Menu

Jaskra z wąskim kątem przesączania

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
  1. Aklidyna – profil bezpieczeństwa
  2. Olanzapine Aurovitas, 10 mg – dawkowanie leku
  3. Olanzapine Aurovitas, 15 mg – przeciwwskazania
  4. Olanzapine Aurovitas, 20 mg – przeciwwskazania
  5. Parkador, 25 mg + 100 mg – przeciwwskazania
  6. Darifenacin Aristo, 7,5 mg – przeciwwskazania
  7. Darifenacin Aristo, 15 mg – wskazania – na co działa?
  8. Darifenacin Aristo, 15 mg – przeciwwskazania
  9. Olzapin, 20 mg – dawkowanie leku
  10. Olzapin, 15 mg – dawkowanie leku
  11. Mingerlan, 6 mg + 0,4 mg – dawkowanie leku
  12. Zylena, 10 mg – wskazania – na co działa?
  13. Tiotropium Elpen, 10 mcg/dawkę inh. – wskazania – na co działa?
  14. Tiotropium Elpen, 10 mcg/dawkę inh. – przeciwwskazania
  15. Pred-Ophtalene, 5 mg/g – wskazania – na co działa?
  16. Pred-Ophtalene, 5 mg/g – przeciwwskazania
  17. Fesoterodine fumarate Aristo – przeciwwskazania
  18. Xylometazolin Fortis, 1 mg/ml – przeciwwskazania
  19. Uroflow SR, 4 mg – przeciwwskazania
  20. AuroGastro, 10 mg – wskazania – na co działa?
  21. Atofab, 10 mg – przeciwwskazania
  22. Efektan Max, 50 mg/5 ml – wskazania – na co działa?
  23. Efektan, 25 mg/5 ml – przeciwwskazania
  24. Veloxsol, 10 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Aklidyna – profil bezpieczeństwa

    Aklidyna to substancja czynna wykorzystywana głównie w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Stosowana wziewnie, działa miejscowo w płucach, przynosząc ulgę w duszności i poprawiając komfort oddychania. Profil bezpieczeństwa aklidyny został szeroko przebadany – lek jest dobrze tolerowany przez większość pacjentów, choć w określonych sytuacjach wymaga zachowania ostrożności. Przeczytaj, dla kogo aklidyna jest odpowiednia i jakie środki ostrożności warto znać przed jej zastosowaniem.

  • Ilustracja poradnika Olanzapine Aurovitas, 10 mg – dawkowanie leku

    Olanzapine Aurovitas to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów manii. Zalecana dawka początkowa dla dorosłych wynosi 10 mg na dobę dla schizofrenii i 15 mg na dobę dla epizodów manii. Dawkowanie może być dostosowane w zależności od stanu pacjenta. Osoby w podeszłym wieku, pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz osoby palące tytoń mogą wymagać dostosowania dawki. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Przed rozpoczęciem leczenia należy wziąć pod uwagę przeciwwskazania i środki ostrożności, a także monitorować masę ciała, stężenie cukru we krwi i lipidów. Możliwe działania niepożądane obejmują zwiększenie masy ciała,…

  • Ilustracja poradnika Olanzapine Aurovitas, 15 mg – przeciwwskazania

    Olanzapine Aurovitas to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów manii. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na olanzapinę i jaskrę z wąskim kątem przesączania. Środki ostrożności dotyczą otępienia u osób starszych, nieprawidłowych ruchów, zespołu neuroleptycznego, przyrostu masy ciała, wysokiego stężenia cukru i tłuszczów we krwi oraz zakrzepów krwi. Interakcje mogą wystąpić z lekami na chorobę Parkinsona, karbamazepiną, fluwoksaminą i cyprofloksacyną. Pacjenci powinni unikać alkoholu i regularnie monitorować stan zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Olanzapine Aurovitas, 20 mg – przeciwwskazania

    Olanzapine Aurovitas to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów manii. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na olanzapinę oraz jaskry z wąskim kątem przesączania. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku otępienia u osób starszych, nieprawidłowych ruchów, zespołu neuroleptycznego, przyrostu masy ciała, wysokiego stężenia cukru i tłuszczów we krwi oraz zakrzepów krwi. Lek może wchodzić w interakcje z lekami na chorobę Parkinsona, karbamazepiną, fluwoksaminą i cyprofloksacyną. Regularne badania kontrolne są niezbędne.

