Menu

Męczliwość mięśni

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Zilukoplan – wskazania – na co działa?
  2. Pirydostygmina – wskazania – na co działa?
  3. Izofluran – profil bezpieczeństwa
  4. Izofluran – przeciwwskazania
  5. Ambenonium – wskazania – na co działa?
  6. Lorazepam Orion, 2,5 mg – wskazania – na co działa?
  7. Urimper, 2 mg – przeciwwskazania
  8. Gamunex 10%, 100 mg/ml – wskazania – na co działa?
  9. Gamunex 10%, 100 mg/ml – dawkowanie leku
  10. Neospasmina Extra – skład leku
  11. Neospasmina Extra – profil bezpieczenstwa
  12. Neospasmina Extra – przeciwwskazania
  13. Neospasmina Extra – dawkowanie leku
  14. Transtec 70 mcg/h, 70 mcg/h (40 mg) – wskazania – na co działa?
  15. Transtec 70 mcg/h, 70 mcg/h (40 mg) – przeciwwskazania
  16. Transtec 35 mcg/h, 35 mcg/h (20 mg) – wskazania – na co działa?
  17. Transtec 35 mcg/h, 35 mcg/h (20 mg) – przeciwwskazania
  18. Transtec 35 mcg/h, 35 mcg/h (20 mg) – dawkowanie leku
  19. Tolperis VP, 50 mg – profil bezpieczenstwa
  20. Podtlenek azotu Messer, nie mniej niż 98% – wskazania – na co działa?
  21. Mydocalm forte, 150 mg – wskazania – na co działa?
  22. Mydocalm forte, 150 mg – przeciwwskazania
  23. Mydocalm forte, 150 mg – stosowanie w ciąży
  24. Mydocalm, 50 mg – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Zilukoplan – wskazania – na co działa?

    Zilukoplan to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana w leczeniu uogólnionej miastenii, rzadkiej choroby autoimmunologicznej, która prowadzi do osłabienia mięśni. Lek ten podaje się w formie roztworu do wstrzykiwań, a jego działanie polega na hamowaniu określonych procesów układu odpornościowego, co przekłada się na poprawę codziennego funkcjonowania pacjentów. Terapia zilukoplanem przynosi korzyści głównie dorosłym, szczególnie tym z potwierdzoną obecnością określonych przeciwciał.

  • Ilustracja poradnika Pirydostygmina – wskazania – na co działa?

    Pirydostygmina to substancja czynna, która odgrywa kluczową rolę w leczeniu osłabienia mięśni, problemów z oddawaniem moczu po zabiegach oraz w przypadku niedrożności jelit. Działa poprzez wspomaganie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, co przekłada się na poprawę siły mięśniowej i ułatwienie codziennego funkcjonowania. Poznaj szczegółowe wskazania i dowiedz się, w jakich sytuacjach jej stosowanie może być pomocne.

  • Ilustracja poradnika Izofluran – profil bezpieczeństwa

    Izofluran to wziewny środek do znieczulenia ogólnego, stosowany podczas zabiegów chirurgicznych zarówno u dorosłych, jak i dzieci. Bezpieczeństwo jego stosowania zależy od wielu czynników, takich jak wiek pacjenta, stan zdrowia, a także obecność innych chorób. W opisie znajdziesz informacje na temat bezpieczeństwa izofluranu w różnych grupach pacjentów, możliwych interakcji oraz najważniejszych środków ostrożności, które należy zachować podczas jego stosowania.

  • Ilustracja poradnika Izofluran – przeciwwskazania

    Izofluran to nowoczesny środek stosowany do znieczulenia ogólnego w formie wziewnej. Charakteryzuje się szybkim działaniem i skutecznym wywoływaniem stanu nieświadomości podczas zabiegów chirurgicznych. Jednak nie każdy pacjent może być nim znieczulony – istnieją sytuacje, w których jego użycie jest całkowicie zabronione lub wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj, kiedy izofluran nie powinien być stosowany oraz na co zwrócić uwagę przed planowanym znieczuleniem.

  • Ilustracja poradnika Ambenonium – wskazania – na co działa?

