Menu

Lek inotropowy

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Levosimendan Altan, 2,5 mg/ml – dawkowanie leku
  2. Inflanor Max, 400 mg – przedawkowanie leku
  3. Inflanor, 200 mg – przedawkowanie leku
  4. Levosimendan Zentiva, 2,5 mg/ml – wskazania – na co działa?
  5. Conaret, 2,5 mg – przedawkowanie leku
  6. Conaret, 3,75 mg – przedawkowanie leku
  7. Flecainide acetate Holsten, 100 mg – przedawkowanie leku
  8. Ibuprofen TZF, 200 mg – przedawkowanie leku
  9. Azoneurax, 75 mg – przedawkowanie leku
  10. Azoneurax – przedawkowanie leku
  11. Blocard, 2,5 mg – przedawkowanie leku
  12. Trazodone Neuraxpharm, 150 mg – przedawkowanie leku
  13. Trazodone Neuraxpharm, 100 mg – przedawkowanie leku
  14. Trazodone Neuraxpharm, 50 mg – przedawkowanie leku
  15. Corectin, 2,5 mg – przedawkowanie leku
  16. Metocard, 1 mg/ml – przeciwwskazania
  17. Sumetop – przeciwwskazania
  18. Carvedilol Genoptim – przeciwwskazania
  19. Simdax, 2,5 mg/ml – wskazania – na co działa?
  20. Simdax, 2,5 mg/ml – dawkowanie leku
  21. Tlenek azotu Messer, 800 ppm (v/v) – stosowanie u dzieci
  22. Sobycor, 10 mg – przedawkowanie leku
  23. Sobycor, 2,5 mg – przedawkowanie leku
  24. Trittico XR, 150 mg – przedawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Levosimendan Altan, 2,5 mg/ml – dawkowanie leku

    Levosimendan Altan jest lekiem stosowanym w krótkotrwałym leczeniu ostrych stanów niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca. Lek należy podawać wyłącznie w szpitalu, gdzie dostępny jest odpowiedni sprzęt monitorujący. Dawkowanie obejmuje infuzję dawki nasycającej 6-12 mikrogramów/kg mc. przez 10 minut, a następnie infuzję ciągłą 0,1 mikrograma/kg mc./min przez 24 godziny. Monitorowanie leczenia obejmuje EKG, ciśnienie krwi, tętno oraz ilość wydalanego moczu. Lek nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Inflanor Max, 400 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Inflanor Max, zawierającego ibuprofen, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki powyżej 80-100 mg/kg masy ciała są uznawane za przedawkowanie, a powyżej 200 mg/kg mogą powodować ciężkie objawy. Objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, bóle brzucha, bóle głowy, szumy uszne, oczopląs, splątanie, utratę przytomności, drgawki, bradykardię, spadek ciśnienia krwi, kwasicę metaboliczną, hipernatremię, zaburzenia czynności nerek, krwiomocz, hipotermię i ARDS. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Postępowanie obejmuje płukanie żołądka, podanie węgla aktywnego, leczenie objawowe i zabezpieczenie odpowiedniej diurezy.

  • Ilustracja poradnika Inflanor, 200 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leków, takich jak Inflanor, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki powyżej 80-100 mg/kg masy ciała są uznawane za przedawkowanie, a powyżej 200 mg/kg masy ciała mogą powodować ciężkie objawy. Objawy przedawkowania obejmują nudności, bóle brzucha, wymioty, bóle głowy, szumy uszne, splątanie, oczopląs, utratę przytomności, drgawki, bradykardię, spadek ciśnienia krwi, kwasicę metaboliczną, hipernatremię, zaburzenia czynności nerek, krwiomocz, hipotermię i ARDS. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast podjąć odpowiednie kroki, takie jak płukanie żołądka czy podanie węgla aktywnego, oraz skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Levosimendan Zentiva, 2,5 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Levosimendan Zentiva to lek stosowany w leczeniu ostrych stanów niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca. Jest przeznaczony do krótkotrwałego stosowania w szpitalach. Dawkowanie i czas trwania leczenia są dostosowywane indywidualnie do stanu pacjenta. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na lewozymendan, ciężkim niedociśnieniem tętniczym, tachykardią, znaczącą niedrożnością mechaniczną serca, ciężką niewydolnością nerek lub wątroby oraz arytmią typu torsades de pointes. Najczęstsze działania niepożądane to nieprawidłowo szybkie bicie serca, ból głowy oraz zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi.

  • Ilustracja poradnika Conaret, 2,5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Conaret, zawierającego bisoprolol, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca i hipoglikemia. Przedawkowanie może wystąpić, gdy pacjent przyjmie dawkę dobową 15 mg zamiast 7,5 mg lub więcej. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem, który zastosuje odpowiednie leczenie podtrzymujące i objawowe.

  • Ilustracja poradnika Conaret, 3,75 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Conaret, zawierającego bisoprolol, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca i hipoglikemia. Przedawkowanie może wystąpić, gdy pacjent przyjmie dawkę dobową 15 mg zamiast 7,5 mg lub więcej. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem, który zaleci odpowiednie postępowanie.

