• dlaczego probiotyki są kluczowe przed podróżą do Egiptu i jak chronią przed biegunką podróżnych;
• które szczepy probiotyczne są najskuteczniejsze w profilaktyce – Saccharomyces boulardii i Lactobacillus rhamnosus GG;
• jak prawidłowo stosować probiotyki – kiedy zacząć, jak długo przyjmować i w jakiej dawce;
• przegląd najlepszych produktów probiotycznych dostępnych w polskich aptekach;
• kto szczególnie powinien rozważyć profilaktykę probiotyczną przed podróżą;
• dodatkowe korzyści probiotyków;
• praktyczne zasady higieny żywności i bezpieczeństwa w Egipcie;
• jak przygotować apteczkę podróżną i jakie dokumenty zabrać ze sobą.

Dlaczego probiotyki przed wyjazdem do Egiptu są tak ważne?

Podróż do Egiptu wiąże się ze zmianą środowiska, diety, strefy czasowej oraz kontaktem z nową florą bakteryjną, co może zaburzyć równowagę mikrobioty jelitowej. Nasze jelita są przyzwyczajone do określonych mikroorganizmów występujących w naszym regionie, a kontakt z nowymi patogenami może prowadzić do zakażeń przewodu pokarmowego. Flora bakteryjna jelit mieszkańców Egiptu różni się znacząco od europejskiej – miejscowa ludność ma naturalną odporność na drobnoustroje występujące w tym regionie, podczas gdy przyjezdni są na nie narażeni. Probiotyki działają jak naturalna tarcza ochronna – wprowadzają do jelit korzystne bakterie, które konkurują z chorobotwórczymi mikroorganizmami o miejsce i składniki odżywcze. Dzięki temu zmniejszają ryzyko kolonizacji jelit przez patogeny odpowiedzialne za biegunkę podróżnych.²

Badania naukowe potwierdzają skuteczność probiotyków w zapobieganiu dolegliwościom żołądkowo-jelitowym podczas podróży. Meta-analiza obejmująca 11 badań wykazała, że probiotyki zmniejszają ryzyko wystąpienia biegunki podróżnych o około 15%. Dodatkowo probiotyki mogą skrócić czas trwania biegunki o około 25 godzin w porównaniu do grupy kontrolnej. Szczególnie istotne jest to, że probiotyki nie tylko chronią przed biegunką, ale także wspierają ogólną odporność organizmu, co jest kluczowe podczas kontaktu z nowymi patogenami w egzotycznym kraju jak Egipt.^3,4

Jakie probiotyki przed wyjazdem do Egiptu wybrać?

Wybór odpowiedniego probiotyku przed wyjazdem do Egiptu nie jest przypadkowy – różne szczepy bakterii mają różne właściwości i skuteczność w zapobieganiu konkretnym dolegliwościom. Najlepiej udokumentowane działanie w profilaktyce biegunki podróżnych mają szczepy Saccharomyces boulardii, Lactobacillus rhamnosus GG (np. Dicoflor) oraz niektóre szczepy Bifidobacterium. Mikroorganizmy te wykazują szczególną odporność na niekorzystne warunki panujące w przewodzie pokarmowym i są w stanie skutecznie kolonizować jelita, tworząc barierę ochronną przed patogenami.⁴

Saccharomyces boulardii to probiotyczny drożdż, który wyróżnia się wyjątkową odpornością na antybiotyki i wysokie temperatury, co czyni go idealnym wyborem na podróże do krajów o ciepłym klimacie jak Egipt. Badania wykazują, że może zmniejszyć ryzyko biegunki podróżnych nawet o 51%. W obserwacyjnym badaniu przeprowadzonym w Egipcie – kraju o najwyższym ryzyku wystąpienia biegunki podróżnych (≥80%) – synbiotyki chroniły ponad 90% podróżnych. Lactobacillus rhamnosus GG (np. Dicoflor) to z kolei jeden z najlepiej przebadanych szczepów bakteryjnych, który nie tylko chroni przed infekcjami, ale także wspiera regenerację nabłonka jelitowego po ewentualnych uszkodzeniach.^5,6

Jak stosować probiotyk przed i podczas wyjazdu do Egiptu?

Stosowanie probiotyków przed podróżą do Egiptu może skutecznie przygotować układ pokarmowy na kontakt z nowym środowiskiem i mikroflorą. Zaleca się rozpoczęcie suplementacji około 5–7 dni przed wyjazdem, aby dać korzystnym bakteriom czas na kolonizację jelit i ustabilizowanie mikrobioty. Takie wyprzedzenie pozwala probiotycznym mikroorganizmom wytworzyć stabilną populację, która będzie mogła konkurować z patogenami napotkanymi podczas podróży^7,9.

Równie ważne jest kontynuowanie probiotykoterapii przez cały okres pobytu w Egipcie oraz przez kolejne 3–5 dni po powrocie. Dzięki temu mikrobiota ma zapewnioną ciągłą ochronę przed ewentualnymi zaburzeniami wynikającymi z kontaktu z nową dietą, stresem podróżnym czy mikroorganizmami obecnymi w lokalnym jedzeniu i wodzie. Po powrocie probiotyki wspomagają także adaptację układu pokarmowego do domowych warunków żywieniowych i środowiskowych^2,8.

Dawkowanie probiotyków powinno być zgodne z zaleceniami producenta, ale skuteczność zwykle zapewniają preparaty zawierające minimum 10 miliardów CFU (Colony Forming Units). Najlepiej przyjmować je na pusty żołądek lub 1–2 godziny przed posiłkiem, co zwiększa szanse przeżycia bakterii w kwaśnym środowisku żołądka. Niektóre preparaty wymagają chłodzenia, inne są stabilne w temperaturze pokojowej – dlatego ważne jest właściwe przechowywanie w trakcie podróży. Dodatkowym wsparciem może być łączenie probiotyków z fermentowanymi produktami spożywczymi, jak jogurt czy kefir, które naturalnie wspomagają mikrobiotę^5,7.

Jaki probiotyk do Egiptu – przegląd najlepszych produktów

Rynek probiotyków oferuje szeroką gamę produktów różniących się składem, formą podania oraz przeznaczeniem, co może utrudniać wybór odpowiedniego preparatu. Kluczowe znaczenie mają udokumentowana skuteczność szczepów, stabilność preparatu w różnych warunkach temperaturowych oraz indywidualne potrzeby podróżnego. Warto zwrócić uwagę na to, czy dany preparat został specjalnie opracowany z myślą o podróżach do krajów egzotycznych, czy zawiera szczepy o potwierdzonej skuteczności w profilaktyce biegunki podróżnych. Pytanie “jaki probiotyk do Egiptu” pojawia się często wśród planujących podróż, dlatego warto poznać najlepsze opcje dostępne na polskim rynku.

Osłonka Normalkapsułki

Suplement diety

O produkcie

• synbiotyk zawierający szczepy bakterii kwasu mlekowego, prebiotyk (Actilight®) oraz witaminę C;
• prebiotyk (Actilight®) to fruktooligosacharydy, które przyspieszają namnażanie bakterii probiotycznych oraz regulują motorykę przewodu pokarmowego, działając ochronnie na nabłonek jelitowy;
• zastosowano specjalną technologię CRYO-PROTECTION, która zwiększa przeżywalność i aktywność składników suplementu;
• kapsułki należy połknąć, popijając szklanką letniego płynu lub je otworzyć, a zawartość podać na łyżeczce, lub po wymieszaniu z niewielką ilością płynu;
• składniki uzupełniają mikrobiotę jelit i dietę w trakcie i po antybiotykoterapii, a witamina C wspiera odporność;
• nie wymaga przechowywania w lodówce;
• bez laktozy, bez glutenu, bez GMO;
• produkt przeznaczony dla dzieci powyżej 3. roku życia i dorosłych.

Wskazania

Produkt stosowany jest w leczeniu , spadku odporności, zaparcia oraz dysbiozy jelitowej.

Dawkowanie

Zalecane dawkowanie to 1 kapsułka dziennie.

To jest lek. Dla bezpieczeństwa stosuj go zgodnie z ulotką dołączoną do opakowania. Nie przekraczaj maksymalnej dawki leku. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Dicoflor Forte, kapsułki

O produkcie

• jest to suplement diety;
• zawiera Lactobacillus rhamnosus GG – jeden z najlepiej przebadanych szczepów;
• jedna kapsułka zawiera 6 mld CFU;
• należy stosować 2 kapsułki raz dziennie;
• odpowiedni dla dzieci od 3. roku życia i dorosłych;
• bezglutenowy, bez laktozy i białka mleka krowiego;
• wspiera profilaktykę biegunek i wzmacnia odporność;
• stabilny podczas transportu, nie wymaga chłodzenia;
• dostępny w opakowaniach po 10 i 20 kapsułek;
• dostępne także inne produkty marki Dicoflor (np. Dicoflor Baby, Dicoflor Junior czy Dicoflor Ibsium).

Enterol, kapsułki

O produkcie

• lek (nie suplement diety) z udokumentowaną skutecznością kliniczną;
• zawiera Saccharomyces boulardii (250 mg) – drożdże probiotyczne odporne na antybiotyki;
• działa profilaktycznie i leczniczo w biegunkach różnego pochodzenia;
• bezpieczny dla dzieci i dorosłych, ponad 100 badań klinicznych;
• odporny na wysokie temperatury, wygodne opakowanie na podróż;
• występuje w opakowaniach po 10, 20 i 30 kapsułek;
• dostępny także w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej o owocowym smaku.

Dicoflor Forte, kapsułki

O produkcie

• jest to suplement diety;
• zawiera Lactobacillus rhamnosus GG – jeden z najlepiej przebadanych szczepów;
• jedna kapsułka zawiera 6 mld CFU;
• należy stosować 2 kapsułki raz dziennie;
• odpowiedni dla dzieci od 3. roku życia i dorosłych;
• bezglutenowy, bez laktozy i białka mleka krowiego;
• wspiera profilaktykę biegunek i wzmacnia odporność;
• stabilny podczas transportu, nie wymaga chłodzenia;
• dostępny w opakowaniach po 10 i 20 kapsułek;
• dostępne także inne produkty marki Dicoflor (np. Dicoflor Baby, Dicoflor Junior czy Dicoflor Ibsium).

Lactibiane Podróż, kapsułki

O produkcie

• jest to suplement diety;
• specjalnie opracowany dla podróżujących do krajów egzotycznych;
• zawiera 3 szczepy: Lactobacillus acidophilus, Lactiplantibacillus plantarum, Lacticaseibacillus casei;
• 20 miliardów CFU w jednej kapsułce;
• odporny na temperatury do 40°C, nie wymaga lodówki;
• bez glutenu i laktozy, odpowiedni dla alergików;
• dla osób dorosłych i dzieci powyżej 5. roku życia;
• należy stosować 1 kapsułkę dziennie;
• dostepny w opakowaniach po 14 kapsułek.

Sanprobi Barrier, kapsułki

O produkcie

• jest to suplement diety;
• wieloszczepowy preparat zawierający 9 różnych szczepów bakterii;
• zawiera m.in. szczepy Lactobacillus i Bifidobacterium o udokumentowanym działaniu;
• jedna kapsułka zawiera 2,5 mld CFU;
• wspiera profilaktykę biegunek i równowagę mikrobioty;
• dla dorosłych i dzieci powyżej 3. roku życia;
• dorośli powinni przyjmować od 2 do 4 kapsułek dziennie;
• stabilny w temperaturze pokojowej;
• występuje w opakowaniach po 40 kapsułek;
• dostępnych jest wiele różnych wariantów probiotyków Sanprobi, dedykowanych przy różnych wskazaniach.