    Ambenonium to substancja stosowana w leczeniu miastenii, która pomaga poprawić siłę mięśni u osób dotkniętych tą chorobą. Działa poprzez zwiększenie ilości acetylocholiny, co sprzyja lepszemu przewodnictwu nerwowo-mięśniowemu i łagodzi objawy osłabienia mięśni. Poznaj szczegółowe wskazania oraz informacje dotyczące stosowania tej substancji.

  • Ilustracja poradnika Lorazepam Orion, 2,5 mg – wskazania – na co działa?

    Lorazepam Orion to lek stosowany w krótkotrwałym leczeniu zaburzeń lękowych oraz w łagodzeniu lęku i niepokoju związanego z objawami depresji. Jest zalecany tylko wtedy, gdy leczenie niefarmakologiczne jest nieskuteczne. Dawkowanie i czas leczenia są indywidualne, a leczenie nie powinno trwać dłużej niż 4 tygodnie. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, zespół bezdechu sennego, ciężką niewydolność oddechową, miastenię i ciężką niewydolność wątroby. Możliwe działania niepożądane to m.in. uspokojenie, zmęczenie, senność, ataksja, dezorientacja, depresja, zawroty głowy, osłabienie mięśni, bóle głowy, zmniejszenie czujności, zaburzenia widzenia, nudności, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, reakcje skórne, zmiany libido, impotencja.

  • Ilustracja poradnika Urimper, 2 mg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem stosowania leku Urimper, należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na tolterodynę, zatrzymanie moczu, jaskra z wąskim kątem przesączania, myasthenia gravis, wrzodziejące zapalenie jelita grubego oraz toksyczne rozszerzenie okrężnicy. Ważne jest również omówienie z lekarzem wszelkich istniejących schorzeń oraz przyjmowanych leków, aby uniknąć potencjalnych interakcji i skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Gamunex 10%, 100 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Gamunex 10% to immunoglobulina ludzka normalna stosowana w leczeniu różnych schorzeń związanych z układem odpornościowym. Lek ten jest podawany dożylnie i zawiera wysoko oczyszczone białko pozyskane z ludzkiego osocza. Wskazania do stosowania obejmują leczenie substytucyjne (zespoły pierwotnego i wtórnego niedoboru odporności), profilaktykę odry oraz leczenie immunomodulacyjne (pierwotna małopłytkowość immunologiczna, zespół Guillaina-Barrégo, choroba Kawasakiego, przewlekła demielinizacyjna poliradikuloneuropatia zapalna, wieloogniskowa neuropatia ruchowa). Gamunex 10% jest również stosowany w leczeniu ciężkich zaostrzeń miastenii u dorosłych powyżej 18 roku życia.

  • Ilustracja poradnika Gamunex 10%, 100 mg/ml – dawkowanie leku

    Gamunex 10% to lek zawierający immunoglobulinę ludzką normalną (IVIg), stosowany w leczeniu niedoborów odporności i chorób autoimmunologicznych. Dawkowanie zależy od wskazań i masy ciała pacjenta. Przykładowe dawki to 0,4-0,8 g/kg co 3-4 tygodnie dla zespołów pierwotnego niedoboru odporności (PID) oraz 0,2-0,4 g/kg co 3-4 tygodnie dla zespołów wtórnego niedoboru odporności (SID). Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na immunoglobuliny ludzkie lub niedoborem IgA. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy i gorączka. Lek należy przechowywać w lodówce i zużyć natychmiast po otwarciu.

  • Ilustracja poradnika Neospasmina Extra – skład leku

    Neospasmina Extra to lek stosowany w łagodnych stanach napięcia nerwowego i trudnościach z zasypianiem. Zawiera wyciąg z korzenia kozłka lekarskiego, wyciąg z liścia melisy, tlenek magnezu i witaminę B6. Lek nie jest zalecany dla dzieci, kobiet w ciąży i karmiących piersią. Może powodować objawy ze strony przewodu pokarmowego. Przechowywać w temperaturze do 25ºC, chronić przed wilgocią.

