Menu

Kserostomia

Produkty powiązane z kserostomia
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 150 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 150 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 37,5 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 37,5 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 75 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 75 mg
Anesteloc Max, tabletki dojelitowe, 20 mg
Anesteloc Max, tabletki dojelitowe, 20 mg
Arketis, tabletki, 20 mg
Arketis, tabletki, 20 mg
Asentra, tabletki powlekane, 50 mg
Asentra, tabletki powlekane, 50 mg
Asertin 100, tabletki powlekane, 100 mg
Asertin 100, tabletki powlekane, 100 mg
Asertin 50, tabletki powlekane, 50 mg
Asertin 50, tabletki powlekane, 50 mg
Axyven, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 150 mg
Axyven, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 150 mg
Axyven, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 37,5 mg
Axyven, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 37,5 mg
Axyven, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 75 mg
Axyven, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 75 mg
Bioprazol Bio Max, kapsułki, 20 mg
Bioprazol Bio Max, kapsułki, 20 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Anna Majka
Anna Majka
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Maria Bialik
Maria Bialik
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Kamil Pajor
Kamil Pajor
  1. Midazolam – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Megestrol – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Medetomidyna
  4. Lisdeksamfetamina – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Jod 131 (131I) – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Deksmedetomidyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Daryfenacyna
  8. Chlorfenamina -przedawkowanie substancji
  9. Baklofen – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Alweryna -przedawkowanie substancji
  11. Aklidyna – dawkowanie leku
  12. Elvanse, 60 mg – wskazania – na co działa?
  13. Elvanse, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Elvanse, 20 mg – wskazania – na co działa?
  15. Elvanse, 70 mg – wskazania – na co działa?
  16. Elvanse, 50 mg – wskazania – na co działa?
  17. Elvanse, 30 mg – wskazania – na co działa?
  18. Tolutris, 80 mg + 10 mg + 25 m – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Glycopyrronium Dr. August Wolff, 2,2 mg/dozę – przeciwwskazania
  20. Soloxelam, 10 mg – dawkowanie leku
  21. Soloxelam, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Symkinet MR, 10 mg – stosowanie u dzieci
  23. Tractiva, 15 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Olanzapine Aurovitas, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Midazolam – działania niepożądane i skutki uboczne

    Midazolam to substancja o silnym działaniu uspokajającym i przeciwdrgawkowym, stosowana w różnych postaciach i drogach podania. Działania niepożądane midazolamu mogą być bardzo zróżnicowane, od łagodnych, takich jak senność czy ból głowy, po poważne, w tym reakcje alergiczne i zaburzenia oddychania. Występowanie i nasilenie skutków ubocznych zależy m.in. od postaci leku, sposobu podania oraz indywidualnych cech pacjenta. Warto poznać możliwe działania niepożądane, aby świadomie i bezpiecznie korzystać z terapii midazolamem.

  • Ilustracja poradnika Megestrol – działania niepożądane i skutki uboczne

    Megestrol jest substancją czynną stosowaną przede wszystkim w leczeniu utraty masy ciała oraz zaburzeń apetytu, szczególnie u osób z przewlekłymi chorobami. Mimo że jego działanie przynosi korzyści wielu pacjentom, może wiązać się także z występowaniem różnych działań niepożądanych, które mogą różnić się w zależności od postaci leku, drogi podania i indywidualnych cech pacjenta. Poznanie możliwych skutków ubocznych pozwala lepiej zrozumieć ryzyko i korzyści związane z terapią.

  • Ilustracja poradnika Medetomidyna

    Medetomidyna to substancja stosowana głównie w celu uspokojenia pacjentów dorosłych w warunkach szpitalnych, zwłaszcza na oddziałach intensywnej opieki medycznej oraz podczas zabiegów wymagających sedacji. Działa poprzez zmniejszenie aktywności układu nerwowego, umożliwiając skuteczne i kontrolowane uspokojenie, przy jednoczesnym zachowaniu bezpieczeństwa pacjenta. Lek ten jest podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny i wymaga ścisłego monitorowania.