CDS22-formula 450 mld, saszetki

O produkcie

• jest to suplement diety (dawniej znany pod nazwą Vivomixx);
• zawiera 8 różnych szczepów bakteryjnych – przede wszystkim Lactobacillus i Bifidobacterium;
• bardzo wysoka zawartość – ponad 450 miliardów bakterii w saszetce;
• szybka kolonizacja jelit dzięki wysokiej koncentracji;
• rekomendowany przy zaburzeniach spowodowanych zmianą klimatu i diety;
• dla osób dorosłych i dzieci powyżej 3. roku życia;
• należy przyjmować 1-2 saszetki dziennie, rozpuszczając zawartość np. w wodzie;
• opakowanie zawiera 10 saszetek;
• dostępny również w postaci kropli i kapsułek.

Wybór odpowiedniego probiotyku na wyjazd do Egiptu zależy od wielu czynników – od wieku podróżującego, po formę preparatu i jego stabilność temperaturową. Warto sięgać po produkty zawierające szczepy o udokumentowanej skuteczności w profilaktyce biegunki podróżnych, takie jak Saccharomyces boulardii czy Lactobacillus rhamnosus GG (np. Dicoflor). Oprócz wymienionych wcześniej preparatów, w aptekach dostępne są również inne sprawdzone opcje, jak np. Multilac Synbiotyk czy lek Lacidofil, które także cieszą się dużą popularnością wśród podróżnych. Duża różnorodność dostępnych probiotyków pozwala dobrać preparat najlepiej dopasowany do indywidualnych potrzeb i warunków podróży – zarówno pod względem składu, jak i wygody stosowania.

Dodatkowe korzyści probiotyków podczas podróży do Egiptu

Probiotyki oferują znacznie więcej korzyści niż tylko ochronę przed biegunką podróżnych. Podczas lotu i zmiany strefy czasowej mogą wspierać walkę z jet lagiem (zespołem nagłej zmiany strefy czasowej), pomagając w regulacji rytmu okołodobowego. W przypadku wyjazdu do Egiptu różnica czasu wynosi jedynie 1 godzinę, więc objawy jet lagu są zwykle minimalne. Jednak w przypadku dalszych, tropikalnych kierunków, takich jak Tajlandia, Indonezja czy Filipiny, przesunięcie rytmu dobowego może znacząco wpłynąć na samopoczucie. Badania pokazują, że probiotyki mogą poprawiać jakość snu i wspierać szybszą adaptację organizmu do nowego rytmu dnia i nocy.⁵

Podczas pobytu w klimatyzowanych hotelach i narażenia na różne patogeny, probiotyki wspierają również odporność przeciwko infekcjom dróg oddechowych, takim jak przeziębienia. Dodatkowo pomagają w adaptacji do nowej diety i lokalnych składników, które mogą być nietypowe dla polskiego podniebienia. Dzięki wzmocnieniu bariery jelitowej organizm lepiej radzi sobie z przyswajaniem nowych smaków i składników odżywczych, co pozwala w pełni cieszyć się lokalnymi przysmakami bez obawy o dolegliwości trawienne. Właściwy probiotyk do Egiptu może znacząco wpłynąć na komfort całej podróży.⁵

Kto szczególnie powinien rozważyć probiotyki przed wyjazdem?

Podróż do Egiptu może stanowić większe wyzwanie dla niektórych grup osób, które ze względu na swój stan zdrowia lub wiek są bardziej narażone na rozwój infekcji przewodu pokarmowego. Identyfikacja tych grup ryzyka pozwala na odpowiednie dostosowanie profilaktyki i zwiększenie szans na bezpieczny i komfortowy pobyt. Warto pamiętać, że u osób z obniżoną odpornością lub przewlekłymi schorzeniami biegunka podróżnych może przebiegać ciężej i wymagać dłuższego leczenia. Osoby należące do grup podwyższonego ryzyka to:

• osoby po 65. roku życia – mają większe ryzyko ciężkiego przebiegu biegunki i jej powikłań;
• osoby z chorobami przewlekłymi – cukrzyca, choroby serca;
• osoby przyjmujące leki zmniejszające kwasowość żołądka – inhibitory pompy protonowej, leki blokujące receptory H2;
• osoby po przebytych operacjach żołądka;
• osoby z niedoborami odporności;
• osoby przyjmujące leki immunosupresyjne.

Te leki i schorzenia zmniejszają naturalną barierę ochronną żołądka przed patogenami, co ułatwia rozwój infekcji. Seniorzy często mają osłabioną odporność i gorzej znoszą odwodnienie, które może wystąpić w przebiegu infekcji przewodu pokarmowego.^1,4

Dodatkowe zalecenia profilaktyczne przed wyjazdem do Egiptu

Probiotyki stanowią istotny element profilaktyki zdrowotnej przed wyjazdem do Egiptu, jednak nie powinny być jedynym środkiem ochrony. Kluczowe znaczenie ma kompleksowe przygotowanie do podróży — zarówno pod kątem zdrowotnym, jak i organizacyjnym. Warto zadbać o odpowiednio skompletowaną apteczkę podróżną, w której – oprócz probiotyków – powinny znaleźć się m.in. elektrolity do nawadniania, leki przeciwbiegunkowe, środki przeciwgorączkowe oraz preparaty wspomagające trawienie. Niezbędnym elementem zabezpieczenia przed nieprzewidzianymi problemami zdrowotnymi jest także prywatne ubezpieczenie zdrowotne, ponieważ Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ) nie obowiązuje w Egipcie. Przed wyjazdem warto również zasięgnąć porady w poradniach medycyny podróży, które działają w większych miastach w Polsce (np. Warszawa, Gdańsk, Kraków, Poznań) i oferują aktualne informacje dotyczące profilaktyki chorób tropikalnych. Dodatkowo, w przypadku przewożenia większej ilości leków lub preparatów na receptę, zaleca się posiadanie zaświadczenia lekarskiego w języku polskim i angielskim potwierdzającego konieczność ich stosowania.²

Higiena i bezpieczeństwo żywności w Egipcie

Przestrzeganie zasad bezpieczeństwa żywności w Egipcie jest równie ważne jak profilaktyka probiotyczna. Podstawową regułą jest unikanie surowych lub niedogotowanych produktów, szczególnie mięsa, ryb i jaj. Warzywa i owoce powinny być dokładnie umyte przegotowaną wodą i obrane ze skórki bezpośrednio przed spożyciem. Produktów, których należy szczególnie unikać to:

• sałatki z surowych warzyw;
• sosy przechowywane w temperaturze pokojowej;
• produkty mleczne o nieznanym pochodzeniu;
• lody i desery lodowe z niepasteryzowanego mleka;
• woda i napoje o wątpliwej jakości.

Higiena rąk ma fundamentalne znaczenie w zapobieganiu infekcjom przewodu pokarmowego podczas pobytu w Egipcie. Należy często myć ręce mydłem i ciepłą wodą, szczególnie w następujących sytuacjach:

• przed jedzeniem;
• po skorzystaniu z toalety;
• po dotykaniu powierzchni publicznych;
• po kontakcie z zwierzętami;
• przed przygotowywaniem posiłków.

W sytuacjach, gdy mydło i woda nie są dostępne, warto używać żeli antybakteryjnych na bazie alkoholu o stężeniu co najmniej 60%. Unikanie dotykania twarzy, ust i nosa brudnymi rękami znacząco zmniejsza ryzyko przeniesienia patogenów do organizmu. Te proste zasady, w połączeniu z probiotykoterapią, tworzą skuteczną barierę ochronną przed biegunką podróżnych.

Podsumowanie

Probiotyki przed wyjazdem do Egiptu to skuteczna i bezpieczna metoda profilaktyki biegunki podróżnych, która może znacząco poprawić komfort wakacyjnego wypoczynku. Najlepiej udokumentowaną skuteczność wykazują preparaty zawierające Saccharomyces boulardii oraz Lactobacillus rhamnosus GG (np. Dicoflor), które należy rozpocząć stosować około tygodnia przed wyjazdem i kontynuować przez cały pobyt. Należy jednak pamiętać, że probiotyki stanowią tylko jeden element kompleksowej profilaktyki zdrowotnej, która powinna obejmować również przestrzeganie zasad higieny żywności, odpowiednie przygotowanie apteczki podróżnej oraz ubezpieczenie zdrowotne. Właściwe przygotowanie przed wyjazdem pozwoli w pełni cieszyć się pięknem i kulturą Egiptu bez obawy o problemy żołądkowo-jelitowe.

Nagła biegunka potrafi zamienić plan zwiedzania w maraton do toalety. W takich awaryjnych chwilach przydaje się lek, który szybko zmniejsza częstość wypróżnień i chroni przed odwodnieniem. Dlatego do kosmetyczki czy apteczki warto wrzucić kapsułki z loperamidem lub saszetki z taninianem – oba działają szybko i nie zajmują wiele miejsca. Jeśli brzuch dodatkowo ściska ból, tabletka z drotaweryną rozluźni mięśnie i ułatwi dojście do siebie.

• loperamid – Stoperan, Laremid, Imodium Instant;
• taninian żelatyny – Tasectan;
• drotaweryna – No‑Spa, Deespa, Drotafemme Forte.

Tak skompletowany zestaw waży mniej niż paczka chusteczek, a potrafi uratować cały dzień urlopu. Dobrze mieć go zawsze pod ręką, bo apteka bywa daleko, a toaleta – jeszcze dalej.

Czy probiotyk uchroni przed „klątwą faraona”?

Egzotyczne bakterie potrafią zaskoczyć nawet żelazny żołądek. Warto więc tydzień przed wyjazdem sięgnąć po probiotyk z Lactobacillus rhamnosus GG lub drożdżakiem Saccharomyces boulardii. Dobre mikroby zajmują miejsca w jelitach i utrudniają rozwój tym szkodliwym, zmniejszając ryzyko niekończącej się biegunki po powrocie.

• Lactobacillus rhamnosus GG – Dicoflor, Lakcid;
• Lacticaseibacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052 – Lacidofil;
• Saccharomyces boulardii – Enterol, Entero Acidolac, Dierol.

Kurację warto kontynuować przez cały urlop i kilka dni po powrocie. Dzięki temu wakacyjne wspomnienia będą dotyczyć zabytków, a nie łazienkowej ceramiki.

Dlaczego zwykła woda nie wystarczy w tropikalnym skwarze?

W upale z potem tracimy nie tylko wodę, lecz także cenne minerały: sód, potas i magnez. Saszetka lub tabletka musująca z elektrolitami rozpuszczona w butelce wody szybko uzupełni te składniki. To prosty sposób, by uniknąć bólu głowy, drżenia mięśni i odwodnienia.

• proszek ORS – Orsalit;
• tabletki musujące z elektrolitami – Oryal elektrolity, Elektrolity + C, Protego Elektrolity.

Elektrolity zajmują tyle miejsca co torebka cukru, a potrafią postawić na nogi po całym dniu w słońcu lub długiej wędrówce. Warto popijać je małymi łykami, zanim pragnienie zrobi się nie do zniesienia.

Jak zapobiec mdłościom w aucie, samolocie i na statku?

Choroba lokomocyjna to efekt konfliktu między oczami a błędnikiem. Najpewniejszą tarczą są tabletki z dimenhydrynatem – wystarczy zażyć je pół godziny przed podróżą, by kołysanie nie zamieniło się w mdłości. Jeśli jednak wolisz naturalne rozwiązanie, sięgnij po kapsułki lub pastylki z imbirem – korzeń tej popularnej przyprawy od wieków pomaga uspokoić “zakręcony” żołądek i nie wywołuje senności.

• dimenhydrynat – Aviomarin, Mobillek;
• imbir – Lokomotiv, Aviomarin Natural.