  • Ilustracja poradnika Neospasmina Extra – profil bezpieczenstwa

    Neospasmina Extra nie jest zalecana dla kobiet karmiących piersią i może osłabiać zdolność prowadzenia pojazdów. Spożywanie alkoholu podczas stosowania leku jest niewskazane. Seniorzy powinni stosować lek ostrożnie, a pacjenci z ciężką niewydolnością nerek nie powinni go stosować. Brak jest szczegółowych danych dotyczących stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Neospasmina Extra – przeciwwskazania

    Neospasmina Extra to lek stosowany w łagodnych stanach napięcia nerwowego i trudnościach z zasypianiem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki, ciężką niewydolność nerek, hipermagnezemię, blok serca i myasthenia gravis. Należy zachować ostrożność u dzieci, kobiet w ciąży i karmiących oraz osób prowadzących pojazdy. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Neospasmina Extra – dawkowanie leku

    Neospasmina Extra to lek stosowany w łagodnych stanach napięcia nerwowego i trudnościach z zasypianiem. Dawkowanie: dorośli 1-2 kapsułki 1-3 razy dziennie, maksymalnie 6 kapsułek na dobę. W przypadku trudności z zasypianiem: 2 kapsułki na 30-60 minut przed snem. Lek jest przeznaczony do podania doustnego. W razie przedawkowania mogą wystąpić objawy takie jak zmęczenie, skurcze brzucha, zawroty głowy. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Transtec 70 mcg/h, 70 mcg/h (40 mg) – wskazania – na co działa?

    Transtec to lek przeciwbólowy stosowany w leczeniu bólu o średnim i dużym nasileniu, szczególnie w chorobach nowotworowych oraz innych schorzeniach, gdy ból nie ustępuje po zastosowaniu nieopioidowych środków przeciwbólowych. Lek działa przez skórę, uwalniając buprenorfinę, która wnika do krwiobiegu i działa na ośrodkowy układ nerwowy. Transtec dostępny jest w trzech mocach: 35 μg/h, 52,5 μg/h i 70 μg/h. Plastry należy zmieniać co 96 godzin. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na buprenorfinę, leczenie uzależnień, niewydolność oddechową, stosowanie inhibitorów MAO, miasthenia gravis, delirium tremens oraz ciążę. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, rumień, świąd, zawroty głowy, bóle głowy oraz obrzęki.

  • Ilustracja poradnika Transtec 70 mcg/h, 70 mcg/h (40 mg) – przeciwwskazania

    Transtec to lek przeciwbólowy stosowany w leczeniu bólu o średnim i dużym nasileniu. Nie należy go stosować u pacjentów uczulonych na buprenorfinę, uzależnionych od opioidów, z niewydolnością oddechową, leczonych inhibitorami MAO, z miasthenia gravis, delirium tremens oraz w ciąży. Należy zachować ostrożność u pacjentów z ostrym zatruciem alkoholem, napadami drgawek, zaburzeniami świadomości, wstrząsem, zwiększonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym, zaburzeniami oddychania, zaburzeniami czynności wątroby oraz gorączką. Przedawkowanie może prowadzić do senności, nudności, wymiotów, zwężenia źrenic, wolnego i płytkiego oddechu oraz zapaści sercowo-naczyniowej. Transtec może wchodzić w interakcje z inhibitorami MAO, innymi opioidami, lekami nasennymi, znieczulającymi, uspokajającymi, przeciwdepresyjnymi oraz neuroleptykami.

  • Ilustracja poradnika Transtec 35 mcg/h, 35 mcg/h (20 mg) – wskazania – na co działa?

    Transtec to lek przeciwbólowy stosowany w leczeniu bólu o średnim i dużym nasileniu, szczególnie w chorobach nowotworowych oraz innych schorzeniach, gdy inne środki przeciwbólowe nie przynoszą ulgi. Lek działa przez skórę, uwalniając buprenorfinę, która przenika do krwiobiegu i działa na ośrodkowy układ nerwowy. Dawkowanie zależy od indywidualnej wrażliwości pacjenta, a plastry należy zmieniać co 96 godzin. Transtec nie powinien być stosowany u pacjentów uczulonych na buprenorfinę, w leczeniu uzależnienia od opioidów, w przypadku niewydolności oddechowej, stosowania inhibitorów MAO, miasthenia gravis, delirium tremens oraz w ciąży. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, rumień, świąd, zawroty głowy, bóle głowy oraz obrzęki.