  • Ilustracja poradnika Flecainide acetate Holsten, 100 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Flecainide acetate Holsten może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym zagrażających życiu stanów. Dawki powyżej 400 mg na dobę są uznawane za przedawkowanie. Objawy przedawkowania obejmują niedociśnienie tętnicze, drgawki, bradykardię, blok zatokowo-przedsionkowy lub przedsionkowo-komorowy, asystolię, wydłużenie odstępów QRS i QT oraz arytmie komorowe. W przypadku przedawkowania należy natychmiast zgłosić się do szpitala. Postępowanie obejmuje usunięcie niewchłoniętego leku, wymuszoną diurezę, dożylną emulsję tłuszczową, podtrzymujące środki farmakologiczne oraz wentylację mechaniczną i mechaniczne wspomaganie krążenia.

  • Ilustracja poradnika Ibuprofen TZF, 200 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie ibuprofenu może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki powyżej 200 mg/kg masy ciała są uznawane za przedawkowanie. Objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, bóle brzucha, bóle głowy, szumy uszne, dezorientację, oczopląs, utratę przytomności, drgawki, bradykardię, spadek ciśnienia tętniczego krwi, kwasicę metaboliczną, hipernatremię, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, krwiomocz, hipotermię i ARDS. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Postępowanie obejmuje płukanie żołądka, podanie węgla aktywnego, leki zobojętniające sok żołądkowy, płyny dożylne, leki inotropowe, monitorowanie diurezy, wyrównanie zaburzeń kwasowo-zasadowych i elektrolitowych oraz leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Azoneurax, 75 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Azoneurax może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak senność, zawroty głowy, nudności, wymioty, śpiączka, tachykardia, hipotonia, hiponatremia, drgawki, depresja oddechowa, bradykardia, wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Ważne jest szybkie podjęcie odpowiednich działań, takich jak podanie węgla aktywnego lub płukanie żołądka.

  • Ilustracja poradnika Azoneurax – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Azoneurax może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak senność, zawroty głowy, nudności, śpiączka, tachykardia, hipotonia, hiponatremia, drgawki, depresja oddechowa, bradykardia, wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Ważne jest szybkie podjęcie odpowiednich działań, takich jak podanie węgla aktywnego, płukanie żołądka i monitorowanie pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Blocard, 2,5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Blocard może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca oraz hipoglikemia. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Leczenie podtrzymujące i objawowe może obejmować podanie atropiny, izoprenaliny, płynów dożylnych, glukagonu, leków moczopędnych, beta2-adrenomimetyków oraz glukozy.

  • Ilustracja poradnika Trazodone Neuraxpharm, 150 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Trazodone Neuraxpharm może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak senność, zawroty głowy, nudności, wymioty, śpiączka, tachykardia, niedociśnienie, hiponatremia, drgawki, depresja oddechowa, bradykardia, wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes. Standardowa dawka początkowa wynosi 150 mg na dobę, a maksymalna dawka to 300 mg na dobę. U pacjentów hospitalizowanych dawka może wynosić do 600 mg na dobę. W przypadku przedawkowania należy podać węgiel aktywowany, rozważyć płukanie żołądka, monitorować pacjenta, kontrolować ciśnienie tętnicze i rytm serca, podać tlen, wyrównać zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej oraz zaburzenia metaboliczne, zastosować leczenie objawowe i podać leki o działaniu inotropowym, jeśli to konieczne.

  • Ilustracja poradnika Trazodone Neuraxpharm, 100 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Trazodone Neuraxpharm może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak senność, zawroty głowy, nudności, wymioty, śpiączka, tachykardia, niedociśnienie, hiponatremia, drgawki, depresja oddechowa, bradykardia i wydłużenie odstępu QT. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Ważne jest, aby podać węgiel aktywny w ciągu godziny od przedawkowania oraz monitorować pacjenta przez co najmniej 6 godzin.

  • Ilustracja poradnika Trazodone Neuraxpharm, 50 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Trazodone Neuraxpharm może prowadzić do poważnych objawów, takich jak senność, zawroty głowy, nudności, wymioty, tachykardia, niedociśnienie, drgawki i depresja oddechowa. Standardowa dawka początkowa wynosi 150 mg na dobę, a maksymalna dawka to 300 mg na dobę. U pacjentów hospitalizowanych dawka może wynosić do 600 mg na dobę. W przypadku przedawkowania zaleca się podanie węgla aktywnego, płukanie żołądka, monitorowanie pacjenta oraz leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Corectin, 2,5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Corectin może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak bradykardia, niedociśnienie, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca i hipoglikemia. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać leczenie i rozpocząć leczenie podtrzymujące i objawowe. Ważne jest, aby pacjenci stosowali się do zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i nie przerywali nagle leczenia.