Preparaty z imbirem działają łagodniej i sprawdzają się przy krótszych trasach lub u osób, które unikają leków przeciwhistaminowych. Po dimenhydrynat warto sięgnąć, gdy czeka Cię długa, kręta droga i potrzebna jest pewna ochrona przed mdłościami.

Co spakować, żeby skaleczenie nie zamieniło się w infekcję?

Otarcia od sandałów czy skaleczenia na szlaku potrafią zepsuć każdy spacer. W apteczce powinny znaleźć się klasyczne plastry oraz wodoodporne, które przetrwają kąpiel w morzu. Na pęcherze bezkonkurencyjne są plastry hydrożelowe – tworzą miękki „poduszkowiec” i pozwalają chodzić bez bólu.

• plastry klasyczne – Salvequick;
• plastry hydrożelowe – Compeed, Aqua-gel, Purilon Gel.

Zanim jednak cokolwiek przykleisz, przepłucz ranę czystą wodą lub solą fizjologiczną, a potem spryskaj ją środkiem antyseptycznym. Mały flakonik z roztworem odkażającym (Octenisept) waży tyle co nic, a znacząco zmniejsza ryzyko infekcji. Ten drobiazg często decyduje, czy wyjazd zakończy się pamiątkowym zdjęciem, czy pilną wizytą u lekarza.

Jak szybko złagodzić poparzoną słońcem skórę?

Kiedy krem z filtrem zawiedzie, ulgę przyniesie pianka z pantenolem i aloesem – chłodzi, nawilża i przyspiesza gojenie. Przy mocnym zaczerwienieniu warto mieć w rezerwie krem z niewielką dawką hydrokortyzonu 0,5%.

• pantenol + aloes – Panthenol Travel, Panthenol 20% Supra.
• hydrokortyzon 0,5 % – Hydrocortisonum Oceanic, Hydrocort Chema.

Produkty te działają najlepiej, gdy schłodzisz je wcześniej w lodówce hotelowej. Parę minut chłodu na skórze potrafi zamienić pieczenie w przyjemne uczucie ulgi.

Podsumowanie

Dobrze skompletowana apteczka zajmie w walizce tyle miejsca, co para skarpetek, a potrafi zatrzymać lawinę problemów: od biegunki po pęcherz i poparzoną słońcem skórę. Kilka sprawdzonych leków (na biegunkę, mdłości, oparzenia), saszetka elektrolitów, probiotyk na zmianę flory bakteryjnej i zapas plastrów sprawiają, że zamiast szukać apteki – wracasz do zwiedzania.

Pakując się, pomyśl o najczęstszych wakacyjnych kłopotach i dodaj do kosmetyczki „ratunkowy zestaw” opisany w artykule. To niewielki wysiłek, a gwarancja beztroskiego urlopu. A jeśli masz wątpliwości, zajrzyj na Leki.pl lub zapytaj farmaceutę – razem sprawdzimy, czy w Twojej podróżnej apteczce niczego nie brakuje.

Biegunka u dzieci to problem, który potrafi zaniepokoić każdego rodzica. Szczególnie biegunka u noworodka czy niemowlaka może szybko prowadzić do odwodnienia i wymaga szybkiej reakcji. Badania naukowe pokazują, że odpowiednio dobrane probiotyki potrafią skrócić czas trwania biegunki nawet o jeden dzień, co jest ogromną ulgą zarówno dla dziecka, jak i opiekunów [1,2].

Probiotyki to przyjazne bakterie i drożdże, które pomagają przywrócić równowagę w jelitach twojego dziecka. Działają one jak mała armia dobrych wojowników, którzy pomagają zwalczyć złe bakterie lub wirusy powodujące biegunkę. Dodatkowo wzmacniają barierę jelitową, zmniejszają częstotliwość wypróżnień i poprawiają konsystencję stolca, co jest szczególnie ważne u małych dzieci, które są bardziej narażone na odwodnienie podczas biegunki. Ale jak wybrać dobry probiotyk na rozwolnienie dla dziecka? Wszystko wyjaśnimy w dalszej części artykułu [2,3].

Jak wybrać odpowiedni probiotyk dla dziecka z biegunką?

Wybór właściwego probiotyku dla dziecka może być trudny, gdy stoimy przed półką pełną różnych produktów. Najważniejsze są szczepy bakterii, które zawiera dany preparat. Badania wyraźnie wskazują, które z nich najskuteczniej walczą z biegunką u dzieci. Dwa szczepy wyróżniają się szczególną skutecznością: Lactobacillus rhamnosus GG (LGG), np. Acidolac Baby, Floractin, Multilac Baby, Dicoflor Baby oraz Saccharomyces boulardii, np. Enterol w saszetkach lub kapsułkach. LGG jest zalecany przez Europejskie Towarzystwo Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia Dzieci i skraca czas trwania biegunki o około jeden dzień. Jest skuteczny zarówno przy biegunce infekcyjnej, jak i tej związanej z antybiotykami. Z kolei Saccharomyces boulardii zmniejsza częstotliwość wypróżnień i skraca czas trwania biegunki. Jest szczególnie skuteczny przy biegunce po antybiotykach, zmniejszając jej ryzyko nawet o ponad 50% [4-7].

Najlepsze probiotyki na biegunkę u dzieci – przegląd produktów

Znamy już dobre szczepy, ale co kupić w aptece? Probiotyki dla dzieci dostępne są w różnych formach. Krople są idealne dla niemowląt – można je łatwo dodać do pokarmu lub podać bezpośrednio do buzi. Saszetki i proszki sprawdzają się u dzieci w różnym wieku – można je rozpuścić w płynie lub dodać do posiłku. Kapsułki są odpowiednie dla starszych dzieci, choć wiele z nich można otworzyć i podać zawartość z płynem. Poznajmy konkretne probiotyki na biegunkę dla dzieci dostępne na rynku, które mogą pomóc twojemu maluchowi podczas choroby.

Dicoflor baby, krople doustne

O produkcie

• suplement diety;
• zawiera szczep Lactobacillus rhamnosus GG (5 miliardów żywych kultur bakterii w 5 kroplach);
• można stosować od pierwszych dni życia;
• krople mają neutralny smak;
• bez laktozy i bez glutenu;
• nie trzeba trzymać w lodówce;
• bezpieczny dla wcześniaków;
• dla starszych dzieci występuje w formie kropli lub kapsułek.

Enterol, saszetki

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• zawiera Saccharomyces boulardii CNCM I-745
• polecany podczas biegunki poantybiotykowej, biegunki infekcyjnej, biegunki podróżnych;
• działa nawet podczas przyjmowania antybiotyków;
• rekomendowany w międzynarodowych wytycznych leczenia ostrej biegunki;
• szczególnie skuteczny przy infekcji C. difficile;
• dostępny także w kapsułkach oraz większej dawce (Enterol Forte);
• kapsułki do stosowania od 6. roku życia (u młodszych dzieci otworzyć i wysypać zawartość);
• w formie proszku można stosować od urodzenia;
• owocowy smak.

Acidolac Baby, krople doustne

O produkcie

• suplement diety;
• zawiera Lactobacillus rhamnosus GG ATCC 53103;
• można stosować od pierwszego dnia życia;
• bez glutenu i bez laktozy;
• nie zawieraja aromatów, konserwantów i barwników;
• nie trzeba trzymać w lodówce;
• dostępny także jako saszetki.

Floractin, krople doustne

O produkcie

• dietetyczny środek spożywczy specjalnego przeznaczenia medycznego;
• można stosować od 1. dnia życia;
• zawiera Lactobacillus rhamnosus GG ATCC 53103;
• na bazie oliwy z oliwek;
• przechowywać w temperaturze do 15°C;
• po otwarciu zużyć w ciągu 30. dni.

Multilac Baby, krople doustne

O produkcie

• suplement diety;
• zawiera Lactobacillus rhamnosus GG oraz prebiotyk;
• jest to synbiotyk;
• nie zawiera konserwantów, mleka i laktozy;
• nie trzeba przechowywać w lodówce;
• zastosowano specjalna technologię, która zwiększa przeżywalność szczepów bakterii;
• po otwarciu zużyć w ciągu 30. dni.

Na co zwrócić uwagę wybierając probiotyk na biegunkę u dzieci?

Wybierając probiotyk dla dziecka z biegunką, warto zwrócić uwagę na kilka dodatkowych aspektów. Wiek dziecka jest kluczowym czynnikiem przy wyborze odpowiedniej formy. Dla niemowląt i młodszych dzieci najlepsze będą krople, które można łatwo podać. Starsze dzieci mogą przyjmować saszetki rozpuszczane w płynie. Kapsułki są odpowiednie dla dzieci, które potrafią je połknąć, choć wiele z nich można otworzyć (np. Enterol). Czytając etykietę probiotyku, sprawdź jakie szczepy bakterii zawiera preparat i w jakiej ilości. Skuteczne preparaty powinny zawierać co najmniej 10^9-10^10 CFU dla LGG i 250-500 mg dla S. boulardii. Warto również sprawdzić, czy preparat nie zawiera niepotrzebnych dodatków, takich jak cukry czy barwniki. Im czystszy skład, tym lepiej dla delikatnego układu pokarmowego dziecka. Probiotyki to żywe mikroorganizmy, dlatego sposób ich przechowywania ma ogromny wpływ na ich skuteczność. Większość powinna być przechowywana w chłodnym i suchym miejscu, najlepiej w lodówce (o ile producent nie zaleca inaczej). Nie mieszaj probiotyków z gorącymi płynami, ponieważ wysoka temperatura może zniszczyć żywe bakterie.

Kiedy lek na biegunkę u dzieci to konieczność – wizyta u lekarza

Choć probiotyki są skutecznym wsparciem w leczeniu biegunki u dzieci, istnieją sytuacje, w których konieczna jest konsultacja lekarska. Probiotyki najlepiej stosować od pierwszych objawów biegunki i kontynuować przez 5-7 dni po ustąpieniu objawów. W przypadku biegunki po antybiotykach, warto je stosować przez cały czas leczenia i do 4 tygodni po jego zakończeniu.

Do lekarza należy się udać, gdy biegunka utrzymuje się ponad 2 tygodnie, występuje odwodnienie (suchość w ustach, mniej mokrych pieluch, zapadnięte oczy, brak łez), pogarsza się mimo stosowania probiotyków, w stolcu pojawia się krew lub śluz, dziecku towarzyszy wysoka gorączka, biegunka występuje u niemowlęcia poniżej 3 miesięcy życia lub dziecko jest osłabione i apatyczne. Biegunka u dzieci, szczególnie u noworodków i niemowląt, może szybko prowadzić do odwodnienia i wymagać intensywnego leczenia. Podstawą terapii jest zawsze odpowiednie nawodnienie, a probiotyki stanowią cenne uzupełnienie tego leczenia. Wybierając probiotyk na biegunkę u niemowlaka lub starszego dziecka, kieruj się przede wszystkim badaniami naukowymi i zaleceniami lekarza.

Podsumowanie

Wybierając probiotyk dla dzieci na biegunkę, warto sięgnąć po preparaty zawierające szczepy Lactobacillus rhamnosus GG lub Saccharomyces boulardii, które mają udowodnioną skuteczność w skracaniu czasu trwania biegunki u dzieci. Dla niemowląt najlepsze będą probiotyki w kroplach, podczas gdy starszym dzieciom można podawać saszetki lub kapsułki. Pamiętaj, że probiotyk na biegunkę u niemowlaka powinien być stosowany od pierwszych objawów i kontynuowany kilka dni po ich ustąpieniu. Przy biegunce u noworodka lub gdy objawy się nasilają, zawsze skonsultuj się z lekarzem, gdyż może być potrzebny specjalistyczny lek na biegunkę u dzieci. Najważniejsze jest odpowiednie nawodnienie, a probiotyki stanowią cenne uzupełnienie leczenia biegunki u dzieci w każdym wieku.

