Menu

Mięsień serca

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Pankuronium – mechanizm działania
  2. Lisinopril Grindeks, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Bisocard, 7,5 mg – wskazania – na co działa?
  4. Lernidum, 10 mg – wskazania – na co działa?
  5. Conaret, 5 mg – dawkowanie leku
  6. Conaret, 1,25 mg – wskazania – na co działa?
  7. Conaret, 2,5 mg – wskazania – na co działa?
  8. Blocard, 10 mg – dawkowanie leku
  9. Blocard, 5 mg – wskazania – na co działa?
  10. Protrimil, 35 mg – dawkowanie leku
  11. Protrimil, 35 mg – przedawkowanie leku
  12. Perindanor, 8 mg – wskazania – na co działa?
  13. Cozaar, 100 mg – przeciwwskazania
  14. Primacor, 10 mg – wskazania – na co działa?
  15. Concor Cor 10, 10 mg – wskazania – na co działa?
  16. Concor Cor 3,75, 3,75 mg – wskazania – na co działa?
  17. Concor Cor 5, 5 mg – stosowanie w ciąży
  18. Concor Cor 1,25, 1,25 mg – stosowanie u dzieci
  19. Concor Cor 1,25, 1,25 mg – profil bezpieczenstwa
  20. Concor Cor 1,25, 1,25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Clexane, 6000 j.m. (60 mg)/0, – wskazania – na co działa?
  22. Lignocainum hydrochloricum WZF 2%, 20 mg/ml – skład leku
  23. Isoptin 40, 40 mg – dawkowanie leku
  • Ilustracja poradnika Pankuronium – mechanizm działania

    Pankuronium to substancja czynna stosowana w celu czasowego zwiotczenia mięśni podczas zabiegów medycznych wymagających pełnej kontroli nad oddechem pacjenta. Jej działanie opiera się na blokowaniu przekazywania sygnałów nerwowych do mięśni, co pozwala na bezpieczne przeprowadzanie intubacji czy operacji. Poznaj, jak pankuronium działa w organizmie, jak jest rozkładane i wydalane, a także jakie wyniki dały badania przedkliniczne.

  • Lisinopril Grindeks to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz zaburzeń czynności nerek spowodowanych cukrzycą typu 2. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, zawroty głowy, biegunka, suchy kaszel, wymioty oraz zaburzenia dotyczące nerek. Niezbyt częste skutki uboczne obejmują zmiany nastroju, zmiany zabarwienia palców, zmiany w odczuwaniu smaku, uczucie senności, uczucie wirowania, trudności w zasypianiu, udar mózgu, szybka czynność serca, nieżyt błony śluzowej nosa, nudności, ból żołądka, wysypka skórna, impotencja, zmęczenie, znaczne zmniejszenie ciśnienia tętniczego, zmiany w wynikach badań krwi, zawał serca, omamy wzrokowe i słuchowe. Rzadkie działania niepożądane to uczucie dezorientacji, guzkowata wysypka, suchość błony…

  • Bisocard to lek stosowany w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca. Dawkowanie zaczyna się od 1,25 mg i stopniowo zwiększa do 10 mg raz na dobę. Przeciwwskazania obejmują ostrą niewydolność serca, wstrząs kardiogenny i ciężką astmę oskrzelową. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o istniejących schorzeniach, takich jak cukrzyca czy choroby nerek. Najczęstsze działania niepożądane to zmęczenie, zawroty głowy i zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

  • Lernidum to lek stosowany w leczeniu łagodnego do umiarkowanego nadciśnienia tętniczego samoistnego u dorosłych. Zawiera substancję czynną lerkanidypiny chlorowodorek, która należy do grupy antagonistów wapnia. Lek pomaga kontrolować ciśnienie krwi, zmniejszając ryzyko powikłań związanych z nadciśnieniem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub nerek, ciążę i karmienie piersią. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, zawroty głowy, obrzęki obwodowe, tachykardia i kołatanie serca. Podczas leczenia należy unikać spożywania alkoholu, grejpfrutów i niektórych leków.

  • Lek Conaret, zawierający bisoprolol, jest stosowany w leczeniu przewlekłej niewydolności serca, nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca. Dawkowanie leku zależy od stanu pacjenta i może wynosić od 1,25 mg do 20 mg raz na dobę. W przypadku zaburzeń czynności wątroby lub nerek dawka nie powinna przekraczać 10 mg na dobę. Ważne jest, aby nie przerywać leczenia nagle i zawsze konsultować się z lekarzem w przypadku jakichkolwiek wątpliwości.

