich jak niestrawność i zgaga. Może powodować działania niepożądane, które zostały sklasyfikowane według częstości ich występowania. Najczęstsze to bóle głowy i zawroty głowy. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i wiedzieli, jak postępować w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Gasprid, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Gasprid to lek stosowany w leczeniu ostrego i ciężkiego zaostrzenia objawowego przewlekłego idiopatycznego lub występującego w przebiegu cukrzycy opóźnienia opróżniania żołądka. Przeznaczony jest wyłącznie dla dorosłych pacjentów, u których inne metody leczenia okazały się nieskuteczne. Zalecana dawka wynosi 10 mg trzy do czterech razy na dobę, maksymalnie 40 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, jednoczesne przyjmowanie leków wydłużających odstęp QT, hipokaliemię, hipomagnezemię, bradykardię, niewyrównaną niewydolność krążenia, wrodzone wydłużenie odstępu QT oraz nietolerancję fruktozy. Możliwe działania niepożądane to m.in. kurcze brzucha, burczenie w brzuchu, biegunka, nadwrażliwość, bóle głowy, zawroty głowy, częste oddawanie moczu, drgawki, ginekomastia, mlekotok, zaburzenia czynności wątroby oraz skurcz…

  • Ilustracja poradnika Gasprid, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Gasprid to lek stosowany w leczeniu opóźnienia opróżniania żołądka. Może powodować działania niepożądane, takie jak kurcze brzucha, burczenie w brzuchu i biegunka. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, bóle głowy i zawroty głowy. Bardzo rzadko mogą pojawić się drgawki, objawy pozapiramidowe, ginekomastia, mlekotok, zaburzenia czynności wątroby i skurcz oskrzeli. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Gasprid, 10 mg – dawkowanie leku

    Lek Gasprid stosuje się w leczeniu opóźnienia opróżniania żołądka. Zalecana dawka to 10 mg trzy do czterech razy na dobę, podawana 15 minut przed posiłkiem. Lek nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości, jednoczesnego stosowania niektórych leków, niedoboru potasu lub magnezu, bradykardii, zaburzeń rytmu, niewyrównanej niewydolności krążenia oraz wrodzonego wydłużenia odstępu QT. Gasprid może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania innych leków. Do najczęstszych działań niepożądanych należą kurcze brzucha, burczenie w brzuchu, biegunka, nadwrażliwość, bóle głowy, ginekomastia i mlekotok.

  • Ilustracja poradnika Tegretol, 20 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Tegretol, zawierający karbamazepinę, jest stosowany w leczeniu padaczki, zespołu maniakalnego, alkoholowego zespołu abstynencyjnego oraz nerwobólu. Może powodować różne działania niepożądane, od łagodnych do ciężkich. Najczęstsze skutki uboczne to utrata koordynacji ruchowej, zapalenie skóry, wymioty, nudności, zawroty głowy, senność, zmęczenie i leukopenia. Rzadkie działania niepożądane obejmują świąd, obrzmienie węzłów chłonnych, omamy, depresję, agresję i nieprawidłowe ruchy mięśni. Bardzo rzadkie skutki uboczne to niedokrwistość, nieoczekiwane wydzielanie mleka, zmętnienie soczewki, zapalenie płuc i martwica toksyczno-rozpływna naskórka. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ranisan 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    RANISAN 150 mg to lek stosowany w leczeniu schorzeń żołądkowo-jelitowych. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból brzucha, zaparcia i nudności. W przypadku poważniejszych objawów, jak reakcje alergiczne, należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Lek może być stosowany w ciąży i podczas karmienia piersią tylko w przypadku zdecydowanej konieczności.

  • Ilustracja poradnika Ranigast, 0,5 mg/ml – przeciwwskazania

    Ranigast jest lekiem stosowanym w leczeniu choroby wrzodowej i nadmiernego wydzielania kwasu solnego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz ostrą porfirię. Ważne jest monitorowanie interakcji z innymi lekami oraz dostosowanie dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ranigast, 0,5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ranigast to lek stosowany w leczeniu choroby wrzodowej i innych zespołów z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza, pancytopenia, wstrząs anafilaktyczny, dezorientacja, bradykardia, tachykardia, asystolia, rumień wielopostaciowy, bóle stawowe i mięśniowe oraz zapalenie nerek. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i zgłaszali je odpowiednim służbom medycznym.