Łuszczyca to przewlekła choroba zapalna, która powoduje nadmierny wzrost komórek skóry, prowadząc do powstawania czerwonych, łuszczących się plam pokrytych srebrzystymi łuskami. Najczęściej pojawiają się one na skórze głowy, kolanach, łokciach i dolnej części pleców. Choroba może również negatywnie wpływać na stawy i narząd wzroku [1]. 

Łuszczyca ma charakter nawrotowy, z okresami zaostrzeń i remisji. Ryzyko nawrotów wzrasta przy stosowaniu niektórych leków, takich jak sole litu, beta-blokery, niesteroidowe leki przeciwzapalne i sterydy [2]. Choć dokładna przyczyna choroby nie jest w pełni znana, uważa się, że ma ona podłoże autoimmunologiczne i genetyczne. Wpływ mają również urazy chemiczne, mechaniczne i radiacyjne [1].

Jak dbać o skórę z łuszczycą?

Odpowiednia pielęgnacja może ograniczyć nadmierne łuszczenie i pękanie skóry oraz zmniejszyć częstotliwość nawrotów. Jest to ważne szczególnie zimą. To właśnie wtedy objawy łuszczycy zaostrzają się najbardziej. Dobrej kondycji skóry nie sprzyja nadmierne ogrzewanie pomieszczeń i suche powietrze, a także noszenie grubych, nieprzewiewnych materiałów, które mogą powodować podrażnienia. Natomiast latem, gdy skóra jest odsłonięta i częściej eksponowana na promieniowanie słoneczne, jej kondycja zazwyczaj się poprawia. Nie wolno jednak zapominać o stosowaniu preparatów ochronnych z filtrem SPF [1].

Jak wybrać kosmetyki do mycia na łuszczycę?

Wybierając odpowiedni kosmetyk do mycia na łuszczycę warto wziąć pod uwagę kilka czynników. Przede wszystkim unikaj składników aktywnych, które mogą nadmiernie podrażniać skórę. Należą do nich sztuczne barwniki, alkohole wysuszające oraz silne detergenty, takie jak SLS czy SLES.  Postaw na formuły hipoalergiczne, przeznaczone do delikatnej i wrażliwej skóry. Ogromną zaletą produktu będzie dodatek składników regenerujących i nawilżających, a także działających keratolitycznie, czyli złuszczająco [1,2].

Gliceryna

Przypuszcza się, że gliceryna (glicerol) wnika do keratynocytów i wspomaga regenerację skóry, łagodząc tym samym stany zapalne i zmniejszając rozwój zmian łuszczycowych. Choć brakuje wystarczających dowodów na to, aby potwierdzić, że substancja rzeczywiście wpływa na przebieg choroby, gliceryna jest powszechnie stosowana w wielu produktach do mycia i pielęgnacji skóry dotkniętej łuszczycą [3].

Lanolina

Jest składnikiem okluzyjnym, co oznacza, że tworzy na powierzchni skóry warstwę lipidową. Działanie to zmniejsza utratę wody, zatrzymując ją w naskórku i sprawiając, że skóra jest lepiej nawilżona oraz mniej podatna na dalszy rozwój zmian łuszczycowych [4].

Siarka i woda siarczkowa

Siarka jest powszechnie wykorzystywana w leczeniu wielu schorzeń dermatologicznych, takich jak trądzik pospolity i różowaty, łojotokowe zapalenie skóry, łupież oraz łuszczyca. Wykazuje działanie keratolityczne, przeciwgrzybicze i antybakteryjne [5].

Kwas salicylowy

Kwas salicylowy jest składnikiem stosowanym od wielu lat w leczeniu łuszczycy. Działa keratolitycznie oraz obniża pH warstwy rogowej naskórka, co zmniejsza szorstkość skóry i poprawia jej poziom nawilżenia. Ponadto kwas salicylowy zwiększa wchłanianie miejscowo stosowanych leków steroidowych w terapii łuszczycy [6].

Prebiotyki i postbiotyki

Dodatek prebiotyków i postbiotyków w dermokosmetykach ma na celu wsparcie wzrostu i aktywności dobroczynnych mikroorganizmów obecnych na skórze. To z kolei zapobiega rozwojowi szkodliwych patogenów, które mogą przyczyniać się do rozwoju stanów zapalnych i zaostrzenia objawów łuszczycy [7].

Jakie dermokosmetyki do mycia na łuszczycę warto stosować?

Poniżej wymienię kilka przykładowych produktów, które mogą być pomocne w pielęgnacji skóry z łuszczycą. Przed użyciem zaleca się konsultację z lekarzem dermatologiem. Specjalista pomoże określić, czy stosowanie konkretnego dermokosmetyku będzie korzystne dla skóry i czy nie będzie zakłócać terapii lekami przeciwłuszczycowymi.

Pharmaceris P Puri-Ichtilium, żel do mycia ciała i skóry głowy

O produkcie

• przeznaczony do regularnego stosowania na ciało i skórę głowy ze zmianami łuszczycowymi;
• zmniejsza suchość, świąd, regeneruje skórę i poprawia jej kondycję;
• zawiera m.in. piroktonian olaminy, betainę, ichtiol oraz rozjaśniający przebarwienia kwas cytrynowy;
• jednym ze składników jest wyciąg z kory wierzby, który wpływa na proces różnicowania się komórek skóry oraz przeciwdziała zaostrzeniom choroby;
• formuła wzbogacona w Immuno Activator witaminy D, który naśladuje jej działanie, reguluje proces złuszczania skóry i tworzy barierę ochronną;
• nie zawiera mydła;
• hipoalergiczny;
• przebadany dermatologicznie;
• odpowiedni od 8. roku życia [8].

Mediderm, emulsja pod prysznic

O produkcie

• ma status wyrobu medycznego;
• przeznaczony do skóry ze zmianami łuszczycowymi, egzemą lub AZS;
• łagodnie oczyszcza, redukuje przesuszenie i łuszczenie się skóry;
• zawiera olej lanolinowy (pochodną lanoliny), glicerynę i parafinę ciekłą;
• brak barwników, substancji zapachowych i SLS;
• przebadany dermatologicznie i mikrobiologicznie;
• odpowiedni od 1. miesiąca życia [9].

Dr Duda, żel siarczkowy do kąpieli i pod prysznic

O produkcie

• przeznaczony do skóry przesuszonej, z egzemą oraz ze zmianami łuszczycowymi;
• działa keratoplastycznie i keratolitycznie, co oznacza, że wpływa na odbudowę warstwy rogowej naskórka, złuszcza go i wygładza;
• formuła oparta na wysokiej zawartości wody siarczkowej, która zmniejsza stany zapalne, działa antybakteryjnie i przeciwgrzybiczo;
• zawiera bocheńską sól leczniczą, glicerynę oraz działający odkażająco i tonizująco olejek sosnowy;
• wegańska receptura [10].

Dermz Laboratories, żel H+P do mycia ciała

O produkcie

• przeznaczony do skóry podrażnionej, dotkniętej łuszczycą lub egzemą;
• łagodzi stany zapalne, łagodnie złuszcza naskórek, poprawia teksturę skóry;
• formuła wzbogacona o 15% olejek CBD, który działa odżywczo i nawilżająco oraz zapobiega nadmiernej utracie wody;
• zawiera m.in. łagodzącą świąd glicerynę i olej z nasion konopi;
• jednym ze składników jest kompleks pre- i postbiotyków Ecoskin, który wspomaga odbudowę prawidłowej mikrobioty naskórka;
• brak parabenów, ftalanów i wysuszających alkoholi;
• kosmetyk wegański [11].

Vichy Dercos PSOlution, szampon keratolityczny

O produkcie

• przeznaczony do pielęgnacji skóry głowy ze zmianami łuszczycowymi;
• niweluje zaczerwienienia i świąd oraz zapewnia odpowiednie nawilżenie skalpu;
• zapobiega tworzeniu łusek łuszczycowych;
• zawiera nawilżający mocznik i glicerynę oraz kwas salicylowy;;
• odpowiedni do codziennego użytku;
• hipoalergiczny [12].

Podsumowanie

Skóra ze zmianami łuszczycowymi wymaga specjalnego traktowania. Aby zapobiec nawrotom choroby, konieczne jest skrupulatne stosowanie się do wytycznych lekarza, miejscowe aplikowanie leków oraz używanie określonych produktów do pielęgnacji. Ważną sprawą jest unikanie czynników, które mogą pogarszać kondycję skóry. Wystrzegaj się silnych detergentów, kąpieli w bardzo gorącej wodzie oraz noszenia sztucznych i nieprzewiewnych materiałów.

Organizm ludzki w fizjologicznym stanie traktuje niektóre związki neutralnie. Alergia objawia się tym, że te zwykle niewyrządzające krzywdy składniki, zostają odbierane przez nasz układ immunologiczny jako niebezpieczne. W takim momencie kontakt z nimi powoduje objawy alergii. Jednymi z alergenów, które w dużej ilości występują w naszym otoczeniu są pleśnie, grzyby i roztocza.

Pleśnie to organizmy grzybowe, które mogą występować wszędzie. Znajdujemy je na roślinach, pokarmach spożywczych, ścianach i w drewnie. W pomieszczeniach najczęściej manifestują się jako ciemne naloty np. w rogach ścian i szczególnie w miejscach wilgotnych i pozbawionych wentylacji. Alergenami pleśni są spory, które rozprzestrzeniają się podobnie jak alergeny traw razem z powietrzem, ale nawet wodą lub owadami. Istnieje wiele rodzajów grzybów, ale te, które najczęściej wywołują alergie to:

• Penicilium;
• Cladosporium;
• Aspergillus;
• Alternaria;
• Stachybotrys chartarum [1,2].

Roztocza to mikroorganizmy z rodziny pajęczaków, które bytują w kurzu domowym, stąd określa się je jako roztocza kurzu domowego. Te organizmy znajdujemy często w materacach, pościeli, dywanach, firanach i zasłonach. Alergenem nie jest tutaj sam pajęczak, ale jego odchody, które są silnym czynnikiem alergizującym [3].

Jakie są objawy alergii na roztocza i pleśnie?

Objawy alergii na pleśnie i roztocza są zależne od wrażliwości człowieka na dany alergen. Najczęściej symptomy są przewlekłe i uciążliwe, ale nie zagrażają życiu pacjenta. Sprawą problematyczną jest zdecydowanie wszechobecność tych czynników uczulających. Pacjenci cierpiący na uczulenie na pleśń i roztocze bardzo często doświadczają jej całorocznie. Jest to spowodowane faktem obecności alergenów w domach i mieszkaniach. Do najczęstszych objawów alergii należą:

• zatkany nos i zatoki;
• cieknący katar;
• kichanie;
• swędzący nos;
• łzawiące oczy;
• zaczerwienione oczy (często włącznie z alergicznym zapaleniem spojówek);
• kaszel, chrypka, drapanie w gardle;
• wysypka i zaczerwienienie skóry [1,3].

W przypadku alergii na roztocza objawy są zwykle największe w nocy i nad ranem. Wynika to z tego, że roztocza bytują, np. w pościeli. Panuje tam ciepłe i wilgotne środowisko, które jest idealne do rozwoju mikroorganizmów. Roztocza żywią się naszym naskórkiem i podczas bytowania na skórze wydalają odchody, które są silnym czynnikiem alergizującym [4].

Czy pleśnie, grzyby i roztocza mogą powodować inne choroby?

Alergeny pleśni i roztoczy są niebezpieczne dla zdrowia, gdyż mogą pogarszać objawy chorób oddechowych, na które cierpi pacjent. Jest to szczególnie niebezpieczne u astmatyków. Tam kontakt z alergen może spowodować duszności, ból w klatce piersiowej i świszczenie oddechu. Jeśli chodzi o alergeny pleśni, to istnieją dowody wskazujące, że długi kontakt (szczególnie w okresie dziecięcym) może być czynnikiem ryzyka rozwoju astmy oskrzelowej [1,4].