  • Ilustracja poradnika Transtec 35 mcg/h, 35 mcg/h (20 mg) – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Transtec jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na buprenorfinę, leczenia pacjentów uzależnionych od opioidów, niewydolności oddechowej, stosowania inhibitorów MAO, miasthenia gravis, delirium tremens oraz ciąży. Należy zachować ostrożność u pacjentów z ostrym zatruciem alkoholem, napadami drgawek, zaburzeniami świadomości, wstrząsem, zwiększonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym, zaburzeniami oddychania, zaburzeniami czynności wątroby oraz nadużywających leki. Transtec może wchodzić w interakcje z inhibitorami MAO, silnymi lekami przeciwbólowymi, lekami uspokajającymi, niektórymi lekami przeciwbakteryjnymi i przeciwgrzybiczymi, lekami przeciwpadaczkowymi oraz lekami przeciwdepresyjnymi.

  • Ilustracja poradnika Transtec 35 mcg/h, 35 mcg/h (20 mg) – dawkowanie leku

    Transtec to lek przeciwbólowy stosowany w leczeniu bólu o średnim i dużym nasileniu. Dawkowanie zależy od indywidualnej wrażliwości pacjenta i może być dostosowane przez lekarza. Standardowa dawka to jeden plaster zmieniany co 96 godzin. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością nerek nie ma konieczności zmiany dawkowania. Pacjenci z niewydolnością wątroby wymagają dokładnej obserwacji. Plaster należy przyklejać na czystą, suchą skórę, zmieniając miejsce aplikacji co najmniej co tydzień. Leku nie należy stosować dłużej niż to konieczne, a przerwanie stosowania powinno być stopniowe.

  • Ilustracja poradnika Tolperis VP, 50 mg – profil bezpieczenstwa

    Tolperis VP jest lekiem stosowanym w leczeniu spastyczności poudarowej. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u kobiet karmiących oraz pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Lek nie wpływa bezpośrednio na zdolność prowadzenia pojazdów, ale pacjenci z objawami takimi jak zawroty głowy powinni zachować ostrożność. Zaleca się unikanie alkoholu podczas leczenia. Seniorzy powinni być monitorowani ze względu na większe ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Podtlenek azotu Messer, nie mniej niż 98% – wskazania – na co działa?

    Podtlenek azotu Messer jest stosowany do wprowadzenia i podtrzymania znieczulenia ogólnego oraz analgezji okołoporodowej. Jest podawany wziewnie w mieszaninie z tlenem. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość, niedobór witaminy B12, urazy głowy i zatory powietrzne. Działania niepożądane to m.in. nudności, wymioty, euforia, zawroty głowy i omdlenia. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem w przypadku wątpliwości.

  • Ilustracja poradnika Mydocalm forte, 150 mg – wskazania – na co działa?

    Mydocalm Forte to lek stosowany w leczeniu spastyczności poudarowej u dorosłych. Zalecana dawka to 150 mg trzy razy na dobę, przyjmowana po posiłkach. Lek nie jest zalecany dla pacjentów z nadwrażliwością na tolperyzon, miastenią oraz w okresie karmienia piersią. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości, senność, zawroty głowy i osłabienie mięśniowe.

  • Ilustracja poradnika Mydocalm forte, 150 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Mydocalm Forte obejmują nadwrażliwość na tolperyzon, miastenię oraz karmienie piersią. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz kobiet w ciąży. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Mydocalm forte, 150 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Mydocalm Forte przez kobiety w ciąży i karmiące piersią jest przeciwwskazane. Alternatywne leki, takie jak paracetamol, ibuprofen (po konsultacji z lekarzem) oraz metokarbamol (pod ścisłą kontrolą lekarza), mogą być bezpieczniejsze dla kobiet i ich dzieci.

  • Ilustracja poradnika Mydocalm, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Mydocalm jest stosowany w leczeniu patologicznie zwiększonego napięcia mięśni szkieletowych po udarze u pacjentów dorosłych. Zawiera tolperyzon, który działa na ośrodkowy układ nerwowy, pomagając w redukcji spastyczności mięśniowej. Zalecana dawka wynosi od 150 do 450 mg na dobę, podzielona na trzy dawki. Lek należy przyjmować po posiłkach. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na tolperyzon, miastenię oraz karmienie piersią. Możliwe działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości, senność, objawy żołądkowo-jelitowe oraz osłabienie mięśniowe.