  • Ilustracja poradnika Metocard, 1 mg/ml – przeciwwskazania

    Metocard to lek stosowany w leczeniu chorób sercowo-naczyniowych, takich jak częstoskurcz i zawał mięśnia sercowego. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na metoprolol, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, niewyrównana niewydolność serca, bradykardia, ciężkie zaburzenia krążenia w tętnicach obwodowych, kwasica metaboliczna, nieleczony guz chromochłonny nadnerczy, podejrzenie świeżego zawału mięśnia sercowego oraz stosowanie leków o działaniu inotropowym dodatnim. Pacjenci powinni konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Sumetop – przeciwwskazania

    Sumetop to lek stosowany w leczeniu różnych schorzeń sercowo-naczyniowych, ale istnieje wiele przeciwwskazań do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na metoprolol, wstrząsu kardiogennego, zespołu chorego węzła zatokowego, bloku przedsionkowo-komorowego II lub III stopnia, niewyrównanej niewydolności serca, bradykardii, bardzo niskiego ciśnienia tętniczego, ciężkich zaburzeń krążenia w tętnicach obwodowych, kwasicy metabolicznej, nieleczonego guza chromochłonnego nadnerczy oraz podejrzenia świeżego zawału mięśnia sercowego. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Carvedilol Genoptim – przeciwwskazania

    Lek Carvedilol Genoptim jest stosowany w leczeniu przewlekłej niewydolności serca, nadciśnienia tętniczego, stabilnej choroby wieńcowej oraz u pacjentów po zawale mięśnia sercowego. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na składniki leku, niestabilna niewydolność serca, zaburzenia czynności wątroby, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, zespół chorej zatoki, ciężkie niedociśnienie tętnicze, wstrząs kardiogenny, choroby dróg oddechowych, retencja płynów, kwasica metaboliczna oraz guz chromochłonny. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Simdax, 2,5 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Simdax to lek stosowany w leczeniu ostrych stanów niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca. Działa poprzez zwiększenie siły skurczu serca i rozszerzenie naczyń krwionośnych, co pomaga złagodzić duszność i poprawić przepływ krwi i tlenu w organizmie. Lek ten jest przeznaczony do stosowania wyłącznie w szpitalach. Simdax nie powinien być stosowany w przypadkach ciężkiego niedociśnienia, tachykardii, ciężkiej niewydolności nerek i wątroby oraz arytmii typu torsades de pointes.

  • Ilustracja poradnika Simdax, 2,5 mg/ml – dawkowanie leku

    Simdax to lek stosowany w leczeniu ostrych stanów niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca. Dawkowanie leku jest dostosowywane indywidualnie do stanu pacjenta. Leczenie rozpoczyna się od dawki nasycającej 6-12 mikrogramów/kg przez 10 minut, a następnie stosuje się infuzję ciągłą 0,1 mikrograma/kg/min przez 24 godziny. Lek jest przeznaczony wyłącznie do stosowania w szpitalu. Podczas leczenia należy monitorować EKG, ciśnienie krwi oraz tętno. Lek należy przechowywać w lodówce w temperaturze 2°C - 8°C.

  • Ilustracja poradnika Tlenek azotu Messer, 800 ppm (v/v) – stosowanie u dzieci

    Lek Tlenek azotu Messer jest stosowany w leczeniu noworodków z hipoksyjną niewydolnością oddechową oraz pacjentów z wysokim ciśnieniem krwi w płucach związanym z operacją serca. Nie jest zalecany dla wcześniaków urodzonych przed 34 tygodniem ciąży. Alternatywne leki o podobnym działaniu to sildenafil, tolazolina, dobutamina oraz surfaktant.

  • Ilustracja poradnika Sobycor, 10 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Sobycor może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak bradykardia, niedociśnienie, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca i hipoglikemia. Standardowa dawka wynosi 10 mg na dobę, a maksymalna zalecana dawka to 20 mg na dobę. Przedawkowanie może wystąpić przy dawkach znacznie przekraczających te wartości. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Konieczne może być wdrożenie leczenia podtrzymującego i objawowego.

  • Ilustracja poradnika Sobycor, 2,5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Sobycor może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak bradykardia, niedociśnienie, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca i hipoglikemia. Standardowa dawka wynosi od 5 mg do 10 mg na dobę, a maksymalna zalecana dawka to 20 mg na dobę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać stosowanie leku i wdrożyć leczenie podtrzymujące oraz objawowe.

  • Ilustracja poradnika Trittico XR, 150 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Trittico XR, zawierającego chlorowodorek trazodonu, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Standardowa maksymalna dawka dobowa wynosi 300 mg dla dorosłych. Przedawkowanie może wystąpić, gdy pacjent przyjmie więcej niż 1 g trazodonu. Objawy przedawkowania obejmują senność, zawroty głowy, nudności, wymioty, śpiączkę, tachykardię, hipotonię, hiponatremię, drgawki, depresję oddechową oraz zmiany w zapisie EKG. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Postępowanie obejmuje podanie węgla aktywowanego, płukanie żołądka, monitorowanie pacjenta, kontrolę ciśnienia i tętna, podanie leków przeciwdrgawkowych, podanie tlenu oraz podanie leków inotropowych.