Jak diagnozuje się uczulenie na pleśń i roztocza?

Alergia zawsze jest związana z reakcją układu immunologicznego. Gdy pacjent ma typowe objawy alergii, musimy sprawdzić, który czynnik je wywołuje oraz jaki mechanizm immunologiczny jest za nie odpowiedzialny. Jest to niezbędne, by móc zastosować właściwe, skuteczne leczenie [5].

Diagnostyka krok po kroku

Prześledźmy etapy diagnostyki pacjenta z podejrzeniem alergii. 

Krok 1. Wywiad

Gdy pacjent z objawami wskazującymi na alergię zgłasza się do alergologa, ten przeprowadza staranny wywiad. Ocenia, czy objawy pacjenta można uznać za alergiczne i stara się ustalić, który alergen je wywoduje [5]. 

Krok 2. Badanie

Następnym etapem jest badanie pacjenta, w którym lekarz ocenia, czy występujące zmiany na skórze, w nosie, gardle lub oskrzelach i płucach mają podłoże alergiczne, czy może mają związek z innymi chorobami – jest to tzw. diagnostyka różnicowa [5]. 

Krok 3. Badania dodatkowe – laboratoryjne

Wyciągając wnioski z obserwacji, lekarz zleca badania dodatkowe, z których większość służy poszukiwaniu obecności swoistych IgE. Pełniące podstawową rolę w wywoływaniu objawów alergii sIgE mogą wskazać, na który alergen reaguje pacjent [5].

Krok 4. Wnioskowanie, ostateczna diagnoza i plan leczenia

Kolejnym etapem jest interpretacja wyników testów i zaproponowanie pacjentowi odpowiedniego leczenia [5]. 

Badania podstawowe

Podstawowymi badaniami w diagnostyce alergii są:

• testy skórne, które badają obecność sIgE na komórkach obecnych w skórze (tzw. komórkach tucznych);
• badania serologiczne oceniające obecność IgE w surowicy;
• testy płatkowe;
• testy prowokacji alergenowej [5].

Jak leczyć alergię na roztocza i pleśń?

W kwestii leczenia alergii mamy tutaj do dyspozycji kilka możliwości: farmakologicznych oraz niezwiązanych z lekami. Najpierw skupimy się na leczeniu objawów alergii za pomocą leków dostępnych na receptę jak i bez, a potem przejdziemy to bardziej zaawansowanych metod, tj. immunoterapii.

Jak zmniejszyć objawy alergii?

Podstawowymi lekami, które używa się do leczenia alergii na pleśnie i roztocza (oraz innych) są substancje przeciwhistaminowe. W skrócie można powiedzieć, że wygaszają one objawy alergii, gdyż blokują receptory odpowiedzialne za ich rozwijanie. Są to głównie substancje stosowane doustnie, takie jak:

• bilastyna (Clatra, Bilastyna Hitaxa, Allertec Effect);
• lewocetyryzyna (Contrahist Allergy, Lirra Gem, Levalergedd);
• <a href=”https://leki.pl/poradnik/cetyryzyna-czy-loratadyna-porownanie-klasycznych-lekow-na-alergie/”>cetyryzyna (Amertil Bio, Allertec WZF, Zyrtec UCB);
• loratadyna (Claritine Allergy, Flonidan Control);
• desloratadyna (Aleric Deslo Activ, Hitaxa Fast Junior, AlergoTeva);
• rupatadyna (dostępna na receptę; Rupurix, Rupaller);
• ebastyna (dostępna na receptę; Evastix).

Część substancji z tej grupy można stosować jako krople do oczu, co dobrze łagodzi objawy alergicznego zapalenia spojówek. Możemy tu wyróżnić olopatadynę (Oftahist, Starazolin Alergia), ketotifen (Zabak), azelastynę (Allergodil, Azelamed, Azelastin Comod). Do łagodzenia objawów alergicznego nieżytu nosa może służyć azelastyna w sprayu (Acatar Allergy, Azelastin POS).

Jeśli chodzi o stosowanie tych substancji, to zasady są proste. Tabletki doustne stosujemy raz na dobę, a krople lub spray dwa razy na dobę. Nie można łączyć kilku form stosowanych doustnie, ale można stosować jednocześnie preparat do nosa, oczu i doustny.

Druga grupa leków stosowana do leczenia alergii to donosowe glikokortykosteroidy. Są to bezpieczne i silne substancje. Są dostępne nawet bez recepty jako mometazon (Aleric Spray, Hitaxa-Metmin Spray, Momester Nasal, Nasometin Control). Przez pierwszy tydzień terapii należy stosować je rano i wieczorem po 1 aplikacji, a następnie dawkę zmniejsza się do 1 aplikacji dobowo. Sterydy donosowe mogą być łączone z donosowymi lekami przeciwhistaminowymi, ale bez recepty nie ma takiego preparatu.

Immunoterapia

Leki przeciwalergiczne wymienione wyżej zmniejszają (lub całkowicie eliminują) objawy alergii na pleśń i roztocza, ale nie leczą przyczyny choroby. To bardzo dobra metoda, jednak po odstawieniu leków problem powraca. Jego skutecznym rozwiązaniem jest zastosowanie immunoterapii alergenowej, która doprowadza do tolerowania danego alergenu przez nasz organizm. Jest to jedyna metoda leczenia przyczyny choroby.

Immunoterapie alergenową, czyli odczulanie możemy podzielić na dwie główne grupy. Obie obejmują ekstrakty alergenów, ale jedne preparaty podaje się podjęzykowo a drugie wstrzykuje podskórnie. Immunoterapia podskórna jest starszym rodzajem odczulania – mniej komfortowym dla pacjenta. Nowsze preparaty podaje się podjęzykowo [4].

Jeśli chodzi o immunoterapię podjęzykową na roztocze kurzu domowego to mamy tu do dyspozycji preparaty takie jak Actair, Staloral (refundowany od 1 kwietnia 2024 dla dzieci 12-18) i Acarizax (refundowany dla dzieci 12-18, od 1 lipca 2023). Wybierając odczulanie z zastosowaniem leków do podawania podskórnego możemy skorzystać z Novo-Helisen Depot, który również jest refundowany. Immunoterapia pleśni możliwa jest z użyciem preparatów do podawania podjęzykowego takich jak Staloral i Sublivac. 

Czy da się uniknąć alergii na roztocza i pleśń?

Nie da się całkowicie wyeliminować z otoczenia alergenów, na które jesteśmy uczuleni, ale można podjąć pewne kroki, aby zmniejszyć ich ilość. W przypadku roztoczy kurzu domowego powinniśmy zmniejszyć ilość kurzu. To ciężkie działanie, ale może w tym pomóc usunięcie z mieszkania dywanów i zasłon, które są siedliskiem roztoczy. Roztocza bytują w pościeli, więc warto kupić pościel antyroztoczową. Jeśli korzystamy ze zwykłej pościeli, to dobrze prać ją w wysokiej temperaturze (powyżej 60 stopni) i często zmieniać. Można korzystać ze specjalnych detergentów z akarycydami, które aplikuje się np. na materac. Są one bezpieczne dla zdrowia, a niszczą roztocza [3].

Jak zmniejszyć ekspozycję na alergeny pleśniowe? Warto zadbać o powietrze w mieszkaniu. Nie powinno być one nadmiernie zawilgocone. Warto korzystać z oczyszczaczy i osuszaczy powietrza i dbać o dobrą wentylację pomieszczeń. W pomieszczeniach narażonych na rozwój pleśni powinno utrzymywać się wilgotność powietrza na poziomie około 40%. Jeśli zauważysz ciemne naloty na ścianach, które mogą być oznaką rozwijającej się pleśni, to warto niezwłocznie ją usunąć, korzystając z właściwych środków chemicznych.

Gdzie szukać pomocy?

Istnieje wiele grup wsparcia dla osób z alergią. Jedną z nich jest Fundacja Centrum walki z alergią. Celem Fundacji jest połączenie sił w walce z alergią określaną dzisiaj jako „Epidemia XXI wieku”. Nieleczona alergia przyczynia się do rozwoju astmy alergicznej, którą zdecydowanie trudniej się leczy. W związku z coraz większą zachorowalnością na te schorzenia Fundacja w swoich działaniach dąży do edukowania społeczeństwa w zakresie profilaktyki, istniejących i pojawiających się możliwości diagnostycznych, leczenia objawowego i przyczynowego, jak również dąży do systemowych zmian mających poprawić dostęp polskich pacjentów do tych świadczeń.

Definicji probiotyków jest wiele, ale najprostsza i zarazem najlepiej oddająca istotę tego terminu jest definicja panelu eksperckiego WHO, która mówi, że probiotyki to mikroorganizmy, które dostarczone w odpowiednich ilościach, przynoszą korzyści zdrowotne. Najczęściej użycie probiotyków kojarzy się z przyjmowaniem antybiotyków. Stosujemy je wtedy, aby odbudować zdegradowaną przez antybiotyki mikrobiotę jelit. To szczególnie ważne u niemowląt, które często przyjmują tę grupę leków [1].

Jaki probiotyk wybrać dla noworodka?

W aptece znajdziemy wiele probiotyków dla noworodków. Będą to głównie suplementy diety, ale również leki. W dalszej części przedstawimy ranking probiotyków dla niemowląt, ale na początku sprawdźmy, na co warto zwracać uwagę, wybierając preparat. W przypadku probiotyków najważniejsze są szczepy bakterii. Najczęściej spotykamy się z bakteriami z rodziny Lactobacillus, Bifidobacterium i Streptococcus. Dobroczynne działanie będą wykazywały także grzyby Saccharomyces boulardii [1].

Oprócz składu ważne jest także opakowanie. Najlepszym probiotykiem dla dzieci będzie ten o prostym sposobie aplikacji. Z tego względu najczęściej będziemy sięgać po krople, a w drugiej kolejności po preparaty w saszetkach do rozpuszczania. Kapsułki mogą sprawiać problemy z połykaniem, dlatego w tym rankingu pominiemy tę postać leku – chociaż teoretycznie zawsze kapsułkę można otworzyć, a zawartość wysypać i podać dziecku. Ostatnie ważne kryteria to ilość substancji do podania – im mniej, tym lepiej oraz sposób przechowywania preparatu. Który probiotyk będzie najlepszy dla niemowląt?

Które szczepy w probiotyku są ważne?

Ważne, aby wybierać produkty ze szczepami, które posiadają oznaczenia literowe lub cyfrowo-literowe, gdyż świadczy to o tym, że zostały przebadane i ich skuteczność jest potwierdzona. W najlepszych probiotykach dla niemowląt powinny się znaleźć, m.in.:

• Lactobacillus rhamnosus GG;
• Lactobacillus casei;
• Lactobacillus reuteri;
• Bifidobacterium lactis;
• Streptococcus thermophilus [2].

Często można się spotkać także z określeniem synbiotyk. Synbiotyk to preparat, który zawiera probiotyk oraz prebiotyk. Prebiotyk to substancje, które są podłożem do wzrostu dobroczynnych bakterii probiotycznych. Można je porównać do nawozu u roślin. Do takich substancji należą fruktooligosacharydy, galaktooligosacharydy lub inulina [2].

Ranking probiotyków dla niemowląt

Początkowe miesiące życia dzieci są kluczowe do prawidłowego rozwoju. Z tego powodu należy dbać o mikrobiotę jelit, gdyż częste infekcje, stosowanie antybiotyków oraz leków przeciwzapalnych i przeciwbólowych mogą ją naruszać. Badania dowodzą, że stosowanie odpowiednich probiotyków może zmniejszać ryzyko rozwoju atopowego zapalenia skóry, alergii i zaburzeń żołądkowo-jelitowych w przyszłości u dziecka [1,2].