  • Ilustracja poradnika Lisdeksamfetamina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lisdeksamfetamina to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu zespołu nadpobudliwości psychoruchowej (ADHD). Jej działanie wiąże się z możliwością wystąpienia zarówno łagodnych, jak i poważniejszych działań niepożądanych, które mogą różnić się w zależności od wieku pacjenta, dawki oraz czasu stosowania. Warto poznać, na co należy zwrócić uwagę podczas przyjmowania tej substancji i jakie objawy mogą świadczyć o wystąpieniu działań niepożądanych123.

  • Ilustracja poradnika Jod 131 (131I) – działania niepożądane i skutki uboczne

    Jod 131 (131I) to substancja czynna wykorzystywana w diagnostyce i leczeniu chorób tarczycy oraz innych schorzeń. Chociaż większość pacjentów dobrze toleruje preparaty zawierające ten radioizotop, mogą wystąpić działania niepożądane – od łagodnych, takich jak nudności, po poważniejsze, zależne od drogi podania i zastosowanej dawki. Warto wiedzieć, jakie objawy mogą się pojawić i jak różnią się one w zależności od wskazania oraz sposobu podania preparatu.

  • Ilustracja poradnika Deksmedetomidyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Deksmedetomidyna to substancja czynna szeroko stosowana w szpitalach, szczególnie podczas znieczulania i sedacji pacjentów dorosłych oraz dzieci. Mimo że jej działania niepożądane są dobrze poznane, nie zawsze są one poważne, a ich występowanie zależy od wielu czynników, takich jak dawka, droga podania czy stan zdrowia pacjenta. Poznaj, jakie objawy mogą pojawić się podczas stosowania deksmedetomidyny, na co zwrócić uwagę i dlaczego zgłaszanie działań niepożądanych jest tak ważne.

  • Ilustracja poradnika Daryfenacyna

    Daryfenacyna to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu zespołu nadreaktywnego pęcherza. Jej działanie pozwala ograniczyć częste parcie na mocz i nietrzymanie moczu, poprawiając komfort codziennego życia. Dostępna w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, daryfenacyna cechuje się selektywnym wpływem na receptory mięśni pęcherza, co przekłada się na skuteczność i bezpieczeństwo terapii.

  • Ilustracja poradnika Chlorfenamina -przedawkowanie substancji

    Przedawkowanie chlorfenaminy może prowadzić do poważnych zaburzeń, zwłaszcza ze strony układu nerwowego i serca. Objawy różnią się w zależności od wieku pacjenta oraz obecności innych substancji czynnych w leku. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić senność, drgawki, a nawet śpiączka. Leczenie polega głównie na łagodzeniu objawów i wsparciu funkcji życiowych. Warto znać zagrożenia związane z tą substancją, aby odpowiednio reagować w sytuacjach kryzysowych.

  • Ilustracja poradnika Baklofen – działania niepożądane i skutki uboczne

    Baklofen to substancja czynna stosowana w leczeniu spastyczności mięśni, która może powodować zarówno łagodne, jak i poważniejsze działania niepożądane. Ich rodzaj oraz nasilenie zależą m.in. od drogi podania (doustna, dożylna, infuzja do kanału kręgowego), dawki oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Przebieg działań niepożądanych może się różnić, dlatego ważne jest, aby znać możliwe objawy i odpowiednio na nie reagować.

  • Ilustracja poradnika Alweryna -przedawkowanie substancji

    Alweryna to substancja o działaniu rozkurczającym, stosowana głównie w leczeniu dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego. Choć jej stosowanie zgodnie z zaleceniami jest bezpieczne, przedawkowanie może prowadzić do niepokojących objawów, takich jak spadek ciśnienia krwi czy symptomy przypominające zatrucie atropiną. W opisie znajdziesz informacje o dawkach, objawach przedawkowania oraz sposobach postępowania w razie takiej sytuacji.

  • Ilustracja poradnika Aklidyna – dawkowanie leku

    Aklidyna to substancja czynna wykorzystywana głównie w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Stosuje się ją w postaci proszku do inhalacji, co umożliwia bezpośrednie działanie w płucach i szybkie łagodzenie objawów choroby. Dawkowanie aklidyny jest bardzo precyzyjnie określone i nie wymaga modyfikacji w większości grup pacjentów, w tym u osób starszych oraz z zaburzeniami nerek czy wątroby. Poznaj szczegółowe informacje o schematach dawkowania tej substancji, także w połączeniu z innymi lekami.

