Menu

Interferon beta-1a

Produkty powiązane z interferon beta-1a
Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Finlepsin 400 retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 400 mg
Finlepsin 400 retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 400 mg
Finlepsin, tabletki, 200 mg
Finlepsin, tabletki, 200 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
  1. Czy stwardnienie rozsiane można skutecznie leczyć?
  2. Peginterferon beta-1a – porównanie substancji czynnych
  3. Peginterferon beta-1a – mechanizm działania
  4. Peginterferon beta-1a – stosowanie u kierowców
  5. Dimethyl fumarate Teva, 240 mg – stosowanie u dzieci
  6. Dimethyl fumarate Teva, 120 mg – stosowanie u dzieci
  7. Noroplex, 120 mg – stosowanie w ciąży
  8. Noroplex, 120 mg – stosowanie u dzieci
  9. Arbicen, 240 mg – stosowanie u dzieci
  10. Arbicen, 120 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  11. Arbicen, 120 mg – stosowanie u dzieci
  12. JAXTERAN, 240 mg – stosowanie u dzieci
  13. Jaxteran, 120 mg – stosowanie u dzieci
  14. Dimtelzo, 240 mg – stosowanie u dzieci
  15. Dimtelzo, 120 mg – stosowanie u dzieci
  16. Dimethyl fumarate Glenmark, 240 mg – stosowanie u dzieci
  17. Dimethyl fumarate Glenmark, 120 mg – stosowanie u dzieci
  18. Fumaran Dimetylu Adamed, 240 mg – stosowanie u dzieci
  19. Fumaran Dimetylu Adamed – interakcje z lekami i alkoholem
  20. Fumaran Dimetylu Adamed – stosowanie u dzieci
  21. Teriflunomide Glenmark, 14 mg – stosowanie u dzieci
  22. Balfumon, 240 mg – stosowanie u dzieci
  23. Balfumon, 240 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Balfumon, 120 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Stwardnienie rozsiane — objawy i możliwości leczenia
    Układ nerwowy

    Stwardnienie rozsiane to przewlekła nieuleczalna choroba układu nerwowego. W jej skutek dochodzi do powolnego uszkodzenia osłonek mielinowych, które otaczają neurony w naszym mózgu. Choroba przebiega różnie, jednak zwykle prowadzi do coraz to poważniejszego pogorszenia funkcjonowania układu nerwowego. Może prowadzić nawet do inwalidztwa.

  • Ilustracja poradnika Peginterferon beta-1a – porównanie substancji czynnych

    Peginterferon beta-1a, glatiramer oraz fingolimod to substancje czynne wykorzystywane w leczeniu stwardnienia rozsianego, jednak każda z nich ma własny mechanizm działania i inne ograniczenia dotyczące stosowania. Porównując te trzy leki, można dostrzec zarówno podobieństwa, jak i istotne różnice dotyczące wskazań terapeutycznych, bezpieczeństwa stosowania w różnych grupach wiekowych, a także wpływu na organizm pacjenta. Poznaj kluczowe cechy tych substancji i dowiedz się, czym się różnią w praktyce klinicznej.

  • Ilustracja poradnika Peginterferon beta-1a – mechanizm działania

    Peginterferon beta-1a to nowoczesna forma interferonu, która dzięki specjalnej budowie działa dłużej i skuteczniej w leczeniu stwardnienia rozsianego. Mechanizm jego działania polega na wpływaniu na układ odpornościowy, dzięki czemu zmniejsza liczbę rzutów choroby i spowalnia jej postęp. Poznaj, jak ta substancja działa w organizmie, jak długo pozostaje aktywna oraz jakie są wyniki badań nad jej bezpieczeństwem i skutecznością.

