Menu

Krew obwodowa

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Tiamazol – przeciwwskazania
  2. Toksyna botulinowa typu A – mechanizm działania
  3. Ponesimod – mechanizm działania
  4. Pleryksafor – wskazania – na co działa?
  5. Pleryksafor – przeciwwskazania
  6. Pleryksafor – stosowanie u dzieci
  7. Ozanimod – mechanizm działania
  8. Lusutrombopag – mechanizm działania
  9. Flucytozyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Plerixafor Biofar, 20 mg/ml – wskazania – na co działa?
  11. Plerixafor Biofar, 20 mg/ml – dawkowanie leku
  12. Plerixafor MSN, 20 mg/ml – wskazania – na co działa?
  13. Fingolimod Adamed, 0,5 mg – skład leku
  14. Cytosar, 100 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  15. Vicebrol BIO, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Calcium folinate Sandoz, 10 mg/ml – dawkowanie leku
  17. Leuzek – profil bezpieczenstwa
  18. Nibix, 100 mg – profil bezpieczenstwa
  19. Vinpocetine Espefa Forte, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Hydroxycarbamid Teva, 500 mg – dawkowanie leku
  21. Thyrozol, 10 mg – wskazania – na co działa?
  22. Leukeran, 2 mg – wskazania – na co działa?
  23. Altabactin, (250 IU + 5000 IU)/g – profil bezpieczenstwa
  24. Neupogen – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Tiamazol – przeciwwskazania

    Tiamazol to lek stosowany głównie w leczeniu nadczynności tarczycy, który skutecznie hamuje produkcję hormonów tarczycowych. Jednak nie każdy pacjent może go przyjmować – istnieją bowiem sytuacje, w których jego stosowanie jest całkowicie zakazane lub wymaga wyjątkowej ostrożności. W opisie przedstawiamy najważniejsze przeciwwskazania do stosowania tiamazolu, wyjaśniamy, w jakich przypadkach należy zachować szczególną czujność i jak postępować, by terapia była bezpieczna dla zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Toksyna botulinowa typu A – mechanizm działania

    Toksyna botulinowa typu A to substancja, która zrewolucjonizowała leczenie wielu schorzeń neurologicznych i estetycznych. Jej mechanizm działania polega na czasowym blokowaniu przewodzenia impulsów nerwowych do mięśni, co pozwala na ich rozluźnienie i wygładzenie zmarszczek lub zmniejszenie napięcia mięśniowego. Dzięki precyzyjnemu działaniu, efekty są zauważalne już po kilku dniach od podania, a skuteczność i bezpieczeństwo zostały potwierdzone w licznych badaniach klinicznych. Poznaj, w jaki sposób toksyna botulinowa typu A wpływa na organizm oraz jak długo utrzymują się jej efekty.

  • Ilustracja poradnika Ponesimod – mechanizm działania

    Ponesimod to nowoczesna substancja czynna stosowana u dorosłych pacjentów z nawracającymi postaciami stwardnienia rozsianego. Działa poprzez wpływ na układ odpornościowy, ograniczając przedostawanie się limfocytów do układu nerwowego, co pomaga zmniejszyć częstość nawrotów choroby. Mechanizm działania ponesimodu jest dobrze poznany i pozwala zrozumieć, w jaki sposób substancja ta może poprawić jakość życia pacjentów ze stwardnieniem rozsianym.

  • Ilustracja poradnika Pleryksafor – wskazania – na co działa?

    Pleryksafor to substancja wykorzystywana do zwiększania liczby komórek macierzystych we krwi, szczególnie u osób zmagających się z chorobami nowotworowymi, takimi jak chłoniak czy szpiczak mnogi. Stosuje się go zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, zawsze w połączeniu z innym lekiem stymulującym produkcję komórek krwi. Dzięki temu możliwe jest skuteczniejsze przeprowadzenie autologicznego przeszczepienia komórek macierzystych, co daje szansę na lepsze efekty leczenia.

  • Ilustracja poradnika Pleryksafor – przeciwwskazania

    Pleryksafor to nowoczesna substancja stosowana w mobilizacji komórek macierzystych, szczególnie u osób z chłoniakiem i szpiczakiem mnogim. Choć lek ten jest skuteczny, nie każdy pacjent może go przyjmować – istnieją sytuacje, w których jego stosowanie jest całkowicie zakazane, a także takie, które wymagają szczególnej ostrożności. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania oraz sytuacje, w których stosowanie pleryksaforu powinno być dokładnie rozważone.

