Menu

Jaskra z wąskim kątem przesączania

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
  1. Spiriva, 18 mcg – dawkowanie leku
  2. Spiriva, 18 mcg – przedawkowanie leku
  3. Otrivin 0,05% – skład leku
  4. Berodual N, (50 mcg + 21 mcg)/da – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Galpent, 100 mg – wskazania – na co działa?
  6. Xylometazolin VP, 0,5 mg/g – wskazania – na co działa?
  7. Xylometazolin VP, 0,5 mg/g – przeciwwskazania
  8. Tisercin, 25 mg – przeciwwskazania
  9. Scopolan, 10 mg – profil bezpieczenstwa
  10. Scopolan, 10 mg – przeciwwskazania
  11. Noctofer, 1 mg – przeciwwskazania
  12. Titlodine – przeciwwskazania
  13. Chloropernazinum, 10 mg – przeciwwskazania
  14. Atrovent, 0,25 mg/ml – wskazania – na co działa?
  15. Atrovent, 0,25 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  16. Atrovent, 0,25 mg/ml – dawkowanie leku
  17. Solifenacyna
  18. Olanzapina
  19. Tetraazotan pentaerytrytylu
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Spiriva, 18 mcg – dawkowanie leku

    Lek Spiriva stosuje się w leczeniu POChP. Zaleca się inhalację jednej kapsułki dziennie, o tej samej porze. Kapsułki są przeznaczone wyłącznie do inhalacji, nie należy ich połykać. Inhalator HandiHaler należy regularnie czyścić. Lek przechowuje się w temperaturze poniżej 25°C. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Spiriva, 18 mcg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Spiriva, stosowanego w leczeniu POChP, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Standardowa dawka to 18 mikrogramów tiotropium raz na dobę. Przekroczenie tej dawki może prowadzić do objawów takich jak suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaparcia, trudności w oddawaniu moczu, przyspieszenie akcji serca oraz niewyraźne widzenie. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leczenie objawowe może obejmować nawadnianie, monitorowanie czynności serca oraz podawanie leków przeciwdziałających objawom.

  • Ilustracja poradnika Otrivin 0,05% – skład leku

    Otrivin 0,05% to lek zmniejszający przekrwienie błony śluzowej nosa. Substancją czynną jest ksylometazoliny chlorowodorek, a w składzie znajdują się również substancje pomocnicze takie jak benzalkoniowy chlorek, disodu edetynian, sodu diwodorofosforan dwuwodny, disodu fosforan dwunastowodny, sodu chlorek, sorbitol 70%, hypromeloza 4000 i woda oczyszczona. Lek jest stosowany w leczeniu nadmiernego przekrwienia nosa, kataru siennego, alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz zapalenia zatok. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki, operacje przeznosowe, jaskrę z wąskim kątem przesączania oraz wysychające lub zanikowe zapalenie błony śluzowej nosa. Możliwe działania niepożądane to suchość lub podrażnienie błony śluzowej nosa, nudności, ból głowy, pieczenie w miejscu podania, reakcje alergiczne,…

  • Ilustracja poradnika Berodual N, (50 mcg + 21 mcg)/da – interakcje z lekami i alkoholem

    Berodual N to lek stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i przewlekłych schorzeń obturacyjnych dróg oddechowych. Może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak inne leki rozszerzające drogi oddechowe, agoniści receptorów beta-2-adrenergicznych, leki przeciwcholinergiczne, pochodne ksantyny, beta-adrenolityki, inhibitory monoaminooksydazy (MAO) i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne oraz halogenowane leki anestetyczne. Berodual N zawiera również etanol, co może prowadzić do interakcji z alkoholem spożywanym przez pacjenta, choć ilość ta jest niewielka i nie powinna powodować zauważalnych skutków.

  • Ilustracja poradnika Galpent, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Galpent to lek stosowany w leczeniu stabilnej choroby niedokrwiennej serca. Zawiera pentaerytrytylu tetraazotan, który pomaga zapobiegać dławicowym bólom wysiłkowym oraz skurczom tętnic wieńcowych. Zalecana dawka to 100 mg raz na dobę, rano lub wieczorem. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na pentaerytrytylu tetraazotan, wstrząsem, hipotonią, zawałem serca, kardiomiopatią przerostową, zwężeniem zastawki mitralnej, tamponadą serca, zaciskającym zapaleniem osierdzia, sercem płucnym, zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym, znaczną niedokrwistością oraz jaskrą z wąskim kątem przesączania. Galpent może powodować różne działania niepożądane, takie jak bóle głowy, zawroty głowy, hipotonia ortostatyczna, zmniejszenie ciśnienia tętniczego oraz osłabienie.

