Menu

Lizosom

Produkty powiązane z lizosom
Viregyt-K, kapsułki, 100 mg
Viregyt-K, kapsułki, 100 mg
Lista powiązanych wpisów:
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Karolina Wotlińska-Pełka
Karolina Wotlińska-Pełka
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Czy amantadyna jest skuteczna w COVID-19?
  2. Czy deksametazon jest skuteczny w leczeniu COVID-19?
  3. Pegunigalzydaza alfa – porównanie substancji czynnych
  4. Laronidaza – porównanie substancji czynnych
  5. Sulfataza iduronianowa – porównanie substancji czynnych
  6. Fenylomaślan sodu – porównanie substancji czynnych
  7. Cerliponaza alfa – porównanie substancji czynnych
  8. Agalzydaza beta – porównanie substancji czynnych
  9. Welmanaza alfa – mechanizm działania
  10. Sebelipaza alfa
  11. Sebelipaza alfa – mechanizm działania
  12. Laronidaza – mechanizm działania
  13. Sulfataza iduronianowa – mechanizm działania
  14. Galsulfaza – mechanizm działania
  15. Cipaglukozydaza alfa – mechanizm działania
  16. Cipaglukozydaza alfa – wskazania – na co działa?
  17. Alglukozydaza alfa – mechanizm działania
  18. Agalzydaza beta – mechanizm działania
  19. Agalzydaza beta – mechanizm działania
  20. Miglustat Accord, 100 mg – profil bezpieczenstwa
  21. Miglustat Accord, 100 mg – dawkowanie leku
  22. Alglukozydaza alfa
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Amantadyna a COVID-19. Lek czy nowy olej wężowy?
    Ośrodkowy układ nerwowy, Na receptę

    Amantadyna stała się popularna w Polsce kilka miesięcy temu. Wszystko zaczęło się, gdy doktor Włodzimierz Bodnar, pediatra i pulmonolog z Przemyśla zauważył, że pacjenci neurologiczni lepiej znoszą zakażenie wirusem SARS-CoV-2.

  • Ilustracja poradnika Deksametazon w terapii COVID-19 — przegląd wiedzy klinicznej
    Układ oddechowy, Na receptę

    Walka z pandemią wirusa SARS-COV-2 oraz wywoływaną przez niego chorobą COVID-19 toczy się na dwóch frontach. Na pierwszym z nich naszą bronią są szczepionki. Wydawać by się mogło, że oczy całego świata zwrócone są właśnie w tym kierunku. Jednak rozwój tych innowacyjnych produktów był procesem czasochłonnym. Dlatego też część naukowców przyjęła nieco odmienną strategię walki z COVID-19. Mianowicie skupili oni swoje wysiłki na szukaniu skutecznego oręża wśród leków dobrze znanych ludzkości, a co za tym idzie stosunkowo tanich i łatwo dostępnych. Jednym z nich jest deksametazon.

  • Ilustracja poradnika Pegunigalzydaza alfa – porównanie substancji czynnych

    Pegunigalzydaza alfa, agalzydaza beta i migalastat to substancje czynne wykorzystywane w leczeniu choroby Fabry’ego. Wszystkie należą do nowoczesnych terapii, ale różnią się między sobą mechanizmem działania, sposobem podania oraz zakresem zastosowania u pacjentów. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między nimi, by lepiej zrozumieć możliwości terapeutyczne i bezpieczeństwo leczenia tej rzadkiej choroby.

  • Ilustracja poradnika Laronidaza – porównanie substancji czynnych

    Laronidaza, galsulfaza i sulfataza iduronianowa to leki enzymatyczne stosowane w leczeniu rzadkich, dziedzicznych chorób metabolicznych z grupy mukopolisacharydoz. Mimo że należą do podobnej grupy terapeutycznej i są podawane w podobny sposób, różnią się wskazaniami, bezpieczeństwem stosowania w określonych grupach pacjentów oraz potencjalnymi przeciwwskazaniami. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi trzema substancjami, aby lepiej zrozumieć ich zastosowanie w praktyce klinicznej.

  • Ilustracja poradnika Sulfataza iduronianowa – porównanie substancji czynnych

    Sulfataza iduronianowa, laronidaza i galsulfaza to enzymy wykorzystywane w leczeniu poważnych, rzadkich chorób metabolicznych. Wszystkie te substancje podaje się w formie dożylnej infuzji, a ich działanie polega na uzupełnieniu brakujących enzymów w organizmie. Różnią się jednak pod względem wskazań, mechanizmu działania i bezpieczeństwa stosowania, szczególnie u dzieci, kobiet w ciąży oraz osób z zaburzeniami pracy nerek czy wątroby.

