Menu

Mielina

Produkty powiązane z mielina
Acidum folicum Richter, tabletki, 15 mg
Acidum folicum Richter, tabletki, 15 mg
Acidum folicum Richter, tabletki, 5 mg
Acidum folicum Richter, tabletki, 5 mg
ActiFolin, tabletki powlekane, 400 µg
ActiFolin, tabletki powlekane, 400 µg
ActiFolin, tabletki, 2 mg
ActiFolin, tabletki, 2 mg
Actifolin, tabletki, 0,8 mg
Actifolin, tabletki, 0,8 mg
Folik, tabletki, 0,4 mg
Folik, tabletki, 0,4 mg
Naturell Folian Forte, tabletki, 800 µg
Naturell Folian Forte, tabletki, 800 µg
Naturell Folian, tabletki, 400 µg
Naturell Folian, tabletki, 400 µg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Maria Bialik
Maria Bialik
  1. Teriflunomide Pharmascience, 14 mg – profil bezpieczenstwa
  2. Teriflunomide Pharmascience, 14 mg – przeciwwskazania
  3. Teriflunomide Pharmascience, 14 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Teriflunomide Pharmascience, 14 mg – stosowanie u dzieci
  5. Teriflunomide Zentiva, 14 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Teriflunomide Zentiva, 14 mg – stosowanie w ciąży
  7. Teriflunomide Zentiva, 14 mg – profil bezpieczenstwa
  8. Teriflunomide Teva, 14 mg – profil bezpieczenstwa
  9. TEREBYO, 14 mg – wskazania – na co działa?
  10. TEREBYO, 14 mg – przeciwwskazania
  11. TEREBYO, 14 mg – dawkowanie leku
  12. TEREBYO, 14 mg – stosowanie w ciąży
  13. Teriflunomide +pharma, 14 mg – profil bezpieczenstwa
  14. Teriflunomide +pharma, 14 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Teriflunomide +pharma, 14 mg – stosowanie w ciąży
  16. Teriflunomide +pharma, 14 mg – stosowanie u dzieci
  17. Aregalu, 14 mg – stosowanie w ciąży
  18. Bozilos, 14 mg – wskazania – na co działa?
  19. Bozilos, 14 mg – profil bezpieczenstwa
  20. Bozilos, 14 mg – przeciwwskazania
  21. Tifay, 14 mg – wskazania – na co działa?
  22. Tifay, 14 mg – profil bezpieczenstwa
  23. Tifay, 14 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Tifay, 14 mg – stosowanie u dzieci
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Teriflunomide Pharmascience, 14 mg – profil bezpieczenstwa

    Teriflunomide Pharmascience jest lekiem stosowanym w leczeniu stwardnienia rozsianego. Kobiety karmiące nie powinny go stosować, ponieważ przenika do mleka. Lek może powodować zawroty głowy, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Spożywanie alkoholu podczas leczenia jest niewskazane ze względu na ryzyko uszkodzenia wątroby. Seniorzy powinni stosować lek ostrożnie i pod stałą opieką lekarza. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek, którzy są dializowani, nie powinni stosować tego leku. Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby również nie powinni go stosować.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide Pharmascience, 14 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Teriflunomide Pharmascience obejmują uczulenie na teriflunomid, ciężką chorobę wątroby, ciążę i karmienie piersią, ciężkie choroby układu odpornościowego, ciężkie zaburzenia szpiku kostnego, ciężkie zakażenie, ciężkie choroby nerek wymagające dializowania oraz hipoproteinemię. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki. Ważne jest również monitorowanie stanu zdrowia podczas terapii, aby uniknąć poważnych skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide Pharmascience, 14 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Teriflunomide Pharmascience stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, biegunki, nudności, zwiększenie aktywności AlAT oraz przerzedzenie włosów. Ciężkie działania niepożądane obejmują zapalenie trzustki, reakcje alergiczne, ciężkie reakcje skórne, ciężkie zakażenia, zapalenie płuc i ciężką chorobę wątroby. U dzieci mogą wystąpić dodatkowe działania niepożądane, takie jak zapalenie trzustki. Pacjenci powinni być świadomi tych skutków ubocznych i konsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide Pharmascience, 14 mg – stosowanie u dzieci