  • Ilustracja poradnika Xylometazolin VP, 0,5 mg/g – wskazania – na co działa?

    Lek Xylometazolin VP jest stosowany w leczeniu niedrożności przewodów nosowych, zapalenia zatok przynosowych oraz alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, a lek nie powinien być stosowany dłużej niż przez 5 dni. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, przewlekłe zanikowe zapalenie błony śluzowej nosa, jaskrę z wąskim kątem przesączania oraz stosowanie u dzieci poniżej 2 roku życia. Należy zachować ostrożność u pacjentów z cukrzycą, chorobą niedokrwienną serca, nadciśnieniem tętniczym, nadczynnością tarczycy oraz zespołem długiego odstępu QT. Lek nie powinien być stosowany jednocześnie z inhibitorami monoaminooksydazy oraz trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi. Możliwe działania niepożądane to m.in. krwawienie z nosa, miejscowe pieczenie, suchość…

  • Ilustracja poradnika Xylometazolin VP, 0,5 mg/g – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Xylometazolin VP obejmują nadwrażliwość na jego składniki, przewlekłe zanikowe zapalenie błony śluzowej nosa, jaskrę z wąskim kątem przesączania oraz wiek poniżej 2 lat. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku cukrzycy, nadczynności tarczycy, choroby serca lub planowanego dłuższego stosowania. Lek nie powinien być stosowany jednocześnie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) oraz trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi.

  • Ilustracja poradnika Tisercin, 25 mg – przeciwwskazania

    Lek Tisercin, zawierający lewomepromazynę, jest stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych, ale istnieje wiele przeciwwskazań do jego stosowania. Pacjenci uczuleni na lewomepromazynę lub inne składniki leku, osoby z nadwrażliwością na fenotiazyny, stosujące leki hipotensyjne, inhibitory MAO, środki działające depresyjnie na OUN, z jaskrą z wąskim kątem przesączania, retencją moczu, chorobą Parkinsona, stwardnieniem rozsianym, miastenią, porażeniem połowiczym, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, ciężką kardiomiopatią, istotną klinicznie hipotonią, chorobami układu krwiotwórczego, porfirią, kobiety karmiące piersią oraz dzieci poniżej 12 lat nie powinny stosować tego leku.

  • Ilustracja poradnika Scopolan, 10 mg – profil bezpieczenstwa

    Scopolan to lek stosowany w łagodzeniu stanów skurczowych mięśni gładkich w obrębie jamy brzusznej. Nie zaleca się jego stosowania w okresie karmienia piersią, ponieważ brak jest danych na temat przenikania butylobromku hioscyny do mleka kobiecego. Podczas leczenia nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, ponieważ lek może powodować zaburzenia sprawności psychofizycznej oraz zaburzenia wzroku. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas stosowania leku Scopolan. Scopolan należy stosować ostrożnie u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Scopolan, 10 mg – przeciwwskazania

    Scopolan nie powinien być stosowany u pacjentów uczulonych na butylobromek hioscyny lub inne składniki leku, a także u osób z jaskrą, zaparciami atonicznymi, niedrożnością porażenną jelit, zwężeniem przełyku, rozrostem prostaty, tachykardią, nużliwością mięśni i megacolon. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Noctofer, 1 mg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem stosowania leku Noctofer, należy upewnić się, że pacjent nie ma żadnych przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość, ciężka niewydolność oddechowa, zespół bezdechu sennego, zaburzenia świadomości, miastenia, jaskra z wąskim kątem przesączania, ostra porfiria, zatrucie alkoholem lub lekami. Ważne jest również, aby pacjent był świadomy potencjalnych ryzyk związanych z długotrwałym stosowaniem leku, takich jak uzależnienie i objawy odstawienne. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości, zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Titlodine – przeciwwskazania