  • Ilustracja poradnika Pleryksafor – stosowanie u dzieci

    Stosowanie pleryksaforu u dzieci to zagadnienie wymagające szczególnej uwagi. Choć substancja ta znajduje zastosowanie w mobilizacji komórek macierzystych przed przeszczepieniem, jej użycie w populacji pediatrycznej jest ściśle określone i wymaga przestrzegania szczególnych zasad bezpieczeństwa. W tym opisie znajdziesz informacje o tym, kiedy i w jakich dawkach pleryksafor może być stosowany u dzieci, jakie są przeciwwskazania oraz na co należy zwrócić uwagę podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Ozanimod – mechanizm działania

    Ozanimod to nowoczesna substancja czynna, która pomaga w leczeniu stwardnienia rozsianego i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Jej działanie polega na wpływie na układ odpornościowy w sposób, który ogranicza nadmierne reakcje zapalne organizmu. Mechanizm działania ozanimodu jest złożony, ale jego skuteczność została potwierdzona w badaniach klinicznych zarówno u osób z chorobami neurologicznymi, jak i przewodu pokarmowego. W opisie znajdziesz wyjaśnienie, jak ozanimod działa w organizmie, jak długo utrzymuje się jego efekt oraz co wykazały badania przedkliniczne.

  • Ilustracja poradnika Lusutrombopag – mechanizm działania

    Lusutrombopag to nowoczesna substancja czynna, która wspiera organizm w zwiększaniu liczby płytek krwi, szczególnie u osób z przewlekłą chorobą wątroby wymagających zabiegów inwazyjnych. Mechanizm jej działania polega na pobudzaniu naturalnych procesów krwiotwórczych, co pomaga zmniejszyć ryzyko krwawień i konieczność przetaczania płytek krwi. Poznaj, jak działa lusutrombopag, jak organizm go przyswaja oraz jakie są wyniki badań przedklinicznych dotyczących tej substancji.

  • Ilustracja poradnika Flucytozyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Flucytozyna to substancja czynna stosowana w leczeniu niektórych zakażeń grzybiczych. Jej działania niepożądane mogą dotyczyć różnych narządów i układów, a ich nasilenie zależy m.in. od stanu zdrowia pacjenta, drogi podania oraz przyjmowanych jednocześnie leków. Warto wiedzieć, jakie objawy mogą świadczyć o niepożądanej reakcji organizmu na flucytozynę i kiedy należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną.

  • Ilustracja poradnika Plerixafor Biofar, 20 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Plerixafor Biofar jest stosowany w leczeniu chłoniaka, szpiczaka mnogiego oraz guzów litych u dzieci i młodzieży. Działa poprzez mobilizację macierzystych komórek krwiotwórczych do krwiobiegu, co umożliwia ich pobranie i przeszczepienie. Lek podaje się we wstrzyknięciu podskórnym, a dawka zależy od masy ciała pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na pleryksafor oraz białaczkę. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności, zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia oraz ból głowy.

  • Ilustracja poradnika Plerixafor Biofar, 20 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Plerixafor Biofar jest stosowany do mobilizacji macierzystych komórek krwiotwórczych. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta i stanu jego nerek. Lek podaje się podskórnie, zazwyczaj 6-11 godzin przed aferezą, po wcześniejszym podaniu G-CSF. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 20 mg lub 0,24 mg/kg masy ciała, dla dzieci 0,24 mg/kg, a dla pacjentów z zaburzeniami nerek 0,16 mg/kg.

  • Ilustracja poradnika Plerixafor MSN, 20 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Plerixafor MSN jest stosowany w celu mobilizacji macierzystych komórek krwiotwórczych u pacjentów z chłoniakiem i szpiczakiem mnogim, gdy mobilizacja tych komórek jest niewystarczająca. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta i wynosi 20 mg lub 0,24 mg/kg mc. dla dorosłych oraz 0,24 mg/kg mc. dla dzieci. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz białaczkę. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności i zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia.

  • Ilustracja poradnika Fingolimod Adamed, 0,5 mg – skład leku

    Lek Fingolimod Adamed zawiera substancję czynną fingolimod oraz kilka substancji pomocniczych, takich jak cytrynian potasu jednowodny, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, żelatyna, tytanu dwutlenek (E171) i żelaza tlenek, żółty (E172). Substancje pomocnicze wspomagają działanie i stabilność leku. Pacjenci powinni być świadomi składu leku, aby lepiej zrozumieć, co przyjmują i jakie mogą być potencjalne skutki uboczne.

  • Ilustracja poradnika Cytosar, 100 mg/ml – profil bezpieczenstwa

    Stosowanie leku Cytosar u kobiet karmiących piersią nie jest zalecane. Pacjenci powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i unikać spożywania alkoholu. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby wymagają szczególnej ostrożności i monitorowania podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Vicebrol BIO, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Vicebrol Bio to lek zawierający winpocetynę, stosowany w łagodzeniu objawów niewydolności krążenia mózgowego. Może powodować działania niepożądane, takie jak zaburzenia snu, zawroty głowy, osłabienie, mrowienie kończyn, wzmożone pocenie się, nadaktywność ruchowa, zmiany w zapisie EKG, zmiany ciśnienia krwi, nudności, suchość w jamie ustnej, nieprawidłowe wyniki prób wątrobowych oraz alergiczne odczyny skórne. Rzadziej mogą wystąpić zmniejszenie liczby białych krwinek i bóle brzucha. Bardzo rzadko mogą wystąpić zmiany w wynikach badania krwi. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Calcium folinate Sandoz, 10 mg/ml – dawkowanie leku

