Menu

Metformina chlorowodorek

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
  1. Zenofor, 1000 mg – przedawkowanie leku
  2. Zenofor, 500 mg – wskazania – na co działa?
  3. Zenofor, 500 mg – przedawkowanie leku
  4. Zenofor, 850 mg – wskazania – na co działa?
  5. Zenofor, 850 mg – dawkowanie leku
  6. Zenofor, 500 mg – skład leku
  7. Ipinzan, 50 mg + 850 mg – wskazania – na co działa?
  8. Ipinzan, 50 mg + 1000 mg – skład leku
  9. Ipinzan, 50 mg + 1000 mg – wskazania – na co działa?
  10. Agartha DUO, 50 mg + 850 mg – skład leku
  11. Diabufor XR, 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Diabufor XR, 1000 mg – dawkowanie leku
  13. Diabufor XR, 500 mg – dawkowanie leku
  14. Diabufor XR, 500 mg – stosowanie u dzieci
  15. Diabufor XR, 750 mg – skład leku
  16. Diabufor XR, 500 mg – skład leku
  17. Diabufor XR, 500 mg – wskazania – na co działa?
  18. Diabufor XR, 500 mg – przeciwwskazania
  19. Maymetsi, 50 mg + 1000 mg – skład leku
  20. Vimetso, 50 mg + 1000 mg – skład leku
  21. Maymetsi, 50 mg + 850 mg – skład leku
  22. Eprocliv, 50 mg + 850 mg – dawkowanie leku
  23. Meladine SR, 1000 mg – skład leku
  24. Meladine SR, 750 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Zenofor, 1000 mg – przedawkowanie leku

    Zenofor to lek na cukrzycę typu 2, który może być niebezpieczny w przypadku przedawkowania. Maksymalna dawka dla dorosłych to 3000 mg na dobę, a dla dzieci i młodzieży 2000 mg na dobę. Przedawkowanie może prowadzić do kwasicy mleczanowej, objawiającej się wymiotami, bólem brzucha, ogólnym złym samopoczuciem, trudnościami z oddychaniem i zmniejszeniem temperatury ciała. W razie przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala.

  • Ilustracja poradnika Zenofor, 500 mg – wskazania – na co działa?

    Zenofor to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, szczególnie u pacjentów z nadwagą. Pomaga kontrolować poziom glukozy we krwi i zmniejsza ryzyko powikłań związanych z cukrzycą. Lek ten ma określone przeciwwskazania i może powodować działania niepożądane, dlatego ważne jest, aby stosować go zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • Ilustracja poradnika Zenofor, 500 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Zenofor, zawierającego metforminę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym do kwasicy mleczanowej. Maksymalna zalecana dawka to 3000 mg na dobę dla dorosłych i 2000 mg na dobę dla dzieci i młodzieży. Objawy przedawkowania obejmują wymioty, ból brzucha, ogólne złe samopoczucie, trudności z oddychaniem i zmniejszenie temperatury ciała. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Leczenie obejmuje hemodializę.

  • Ilustracja poradnika Zenofor, 850 mg – wskazania – na co działa?

    Zenofor to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, szczególnie u pacjentów z nadwagą. Może być stosowany zarówno u dorosłych, jak i u dzieci od 10 roku życia. Dawkowanie zależy od wieku i czynności nerek pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na metforminę, kwasicę metaboliczną, stan przedśpiączkowy, ciężką niewydolność nerek, ostre stany chorobowe, niewydolność wątroby oraz alkoholizm. Ważne jest monitorowanie czynności nerek i serca podczas leczenia. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

  • Ilustracja poradnika Zenofor, 850 mg – dawkowanie leku

    Zenofor to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 500 mg lub 850 mg 2-3 razy na dobę, maksymalnie 3000 mg na dobę. Dzieci i młodzież zaczynają od 500 mg lub 850 mg raz na dobę, maksymalnie 2000 mg na dobę. Dawkowanie zależy od wartości GFR. Lek należy przyjmować doustnie, w czasie posiłku lub bezpośrednio po posiłku. Regularne badania stężenia glukozy we krwi i czynności nerek są konieczne. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i utrata apetytu.

  • Ilustracja poradnika Zenofor, 500 mg – skład leku

    Zenofor to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający metforminy chlorowodorek jako substancję czynną. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak hypromeloza, węglan sodu bezwodny, powidon K 25, magnezu stearynian, makrogol 6000 i tytanu dwutlenek (E 171), które zapewniają jego stabilność, skuteczność i bezpieczeństwo. Każdy ze składników pełni określoną funkcję, która jest kluczowa dla działania leku.