  • Conaret to lek zawierający bisoprolol, stosowany w leczeniu przewlekłej niewydolności serca, nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca (dławicy piersiowej). Lek działa poprzez zwalnianie czynności serca i zwiększanie jego wydajności w pompowaniu krwi. Conaret jest stosowany w skojarzeniu z innymi lekami, takimi jak inhibitory konwertazy angiotensyny, leki moczopędne i glikozydy nasercowe. Do najczęstszych działań niepożądanych należą uczucie zmęczenia, osłabienie, zawroty głowy, bóle głowy, uczucie zimna lub drętwienia rąk lub stóp, niskie ciśnienie krwi oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

  • Conaret to lek zawierający bisoprolol, stosowany w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca, nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca (dławicy piersiowej). Lek ten pomaga zwolnić czynność serca i zwiększyć jego wydajność w pompowaniu krwi. Conaret jest przeciwwskazany u pacjentów z ostrą niewydolnością serca, wstrząsem kardiogennym, ciężką astmą oskrzelową, ciężką postacią choroby zarostowej tętnic obwodowych, nieleczonym guzem chromochłonnym rdzenia nadnerczy oraz kwasicą metaboliczną. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży.

  • Blocard to lek stosowany w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca, nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. Dawkowanie zależy od wskazania terapeutycznego oraz indywidualnej tolerancji pacjenta. Leczenie należy rozpoczynać od małych dawek, które stopniowo się zwiększa. Ważne jest, aby nie przerywać nagle leczenia i stosować się do zaleceń lekarza. W przypadku pominięcia dawki, nie należy stosować dawki podwójnej, a w razie przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Blocard to lek zawierający bisoprolol, stosowany w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca, nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. Lek działa poprzez zwolnienie czynności serca i zwiększenie jego wydajności, co pomaga w leczeniu tych schorzeń. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży.

  • Lek Protrimil, zawierający trimetazydynę, jest stosowany w leczeniu dławicy piersiowej. Zalecana dawka dla dorosłych to jedna tabletka (35 mg) dwa razy na dobę, przyjmowana podczas posiłków. U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek oraz w podeszłym wieku zaleca się jedną tabletkę rano, podczas śniadania. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. W razie zażycia zbyt wielu tabletek lub pominięcia dawki, należy skontaktować się z lekarzem. Możliwe działania niepożądane obejmują zawroty głowy, ból głowy, ból brzucha, biegunka, wysypka, uczucie osłabienia, szybka lub nieregularna czynność serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, objawy pozapiramidowe, zaburzenia snu, zaparcie, ciężka uogólniona wysypka…

  • Przedawkowanie leku Protrimil może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zawroty głowy, ból głowy, ból brzucha, biegunka, niestrawność, nudności, wymioty, wysypka, świąd, pokrzywka, objawy pozapiramidowe, kołatanie serca, tachykardia oraz niedociśnienie ortostatyczne. Zalecana dawka to 1 tabletka (35 mg) dwa razy na dobę. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do oddziału ratunkowego najbliższego szpitala. Leczenie powinno być objawowe.

  • Perindanor to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i stabilnej choroby wieńcowej. Działa poprzez rozszerzanie naczyń krwionośnych, co ułatwia sercu pompowanie krwi i obniża ciśnienie tętnicze. Zalecana dawka wynosi 4-8 mg raz na dobę, rano przed posiłkiem. Lek jest przeciwwskazany w przypadku nadwrażliwości, obrzęku naczynioruchowego, ciąży oraz jednoczesnego stosowania z aliskirenem lub sakubitrylem z walsartanem. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, ból głowy, kaszel, nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcia oraz reakcje alergiczne. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu, i zużyć w ciągu 60 dni od otwarcia.

  • Lek COZAAR, zawierający losartan potasowy, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, przewlekłej niewydolności serca oraz w ochronie nerek u pacjentów z cukrzycą typu 2. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na losartan lub inne składniki leku, po trzecim miesiącu ciąży, u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek leczonych aliskirenem. Należy unikać jednoczesnego stosowania losartanu z suplementami potasu, substytutami soli kuchennej zawierającymi potas oraz lekami oszczędzającymi potas. Przed rozpoczęciem stosowania leku COZAAR należy skonsultować się z lekarzem w przypadku obrzęku naczynioruchowego, nasilonych wymiotów lub biegunki, stosowania leków moczopędnych, zwężenia naczyń krwionośnych…

  • Lek PRIMACOR, zawierający lerkanidypiny chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu łagodnego do umiarkowanego nadciśnienia tętniczego u dorosłych. Zalecana dawka początkowa to 10 mg raz na dobę, zwiększana do 20 mg w razie potrzeby. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, zwężenie drogi odpływu krwi z lewej komory serca, nieleczoną zastoinową niewydolność serca, niestabilną dławicę piersiową, świeży zawał mięśnia sercowego, ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub nerek oraz jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4, cyklosporyną, grejpfrutem i sokiem grejpfrutowym. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to ból głowy, szybka czynność serca, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, szyi lub górnej części klatki piersiowej oraz obrzęk okolicy kostek.

