Menu

Klarytromycyna

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Maria Bialik
Maria Bialik
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Andrzej Polski
Andrzej Polski
  1. Daroxomb, 75 mg – przeciwwskazania
  2. Emoxen, 500 mg + 20 mg – przeciwwskazania
  3. Zarixa, 2,5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  4. Mibrex, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Ecugra, 90 mg – wskazania – na co działa?
  6. Ecugra, 90 mg – przeciwwskazania
  7. Ecugra, 60 mg – wskazania – na co działa?
  8. Ecugra, 60 mg – przeciwwskazania
  9. Ecugra, 60 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  10. Razarxo, 15 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  11. Amoxil, 250 mg/5 ml – stosowanie u dzieci
  12. Axaltra, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  13. Ticagrelor Farmak, 90 mg – skład leku
  14. Ticagrelor Farmak, 90 mg – wskazania – na co działa?
  15. Ticagrelor Farmak, 90 mg – przeciwwskazania
  16. Ticagrelor Farmak, 90 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  17. Ralik, 750 mg – wskazania – na co działa?
  18. Ralik, 750 mg – przeciwwskazania
  19. Ralik, 750 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  20. Ralik, 750 mg – dawkowanie leku
  21. Ralik, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  22. Ralik, 500 mg – wskazania – na co działa?
  23. Ralik, 500 mg – przeciwwskazania
  24. Ralik, 375 mg – wskazania – na co działa?
  • Ilustracja poradnika Daroxomb, 75 mg – przeciwwskazania

    Daroxomb to lek przeciwzakrzepowy stosowany w zapobieganiu i leczeniu zakrzepów krwi. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości, ciężkich zaburzeń czynności nerek, aktywnego krwawienia, chorób narządów wewnętrznych, zwiększonej skłonności do krwawień, stosowania innych leków przeciwzakrzepowych, ciężkich zaburzeń czynności wątroby, stosowania niektórych leków oraz sztucznej zastawki serca. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszelkie stany patologiczne i choroby, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia. Ważne jest również poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć niebezpiecznych interakcji.

  • Emoxen jest lekiem stosowanym w leczeniu objawów choroby zwyrodnieniowej stawów, reumatoidalnego zapalenia stawów oraz zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa. Istnieje jednak kilka przeciwwskazań do jego stosowania, takich jak nadwrażliwość na składniki leku, jednoczesne stosowanie atazanawiru lub nelfinawiru, reakcje alergiczne na NLPZ, ostatni trymestr ciąży, ciężkie problemy z wątrobą, nerkami lub sercem, owrzodzenie żołądka lub jelit oraz zaburzenia krwawienia. Przed rozpoczęciem stosowania leku Emoxen należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma inne problemy zdrowotne lub przyjmuje inne leki.

  • Lek ZARIXA (rywaroksaban) może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami przeciwgrzybiczymi, przeciwwirusowymi, przeciwzapalnymi, przeciwbólowymi, przeciwpadaczkowymi i antybiotykami. Może również wchodzić w interakcje z ziołami, takimi jak ziele dziurawca zwyczajnego. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i substancjach, aby uniknąć potencjalnych interakcji.

  • Lek Mibrex, zawierający rywaroksaban, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak leki przeciwgrzybicze, antybiotyki, leki przeciwwirusowe, przeciwzakrzepowe, przeciwzapalne, przeciwbólowe, stosowane w leczeniu depresji, padaczki oraz z ziołem dziurawca i rifampicyną. Mibrex należy przyjmować w czasie jedzenia, co zwiększa jego wchłanianie. W przypadku przedawkowania można zastosować węgiel aktywowany. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie nadmiernego spożycia alkoholu.

  • Lek Ecugra, zawierający tikagrelor, jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu schorzeniom sercowo-naczyniowym, takim jak zawał serca, ostry zespół wieńcowy i niestabilna dusznica bolesna. Działa poprzez hamowanie agregacji płytek krwi, co zmniejsza ryzyko zakrzepów. Zalecana dawka to 180 mg jako dawka początkowa i 90 mg dwa razy na dobę jako dawka podtrzymująca. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, aktywne krwawienie, udar krwotoczny, ciężką chorobę wątroby i interakcje lekowe. Najczęstsze działania niepożądane to krwawienia, duszność, bóle głowy i zawroty głowy.

  • Przeciwwskazania do stosowania leku Ecugra obejmują nadwrażliwość na tikagrelor, aktywne krwawienie, udar krwotoczny, ciężką chorobę wątroby oraz stosowanie niektórych leków. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w przypadku zwiększonego ryzyka krwawień, planowanych zabiegów chirurgicznych, wolnej czynności serca, chorób płuc, zaburzeń oddychania, zaburzeń wątroby oraz podwyższonego poziomu kwasu moczowego. Lek Ecugra może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego działanie lub zwiększać ryzyko krwawień.