  • Ilustracja poradnika Elvanse, 60 mg – wskazania – na co działa?

    Elvanse to lek stosowany w leczeniu ADHD u dzieci powyżej 6 lat oraz dorosłych. Zawiera lisdeksamfetaminy dimezylan, który pomaga regulować czynność mózgu. Lek jest zalecany, gdy wcześniejsze leczenie metylfenidatem nie przyniosło oczekiwanych korzyści. Dawkowanie zaczyna się od 30 mg raz na dobę rano, a maksymalna dawka to 70 mg na dobę. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie łaknienia, trudności ze snem, suchość w jamie ustnej i ból głowy. Regularne badania kontrolne są wymagane podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Elvanse, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Elvanse, stosowany w leczeniu ADHD, może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to zmniejszenie apetytu, trudności ze snem, suchość w jamie ustnej i ból głowy. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują pobudzenie, reakcje uczuleniowe i gorączkę. Rzadkie skutki uboczne to drgawki, obrzęk naczynioruchowy i zespół Stevensa-Johnsona. Działania niepożądane o nieznanej częstości to reakcja anafilaktyczna, omamy, zaburzenia rytmu serca i eozynofilowe zapalenie wątroby. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast zgłosić się do lekarza.

  • Ilustracja poradnika Elvanse, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Elvanse to lek stosowany w leczeniu ADHD u dzieci powyżej 6 lat i dorosłych. Zawiera lisdeksamfetaminy dimezylan, który po przekształceniu w deksamfetaminę pomaga regulować czynność mózgu, ułatwiając skupienie uwagi i zmniejszając pobudliwość. Lek jest stosowany, gdy wcześniejsze leczenie metylfenidatem nie przyniosło oczekiwanych korzyści. Zwykle leczenie rozpoczyna się od dawki 30 mg raz na dobę rano, a maksymalna dawka to 70 mg na dobę. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie apetytu, trudności ze snem, suchość w jamie ustnej oraz ból głowy.

  • Ilustracja poradnika Elvanse, 70 mg – wskazania – na co działa?

    Elvanse to lek stosowany w leczeniu ADHD u dzieci powyżej 6 lat oraz dorosłych, u których objawy ADHD występowały już w dzieciństwie. Lek pomaga poprawić działanie mózgu, ułatwiając skupienie uwagi i zmniejszając pobudliwość. Leczenie należy rozpocząć pod nadzorem specjalisty, a dawka początkowa wynosi 30 mg raz na dobę rano. Elvanse można przyjmować niezależnie od posiłków, a kapsułki można połykać w całości lub otworzyć i rozpuścić zawartość w pokarmie, wodzie lub soku pomarańczowym. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie apetytu, trudności ze snem, suchość w jamie ustnej i ból głowy.

  • Ilustracja poradnika Elvanse, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Elvanse to lek stosowany w leczeniu ADHD u dzieci powyżej 6 lat i dorosłych. Zawiera lisdeksamfetaminy dimezylan, który po podaniu przekształca się w deksamfetaminę, blokującą wychwyt zwrotny noradrenaliny i dopaminy. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie apetytu, trudności ze snem, suchość w jamie ustnej i ból głowy. Lek należy przyjmować rano przed śniadaniem, z jedzeniem lub bez jedzenia.

  • Ilustracja poradnika Elvanse, 30 mg – wskazania – na co działa?

    Elvanse to lek stosowany w leczeniu ADHD u dzieci, młodzieży i dorosłych. Zawiera lisdeksamfetaminy dimezylan, który przekształca się w deksamfetaminę, pomagając regulować czynność mózgu. Lek ułatwia skupienie uwagi i zmniejsza pobudliwość. Jest częścią kompleksowego programu leczenia, który może obejmować psychoterapię i programy edukacyjne. Elvanse nie jest zalecany dla dzieci poniżej 6 roku życia, a leczenie powinno być regularnie monitorowane przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Tolutris, 80 mg + 10 mg + 25 m – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Tolutris, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, może wywoływać różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to zawroty głowy, nudności, ból głowy, senność, kołatanie serca, duszność, zmęczenie i obrzęk kostek. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zmniejszenie lub zwiększenie stężenia potasu we krwi, lęk, omdlenia, suchość błon śluzowych w jamie ustnej, ból pleców, zaburzenia erekcji i zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi. Rzadkie skutki uboczne to zapalenie płuc, aktywacja lub zaostrzenie tocznia rumieniowatego układowego, zapalenie błony śluzowej żołądka, reakcje alergiczne i zmniejszenie liczby płytek krwi. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują postępujące bliznowacenie pęcherzyków płucnych, ostrą niewydolność oddechową, zmniejszoną liczbę białych krwinek, zapalenie…