    Lek Teriflunomide Pharmascience jest stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego u dzieci i młodzieży w wieku 10 lat i starszych. Istnieją pewne ograniczenia i środki ostrożności dotyczące jego stosowania, takie jak monitorowanie czynności wątroby, ciśnienia tętniczego krwi oraz liczby białych krwinek. Alternatywne leki, takie jak interferon beta, glatiramer i fingolimod, mogą być bezpieczniejsze dla młodszych pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide Zentiva, 14 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Teriflunomide Zentiva stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze to ból głowy, biegunka, nudności, zwiększenie aktywności AlAT i przerzedzenie włosów. Niezbyt częste obejmują reakcje alergiczne, ciężkie zakażenia i zapalenie płuc. Rzadkie działania to zapalenie wątroby i nadciśnienie płucne. U dzieci mogą wystąpić dodatkowe skutki uboczne, takie jak zapalenie trzustki i zakażenia. W przypadku wystąpienia ciężkich objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide Zentiva, 14 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Teriflunomide Zentiva u kobiet w ciąży i karmiących piersią jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko wad wrodzonych i przenikanie do mleka. Alternatywne leki, takie jak interferon beta i glatiramer, są bezpieczniejsze dla matki i dziecka. Zawsze skonsultuj się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide Zentiva, 14 mg – profil bezpieczenstwa

    Teriflunomide Zentiva jest lekiem stosowanym w leczeniu stwardnienia rozsianego. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u kobiet karmiących piersią, ponieważ przenika do mleka. Może powodować zawroty głowy, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby oraz osoby spożywające alkohol powinni zachować ostrożność. Seniorzy powinni stosować lek ostrożnie ze względu na brak wystarczających danych. Nie jest konieczne dostosowywanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, ale lek jest przeciwwskazany u dializowanych. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczne dostosowywanie dawki, ale lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide Teva, 14 mg – profil bezpieczenstwa

    Teriflunomid jest lekiem stosowanym w leczeniu stwardnienia rozsianego. Jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią, ponieważ przenika do mleka matki. Może powodować zawroty głowy, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby oraz ci, którzy spożywają duże ilości alkoholu, powinni zachować ostrożność. Stosowanie u seniorów wymaga ostrożności z powodu braku wystarczających danych. Nie jest konieczne dostosowywanie dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek, ale jest przeciwwskazany u dializowanych pacjentów. Przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika TEREBYO, 14 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Terebyo, zawierający teriflunomid, jest stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowo-ustępującym u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 10 lat i starszych. Teriflunomid działa poprzez hamowanie enzymu dehydrogenazy dihydroorotanowej, co zmniejsza proliferację limfocytów i ogranicza stan zapalny. Zalecana dawka dla dorosłych to 14 mg raz na dobę, a dla dzieci dawka zależy od masy ciała. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciężką chorobę wątroby, ciążę, karmienie piersią, ciężkie choroby układu odpornościowego, zaburzenia szpiku kostnego, ciężkie zakażenia, choroby nerek wymagające dializowania oraz hipoproteinemię. Możliwe działania niepożądane to ból głowy, biegunka, nudności, zwiększenie aktywności AlAT, przerzedzenie włosów, zapalenie trzustki, reakcje alergiczne, ciężkie…

  • Ilustracja poradnika TEREBYO, 14 mg – przeciwwskazania

    Lek Terebyo, zawierający teriflunomid, jest stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowo-ustępującym. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, ciężkie choroby wątroby, ciąża i karmienie piersią, ciężkie choroby układu odpornościowego, ciężkie zaburzenia szpiku kostnego, ciężkie zakażenia, ciężkie choroby nerek oraz hipoproteinemia. Przed rozpoczęciem terapii pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem i omówić wszelkie potencjalne ryzyka oraz środki ostrożności.

  • Ilustracja poradnika TEREBYO, 14 mg – dawkowanie leku

    Artykuł omawia szczegółowo dawkowanie leku Terebyo, w tym jak i kiedy go przyjmować. Zalecana dawka dla dorosłych wynosi 14 mg raz na dobę, a dla dzieci i młodzieży zależy od masy ciała. Lek należy przyjmować codziennie o tej samej porze, z posiłkiem lub niezależnie od posiłku. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na teriflunomid, ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek oraz ciążę. Ważne jest, aby nie przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika TEREBYO, 14 mg – stosowanie w ciąży

    Lek Terebyo, zawierający teriflunomid, jest przeciwwskazany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko wad wrodzonych i przenikanie do mleka matki. Alternatywne leki bezpieczne dla tych grup to Glatiramer Acetate, Interferon Beta i Azathioprine. Przed rozpoczęciem leczenia Terebyo konieczne są badania krwi i ciśnienia tętniczego.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide +pharma, 14 mg – profil bezpieczenstwa