  • Ecugra to lek przeciwpłytkowy zawierający tikagrelor, stosowany w celu zapobiegania zdarzeniom sercowo-naczyniowym u dorosłych pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym lub zawałem mięśnia sercowego w wywiadzie. Lek działa poprzez hamowanie agregacji płytek krwi, co zmniejsza ryzyko powstawania zakrzepów. Zalecane dawkowanie to 60 mg lub 90 mg dwa razy na dobę, w zależności od stanu pacjenta. Ecugra nie powinna być stosowana w przypadku nadwrażliwości, aktywnego krwawienia, krwotoku śródczaszkowego, ciężkich zaburzeń czynności wątroby oraz interakcji z niektórymi lekami. Możliwe działania niepożądane to krwawienia, duszność i zwiększone stężenie kwasu moczowego.

  • Lek Ecugra, zawierający tikagrelor, jest stosowany w celu zapobiegania zdarzeniom sercowo-naczyniowym, ale istnieją przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go zażywać, jeśli pacjent ma uczulenie na tikagrelor lub inne składniki leku, aktualnie występuje krwawienie, miał udar spowodowany krwawieniem do mózgu, ma ciężką chorobę wątroby lub przyjmuje leki takie jak ketokonazol, klarytromycyna, nefazodon, rytonawir i atazanawir. Ważne jest, aby pacjent poinformował lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć interakcji.

  • Ecugra, zawierająca tikagrelor, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak rozuwastatyna, symwastatyna, lowastatyna, ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, digoksyna, cyklosporyna, chinidyna, diltiazem, beta-adrenolityki, werapamil, morfina, doustne leki przeciwzakrzepowe, NLPZ, SSRI, ketokonazol, klarytromycyna, nefazodon, rytonawir, atazanawir, cyzapryd i alkaloidy sporyszu. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i heparyną. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zaleca się ostrożność. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach oraz unikali spożywania dużych ilości soku grejpfrutowego.

  • Razarxo, zawierający rywaroksaban, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwgrzybiczymi, inhibitorami proteazy HIV, NLPZ, lekami przeciwdepresyjnymi i antybiotykami. Może również wchodzić w interakcje z ziołami jak ziele dziurawca zwyczajnego oraz z antybiotykiem rifampicyną. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność.

  • Amoxil jest bezpieczny dla dzieci, ale dawkowanie musi być dostosowane do ich masy ciała i wieku. Alternatywy dla Amoxilu to Augmentin, Zinnat i Klacid. Możliwe działania niepożądane to biegunka, nudności, wysypka skórna i reakcje alergiczne.

  • Axaltra, zawierający rywaroksaban, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwgrzybiczymi, przeciwwirusowymi, przeciwzakrzepowymi, przeciwzapalnymi, przeciwbólowymi oraz niektórymi lekami stosowanymi w leczeniu depresji. Może również wchodzić w interakcje z substancjami takimi jak ziele dziurawca zwyczajnego i rifampicyna. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność i konsultację z lekarzem przed spożywaniem alkoholu podczas leczenia Axaltrą.

  • Lek Ticagrelor Farmak zawiera tikagrelor, który hamuje agregację płytek krwi, zapobiegając tworzeniu się zakrzepów. Zawiera również substancje pomocnicze, takie jak mannitol, wapnia wodorofosforan dwuwodny, hydroksypropyloceluloza, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, hypromeloza, tytanu dwutlenek, talk, makrogol 400 i żelaza tlenek żółty. Główne działania niepożądane to krwawienia, duszność, ból głowy, zawroty głowy, biegunka, nudności, zaparcia, wysypka, swędzenie, ból i obrzęk stawów, krwawienie z nosa, krwawienie po zabiegu chirurgicznym, krwawiące dziąsła, reakcje alergiczne, dezorientacja, zaburzenia widzenia, krwawienie z pochwy, krwawienie do stawów i mięśni, krew w uchu oraz nieprawidłowo niskie tętno. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na tikagrelor lub którykolwiek z pozostałych składników leku, aktualne krwawienie,…

  • Lek Ticagrelor Farmak jest stosowany w celu zapobiegania zdarzeniom sercowo-naczyniowym u dorosłych pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym lub zawałem mięśnia sercowego w wywiadzie. Działa poprzez hamowanie agregacji płytek krwi, co zmniejsza ryzyko tworzenia się zakrzepów. Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, a przed jego zastosowaniem należy skonsultować się z lekarzem w przypadku występowania przeciwwskazań lub zwiększonego ryzyka krwawień.