Symbiosys Bifibabykrople

Suplement diety

O produkcie

• probiotyk w kroplach dla niemowląt od pierwszych dni życia (od urodzenia);
• zawiera w butelce 6,4 miliarda bakterii precyzyjnie dobranych szczepów probiotycznych Bifidobacterium breve BR03 i Bifidobacterium breve B632;
• suplement diety o zawartości 8 ml produktu w butelce;
• nie trzeba przechowywać w lodówce, zalecana temperatura pokojowa;
• produkt bez laktozy, bez glutenu, bez konserwantów;
• pipeta umożliwia precyzyjne odmierzanie kropel (5 dziennie);
• dzięki mikroenkapsulacji szczepy bakteryjne są chronione przed sokiem żołądkowym.

Wskazania

Produkt stosuje się w przypadku zaburzeń mikroflory jelitowej oraz dysbiozy jelitowej.

Dawkowanie

Standardowa dawka wynosi 5 kropli dziennie.

To jest lek. Dla bezpieczeństwa stosuj go zgodnie z ulotką dołączoną do opakowania. Nie przekraczaj maksymalnej dawki leku. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Osłonka Balancekrople

Suplement diety

O produkcie

• synbiotyk — zawiera bakterie kwasu mlekowego ze szczepów Lactobacillus rhamnosus FloraActive 12246 i Lactobacillus reuteri 19070-2 oraz fruktooligosacharydy (Actilight®);
• zastosowana specjalną technologię CRYO-PROTECTION, która zwiększa przeżywalność bakterii probiotycznych, podczas całego okresu przydatności do spożycia. Chroni bakterie przed stresem mechanicznym i termicznym;
• składniki produktu pomagają w zachowaniu równowagi mikrobioty jelit;
• produkt przeznaczony do uzupełnienia diety w trakcie i po antybiotykoterapii;
• bez laktozy, glutenu i GMO;
• neutralny smak;
• można przechowywać w temperaturze pokojowej;
• od 1. dnia życia;
• gatunki szczepów wchodzące w skład Osłonki Balance przebadane klinicznie pod kątem eliminacji rotawirusa z przewodu pokarmowego.

Wskazania

Wskazaniem do stosowania preparatu jest dysbioza jelitowa oraz wyjałowiona flora bakteryjna po antybiotykoterapii.

Dawkowanie

Dla niemowląt i dzieci zalecana porcja do spożycia to 5 kropli dziennie. W butelce znajduje się pipeta-dozownik, która ułatwia odmierzenie właściwej ilości produktu.
Przed użyciem należy energicznie wstrząsnąć butelką przez 20-30 sekund. Następnie, trzymając butelkę pionowo, nabrać płyn do pipety, a potem odmierzyć 5 kropli.
Krople można dodać do niedużej ilości letniego pokarmu lub płynu, takiego jak przegotowana woda, mleko czy jogurt.

To jest lek. Dla bezpieczeństwa stosuj go zgodnie z ulotką dołączoną do opakowania. Nie przekraczaj maksymalnej dawki leku. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

CDS-22 formula (dawniej Vivomixx), krople doustne

O produkcie

• suplement diety;
• może być stosowany bez ograniczeń wiekowych;
• zawierają różną kompozycję szczepów;
• szczepy posiadają oznaczenia cyfrowo-literowe, co świadczy o ich przebadaniu i skuteczności;
• produkt bezglutenowy i bezlaktozowy, nie zawiera soi, konserwantów i sztucznych barwników, bez GMO;
• posiada unijne i amerykańskie certyfikaty bezpieczeństwa;
• preparat należy przechowywać w lodówce, ale może być przechowywany do 7 dni w temperaturze pokojowej;
• po przygotowaniu zawiesiny należy zużyć w ciągu 3 tygodni;
• krople występują w opakowaniach o dwóch wielkościach;
• kroplomierz zapewnia proste dawkowanie preparatu;
• występuje też w formie saszetek do stosowania od 3. roku życia.

Multilac Baby, krople

O produkcie

• suplement diety;
• zawiera przebadane naukowo szczepy bakterii oraz podłoże wzrostowe – jest to synbiotyk;
• produkt bezlaktozowy i bez konserwantów;
• produkt wykonany w specjalnej technologii, która zapobiega degradacji bakterii w kwasie solnym żołądka, przez co zwiększa ich przyswajalność;
• prosta aplikacja dzięki kroplomierzowi;
• do stosowania bez ograniczeń wiekowych;
• do przechowywania w temperaturze pokojowej;
• po otwarciu ważny 30 dni.

Asecurin baby, krople

O produkcie

• suplement diety;
• zawiera przebadane naukowo szczepy bakterii;
• można stosować od 1. dnia życia;
• duże i ekonomiczne opakowanie;
• łatwa aplikacja dzięki kroplomierzowi;
• suplement nie musi być przechowywany w lodówce.

Dicoflor baby, krople

O produkcie

• suplement diety;
• zawiera przebadane naukowo szczepy bakterii probiotycznych;
• producent zapewnia trwałość bakterii do końca daty ważności;
• produkt bezlaktozowy i bezglutenowy;
• krople można stosować od 1. dnia życia;
• probiotyk nie musi być przechowywany w lodówce;
• prosty sposób aplikacji;
• występuje również w formie preparatu w saszetkach (Dicoflor Junior) do stosowania od 3. roku życia.

Estabiom baby, krople

O produkcie

• suplement diety;
• synbiotyk, który zawiera dwa odmienne szczepy o dowiedzionej skuteczności;
• prosta aplikacja;
• produkt można przechowywać w temperaturze pokojowej i 30 dni po otwarciu.

BioGaia, krople

O produkcie

• suplement diety;
• zawiera przebadane naukowo szczepy bakterii kwasu mlekowego;
• produkt bez cukru, laktozy i glutenu;
• można przechowywać w temperaturze pokojowej;
• po pierwszym otwarciu krople są ważne przez 3 miesiące;
• produkt ma aplikator ułatwiający dawkowanie;
• do stosowania od 1. dnia życia;
• producent zapewnia o naturalnym pochodzeniu bakterii z mleka matki.

Lacidofil, kapsułki

O produkcie

• zawiera szczepy Lacticaseibacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052;
• 1 kapsułka zawiera 2 mld CFU bakterii kwasu mlekowego;
• szczepy bakteryjne przebadane klinicznie;
• udokumentowana skuteczność poprzez badania;
• odpowiedni nawet dla niemowlaków;
• do przechowywania w lodówce;
• poza lodówką można trzymać przez 14 dni.

Czy istnieje najlepszy probiotyk dla dzieci?

Wybór najlepszego probiotyku dla dzieci jest trudny, ale warto zwrócić uwagę na kilka ważnych elementów. Jeżeli to możliwe zwykle warto wybrać lek OTC niż suplement diety. Dużo preparatów probiotycznych dla dzieci to suplementy diety. Oczywiście nie oznacza to, że są złe, ale należy zwrócić uwagę, aby miały bakterie probiotyczne o dokładnym oznaczeniu, np. Lactobacillus rhamnosus GG (ATCC 53103).

Druga kwestia to sposób aplikacji produktów. Najlepszym probiotykiem dla niemowląt będzie ten w kroplach ze względu na łatwość aplikacji. W tych preparatach wystarczy zwykle podać dziecku kilka kropli (od 5 do 10) 1 raz na dobę. Warto zwrócić uwagę na sposób przechowywania. Prostszy w przechowywaniu będzie probiotyk niewymagający niskich temperatur. Przy wyborze probiotyku należy kierować się też ewentualnymi nietolerancjami pokarmowymi dzieci. Niektóre produkty zawierają laktozę lub gluten. Wtedy warto znaleźć zamiennik bez składników alergizujących.

Podsumowanie

Probiotyki dla niemowląt to preparaty zawierające korzystne mikroorganizmy, które wspierają równowagę mikroflory jelitowej, zwłaszcza po antybiotykoterapii. Wybierając najlepszy probiotyk dla dziecka, należy zwrócić uwagę na oznaczone szczepy bakterii (np. Lactobacillus rhamnosus GG), formę podania (najlepiej krople), brak alergenów (laktozy, glutenu) oraz łatwość przechowywania. Dobre probiotyki często zawierają także prebiotyki – wówczas mamy do czynienia z synbiotykiem. Regularne stosowanie odpowiednio dobranych preparatów może wspierać odporność i zmniejszać ryzyko alergii czy problemów jelitowych u niemowląt.

• muszą być bezpieczne dla człowieka;
• ich stosowanie musi być uzasadnione technologicznie (przykładem może być sytuacja, gdy bez ich użycia wyprodukowanie danego wyrobu jest niemożliwe bądź bardzo utrudnione);
• muszą przynosić konsumentom korzyści (np. wydłużać okres przydatności do spożycia lub zachowywać wartość odżywczą produktu) [1,2].

Po co są stosowane substancje dodatkowe?

Stosowanie substancji dodatkowych ma różnorakie podłoże i uzasadnienie. W zależności od rodzaju związku stosuje się je w celu:

• przedłużenia trwałości produktów poprzez zapobieganie niekorzystnym zmianom wywoływanym przez utlenianie chemiczne, enzymy czy drobnoustroje;
• zapobiegania zmianom barwy, smaku, zapachu lub konsystencji żywności;
• zapewnienia bezpieczeństwa produktów;
• utrzymania stałej jakości i powtarzalności;
• otrzymywania nowych produktów, np. o obniżonej zawartości cukru czy glutenu.

Jakie substancje dodatkowe znajdują się w żywności?

Wszystkie substancje dodatkowe, w zależności od pełnionej funkcji technologicznej, dzielą się na 26 grup. Przykładowe z nich to:

• substancje słodzące: związki mające na celu nadanie produktom żywnościowym słodkiego smaku, np. mannitol (E 421), ksylitol (E 967). aspartam (E 951);
• barwniki: związki odpowiedzialne za nadanie lub przywrócenie określonej barwy, np. kurkumina (E 100), ryboflawina (E 101);
• substancje konserwujące: związki, dzięki którym możliwe jest wydłużenie okresu przydatności do spożycia. Chronią produkty żywnościowe przed zepsuciem wywołanym obecnością mikroorganizmów, np. kwas benzoesowy (E 210), benzoesan sodu (E 211);
• przeciwutleniacze: związki chroniące przed zepsuciem na skutek utlenienia, np. kwas askorbinowy (E 300), α-tokoferol (E 307);
• substancje wypełniające: związki zwiększające objętość produktu spożywczego, ale nie zwiększające jego wartości energetycznej, np. mannitol (E 421), ksylitol (E 967);
• emulgatory: związki umożliwiające utworzenie jednorodnej mieszaniny co najmniej dwóch niemieszających się ze sobą faz, np. lecytyna (E 322), karagen (E 407);
• substancje zagęszczające: związki zwiększające lepkość produktów spożywczych, np. guma arabska (E 414), mączka chleba świętojańskiego (E 410) [1].

Czy trzeba bać się substancji dodatkowych w żywności?

Substancje dodatkowe stosowane w żywności nieustannie budzą wiele kontrowersji. Warto tym samym podkreślić, że każdy związek dopuszczony do stosowania w żywności, został odpowiednio przebadany i oceniony pod względem potencjalnego ryzyka dla zdrowia. Wszystkie substancje dodatkowe mają także określony parametr ADI, czyli dopuszczalne dzienne spożycie. Jest to taka ilość substancji, która może być pobrana z różnych źródeł, bez jednoczesnego wpływu na nasze zdrowie. Przyjmuje się, że wszystkie substancje dodatkowe dopuszczone do stosowania w produktach żywnościowych są bezpieczne dla zdrowia i życia konsumenta [1].