    Teriflunomid jest lekiem stosowanym w leczeniu stwardnienia rozsianego. Kobiety karmiące piersią nie powinny go stosować, ponieważ przenika do mleka matki. Lek może powodować zawroty głowy, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Zaleca się unikanie alkoholu podczas leczenia, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Seniorzy powinni stosować lek z ostrożnością, a pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby nie powinni go stosować.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide +pharma, 14 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Teriflunomide +pharma stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ból głowy, biegunka, nudności, zwiększenie aktywności AlAT oraz przerzedzenie włosów. Niezbyt częste działania obejmują reakcje alergiczne, ciężkie reakcje skórne, ciężkie zakażenia oraz zapalenie płuc. Rzadkie działania to zapalenie lub uszkodzenie wątroby oraz nadciśnienie płucne. U dzieci i młodzieży może wystąpić zapalenie trzustki. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide +pharma, 14 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Teriflunomide +pharma przez kobiety w ciąży i karmiące piersią jest przeciwwskazane z powodu ryzyka wad wrodzonych i przenikania leku do mleka. Alternatywne leki, takie jak Glatiramer Acetate, Interferon Beta i Azathioprine, są bezpieczne dla kobiet w ciąży i karmiących piersią. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide +pharma, 14 mg – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku Teriflunomide +pharma u dzieci poniżej 10 lat nie jest zalecane. Dla dzieci w wieku 10 lat i starszych, lek ten może być stosowany, ale wiąże się z ryzykiem zapalenia trzustki. Alternatywne leki, takie jak interferon beta, glatiramer i fingolimod, mogą być bezpieczniejsze dla dzieci i mają podobne działanie immunomodulujące.

  • Ilustracja poradnika Aregalu, 14 mg – stosowanie w ciąży

    Lek Aregalu, zawierający teriflunomid, nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko wad wrodzonych i przenikanie do mleka. Alternatywne leki, takie jak interferon beta, glatiramer i azatiopryna, mogą być bezpieczniejsze dla tej grupy pacjentek. Przed rozpoczęciem leczenia zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Bozilos, 14 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Bozilos jest stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowo-ustępującym u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 10 lat i starszych. Działa poprzez ograniczenie liczby limfocytów, co zmniejsza stan zapalny prowadzący do uszkodzenia nerwów. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, aby omówić wszelkie przeciwwskazania i środki ostrożności. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, biegunka, nudności, zwiększenie aktywności AlAT oraz przerzedzenie włosów.

  • Ilustracja poradnika Bozilos, 14 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Bozilos, zawierający teriflunomid, jest stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u kobiet karmiących piersią, ponieważ teriflunomid przenika do mleka ludzkiego. Lek może powodować zawroty głowy, dlatego pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów, jeśli wystąpią takie objawy. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby oraz osoby spożywające duże ilości alkoholu powinni unikać alkoholu podczas leczenia. Seniorzy powinni stosować lek z ostrożnością, a pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek wymagającymi dializowania nie powinni stosować leku. Regularne monitorowanie funkcji wątroby jest zalecane u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Bozilos, 14 mg – przeciwwskazania

    Lek Bozilos, zawierający teriflunomid, jest stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego. Nie należy go przyjmować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, ciężkich chorób wątroby, ciąży, karmienia piersią, ciężkich chorób układu odpornościowego, zaburzeń szpiku kostnego, ciężkich zakażeń, chorób nerek wymagających dializowania oraz hipoproteinemii. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki.

  • Ilustracja poradnika Tifay, 14 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Tifay, zawierający teriflunomid, jest stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego (MS) o przebiegu rzutowo-ustępującym u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 10 lat i starszych. Teriflunomid działa immunomodulująco, zmniejszając liczbę limfocytów i ograniczając stan zapalny. Zalecana dawka to 14 mg na dobę dla dorosłych oraz 7 mg lub 14 mg na dobę dla dzieci i młodzieży w zależności od masy ciała. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, biegunka, nudności, zwiększenie aktywności AlAT oraz przerzedzenie włosów. Leku nie należy stosować w ciąży ani w przypadku ciężkich chorób wątroby, zakażeń czy chorób nerek wymagających dializowania.

  • Ilustracja poradnika Tifay, 14 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Tifay, zawierający teriflunomid, jest stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego. Kobiety karmiące piersią powinny unikać tego leku, a pacjenci powinni być świadomi potencjalnych skutków ubocznych, takich jak zawroty głowy, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Alkohol może nasilać działania niepożądane związane z wątrobą, dlatego zaleca się jego unikanie. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być ściśle monitorowani podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Tifay, 14 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Tifay, zawierający teriflunomid, stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ból głowy, biegunka, nudności, zwiększenie aktywności AlAT oraz przerzedzenie włosów. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, ciężkie reakcje skórne, ciężkie zakażenia i zapalenie płuc. Rzadkie działania niepożądane to zapalenie lub uszkodzenie wątroby oraz nadciśnienie płucne. U dzieci częściej mogą występować zapalenie trzustki, łysienie i zakażenia. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Tifay, 14 mg – stosowanie u dzieci

    Lek Tifay jest stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 10 lat i starszych. Nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci poniżej 10 lat. Alternatywne leki dla dzieci o podobnym działaniu to m.in. interferon beta, glatiramer, fingolimod i dimetylofumaran. Wybór odpowiedniego leku powinien być dokonany przez lekarza na podstawie indywidualnych potrzeb i stanu zdrowia pacjenta.