  • Ilustracja poradnika Fenylomaślan sodu – porównanie substancji czynnych

    Fenylomaślan sodu, fosdenopteryna i cysteamina to leki stosowane w terapii rzadkich zaburzeń metabolicznych. Mimo że wszystkie należą do grupy leków wpływających na metabolizm, różnią się zarówno wskazaniami do stosowania, jak i mechanizmem działania. Porównanie tych substancji pozwala lepiej zrozumieć ich rolę w leczeniu, różnice w bezpieczeństwie oraz możliwe zastosowanie u różnych grup pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Cerliponaza alfa – porównanie substancji czynnych

    Cerliponaza alfa, sulfataza iduronianowa i imigluceraza to enzymy stosowane w leczeniu rzadkich chorób dziedzicznych. Choć wszystkie te substancje należą do tej samej grupy leków enzymatycznych, różnią się zakresem zastosowań, sposobem podania i bezpieczeństwem u różnych grup pacjentów. Poznaj podobieństwa i różnice między nimi, aby lepiej zrozumieć, kiedy i jak są wykorzystywane w terapii.

  • Ilustracja poradnika Agalzydaza beta – porównanie substancji czynnych

    Agalzydaza beta, imigluceraza oraz miglustat to nowoczesne leki stosowane w leczeniu rzadkich chorób metabolicznych, takich jak choroba Fabry’ego czy choroba Gauchera. Choć należą do tej samej grupy leków wpływających na metabolizm, różnią się zarówno wskazaniami do stosowania, jak i mechanizmem działania. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice między tymi substancjami, dowiedz się, w jakich sytuacjach są wykorzystywane oraz jakie mają zalecenia dotyczące stosowania u dzieci, kobiet w ciąży i innych szczególnych grup pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Welmanaza alfa – mechanizm działania

    Welmanaza alfa to nowoczesny enzym stosowany w leczeniu rzadkiej choroby genetycznej – alfa-mannozydozy. Jej mechanizm działania polega na uzupełnianiu lub zastępowaniu naturalnego enzymu, który jest niezbędny do prawidłowego rozkładu określonych cukrów w organizmie. Dzięki temu terapia może poprawić funkcjonowanie pacjentów i spowolnić postęp choroby, szczególnie u dzieci i młodzieży.

  • Ilustracja poradnika Sebelipaza alfa

    Sebelipaza alfa to nowoczesny enzym stosowany w terapii rzadkiej choroby genetycznej – niedoboru kwaśnej lipazy lizosomalnej. Preparat ten przeznaczony jest dla pacjentów w każdym wieku, a jego zadaniem jest uzupełnienie brakującego enzymu w organizmie. Dzięki temu możliwe jest zahamowanie postępu choroby, poprawa stanu wątroby oraz korzystny wpływ na profil lipidowy. Sebelipaza alfa podawana jest wyłącznie dożylnie w postaci infuzji i wymaga opieki doświadczonego personelu medycznego.

  • Ilustracja poradnika Sebelipaza alfa – mechanizm działania

    Sebelipaza alfa to specjalny enzym stosowany w leczeniu rzadkiej choroby metabolicznej, jaką jest niedobór kwaśnej lipazy lizosomalnej. Jej mechanizm działania polega na zastąpieniu brakującego enzymu w organizmie, co pozwala na rozkładanie szkodliwych tłuszczów i zapobiega ich gromadzeniu się w ważnych narządach, takich jak wątroba czy śledziona. Terapia ta przynosi korzyści pacjentom w różnym wieku, poprawiając funkcjonowanie organizmu i zwiększając szanse na dłuższe życie.

  • Ilustracja poradnika Laronidaza – mechanizm działania

    Laronidaza to enzym stosowany w terapii substytucyjnej u pacjentów z mukopolisacharydozą typu I. Jego działanie polega na uzupełnieniu brakującego enzymu, co pozwala na usuwanie szkodliwych substancji gromadzących się w organizmie. Dzięki temu można ograniczyć objawy choroby i poprawić funkcjonowanie wielu narządów. Poznaj, jak laronidaza działa w organizmie, jak długo pozostaje aktywna i jakie wyniki przyniosły badania przedkliniczne.

  • Ilustracja poradnika Sulfataza iduronianowa – mechanizm działania

    Sulfataza iduronianowa to enzym stosowany w leczeniu zespołu Huntera, rzadkiej choroby genetycznej prowadzącej do gromadzenia szkodliwych substancji w organizmie. Mechanizm jej działania polega na uzupełnianiu brakującego enzymu, co pomaga rozkładać nagromadzone związki i poprawia funkcjonowanie narządów. Terapia ta daje szansę na złagodzenie objawów i poprawę jakości życia chorych.

