25 czerwca 2018 roku FDA (ang. Food & Drug Administration) dopuściło do obrotu lek zawierający CBD (Epidiolex) w postaci roztworu doustnego w dawce 100 mg kannabidiolu na 1 ml roztworu. Rok później Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi Europejskiej Agencji Leków (ang. Comittee for Medicinal Products for Human Use, CHMP) również zatwierdziła lek do stosowania na terenie Unii Europejskiej.
Wenlafaksyna, duloksetyna i sertralina to nowoczesne leki wykorzystywane w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Choć należą do zbliżonych grup terapeutycznych, różnią się pod względem wskazań, działania oraz bezpieczeństwa stosowania w określonych grupach pacjentów. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice pomiędzy tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego lekarz może zalecić właśnie jeden z tych leków.
Trazodon, mianseryna i mirtazapina to leki przeciwdepresyjne, które choć należą do tej samej grupy leków, różnią się pod względem mechanizmu działania, wskazań i bezpieczeństwa stosowania. Wybór odpowiedniego leku zależy od wielu czynników, takich jak wiek pacjenta, obecność innych chorób czy ryzyko działań niepożądanych. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi trzema substancjami czynnymi, aby lepiej zrozumieć, czym się wyróżniają i kiedy są stosowane.
Tramadol, petydyna i metadon to leki z grupy opioidów, które wykorzystywane są w leczeniu silnego bólu. Choć należą do tej samej grupy, różnią się wskazaniami, bezpieczeństwem stosowania oraz mechanizmem działania. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi substancjami, by lepiej zrozumieć ich zastosowanie i ewentualne ryzyko związane z terapią.
Takrolimus, cyklosporyna i syrolimus należą do tej samej grupy leków – są immunosupresantami, czyli środkami hamującymi reakcję układu odpornościowego. Dzięki temu są wykorzystywane przede wszystkim po przeszczepieniach narządów, aby zapobiegać ich odrzuceniu przez organizm. Mimo że mają wspólny cel terapeutyczny, różnią się pod wieloma względami – między innymi wskazaniami do stosowania, mechanizmem działania, sposobem podania, a także profilem bezpieczeństwa. Poznaj kluczowe różnice i podobieństwa między tymi trzema lekami, aby lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego są wybierane w terapii po transplantacji oraz w leczeniu innych chorób wymagających tłumienia odporności.
Beta-adrenolityki, takie jak propranolol, atenolol i metoprolol, odgrywają kluczową rolę w leczeniu chorób układu sercowo-naczyniowego, a także innych dolegliwości. Choć należą do tej samej grupy leków, różnią się między sobą pod względem zastosowań, mechanizmu działania i bezpieczeństwa stosowania w różnych grupach pacjentów. Porównanie tych trzech substancji pozwala lepiej zrozumieć, kiedy wybiera się każdą z nich i jakie są ich mocne oraz słabe strony.
Pregabalina, gabapentyna i lamotrygina to leki, które często stosuje się u osób z padaczką, bólem neuropatycznym lub innymi schorzeniami układu nerwowego. Każda z tych substancji ma swoje unikalne cechy, a jednocześnie wiele je łączy – należą do tej samej grupy leków i wykazują podobne działanie na układ nerwowy. Porównanie ich właściwości pozwala lepiej zrozumieć, w jakich sytuacjach mogą być stosowane, jakie mają przeciwwskazania oraz jakie są ich różnice pod względem bezpieczeństwa u dzieci, kobiet w ciąży czy osób starszych.
Nystatyna, natamycyna i mikonazol to leki przeciwgrzybicze, które stosuje się w leczeniu zakażeń wywołanych przez grzyby, zwłaszcza z rodzaju Candida. Choć należą do podobnej grupy leków, różnią się zakresem działania, sposobem podania oraz bezpieczeństwem stosowania u dzieci, kobiet w ciąży i osób z innymi schorzeniami. Porównanie tych substancji pozwala lepiej zrozumieć, kiedy i dla kogo dana terapia będzie najodpowiedniejsza.