  • Ilustracja poradnika Parkador, 25 mg + 100 mg – przeciwwskazania

    Lek Parkador, stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, nie powinien być zażywany przez osoby z nadwrażliwością na jego składniki, podejrzanymi znamionami, stosujące inhibitory MAO, mające jaskrę z wąskim kątem przesączania, guz chromochłonny nadnerczy, zaburzenia hormonalne lub ciężką chorobę serca. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie problemy zdrowotne, takie jak zawał serca, ciężkie choroby płuc, zaburzenia czynności nerek, depresję, wrzód żołądka, drgawki czy podejrzane znamiona. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym na wysokie ciśnienie, żelazo, leki przeciwcholinergiczne, leki na zaburzenia psychiczne, leki na gruźlicę, leki na skurcze mięśni, selegilinę i inne leki na Parkinsona.

  • Ilustracja poradnika Darifenacin Aristo, 7,5 mg – przeciwwskazania

    Darifenacin Aristo to lek stosowany w leczeniu nadreaktywnego pęcherza moczowego. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na składniki leku, zatrzymanie moczu, zaleganie treści żołądkowej, niewyrównana jaskra z wąskim kątem przesączania, miastenia, ciężkie wrzodziejące zapalenie okrężnicy, toksyczne rozdęcie okrężnicy, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz interakcje z niektórymi lekami. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii, aby uniknąć poważnych komplikacji zdrowotnych.

  • Ilustracja poradnika Darifenacin Aristo, 15 mg – wskazania – na co działa?

    Darifenacin Aristo to lek stosowany w leczeniu nadreaktywnego pęcherza moczowego, który pomaga kontrolować naglące nietrzymanie moczu, zwiększoną częstość oddawania moczu oraz nagłe parcie na mocz. Zalecana dawka początkowa to 7,5 mg na dobę, z możliwością zwiększenia do 15 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość, zatrzymanie moczu i ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Najczęstsze działania niepożądane to suchość w ustach i zaparcia.

  • Ilustracja poradnika Darifenacin Aristo, 15 mg – przeciwwskazania

    Darifenacin Aristo to lek stosowany w leczeniu nadreaktywnego pęcherza moczowego. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na składniki leku, zatrzymanie moczu, zaleganie treści żołądkowej, niewyrównana jaskra z wąskim kątem przesączania, miastenia, ciężkie wrzodziejące zapalenie okrężnicy, toksyczne rozdęcie okrężnicy, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz interakcje z niektórymi lekami. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii i natychmiast przerwać stosowanie leku w przypadku wystąpienia obrzęku twarzy, warg, języka lub gardła.

  • Ilustracja poradnika Olzapin, 20 mg – dawkowanie leku

    Olzapin jest lekiem stosowanym w leczeniu schizofrenii i epizodów manii. Zalecana dawka początkowa wynosi 10-15 mg na dobę, a maksymalna dawka to 20 mg na dobę. Pacjenci w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami nerek lub wątroby mogą wymagać mniejszej dawki początkowej (5 mg). Lek należy przyjmować raz na dobę, niezależnie od posiłków. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to senność, zwiększenie masy ciała, zawroty głowy oraz zwiększenie stężenia prolaktyny, cholesterolu, glukozy i triglicerydów.

  • Ilustracja poradnika Olzapin, 15 mg – dawkowanie leku

    Olzapin to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów manii. Zalecana dawka początkowa dla dorosłych wynosi 10 mg na dobę dla schizofrenii i 15 mg na dobę dla manii. Pacjenci w podeszłym wieku oraz osoby z zaburzeniami czynności nerek i wątroby mogą wymagać mniejszej dawki początkowej (5 mg na dobę). Osoby palące mogą potrzebować zwiększenia dawki. Ważne jest monitorowanie stężenia glukozy we krwi oraz masy ciała podczas leczenia. Olzapin nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku oraz u pacjentów ze stwierdzonym ryzykiem wystąpienia jaskry z wąskim kątem przesączania.

  • Ilustracja poradnika Mingerlan, 6 mg + 0,4 mg – dawkowanie leku

    Lek Mingerlan jest stosowany w leczeniu umiarkowanych i ciężkich objawów ze strony dolnych dróg moczowych u mężczyzn. Maksymalna dawka dobowa to jedna tabletka zawierająca 6 mg solifenacyny i 0,4 mg tamsulosyny, przyjmowana doustnie, raz na dobę. Lek można przyjmować razem z posiłkiem lub niezależnie od posiłku. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni stosować lek z ostrożnością. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na składniki leku, dializę nerek, ciężką chorobę wątroby i nerek. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to suchość w jamie ustnej, zaparcia, niestrawność, zawroty głowy, niewyraźne widzenie, zmęczenie oraz zaburzenia wytrysku.