  • Ilustracja poradnika Galsulfaza – mechanizm działania

    Galsulfaza to enzym stosowany w leczeniu rzadkiej choroby metabolicznej – mukopolisacharydozy typu VI (MPS VI). Jej działanie polega na zastępowaniu brakującego enzymu w organizmie, co pomaga usuwać szkodliwe substancje gromadzące się w komórkach. Zrozumienie, jak galsulfaza działa na poziomie komórkowym, pozwala lepiej pojąć jej rolę w terapii tej choroby i daje nadzieję na poprawę jakości życia pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Cipaglukozydaza alfa – mechanizm działania

    Cipaglukozydaza alfa to enzym wykorzystywany w terapii długoterminowej u osób dorosłych z późną postacią choroby Pompego. Jej mechanizm działania polega na uzupełnieniu brakującego lub wadliwego enzymu, co umożliwia rozkład nagromadzonego glikogenu w komórkach mięśniowych. Dzięki specjalnej budowie oraz podawaniu z miglustatem, cipaglukozydaza alfa jest skutecznie dostarczana do miejsc, gdzie jest najbardziej potrzebna, minimalizując uszkodzenia mięśni.

  • Ilustracja poradnika Cipaglukozydaza alfa – wskazania – na co działa?

    Cipaglukozydaza alfa to enzymatyczny lek stosowany u dorosłych z późną postacią choroby Pompego. Działa poprzez zastępowanie brakującego enzymu w organizmie, co pozwala na ograniczenie gromadzenia się glikogenu w mięśniach. Leczenie prowadzone jest w połączeniu ze stabilizatorem miglustatem, co zwiększa skuteczność terapii. Wskazania i możliwość stosowania leku różnią się w zależności od wieku pacjenta, dlatego warto poznać szczegóły zastosowania tej substancji czynnej.

  • Ilustracja poradnika Alglukozydaza alfa – mechanizm działania

    Alglukozydaza alfa oraz awalglukozydaza alfa to enzymy stosowane w terapii zastępczej u osób z chorobą Pompego. Dzięki nim możliwe jest zahamowanie gromadzenia się glikogenu w komórkach mięśni, co przekłada się na poprawę funkcjonowania mięśni oraz wydolności serca i płuc. Poznaj w prostych słowach, jak te substancje działają w organizmie oraz czym się różnią.

  • Ilustracja poradnika Agalzydaza beta – mechanizm działania

    Agalzydaza beta to substancja czynna stosowana w leczeniu choroby Fabry’ego, która umożliwia organizmowi pozbycie się szkodliwych złogów gromadzących się w komórkach. Dzięki niej możliwe jest spowolnienie lub nawet zatrzymanie postępu tej rzadkiej choroby. Mechanizm działania agalzydazy beta opiera się na uzupełnieniu brakującego enzymu i przywróceniu prawidłowego metabolizmu, co przekłada się na poprawę funkcjonowania wielu narządów.

  • Ilustracja poradnika Agalzydaza beta – mechanizm działania

    Agalzydaza beta jest enzymem stosowanym w leczeniu choroby Fabry’ego, rzadkiej choroby genetycznej prowadzącej do groźnych powikłań nerek, serca i układu nerwowego. Mechanizm działania tej substancji opiera się na uzupełnianiu brakującego enzymu w organizmie, co pozwala na usuwanie szkodliwych złogów z komórek. Poznaj w przystępny sposób, jak agalzydaza beta wpływa na organizm, jak jest wchłaniana, rozprowadzana i usuwana, a także jakie badania potwierdzają jej skuteczność i bezpieczeństwo.

  • Ilustracja poradnika Miglustat Accord, 100 mg – profil bezpieczenstwa

    Miglustat Accord jest lekiem stosowanym w leczeniu choroby Gauchera typu I oraz choroby Niemanna-Picka typu C. Kobiety karmiące powinny unikać stosowania tego leku, a pacjenci powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i spożywania alkoholu. Stosowanie u seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby wymaga szczególnej ostrożności i nadzoru lekarza.

  • Ilustracja poradnika Miglustat Accord, 100 mg – dawkowanie leku

    Lek Miglustat Accord jest stosowany w leczeniu choroby Gauchera typu I oraz choroby Niemanna-Picka typu C. Dawkowanie leku zależy od rodzaju choroby i wieku pacjenta. W chorobie Gauchera typu I zalecana dawka dla dorosłych wynosi 100 mg trzy razy na dobę. W chorobie Niemanna-Picka typu C dawka dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 200 mg trzy razy na dobę, a dla dzieci poniżej 12 lat dawka jest ustalana na podstawie powierzchni ciała. Lek można przyjmować z pokarmem lub bez pokarmu. W przypadku wystąpienia biegunki, dawka może być tymczasowo zmniejszona. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni stosować…

  • Ilustracja poradnika Alglukozydaza alfa

    Alglukozydaza alfa oraz awalglukozydaza alfa to substancje stosowane w leczeniu choroby Pompego – rzadkiej choroby metabolicznej. Obie te substancje należą do grupy enzymów, które pomagają rozkładać glikogen w organizmie. Terapia enzymatyczna pozwala poprawić funkcjonowanie mięśni i serca, co ma kluczowe znaczenie dla pacjentów z tą chorobą.