    Calcium folinate Sandoz jest lekiem stosowanym w celu zmniejszenia toksyczności antagonistów kwasu foliowego, takich jak metotreksat, oraz w terapii skojarzonej z 5-fluorouracylem. Dawkowanie zależy od rodzaju terapii i indywidualnej zdolności wydalania metotreksatu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na folinian wapnia oraz niedokrwistość złośliwą. Należy zachować ostrożność u pacjentów z padaczką, zaburzeniami czynności nerek oraz w przypadku wystąpienia biegunki lub zapalenia jamy ustnej. Do działań niepożądanych należą gorączka, bezsenność, pobudzenie, depresja, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz zwiększenie częstości napadów drgawkowych.

  • Ilustracja poradnika Leuzek – profil bezpieczenstwa

    Stosowanie leku Leuzek przez kobiety karmiące jest przeciwwskazane, a pacjenci powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów. Nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się konsultację z lekarzem. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być monitorowani i otrzymywać minimalne dawki leku.

  • Ilustracja poradnika Nibix, 100 mg – profil bezpieczenstwa

    Stosowanie leku Nibix przez kobiety karmiące piersią jest przeciwwskazane, ponieważ imatynib i jego metabolit mogą przenikać do mleka matki. Podczas przyjmowania leku mogą wystąpić zawroty głowy, senność lub zaburzenia widzenia, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu, aby zminimalizować ryzyko uszkodzenia wątroby. U seniorów nie ma konieczności specjalnego dawkowania, ale zaleca się monitorowanie. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni otrzymywać minimalną zalecaną dawkę 400 mg na dobę, a pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni być szczegółowo monitorowani.

  • Ilustracja poradnika Vinpocetine Espefa Forte, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Vinpocetine Espefa Forte może powodować różne działania niepożądane, takie jak zaburzenia snu, zawroty i bóle głowy, zmiany ciśnienia krwi, nudności, zgaga, suchość w jamie ustnej, nieprawidłowe wyniki prób wątrobowych, alergiczne odczyny skórne, zmiany w zapisie EKG, niedociśnienie tętnicze, bóle brzucha, leukopenia oraz obniżenie hematokrytu i stężenia hemoglobiny. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Hydroxycarbamid Teva, 500 mg – dawkowanie leku

    Hydroxycarbamid Teva to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej, nadpłytkowości samoistnej, czerwienicy prawdziwej, osteomielofibrozy oraz niedokrwistości sierpowatokrwinkowej. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby, masy ciała pacjenta oraz jego stanu zdrowia. Lek podaje się doustnie, a kapsułki należy połykać w całości. Regularne kontrolowanie parametrów krwi obwodowej, parametrów czynności nerek, stężenia kwasu moczowego we krwi oraz parametrów czynności wątroby jest zalecane.

  • Ilustracja poradnika Thyrozol, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Thyrozol to lek stosowany w leczeniu nadczynności tarczycy. Jego główne wskazania obejmują leczenie zachowawcze, przygotowanie do zabiegu operacyjnego, leczenie przed i po terapii jodem radioaktywnym oraz leczenie profilaktyczne. Dawkowanie leku jest indywidualnie dostosowywane do pacjenta, a przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na tiamazol i zmiany w obrazie krwi obwodowej.

  • Ilustracja poradnika Leukeran, 2 mg – wskazania – na co działa?

    Leukeran to lek stosowany w leczeniu nowotworów układu krwionośnego i chłonnego, takich jak choroba Hodgkina, nieziarnicze chłoniaki złośliwe, przewlekła białaczka limfatyczna i makroglobulinemia Waldenströma. Lek przyjmuje się doustnie na pusty żołądek. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby krwinek i płytek krwi, nudności, wymioty, biegunka oraz wtórne nowotwory krwi.

  • Ilustracja poradnika Altabactin, (250 IU + 5000 IU)/g – profil bezpieczenstwa

    Altabactin to maść stosowana miejscowo na skórę, zawierająca bacytracynę i neomycynę. Lek ten jest wskazany w leczeniu bakteryjnych zakażeń małych powierzchni skóry. Kobiety karmiące powinny stosować lek tylko wtedy, gdy korzyść przewyższa ryzyko. Nie ma dowodów na wpływ leku na prowadzenie pojazdów. Zaleca się unikanie alkoholu podczas stosowania leku. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni zachować ostrożność i skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Neupogen – dawkowanie leku

    Neupogen to lek zwiększający liczbę krwinek białych, stosowany m.in. po chemioterapii i przeszczepieniu szpiku kostnego. Dawkowanie zależy od schorzenia i masy ciała pacjenta. Lek podaje się podskórnie lub dożylnie. Czas trwania leczenia zależy od powrotu liczby krwinek białych do normy. W przypadku przedawkowania lub pominięcia dawki należy skontaktować się z lekarzem.