Czy substancje dodatkowe mogą być szkodliwe?

Zbyt duże spożycie niektórych substancji dodatkowych może jednak odbić się negatywnie na naszym zdrowiu. Sytuacja ta dotyczy głównie fosforanów, pełniących różnorakie funkcje — mogą być substancją przeciwzbrylającą, emulgującą, utrzymującą wilgoć lub spulchniającą. Nadmierna ilość fosforu zaburza bowiem wchłanianie wapnia, co z kolei może prowadzić do jego niedoborów.

Co więcej, badania naukowe wykazały także, że niektóre barwniki mogą negatywnie oddziaływać na zmianę zachowania dzieci. Stają się one nadaktywne oraz miewają problemy ze skupieniem uwagi. Do tych związków należą m.in. żółcień chinolinowa (E 104), żółcień pomarańczowa (E 110), czerwień koszelinowa (E 124). Produkty żywnościowe, zawierające te barwniki, powinny mieć informację na opakowaniu, że dany barwnik może mieć szkodliwy wpływ na aktywność dzieci [1].

Ważną kwestią jest także możliwość wywołania niekorzystnych reakcji organizmu u osób szczególnie wrażliwych. Dana substancja w tolerowanej dawce nie wywołuje żadnej reakcji u osoby zdrowej, zaś u pacjenta z nadwrażliwością może dojść do wystąpienia różnych symptomów. Substancje, które mogą wykazywać takie właściwości uczulające to m.in. barwniki azowe (tartrazyna (E 102), amarant (E 123), żółcień pomarańczowa (E 110)), wzmacniacze smaku (glutaminian sodu (E 627)), czy substancje konserwujące (kwas benzoesowy i jego sole (E 210-213)) [1].

Mikrobiota jelitowa człowieka odgrywa ważną rolę w otrzymywaniu dobrego stanu funkcjonowania organizmu. Przypisuje jej się obecnie wpływ na naszą odporność immunologiczną, trawienie, pracę układu nerwowego czy dobrostan psychiczny. Jako korzystne dla zdrowia obecnie postrzega się przede wszystkim bakterie, takie jak Bifidobacterium  i Lactobacillus. Zarówno probiotyki jak i prebiotyki mają za zadanie wzmacniać populację tych mikroorganizmów w naszych jelitach. Jaka jest różnica między probiotykiem a prebiotykiem? Czy istnieją takie preparaty jak probiotyk i prebiotyk w jednym [1]?

Prebiotyk a probiotyk – czym się różnią?

Czym się różni probiotyk od prebiotyku? Probiotyki to produkty zawierające żywe szczepy probiotyczne bakterii lub drożdży (np. Saccharomyces boulardii), które wspierają równowagę mikroflory jelitowej. Wiele z nich to suplementy diety, ale istnieją także leki dostępne bez recepty (np. Enterol). Ich działanie polega na czasowym wzbogaceniu mikrobioty jelitowej o korzystne mikroorganizmy. Jednak, aby probiotyki były skuteczne, warto uzupełniać ich działanie odpowiednią dietą bogatą w błonnik i oligosacharydy, które pomagają bakteriom probiotycznym w kolonizacji jelit [1].

Z kolei prebiotyki to składniki diety, które nie zawierają bakterii probiotycznych, ale wspierają ich wzrost i aktywność w jelitach. Są to nieulegające trawieniu związki, takie jak oligosacharydy (np. fruktany i galaktany), które przechodzą przez przewód pokarmowy w stanie nienaruszonym, docierając do jelit jako pożywka dla korzystnych bakterii. Dzięki temu prebiotyki stymulują wzrost pożytecznych mikroorganizmów, a jednocześnie ograniczają rozwój tych szkodliwych [2].

Probiotyk i prebiotyk w jednym – synbiotyki

Czy istnieje produkt łączący probiotyk i prebiotyk w jednym preparacie? Tak, takie połączenie nazywamy synbiotykiem. Synbiotyki zawierają zarówno żywe szczepy probiotyczne, jak i odpowiednie składniki odżywcze, które wspierają ich wzrost. Przykłady synbiotyków to m.in. Biotilac Hepa, Biotilac IBSin, Biotilac Biotic, 9 Lacti Synbio, Biotyk, Asecurin, Sanprobi Super Formula oraz Multilac. Są one szczególnie polecane osobom chcącym kompleksowo wspierać swoją mikroflorę jelitową [3].

Enterol Probiotykkapsułki, 250 mg

Lek dostępny bez recepty

O leku

• probiotyk w formie leku bez recepty;
• zawiera szczep Saccharomyces boulardii CNCM I-745, którego skuteczność została potwierdzona na podstawie ponad 100 badań klinicznych;
• zapobiega biegunkom podróżnych i poantybiotykowym;
• leczy biegunki infekcyjne wywołane przez bakterie, wirusy i pierwotniaki;
• można stosować nawet jednocześnie z antybiotykiem;
• nie trzeba przechowywać w lodówce, lecz w temperaturze pokojowej, dzięki czemu jest bardzo dobrym wyborem w podróży;
• przeznaczony dla dzieci już od urodzenia i osób dorosłych;
• w ostrej biegunce oraz przy antybiotykoterapii stosuje się od 1 do 2 kapsułek na dobę, natomiast w biegunce podróżnych od 1 do 4 kapsułek na dobę;
• zawartość kapsułki można otworzyć i dodać do napoju lub pokarmu (szczególnie ważne u młodszych dzieci);
• dostępny w opakowaniach po 10, 20 i 30 kapsułek.

Wskazania

Wskazaniem do stosowania preparatu jest biegunka, biegunka podróżnych, zespół jelita drażliwego (ibs), odwodnienie oraz wyjałowiona flora bakteryjna po antybiotykoterapii.

Dawkowanie

Zalecane dawkowanie u dorosłych i dzieci zależy od przyczyny biegunki:

• ostra biegunka infekcyjna: 1 do 2 kapsułek na dobę, przez okres do 1 tygodnia;
• biegunka poantybiotykowa: 1 do 2 kapsułek na dobę, w trakcie i po antybiotykoterapii;
• biegunka spowodowana zakażeniem C. difficile: 4 kapsułki na dobę, przez okres do 4 tygodni;
• biegunka związana z żywieniem dojelitowym: 1 do 2 kapsułek na dobę;
• biegunka podróżnych: 1 do 4 kapsułek na dobę przez okres do 1 tygodnia;
• wspomagająco w leczeniu biegunek występujących w zespole jelita drażliwego (IBS): 1 kapsułka 1 do 2 razy na dobę.

To jest lek. Dla bezpieczeństwa stosuj go zgodnie z ulotką dołączoną do opakowania. Nie przekraczaj maksymalnej dawki leku. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Enterolproszek, 250 mg

Lek dostępny bez recepty

O leku

• 1 kapsułka zawiera 250 mg liofilizowanych drożdżaków Saccharomyces boulardii CNCM I-745;
• skuteczność szczepów drożdżaków została potwierdzona i przebadana na podstawie ponad 100 badań klinicznych;
• leczy biegunki infekcyjne, zapobiega biegunkom podróżnych i związanych ze stosowaniem antybiotyku;
• ten probiotyk można stosować razem z antybiotykiem;
• owocowy smak;
• można stosować w każdym wieku.

Wskazania

Produkt stosowany jest w leczeniu biegunki, zaburzeń mikroflory jelitowej, biegunki podróżnych, zespołu drażliwego jelita oraz wyjałowionej flory bakteryjnej po antybiotykoterapii.

To jest lek. Dla bezpieczeństwa stosuj go zgodnie z ulotką dołączoną do opakowania. Nie przekraczaj maksymalnej dawki leku. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Biotilac Hepa, kapsułki

O produkcie

• suplement diety;
• nie zawiera konserwantów, barwników, substancji zapachowych, glutenu;
• zwiększona stabilność i przeżywalność szczepów bakteryjnych;
• stanowi kombinację probiotyki i prebiotyku;
• proste dawkowanie;
• opakowanie wystarcza na 20 dni stosowania;
• dzięki specjalnej technologii, probiotyk jest chroniony przed szkodliwym działaniem kwasu solnego w żołądku;
• dostępne także inne formy preparatu, np. Biotilac Biotic, Biotilc IBSin.

9 Lacti Synbio, kapsułki

O produkcie

• suplement diety;
• połączenie probiotyki i prebiotyku;
• tylko dla dorosłych;
• proste dawkowanie;
• opakowanie wystarcza na 10 do stosowania.

Multilac, kapsułki

O produkcie

• suplement diety;
• specjalna technologia, która zapewnia dużą trwałość bakterii probiotycznych;
• proste dawkowanie;
• nie zawiera mleka, kazeiny i laktozy;
• występuje w opakowaniach o różnej wielkości;
• występuje także w formie kropli – Multilac Baby.

Sanprobi Super Formuła, kapsułki

O produkcie

• suplement diety;
• 1 kapsułka zawiera łącznie 1×109 CFU/g Bifidobacterium lactis W51, Lactobacillus acidophilus W22, Lactobacillus plantarum W21, Lactococcus lactis W19, Bifidobacterium lactis W52, Lactobacillus paracasei W20, Lactobacillus salivarius W24;
• preparat zawiera również skrobię kukurydzianą, maltodekstryny, inulinę, fruktooligosacharydy, amylazę i hydroksypropylometylocelulozę;
• dzieci pomiędzy 3-12 lat stosują 1-2 kapsułki dziennie, a osoby dorosłe oraz dzieci powyżej 12 lat przyjmują 2-4 kapsułki na dobę;
• preparat stosuje się podczas antybiotykoterapii oraz przez 10 kolejnych dni po jej zakończeniu;
• posiada pozytywną opinię Instytutu „Pomnik-Centrum Zdrowia Dziecka” nr 126/OP;
• określany jako Sanprobi czerwony.

Biotyk, kapsułki

O produkcie

• suplement diety;
• posiada szczep Lactobacillus rhamnosus GG oraz inulinę;
• jest synbiotykiem;
• wyprodukowany w technologii Microbac, która zwiększa przeżywalność dobroczynnych bakterii;
• 1 kapsułka na dobę;
• przeznaczony dla kobiet w ciąży i karmiących piersią po konsultacji lekarskiej.

Asecurin, kapsułki

O produkcie

• suplement diety;
• zawiera prebiotyk i probiotyk;
• jest synbiotykiem;
• do stosowania od 3. roku życia;
• 1 kapsułka na dobę;
• przeznaczony dla kobiet w ciąży i karmiących piersią po konsultacji lekarskiej.

Linex Forte, kapsułki

O produkcie

• suplement diety;
• zawiera prebiotyk i probiotyk;
• jest synbiotykiem;
• do stosowania od 3. roku życia;
• 1 kapsułka na dobę.

Jak wspierać mikrobiotę podczas antybiotykoterapii?

Antybiotykoterapia niszczy nie tylko patogeny, ale także dobroczynne bakterie w jelitach, dlatego stosowanie probiotyków w trakcie leczenia jest kluczowe. Probiotyki pomagają odbudować mikroflorę jelitową, natomiast prebiotyki wspierają wzrost korzystnych bakterii, dostarczając im pożywienia. Odpowiednio zbilansowana dieta bogata w błonnik oraz stosowanie synbiotyków (czyli probiotyków i prebiotyków w jednym) zapewnia kompleksowe wsparcie mikrobioty jelitowej podczas antybiotykoterapii.