  • Ilustracja poradnika Zylena, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Zylena, zawierający olanzapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii oraz epizodów manii. Zalecana dawka wynosi od 5 do 20 mg na dobę. Lek może powodować działania niepożądane, takie jak senność, zwiększenie masy ciała, hiperglikemia i wysokie stężenie lipidów. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na olanzapinę i ryzyko jaskry z wąskim kątem przesączania.

  • Ilustracja poradnika Tiotropium Elpen, 10 mcg/dawkę inh. – wskazania – na co działa?

    Tiotropium Elpen to lek stosowany w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Jest to długotrwały rozszerzacz oskrzeli, który pomaga pacjentom w lepszym oddychaniu i zmniejsza objawy choroby. Lek jest przeznaczony do stosowania wziewnego raz na dobę za pomocą urządzenia Elpenhaler. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na tiotropium, laktozę jednowodną oraz atropinę lub jej pochodne. Najczęstsze działania niepożądane to suchość błony śluzowej jamy ustnej, zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia smaku, niewyraźne widzenie, migotanie przedsionków, zapalenie gardła, chrypka, kaszel, zgaga, zaparcie, zakażenia grzybicze w obrębie jamy ustnej i gardła, wysypka, trudności w oddawaniu moczu oraz bolesne oddawanie moczu.

  • Ilustracja poradnika Tiotropium Elpen, 10 mcg/dawkę inh. – przeciwwskazania

    Lek Tiotropium Elpen jest stosowany w leczeniu POChP, ale istnieją pewne przeciwwskazania i środki ostrożności, które pacjenci powinni znać. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na tiotropium, atropinę i jej pochodne. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z jaskrą, problemami z prostatą, zaburzeniami czynności nerek, reakcjami nadwrażliwości, skurczem oskrzeli, suchością błony śluzowej jamy ustnej oraz chorobami serca. Pacjenci powinni poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć potencjalnych interakcji. W razie wątpliwości, pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Pred-Ophtalene, 5 mg/g – wskazania – na co działa?

    Pred-Ophtalene to maść do oczu zawierająca prednizolonu piwalan, stosowana w leczeniu ciężkich stanów zapalnych oka, które nie są wynikiem zakażenia. Lek jest skuteczny w przypadkach ciężkich alergicznych stanów zapalnych oraz niezakaźnych stanów zapalnych zewnętrznych części oka i przednich odcinków oka. Najczęstsze działania niepożądane to podwyższone ciśnienie w oku, uczucie pieczenia, mrowienie, podrażnienie oka oraz uczucie ciała obcego w oku. Soczewki kontaktowe należy wyjąć przed zastosowaniem leku i można je ponownie założyć dopiero po upływie 15 minut od podania maści.

  • Ilustracja poradnika Pred-Ophtalene, 5 mg/g – przeciwwskazania

    Przed użyciem leku Pred-Ophtalene należy zapoznać się z przeciwwskazaniami. Nie stosować w przypadku uczulenia na składniki, infekcji wirusowych, bakteryjnych i grzybiczych oka oraz jaskry z wąskim kątem przesączania lub zaawansowanej jaskry. W razie wątpliwości skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Fesoterodine fumarate Aristo – przeciwwskazania

    Lek Fesoterodine fumarate Aristo jest stosowany w leczeniu objawów nadreaktywnego pęcherza moczowego, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, zatrzymanie moczu, zatrzymanie treści żołądkowej, jaskra z wąskim kątem przesączania, miastenia, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz zaburzenia czynności nerek. Przed rozpoczęciem leczenia należy zwrócić uwagę na środki ostrożności, takie jak trudności z opróżnianiem pęcherza, problemy z wypróżnianiem, jaskra, choroby nerek lub wątroby, neuropatia autonomicznego układu nerwowego, choroby układu żołądkowo-jelitowego, zgaga lub odbijanie się oraz zakażenie dróg moczowych. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do zwiększenia ryzyka…

  • Ilustracja poradnika Xylometazolin Fortis, 1 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Xylometazolin Fortis nie powinien być stosowany przez osoby z nadwrażliwością na jego składniki, po operacjach przez nos, z jaskrą, wysychającym zapaleniem błony śluzowej nosa oraz dzieci poniżej 12 lat. Przed użyciem należy skonsultować się z lekarzem w przypadku podwyższonego ciśnienia, chorób serca, nadczynności tarczycy, cukrzycy, powiększenia prostaty, guza chromochłonnego oraz przyjmowania inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO). Lek może wchodzić w interakcje z IMAO oraz trój- i czteropierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi.