  • Ilustracja poradnika Glycopyrronium Dr. August Wolff, 2,2 mg/dozę – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem stosowania leku Axhidrox, należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość, jaskra, ostre krwawienie, przewlekłe zapalenie jelita grubego, niedrożność jelit, miastenia czy zespół Sjögrena. Ważne jest również omówienie z lekarzem wszelkich istniejących problemów zdrowotnych, takich jak problemy z gruczołem krokowym, ciężkie zaburzenia czynności nerek, zaburzenia bariery krew-mózg, choroby serca, stan zapalny skóry pach oraz unikanie kontaktu kremu z oczami, nosem lub ustami. Stosowanie leku Axhidrox powinno odbywać się zgodnie z zaleceniami lekarza, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Soloxelam, 10 mg – dawkowanie leku

    Lek Soloxelam jest stosowany w leczeniu przedłużonych napadów drgawkowych u dzieci i młodzieży. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i jest oznaczone różnymi kolorami na opakowaniu. Lek należy podawać na śluzówkę jamy ustnej, a całą zawartość strzykawki powoli wycisnąć do przestrzeni pomiędzy dziąsłem i policzkiem. Przed podaniem leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma problemy z nerkami, wątrobą, sercem lub płucami. Możliwe działania niepożądane obejmują trudności z oddychaniem, atak serca, obrzęk twarzy oraz inne objawy. W razie wątpliwości należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Soloxelam, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Soloxelam, zawierający midazolam, jest stosowany w leczeniu przedłużonych napadów drgawkowych u dzieci i młodzieży. Może powodować różne działania niepożądane, w tym nudności, wymioty, senność, wysypkę, pobudzenie, skurcze mięśni, ból głowy, drgawki, niskie ciśnienie krwi, skurcz krtani, zaparcia, suchość w jamie ustnej, zmęczenie i czkawkę. Poważne działania niepożądane obejmują trudności z oddychaniem, atak serca i obrzęk twarzy. W razie wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Symkinet MR, 10 mg – stosowanie u dzieci

    Symkinet MR, zawierający metylofenidat, jest stosowany w leczeniu ADHD, ale nie jest odpowiedni dla wszystkich dzieci. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, jaskrę, guz chromochłonny nadnerczy, stosowanie inhibitorów MAO oraz ciężkie zaburzenia psychiczne. Alternatywne leki to atomoksetyna, guanfacyna i klonidyna. Najczęstsze działania niepożądane metylofenidatu to zmniejszony apetyt, ból głowy, nerwowość, bezsenność, nudności i suchość w jamie ustnej.

  • Ilustracja poradnika Tractiva, 15 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Tractiva, zawierający arypiprazol, jest stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów maniakalnych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym cukrzycę, zaburzenia snu, uczucie lęku, akatyzję, drżenie, ból głowy, zmęczenie, senność, nudności i wymioty. Niezbyt częste działania obejmują zwiększone lub zmniejszone stężenie prolaktyny, depresję, dystonię, podwójne widzenie, szybkie bicie serca i czkawkę. Rzadkie działania to zmniejszona liczba białych krwinek, reakcje alergiczne, drgawki, zakrzepy krwi, zapalenie trzustki, zażółcenie skóry, łysienie i przedłużony wzwód. U dzieci i młodzieży mogą wystąpić senność, niepokój ruchowy, ból w górnej części brzucha, suchość w jamie ustnej i zwiększenie masy ciała.

  • Ilustracja poradnika Olanzapine Aurovitas, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Olanzapine Aurovitas to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów manii. Może wywoływać różne działania niepożądane, takie jak zwiększenie masy ciała, senność, zawroty głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej i zwiększenie stężenia prolaktyny. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem, aby uniknąć objawów odstawienia.