  • Concor COR to lek zawierający bisoprolol, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej oraz stabilnej, przewlekłej niewydolności serca. Bisoprolol działa poprzez blokowanie receptorów beta-adrenergicznych, co zmniejsza częstość skurczów serca i obniża ciśnienie krwi. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży. Przeciwwskazania obejmują ciężką astmę, poważne zaburzenia krążenia, nieleczony guz chromochłonny, kwasicę metaboliczną oraz ostrą niewydolność serca.

  • Concor COR to lek stosowany w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca, nadciśnienia tętniczego oraz choroby wieńcowej. Zawiera bisoprolol, który działa poprzez blokowanie receptorów beta1-adrenergicznych, zmniejszając częstość skurczów serca i objętość wyrzutową serca. Najczęstsze działania niepożądane to bradykardia, zmęczenie i zawroty głowy. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży.

  • Stosowanie leku Concor COR przez kobiety w ciąży i karmiące piersią może być ryzykowne dla płodu i noworodka. Nie zaleca się stosowania tego leku w tych okresach, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Alternatywne leki, takie jak metyldopa, labetalol, nifedypina i hydralazyna, są bezpieczne dla matki i dziecka.

  • Concor COR nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży z powodu braku wystarczających danych klinicznych dotyczących jego bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywami dla dzieci z problemami sercowymi mogą być leki takie jak digoksyna, furosemid czy enalapryl. Wybór odpowiedniego leku zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta oraz zaleceń lekarza.

  • Concor COR to lek stosowany w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca. Nie zaleca się jego stosowania u kobiet karmiących piersią. Może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, zwłaszcza na początku leczenia. Alkohol może nasilać działanie leku, dlatego zaleca się unikanie jego spożywania. U seniorów nie jest konieczne dostosowywanie dawki, ale zaleca się regularne monitorowanie. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni zachować ostrożność podczas zwiększania dawki leku.

  • Lek Concor COR, zawierający bisoprolol, jest stosowany w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca. Może powodować różne działania niepożądane, w tym bradykardię, pogorszenie niewydolności serca, zmęczenie, zawroty głowy, uczucie zimna lub drętwienia rąk lub stóp, niskie ciśnienie tętnicze oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenia snu, depresję, skurcz oskrzeli oraz osłabienie mięśni lub kurcze mięśni. Rzadkie działania niepożądane to zaburzenia słuchu, alergiczny nieżyt błony śluzowej nosa, zmniejszone wydzielanie łez, zapalenie wątroby, zmiany w wynikach badań krwi, reakcje alergiczne, zaburzenia potencji, koszmary senne, omamy oraz omdlenie. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują zapalenie spojówek, łysienie oraz wystąpienie lub…

  • Lek Clexane, zawierający enoksaparynę sodową, jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakrzepom krwi. Wskazania obejmują leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej, zapobieganie zakrzepom przed i po zabiegach chirurgicznych, w przebiegu choroby oraz u pacjentów z chorobą nowotworową. Clexane jest również stosowany w zapobieganiu zakrzepom w niestabilnej dławicy piersiowej i zawale serca oraz w zapobieganiu skrzepom podczas dializy. Najczęstsze działania niepożądane to krwawienia, podwyższona aktywność enzymów wątrobowych i zasinienia w miejscu wstrzyknięcia.

  • Lignocainum Hydrochloricum WZF to lek stosowany w znieczuleniu miejscowym i leczeniu zaburzeń rytmu serca. Głównym składnikiem aktywnym jest lidokaina chlorowodorek jednowodny, a substancje pomocnicze to sodu chlorek, sodu wodorotlenek 10% i woda do wstrzykiwań. Zrozumienie składu leku jest kluczowe dla świadomego stosowania i unikania potencjalnych działań niepożądanych.

  • Lek Isoptin, zawierający werapamilu chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz zaburzeń rytmu serca. Zazwyczaj dobowa dawka wynosi od 240 mg do 360 mg, jednak w niektórych przypadkach może być konieczne stosowanie większych dawek, nieprzekraczających 480 mg na dobę. Lek należy przyjmować doustnie, połykać w całości, popijając odpowiednią ilością płynu. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić poważne objawy, takie jak niedociśnienie tętnicze, rzadkoskurcz, blok przedsionkowo-komorowy, hiperglikemia, osłupienie, kwasica metaboliczna oraz zespół ostrej niewydolności oddechowej. Leczenie przedawkowania polega na zastosowaniu leczenia podtrzymującego, indywidualnie dobieranego.