    Lek Titlodine, zawierający tolterodynę, jest stosowany w leczeniu objawów zespołu pęcherza nadreaktywnego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość, zatrzymanie moczu, niewyrównaną jaskrę, miastenię, ostre wrzodziejące zapalenie okrężnicy oraz toksyczne rozszerzenie okrężnicy. Przed rozpoczęciem terapii należy zachować ostrożność w przypadku trudności w oddawaniu moczu, chorób przewodu pokarmowego, problemów z nerkami, stanów chorobowych wątroby, zaburzeń neurologicznych, przepukliny rozworu przełykowego, zmniejszenia ruchów jelit, chorób serca oraz zaburzeń elektrolitowych. Tolterodyna może wchodzić w interakcje z antybiotykami, lekami przeciwgrzybiczymi, lekami stosowanymi w leczeniu HIV, lekami wpływającymi na pasaż pokarmu, lekami stosowanymi w leczeniu nieregularnego bicia serca oraz innymi lekami przeciwmuskarynowymi.

  • Ilustracja poradnika Chloropernazinum, 10 mg – przeciwwskazania

    Chloropernazinum to silny lek przeciwpsychotyczny, który ma wiele przeciwwskazań do stosowania. Nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, chorobą Parkinsona, niedoczynnością tarczycy, niewydolnością serca, guzem chromochłonnym rdzenia nadnerczy, miastenią, przerostem gruczołu krokowego, jaskrą z wąskim kątem przesączania, agranulocytozą, padaczką, arytmiami komorowymi, nadwrażliwością na światło oraz u osób starszych i z nietolerancją galaktozy. Pacjenci powinni być świadomi tych przeciwwskazań i skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.

  • Ilustracja poradnika Atrovent, 0,25 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Atrovent to lek stosowany w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) oraz astmy oskrzelowej. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i wynosi od 0,4 ml do 2,0 ml 3-4 razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na atropinę, jaskrę z wąskim kątem przesączania, niedrożność dróg moczowych oraz mukowiscydozę. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, podrażnienie gardła, kaszel, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, nudności i zawroty głowy.

  • Ilustracja poradnika Atrovent, 0,25 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Atrovent może wchodzić w interakcje z innymi lekami, zwłaszcza przeciwcholinergicznymi i beta-adrenergicznymi, co może nasilać jego działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Należy unikać jednoczesnego stosowania z kromoglikanem disodowym. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność i konsultację z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Atrovent, 0,25 mg/ml – dawkowanie leku

    Atrovent to lek stosowany w leczeniu POChP i astmy oskrzelowej. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta: dorośli i młodzież powyżej 14 lat powinni przyjmować 2,0 ml 3-4 razy na dobę, dzieci od 6 do 14 lat 1,0 ml 3-4 razy na dobę, a dzieci poniżej 6 lat 0,4 – 1,0 ml 3-4 razy na dobę. Lek należy podawać wziewnie za pomocą nebulizatora, rozcieńczając go 0,9% roztworem chlorku sodu. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku uczulenia na składniki leku, jaskry, niedrożności dróg moczowych lub mukowiscydozy. Możliwe działania niepożądane to m.in. ból głowy, podrażnienie gardła, kaszel i suchość…

  • Ilustracja poradnika Solifenacyna

    Solifenacyna to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu objawów zespołu pęcherza nadreaktywnego, takich jak naglące parcie na mocz, częste oddawanie moczu czy nagłe nietrzymanie moczu. Działa rozkurczająco na mięśnie pęcherza, co pozwala kontrolować objawy i poprawić komfort życia osób zmagających się z tym schorzeniem.

  • Ilustracja poradnika Olanzapina

    Olanzapina to nowoczesny lek przeciwpsychotyczny, który pomaga kontrolować objawy schizofrenii i zaburzeń nastroju, takich jak epizody manii. Substancja ta występuje w różnych postaciach, dostosowanych do indywidualnych potrzeb pacjentów. Poznaj jej podstawowe działanie, najważniejsze wskazania, dostępne formy oraz kluczowe kwestie bezpieczeństwa.

  • Ilustracja poradnika Tetraazotan pentaerytrytylu

    Tetraazotan pentaerytrytylu to substancja czynna wykorzystywana głównie w leczeniu i zapobieganiu chorobie niedokrwiennej serca. Działa poprzez rozszerzanie naczyń krwionośnych, co pozwala na lepsze dotlenienie serca i zmniejszenie jego obciążenia. Lek dostępny jest w kilku postaciach i dawkach, a jego stosowanie wymaga uwzględnienia określonych przeciwwskazań oraz możliwych działań niepożądanych.