  • Lek Ticagrelor Farmak nie powinien być stosowany w przypadku uczulenia na jego składniki, aktualnego krwawienia, udaru spowodowanego krwawieniem do mózgu, ciężkiej choroby wątroby oraz przy jednoczesnym stosowaniu niektórych leków, takich jak ketokonazol, klarytromycyna, nefazodon, rytonawir i atazanawir. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii, aby uniknąć poważnych działań niepożądanych.

  • Lek Ticagrelor Farmak może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym inhibitorami i induktorami CYP3A4, statynami, digoksyną, beta-adrenolitykami i opioidami. Spożywanie dużych ilości soku grejpfrutowego może zwiększać stężenie tikagreloru we krwi, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność w jego spożywaniu. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ralik jest lekiem stosowanym w leczeniu objawowym stabilnej dławicy piersiowej. Zalecana dawka początkowa to 375 mg dwa razy na dobę, maksymalnie 750 mg dwa razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciężkie zaburzenia czynności nerek i wątroby oraz jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4. Lek może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Najczęstsze działania niepożądane to zaparcie, zawroty głowy, ból głowy, nudności, wymioty i uczucie osłabienia.

  • Lek Ralik, zawierający ranolazynę, jest stosowany w leczeniu dławicy piersiowej, ale ma swoje przeciwwskazania. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, ciężkich zaburzeń czynności nerek, umiarkowanych lub ciężkich zaburzeń czynności wątroby, jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A4 oraz leków przeciwarytmicznych klasy Ia i III (z wyjątkiem amiodaronu). Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia oraz przyjmowane leki, aby uniknąć niebezpiecznych interakcji i dostosować dawkę leku.

  • Ranolazyna, substancja czynna leku Ralik, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym inhibitorami CYP3A4, P-gp, CYP2D6 oraz lekami nasercowymi, przeciwhistaminowymi i przeciwdepresyjnymi. Sok grejpfrutowy również może wpływać na stężenie ranolazyny w osoczu. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. Pacjenci powinni informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i unikać soku grejpfrutowego.

  • Lek Ralik stosowany jest w leczeniu dławicy piersiowej. Zalecana dawka początkowa to 375 mg dwa razy na dobę, którą można zwiększyć do maksymalnie 750 mg dwa razy na dobę. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Leku nie należy stosować u pacjentów z nadwrażliwością na ranolazynę, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, ból głowy, nudności, wymioty i zaparcia. Podczas stosowania leku Ralik należy unikać jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A4 oraz leków przeciwarytmicznych klasy Ia i III innych niż amiodaron.

  • Lek Ralik, zawierający ranolazynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym inhibitorami i induktorami CYP3A4, inhibitorami CYP2D6, glikoproteiną P oraz lekami nasercowymi, przeciwhistaminowymi i przeciwdepresyjnymi. Sok grejpfrutowy i barwnik tartrazyna (E 102) również mogą wpływać na działanie leku. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, ból głowy, nudności, wymioty, zaparcia i uczucie osłabienia.

  • Lek Ralik, zawierający ranolazynę, jest stosowany w leczeniu stabilnej dławicy piersiowej u dorosłych pacjentów, gdy inne leki przeciwdławicowe nie przynoszą oczekiwanych rezultatów lub są nietolerowane. Zalecana dawka początkowa wynosi 375 mg dwa razy na dobę, a maksymalna dawka to 750 mg dwa razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na ranolazynę, ciężkie zaburzenia czynności nerek, umiarkowane lub ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4. Do częstych działań niepożądanych należą zaparcie, zawroty głowy, ból głowy, nudności, wymioty oraz uczucie osłabienia.

  • Lek Ralik, zawierający ranolazynę, jest stosowany w leczeniu dławicy piersiowej. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na ranolazynę, ciężkie zaburzenia czynności nerek, umiarkowane lub ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 i leków przeciwarytmicznych klasy Ia i III. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia oraz przyjmowane leki, aby uniknąć niebezpiecznych interakcji i działań niepożądanych.

  • Lek Ralik, zawierający ranolazynę, jest stosowany w leczeniu stabilnej dławicy piersiowej, gdy inne leki są nieskuteczne lub nietolerowane. Zalecana dawka początkowa to 375 mg dwa razy na dobę, maksymalnie 750 mg dwa razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na ranolazynę, ciężkie zaburzenia czynności nerek i wątroby oraz jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4. Najczęstsze działania niepożądane to zaparcia, zawroty głowy, ból głowy, nudności i wymioty.