  • Ilustracja poradnika Ipinzan, 50 mg + 850 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Ipinzan, zawierający wildagliptynę i metforminę, jest stosowany w leczeniu dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, gdy dieta i ćwiczenia fizyczne nie są wystarczające. Wildagliptyna zwiększa wydzielanie insuliny i zmniejsza wydzielanie glukagonu, a metformina zmniejsza wątrobowe wytwarzanie glukozy, zwiększa wrażliwość na insulinę w mięśniach oraz opóźnia jelitowe wchłanianie glukozy. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancje czynne, ostrą kwasicę metaboliczną, cukrzycowy stan przedśpiączkowy, ciężką niewydolność nerek, ostre zatrucie alkoholem oraz karmienie piersią.

  • Ilustracja poradnika Ipinzan, 50 mg + 1000 mg – skład leku

    Lek Ipinzan zawiera wildagliptynę i metforminę, które pomagają kontrolować stężenie cukru we krwi u pacjentów z cukrzycą typu 2. Oprócz substancji czynnych, lek zawiera substancje pomocnicze, takie jak kopowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, hypromeloza, polidekstroza, tytanu dwutlenek, talk, żelaza tlenek żółty, maltodekstryna i trójglicerydy o średniej długości łańcucha. Substancje te pełnią różne funkcje, takie jak stabilizacja leku, poprawa smaku czy ułatwienie wchłaniania. Lek jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, ale ma pewne przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość na składniki, niewyrównana cukrzyca, niewydolność serca, ciężkie zakażenia, choroby wątroby, nadmierne spożycie alkoholu i karmienie piersią.

  • Ilustracja poradnika Ipinzan, 50 mg + 1000 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Ipinzan jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, gdy dieta i ćwiczenia fizyczne nie wystarczają do kontrolowania poziomu cukru we krwi. Jest wskazany dla pacjentów, u których nie uzyskano wystarczającej kontroli glikemii po zastosowaniu metforminy w monoterapii, oraz dla pacjentów już leczonych wildagliptyną i metforminą w postaci oddzielnych tabletek. Lek ten może być również stosowany w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, w tym z insuliną. Ważne jest, aby pacjenci przestrzegali zaleceń lekarza dotyczących diety i regularnie monitorowali poziom cukru we krwi.

  • Ilustracja poradnika Agartha DUO, 50 mg + 850 mg – skład leku

    Lek Agartha Duo zawiera wildagliptynę i metforminę, które pomagają kontrolować stężenie cukru we krwi u pacjentów z cukrzycą typu 2. Substancje pomocnicze w leku to m.in. hydroksypropyloceluloza, magnezu stearynian, hypromeloza 2910, tytanu dwutlenek (E171), makrogol 4000, talk, żelaza tlenek żółty (E172), żelaza tlenek czerwony (E172) i żelaza tlenek czarny (E172). Możliwe działania niepożądane to kwasica mleczanowa, obrzęk naczynioruchowy, zapalenie wątroby oraz zapalenie trzustki.

  • Ilustracja poradnika Diabufor XR, 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Diabufor XR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha i utrata apetytu. Rzadziej mogą wystąpić zmniejszone stężenie witaminy B12, wysypki skórne oraz nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby. Bardzo rzadkim, ale poważnym działaniem niepożądanym jest kwasica mleczanowa, która wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Diabufor XR, 1000 mg – dawkowanie leku

    Diabufor XR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Dawkowanie leku zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta i stanu jego nerek. U dorosłych leczenie rozpoczyna się od 500 mg raz na dobę, maksymalnie do 2000 mg. U pacjentów w podeszłym wieku i z zaburzeniami czynności nerek dawkę należy dostosować. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Ważne jest regularne monitorowanie stężenia glukozy we krwi i czynności nerek.

  • Ilustracja poradnika Diabufor XR, 500 mg – dawkowanie leku

    Diabufor XR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Dawkowanie zależy od celu leczenia i indywidualnych potrzeb pacjenta. Dorośli zazwyczaj zaczynają od 500 mg raz na dobę, maksymalnie do 2000 mg. Pacjenci w podeszłym wieku i z zaburzeniami czynności nerek wymagają dostosowania dawki. Leku nie stosuje się u dzieci i młodzieży. Tabletki należy przyjmować z posiłkiem, najlepiej wieczornym. Możliwe działania niepożądane to biegunka, nudności, wymioty i ból brzucha. W razie wystąpienia objawów kwasicy mleczanowej należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Diabufor XR, 500 mg – stosowanie u dzieci

    Diabufor XR nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki dla dzieci z cukrzycą typu 2 to insulina, metformina w tabletkach o natychmiastowym uwalnianiu, inhibitory SGLT2 oraz agoniści GLP-1, które mogą być stosowane pod ścisłą kontrolą lekarza.

  • Ilustracja poradnika Diabufor XR, 750 mg – skład leku

    Diabufor XR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający metforminy chlorowodorek. Lek dostępny jest w trzech dawkach: 500 mg, 750 mg i 1000 mg. Zawiera również substancje pomocnicze takie jak hypromeloza, karmeloza sodowa i magnezu stearynian. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku oraz możliwych działań niepożądanych, aby mogli bezpiecznie i skutecznie stosować Diabufor XR.