Metyloprednizolon oraz prednizon należą do grupy glikokortykosteroidów i są szeroko stosowane w leczeniu chorób o podłożu zapalnym i autoimmunologicznym. Obie substancje wykazują silne działanie przeciwzapalne, jednak różnią się siłą, drogą podania i profilem bezpieczeństwa. Wybór między nimi zależy od stanu pacjenta, rodzaju schorzenia oraz indywidualnych potrzeb terapeutycznych. Warto poznać kluczowe podobieństwa i różnice, aby lepiej zrozumieć, w jakich sytuacjach lekarz decyduje się na zastosowanie jednej z tych substancji.
Karbocysteina, acetylocysteina i erdosteina to popularne leki stosowane w chorobach układu oddechowego przebiegających z gęstą wydzieliną. Choć należą do tej samej grupy – leków mukolitycznych – różnią się między sobą wskazaniami, bezpieczeństwem stosowania oraz przeznaczeniem dla różnych grup pacjentów. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi substancjami, by lepiej zrozumieć, która z nich może być odpowiednia w konkretnych sytuacjach.
Gliklazyd, glimepiryd i metformina to leki doustne stosowane w leczeniu cukrzycy typu 2. Choć należą do różnych grup, ich wspólnym celem jest obniżenie poziomu glukozy we krwi. Jednak wybór odpowiedniej substancji zależy od wielu czynników – od wieku pacjenta, przez obecność chorób współistniejących, po ryzyko działań niepożądanych. Poznaj najważniejsze różnice i podobieństwa między tymi trzema lekami, by lepiej zrozumieć, na czym polega ich działanie i kiedy są stosowane.
Furazydyna, nitrofurantoin i nifuratel to leki z tej samej grupy, wykorzystywane w leczeniu zakażeń bakteryjnych układu moczowego. Mimo że łączy je podobny mechanizm działania, różnią się pod względem wskazań, zakresu działania i bezpieczeństwa stosowania u różnych grup pacjentów, w tym dzieci i kobiet w ciąży. Sprawdź, czym różnią się te substancje czynne i na co zwrócić uwagę przy ich stosowaniu.
Feksofenadyna, cetyryzyna i loratadyna to jedne z najczęściej wybieranych leków przeciwhistaminowych nowej generacji, stosowanych w łagodzeniu objawów alergii. Każda z tych substancji ma swoje unikalne cechy – różnią się nie tylko wskazaniami, ale także możliwością stosowania u dzieci czy profilem działań niepożądanych. Sprawdź, czym różnią się te leki, jakie mają zastosowanie i dla kogo są przeznaczone. Poznaj ich zalety, ograniczenia oraz bezpieczeństwo stosowania w różnych grupach pacjentów.
Estazolam, midazolam i nitrazepam to leki z grupy benzodiazepin, które mają podobne działanie uspokajające i nasenne, ale różnią się pod względem zastosowania, czasu działania oraz bezpieczeństwa w różnych grupach pacjentów. Poznaj kluczowe różnice i podobieństwa między tymi substancjami, by lepiej zrozumieć, kiedy są stosowane, jak działają na organizm oraz na co należy zwrócić szczególną uwagę podczas ich przyjmowania.
Ezomeprazol, omeprazol i pantoprazol to substancje czynne należące do grupy inhibitorów pompy protonowej, które skutecznie hamują wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Choć mają wiele cech wspólnych, różnią się wskazaniami, dawkowaniem, możliwością stosowania u dzieci, kobiet w ciąży czy osób z chorobami wątroby i nerek. Sprawdź, czym różnią się te leki, jakie mają ograniczenia i na co należy zwrócić uwagę przy ich stosowaniu.
Escytalopram, citalopram i sertralina to nowoczesne leki przeciwdepresyjne z grupy SSRI, które są szeroko wykorzystywane w leczeniu depresji i różnych zaburzeń lękowych. Choć mają podobny mechanizm działania, istnieją między nimi istotne różnice dotyczące wskazań, bezpieczeństwa stosowania w określonych grupach pacjentów oraz możliwych działań niepożądanych. Warto poznać, czym się różnią i w jakich sytuacjach lekarz może zdecydować się na wybór jednej z tych substancji czynnych.