Podsumowanie

Probiotyki i prebiotyki są kluczowe dla zdrowia jelit. Probiotyk dostarcza żywych bakterii wspierających mikrobiotę, podczas gdy prebiotyk zapewnia im odpowiednie warunki do rozwoju. Dzięki synbiotykom, czyli probiotykowi i prebiotykowi w jednym, można łączyć korzyści obu tych grup w jednym preparacie. W trakcie antybiotykoterapii warto sięgnąć po probiotyki, wzbogacając ich działanie dietą bogatą w prebiotyki, co zapewnia długotrwałą równowagę mikrobioty jelitowej i wspiera zdrowie całego organizmu.

Przed przystąpieniem do sporządzania preparatów z surowców roślinnych, trzeba najpierw przygotować surowiec. Jego zbioru dokonuje się w stadium wegetacji, kiedy pożądana część rośliny zawiera najwięcej substancji leczniczych (dla różnych gatunków będzie to więc różna pora zbioru). Znaczenie może mieć także pora dnia, np. surowce olejkowe zaleca zbierać się rano, a alkaloidowe i glikozydowe w południe, przy największym nasłonecznieniu.

Następnie surowiec należy poddać konserwacji, a najprostszą metodą, która na to pozwala, jest suszenie. Usunięcie wody z komórek roślin, powstrzymuje reakcje enzymatyczne, które prowadzą do degradacji substancji czynnych. Suszenie należy rozpocząć zaraz po zbiorze, aby zapobiec rozwojowi ewentualnych mikroorganizmów.

Napary, odwary, maceracje to współcześnie postacie leków, określane jako świeże wodne wyciągi przygotowane z rozdrobnionych, suchych surowców roślinnych. Mogą stanowić oddzielną postać leku, ale także wchodzić w skład innych leków recepturowych. Obecnie bardzo rzadko wykonywane są w aptekach (czytaj także: Rośliny adaptogenne — pomoc w walce ze stresem i zmęczeniem) [1,4].

Napary (łac. Infusa), czyli jak zrobić idealną herbatkę ziołową?

Napary przygotowujemy z roślin, w przypadku których działanie wysokiej temperatury przez długi czas mogłoby niekorzystnie wpłynąć na zawarte w nich substancje lecznicze. Należą do nich m.in. rośliny zawierające olejki eteryczne, czyli większość popularnych ziół z domowych upraw (jak np. mięta, melisa, tymianek). Napary wykonuje się najczęściej z liści, ziela, a także kwiatów rośliny.

Aby przygotować napar, rozdrobniony wcześniej surowiec zalewamy wrzącą wodą, a następnie odstawiamy na 15 minut, podtrzymując z tym czasie temperaturę (np. w łaźni wodnej). Po tym czasie przestajemy ogrzewać i odstawiamy na kolejne 15 minut, mieszając co jakiś czas. Tak otrzymany napar odcedzamy przez gazę, surowiec przepłukujemy gorącą wodą i uzupełniamy nią napar do pożądanej objętości. W recepturze aptecznej napary (a także omówione w dalszej kolejności odwary) przygotowuje się w specjalnych naczyniach zwanych infuzorkami. 

Napary mogą być przeznaczone do użytku wewnętrznego (do spożycia) lub do użytku zewnętrznego, do przemywania skóry).

Przykład: napar z melisy o działaniu uspokajającym, jako dawkę jednorazową do przygotowania naparu stosuje się 1,5-4,5 g surowca [2,3,5].

Odwary (łac. decocta), odpowiednie dla surowców twardych.

Odwary to płynna postać leku, która aktualnie rzadko się stosuje. Przygotowuje się je z surowców niewrażliwych na działanie wysokiej temperatury (powyżej 90°C), a także tych o zwartej budowie anatomicznej (np. kora, kłącze, korzeń). 

W celu wykonania odwaru rozdrobniony surowiec zalewamy wodą o temperaturze pokojowej. Następnie naczynie z surowcem podgrzewamy (tak, aby utrzymać temperaturę powyżej 90°C) przez 30 minut (jeśli w naczyniu znajduje się 100-200 g wody, to można ogrzewać odwar, nie kontrolując temperatury przez 45 minut). Kolejno tak powstały preparat odcedzamy przez gazę. Pozostały na gazie surowiec, przepłukujemy wrzątkiem i uzupełniamy nim odwar do przepisanej ilości.

Przykład: odwar z kory dębu o działaniu ściągającym, do stosowania zewnętrznego  w stanach zapalnych skóry. Odwary do stosowania zewnętrznego przygotowuje się z 5-10 g surowca/dobę [3,5].

Maceracje (łac. macerationes), jak przetworzyć surowiec śluzowy ?

Sporządza się je z surowców śluzowych (np. nasiona lnu, Semen Lini, korzeń prawoślazu, Radix Althaeae), aby wydobyć z nich substancje śluzowe. Na wstępie przepłukujemy surowiec wodą, aby oczyścić go z ewentualnych zanieczyszczeń. Najlepiej do tego celu wykorzystać lejek z gazą. Surowiec następnie zalewamy wodą o temperaturze pokojowej, dokładnie mieszając i odstawiamy na 30 minut, mieszając od czasu do czasu. Kolejno surowiec odcedzamy, przepłukujemy wodą i uzupełniamy nią macerat do przepisanej ilości. 

Przykład: macerat o działaniu powlekającym i przeciwkaszlowym z korzenia prawoślazu lekarskiego. Do przygotowania preparatu należy użyć 2-6 g surowca.

Wspomniane preparaty z surowców roślinnych są nietrwałe, dlatego też można przechowywać je maksymalnie 7 dni od daty wykonania [3,5].

Typy preparatów dezynfekcyjnych

Środki do dezynfekcji rąk są dostępne w różnych formach, takich jak:

• mydła przeciwbakteryjne,
• chusteczki,
• żele,
• spraye.

Z chusteczek powinniśmy korzystać tylko jeśli nie mamy dostępu do innego sposobu dezynfekcji. Ich wadą jest trudność w równomiernym dotarciu do wszystkich miejsc na ręce. Mogą być słabo nasączone etanolem, a podczas przechowania tracą aktywności przez parowanie składnika aktywnego. Jeśli chodzi o spraye, należy unikać nadmiernego rozpylenia, ponieważ nie powinno się ich wdychać [1].

Środki na bazie alkoholu

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaleca stosowanie środków do dezynfekcji rąk na bazie alkoholu (ABHS). Wykazują one aktywność przeciw szerokiemu spektrum bakterii i wirusów. Badanie przeprowadzone w Niemczech wykazało, że etanol w stężeniu 42,6% był w stanie zniszczyć koronawirusa SARS i koronawirusa MERS w ciągu 30 s [2].

Na rynku możemy też znaleźć produkty bezalkoholowe. Zawierają zwykle takie składniki, jak chlorek benzalkoniowy lub diglukonian chlorheksydyny. Niedawne badanie w Journal of Hospital Medicine (marzec 2020) wykazało, że są mniej skuteczne w dezaktywacji wirusów podobnych do COVID-19 (chociaż badanie dotyczyło powierzchni, a nie dłoni) (czytaj także: Wilgotność i temperatura powietrza, a transmisja COVID-19) [3].

Co jeszcze wchodzi w skład?

Preparaty do dezynfekcji rąk najczęściej zawierają etanol, alkohol izopropylowy i wodę. Środki utrzymujące wilgoć np. gliceryna, polimery, aloes, zapobiegają odwodnieniu skóry. Substancje pomocnicze zwiększają trwałość produktu, a także wydłużają czas potrzebny na odparowanie alkoholu, przedłużając w ten sposób jego działanie [4].

Alkohole mają szerokie spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego przeciwko większości bakterii, grzybom i wirusom takich jak ludzki wirus niedoboru odporności [HIV] i wirus opryszczki pospolitej. Zyskują aktywność wobec przetrwalników bakterii przez dodatek nadtlenku wodoru (3%) [5].

Glukonian chlorheksydyny 0,12% prawdopodobnie wykazuje działanie przeciwwirusowe przeciwko koronawirusowi, podobnie jak w przypadku innych wirusów otoczkowych. Jednak dostępne dowody wskazują, że chlorek benzalkoniowy ma słabsze działanie przeciwko niektórym bakteriom i wirusom niż inne alkohole [6].

Jaki preparat wybrać?

Preparat do dezynfekcji rąk powinien zawierać przynajmniej 60% alkoholu np. etanolu (alkohol etylowy) lub izopropanolu (2-propanol). Amerykańskie Centrum Kontroli i Prewencji Chorób (CDC) nie zaleca stosowania środków bez alkoholu.

Inne rodzaje alkoholu, w tym metanol i 1-propanol nie są akceptowane w środkach do dezynfekcji rąk, ponieważ mogą być toksyczne dla ludzi. Niedawne testy bezpieczeństwa FDA wykazały, że niektóre środki do dezynfekcji rąk są skażone tymi potencjalnie toksycznymi substancjami [7,8].

Jak dezynfekować ręce?

Zalecanym sposobem dezynfekcji jest mycie rąk mydłem i wodą, gdy tylko jest to możliwe, ponieważ znacznie zmniejsza to ilość wszelkiego rodzaju drobnoustrojów i brudu na powierzchni skóry [9]. Środek odkażający służy jako alternatywa, gdy mydło i woda są trudno dostępne. W porównaniu z mydłem, środki odkażające na bazie alkoholu nie eliminują wszystkich rodzajów zarazków np. powszechnych patogenów wywołujących biegunkę [10].

Płyn dezynfekcyjny może wyparować, zanim zostanie równomiernie rozprowadzony na dłoniach, co wpływa niekorzystnie na skuteczność środków odkażających. Ponadto środek odkażający może nie działać, gdy ręce są bardzo brudne [11].

Chociaż w niektórych sytuacjach środki do dezynfekcji rąk mogą być mniej skuteczne niż mydła, nie można zaprzeczyć, że są one preferowaną formą higieny rąk w szpitalach. Stosowanie środków odkażających na bazie alkoholu może poprawić przestrzeganie przez pracowników służby zdrowia zasad higieny rąk, ponieważ są one łatwo dostępne i ich użycie zajmuje mniej czasu.

Niepożądane skutki dezynfekcji

Najczęściej zgłaszanymi reakcjami skórnymi podczas stosowania środków do dezynfekcji na bazie alkoholu jest podrażnienie, suchość, świąd, rumień, krwawienie, pękanie i łuszczenie się skóry. Produkty do higieny rąk mogą naruszać warstwę rogową naskórka na kilka sposobów:

• uszkadzając białka,
• zmniejszając spójność warstwy lipidowej,
• zmniejszenie zdolności wiązania wody [5].

Największym problemem jest uszkodzenie bariery lipidowej. Detergenty emulgują lipidy, z kolei alkohol rozpuszcza je. Naruszona bariera staje się przepuszczalna dla substancji, które wnikając głębiej, mogą powodować zmianę flory skórnej i kolonizację przez bakterie [12].

Do czynników, które zwiększają szansę wysuszenia i podrażnienia skóry należy brak stosowania dodatkowych emolientów, tarcie spowodowane noszeniem i zdejmowaniem rękawiczek oraz niska wilgotność względna [5].

Właściwa higiena rąk jest jedną z podstawowych strategii ograniczających liczbę zakażeń, ponieważ zmniejsza prawdopodobieństwo transmisji mikroorganizmów. Stosowanie środków na bazie alkoholu staje się coraz powszechniejsze ze względu na ich szybkie działanie i skuteczność w zabijaniu mikroorganizmów. Szczególnie wtedy, gdy mycie rąk przy użyciu mydła i wody nie jest praktyczne lub wygodne.

Istnieją jednak sytuacje, w których lepszym rozwiązaniem jest umycie rąk, ponieważ środki dezynfekcyjne są mniej skuteczne, gdy ręce są brudne. Istotne jest, aby wybrać preparat z odpowiednią ilością alkoholu i przećwiczyć prawidłową technikę higieny rąk podczas mycia rąk, aby zapewnić skuteczne zabicie wszystkich mikroorganizmów.