  • Ilustracja poradnika Uroflow SR, 4 mg – przeciwwskazania

    Lek Uroflow SR nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na tolterodynę, zatrzymaniem moczu, jaskrą z wąskim kątem przesączania, miastenią, wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy oraz toksycznym rozszerzeniem okrężnicy. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem w przypadku trudności w oddawaniu moczu, chorób przewodu pokarmowego, problemów z nerkami, chorób wątroby, neuropatii autonomicznej, przepukliny rozworu przełykowego, osłabionych ruchów jelit, zaburzeń czynności serca oraz zaburzeń elektrolitowych. Należy unikać jednoczesnego stosowania tolterodyny z niektórymi antybiotykami, lekami przeciwgrzybiczymi, przeciwwirusowymi, wpływającymi na przewód pokarmowy oraz na nieregularny rytm serca.

  • Ilustracja poradnika AuroGastro, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Lek AuroGastro, zawierający hioscyny butylobromek, jest stosowany w leczeniu skurczów mięśni żołądka i jelit u dorosłych i dzieci powyżej 6 lat. Dawkowanie wynosi 1-2 tabletki 3-5 razy na dobę dla dorosłych i 1 tabletka 3 razy na dobę dla dzieci w wieku 6-12 lat. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, myasthenia gravis, rozrost gruczołu krokowego, zatrzymanie moczu, częstoskurcz, zwężenie przewodu pokarmowego, niedrożność jelit, megacolon i jaskrę z wąskim kątem przesączania. Możliwe działania niepożądane to szybkie bicie serca, suchość w jamie ustnej, zmniejszone pocenie się, reakcje skórne, zatrzymanie moczu oraz reakcje anafilaktyczne. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, w temperaturze…

  • Ilustracja poradnika Atofab, 10 mg – przeciwwskazania

    Lek Atofab, zawierający atomoksetynę, jest stosowany w leczeniu ADHD. Nie należy go przyjmować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, stosowania inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), jaskry z wąskim kątem przesączania, ciężkich zaburzeń serca, ciężkich chorób naczyń krwionośnych w mózgu oraz guza nadnerczy. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące choroby, takie jak myśli samobójcze, choroby serca, wysokie/niskie ciśnienie krwi, choroby wątroby, reakcje psychotyczne, stan manii oraz padaczkę. Lek Atofab może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz przeprowadzi badania, takie jak pomiar ciśnienia krwi i tętna, pomiar wzrostu…

  • Ilustracja poradnika Efektan Max, 50 mg/5 ml – wskazania – na co działa?

    Lek Efektan Max, zawierający dimenhydraminę, jest stosowany w zapobieganiu chorobie lokomocyjnej oraz w zapobieganiu i leczeniu nudności i wymiotów. Zalecane dawkowanie zależy od wieku pacjenta, a lek należy spożywać bezpośrednio z saszetki. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ostry napad astmy, jaskrę, guz chromochłonny, porfirię, przerost gruczołu krokowego oraz padaczkę. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku zaburzeń czynności wątroby, nadczynności tarczycy, bradykardii, nadciśnienia, niedoboru potasu/magnezu, przewlekłych trudności w oddychaniu, astmy, zwężenia odźwiernika oraz zespołu wydłużonego odcinka QT. Lek może wchodzić w interakcje z alkoholem, lekami przeciwarytmicznymi, atropiną, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, inhibitorami MAO oraz lekami…

  • Ilustracja poradnika Efektan, 25 mg/5 ml – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Efektan obejmują uczulenie na dimenhydraminę, ostry napad astmy, jaskrę z wąskim kątem przesączania, guz chromochłonny, porfirię, przerost gruczołu krokowego oraz padaczkę. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli występują zaburzenia czynności wątroby, nadczynność tarczycy, bradykardia, nadciśnienie tętnicze, niedobór potasu lub magnezu, przewlekłe trudności w oddychaniu, zwężenie odźwiernika lub wrodzony zespół wydłużonego odcinka QT. Efektan może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego należy unikać jednoczesnego stosowania z lekami przeciwarytmicznymi, alkoholem, atropiną, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz antybiotykami aminoglikozydowymi.

  • Ilustracja poradnika Veloxsol, 10 mg – dawkowanie leku

    Lek VELOXSOL stosuje się w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego. Zalecana dawka to 5 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 10 mg. Tabletki należy ssać do całkowitego rozpadu. Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży. Przeciwwskazania obejmują m.in. zatrzymanie moczu, ciężkie zaburzenia żołądka i jelit oraz miastenię. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami cholinolitycznymi oraz lekami wpływającymi na perystaltykę przewodu pokarmowego.