Dienogest, drospirenon i dydrogesteron to substancje czynne należące do grupy progestagenów, stosowane głównie w leczeniu zaburzeń hormonalnych kobiet. Choć łączy je podobny mechanizm działania, każda z nich wyróżnia się swoimi zastosowaniami i profilem bezpieczeństwa. Różnice dotyczą między innymi wskazań terapeutycznych, możliwych działań niepożądanych oraz bezpieczeństwa stosowania w szczególnych grupach pacjentek. W tym opisie przyjrzymy się, jak wypadają w porównaniu, aby ułatwić zrozumienie, kiedy która substancja może być lepszym wyborem.
Dekslanzoprazol, lanzoprazol i pantoprazol to leki z tej samej grupy – inhibitorów pompy protonowej, które skutecznie zmniejszają wydzielanie kwasu żołądkowego. Choć działają podobnie, różnią się wskazaniami, możliwościami stosowania u dzieci i dorosłych oraz bezpieczeństwem u pacjentów z chorobami wątroby czy w ciąży. Poznaj, czym wyróżniają się te substancje czynne, kiedy są stosowane i jakie mają ograniczenia.
Albendazol, mebendazol i iwermektyna to leki należące do grupy preparatów przeciwpasożytniczych, jednak różnią się pod względem wskazań, sposobu podania i bezpieczeństwa stosowania. Ich skuteczność oraz profil bezpieczeństwa zależą od wieku pacjenta, rodzaju infekcji i obecności chorób towarzyszących. Poznaj kluczowe różnice i podobieństwa między tymi substancjami, by lepiej zrozumieć wybór terapii w leczeniu zakażeń pasożytniczych oraz chorób skóry.
Zolmitryptan, almotryptan oraz sumatryptan to leki z grupy tryptanów, stosowane w celu łagodzenia migreny. Chociaż wszystkie te substancje działają w podobny sposób i mają zbliżone wskazania, różnią się pod względem drogi podania, bezpieczeństwa stosowania w określonych grupach pacjentów oraz szczegółowych przeciwwskazań. Poznaj ich najważniejsze cechy, porównaj mechanizmy działania i dowiedz się, kiedy mogą być stosowane u dzieci, kobiet w ciąży czy kierowców.
Triflurydyna, fluorouracyl oraz kapecytabina należą do tej samej grupy leków przeciwnowotworowych, jednak różnią się pod wieloma względami. Wszystkie są stosowane w terapii nowotworów, zwłaszcza przewodu pokarmowego, lecz różnią się mechanizmem działania, wskazaniami i formą podania. Poznaj podobieństwa i różnice pomiędzy tymi substancjami, by lepiej zrozumieć ich zastosowanie oraz bezpieczeństwo w różnych grupach pacjentów.
Tretynoina, izotretynoina i adapalen to substancje czynne należące do grupy retynoidów, szeroko wykorzystywane w leczeniu trądziku i innych chorób skóry. Choć wykazują podobieństwa w działaniu, różnią się między sobą zastosowaniem, formą podania, bezpieczeństwem oraz wskazaniami terapeutycznymi. Poznaj najważniejsze cechy i różnice tych leków, by lepiej zrozumieć, która z substancji jest odpowiednia w konkretnych przypadkach i dla określonych grup pacjentów.
Tietyloperazyna, prochlorperazyna i prometazyna to leki wykorzystywane przede wszystkim w leczeniu nudności i wymiotów, choć ich zastosowania mogą się różnić. Wszystkie należą do grupy pochodnych fenotiazyny, jednak ich mechanizmy działania i zakres stosowania nie są identyczne. Wybór odpowiedniej substancji zależy m.in. od wieku pacjenta, obecności chorób współistniejących, a także od tego, czy pacjent jest w ciąży lub karmi piersią. Warto poznać kluczowe różnice i podobieństwa między tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć ich działanie i bezpieczeństwo stosowania.
Tetrabenazyna, pramipeksol i rotygotyna to substancje czynne wykorzystywane w leczeniu różnych zaburzeń ruchowych, w tym choroby Huntingtona, choroby Parkinsona i zespołu niespokojnych nóg. Choć należą do tej samej szerokiej grupy leków działających na układ nerwowy, różnią się mechanizmem działania, zastosowaniem i bezpieczeństwem stosowania w określonych grupach pacjentów. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi trzema substancjami.