  • Ilustracja poradnika Diabufor XR, 500 mg – skład leku

    Diabufor XR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający metforminę. Dostępny jest w dawkach 500 mg, 750 mg i 1000 mg. Oprócz substancji czynnej, lek zawiera substancje pomocnicze: hypromeloza, karmeloza sodowa i magnezu stearynian, które zapewniają stabilność i skuteczność leku. Substancje pomocnicze kontrolują uwalnianie leku, utrzymują strukturę tabletki i zapobiegają przywieraniu tabletek do maszyn produkcyjnych.

  • Ilustracja poradnika Diabufor XR, 500 mg – wskazania – na co działa?

    Diabufor XR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 oraz w celu zmniejszenia ryzyka jej wystąpienia u osób z nadwagą. Lek działa poprzez zwiększenie wrażliwości organizmu na insulinę. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na metforminę i ciężką niewydolność nerek. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

  • Ilustracja poradnika Diabufor XR, 500 mg – przeciwwskazania

    Diabufor XR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na metforminę, niewyrównana cukrzyca, odwodnienie, ciężkie zakażenia, znacznie zmniejszona czynność nerek, ostra niewydolność serca, zaburzenia czynności wątroby i nadużywanie alkoholu. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza w kontekście ryzyka kwasicy mleczanowej. Diabufor XR może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Maymetsi, 50 mg + 1000 mg – skład leku

    Maymetsi to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający sitagliptynę i metforminę. Substancje pomocnicze w leku to m.in. powidon K30, celuloza mikrokrystaliczna i mannitol. Lek działa poprzez zwiększenie syntezy insuliny i zmniejszenie wytwarzania glukozy w wątrobie. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku i potencjalnych reakcji alergicznych.

  • Ilustracja poradnika Vimetso, 50 mg + 1000 mg – skład leku

    Vimetso to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający wildagliptynę i metforminę. Substancje pomocnicze w leku to m.in. hydroksypropyloceluloza, mannitol, sodu stearylofumaran, magnezu stearynian, hypromeloza, tytanu dwutlenek, talk, glikol propylenowy i żelaza tlenek żółty. Każda z tych substancji pełni określoną funkcję, od poprawy smaku i konsystencji, po zapewnienie stabilności i ochrony przed wilgocią.

  • Ilustracja poradnika Maymetsi, 50 mg + 850 mg – skład leku

    Maymetsi to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający sitagliptynę i metforminę. Substancje pomocnicze to m.in. powidon K30, celuloza mikrokrystaliczna, mannitol, sodu laurylosiarczan, magnezu stearynian, hypromeloza, tytanu dwutlenek, talk, glikol propylenowy i żelaza tlenek czerwony. Lek pomaga kontrolować stężenie cukru we krwi, ale może powodować działania niepożądane, takie jak nudności, wzdęcia, wymioty, ból żołądka, biegunka, zaparcia, senność, małe stężenie cukru we krwi, obrzęk rąk lub nóg, suchość w ustach, ból głowy, zakażenie górnych dróg oddechowych, niedrożny nos lub katar i ból gardła, zapalenie kości i stawów, ból ramion lub nóg, zawroty głowy, świąd, zmniejszona liczba płytek krwi, choroby nerek,…

  • Ilustracja poradnika Eprocliv, 50 mg + 850 mg – dawkowanie leku

    Lek Eprocliv stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 zawiera sytagliptynę i metforminę. Dawkowanie należy dostosować indywidualnie, maksymalna dawka dobowa to 100 mg sytagliptyny. Lek przyjmuje się dwa razy na dobę podczas posiłku. Przeciwwskazania obejmują ciężką niewydolność nerek, zaburzenia czynności wątroby i karmienie piersią. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Meladine SR, 1000 mg – skład leku

    Meladine SR to lek na cukrzycę typu 2, zawierający metforminę chlorowodorek. Substancje pomocnicze to celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, krzemionka koloidalna bezwodna i magnezu stearynian. Lek dostępny jest w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki, stan przedśpiączkowy w cukrzycy, ostrą kwasicę metaboliczną, ciężką niewydolność nerek i inne. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia przewodu pokarmowego.

  • Ilustracja poradnika Meladine SR, 750 mg – dawkowanie leku

    Meladine SR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta i jego stanu zdrowia. Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od 500 mg raz na dobę, a maksymalna dawka to 2000 mg na dobę. Lek nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości, stanu przedśpiączkowego, ciężkiej niewydolności nerek oraz innych poważnych schorzeń. Należy zachować ostrożność w przypadku ryzyka kwasicy mleczanowej, problemów z nerkami i sercem. Unikać jednoczesnego stosowania z alkoholem i niektórymi lekami. W razie wątpliwości skonsultować się z lekarzem.