  • Ilustracja poradnika Peginterferon beta-1a – stosowanie u kierowców

    Peginterferon beta-1a jest stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego i należy do grupy interferonów, które wpływają na układ odpornościowy. Wiele leków tego typu może oddziaływać na koncentrację lub sprawność psychoruchową, jednak w przypadku peginterferonu beta-1a badania wskazują, że jego wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn jest nieistotny lub wręcz nie występuje. To ważna informacja dla osób aktywnych zawodowo oraz kierowców, którzy muszą dbać o bezpieczeństwo własne i innych uczestników ruchu drogowego.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Teva, 240 mg – stosowanie u dzieci

    Dimethyl fumarate Teva jest lekiem stosowanym w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Dla młodszych dzieci dostępne są alternatywne leki, takie jak interferon beta-1a, glatiramer oraz fingolimod. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien przeprowadzić badania krwi oraz ocenić funkcjonowanie nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Teva, 120 mg – stosowanie u dzieci

    Dimethyl fumarate Teva jest lekiem stosowanym w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Jego stosowanie u dzieci poniżej 13 roku życia nie jest zalecane ze względu na brak danych klinicznych oraz ryzyko działań niepożądanych. Alternatywne leki dla dzieci z RRMS to m.in. interferon beta-1a, glatiramer i fingolimod.

  • Ilustracja poradnika Noroplex, 120 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Noroplex w czasie ciąży i karmienia piersią jest ograniczone ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa. Alternatywne leki, takie jak interferon beta-1a, glatiramer i fingolimod, mogą być bezpieczniejsze, ale zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Noroplex, 120 mg – stosowanie u dzieci

    Noroplex jest lekiem stosowanym w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Nie jest zalecany dla dzieci poniżej 10 lat z powodu braku danych dotyczących jego bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej. Alternatywami dla Noroplex dla młodszych pacjentów są leki takie jak interferon beta-1a, glatiramer i fingolimod, które mogą być stosowane w leczeniu stwardnienia rozsianego u dzieci i młodzieży.

  • Ilustracja poradnika Arbicen, 240 mg – stosowanie u dzieci

    Arbicen jest lekiem stosowanym w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Bezpieczeństwo stosowania tego leku u dzieci poniżej 10 lat nie zostało ustalone. Alternatywne leki, które mogą być bezpiecznie stosowane u dzieci, to interferon beta-1a, glatiramer i fingolimod. Najczęstsze działania niepożądane leku Arbicen u dzieci to ból głowy, ból brzucha, wymioty, ból gardła, kaszel i bolesne miesiączkowanie.

  • Ilustracja poradnika Arbicen, 120 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Arbicen, zawierający fumaran dimetylu, może wchodzić w interakcje z lekami immunosupresyjnymi, interferonem beta-1a, octanem glatirameru oraz lekami nefrotoksycznymi. Może również wchodzić w interakcje z prostaglandynami i szczepionkami. Spożywanie umiarkowanych ilości alkoholu jest dozwolone, ale należy unikać dużych ilości wysokoprocentowych napojów alkoholowych w ciągu godziny od przyjęcia leku. Przed rozpoczęciem leczenia oraz okresowo w trakcie leczenia lekarz będzie monitorować liczbę białych krwinek oraz czynność nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Arbicen, 120 mg – stosowanie u dzieci

    Arbicen jest lekiem stosowanym w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego (RRMS) u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Dzieci poniżej 10 lat nie powinny zażywać tego leku ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki dla dzieci z RRMS to interferon beta-1a, glatiramer i fingolimod. Najczęstsze działania niepożądane leku Arbicen to nagłe zaczerwienienie skóry, biegunka, nudności, bóle brzucha i wymioty.

  • Ilustracja poradnika JAXTERAN, 240 mg – stosowanie u dzieci

    Lek JAXTERAN, zawierający fumaran dimetylu, jest stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Dzieci poniżej 13 lat nie powinny zażywać tego leku, ponieważ jego bezpieczeństwo i skuteczność w tej grupie wiekowej nie zostały jeszcze określone. Alternatywne leki dla dzieci z rzutowo-remisyjną postacią stwardnienia rozsianego to m.in. interferon beta-1a, glatiramer oraz fingolimod. Najczęstsze działania niepożądane leku JAXTERAN to nagłe zaczerwienienie skóry, biegunka, nudności oraz bóle lub skurcze żołądka.

  • Ilustracja poradnika Jaxteran, 120 mg – stosowanie u dzieci

    Lek JAXTERAN jest stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Dla dzieci poniżej 13 lat, które nie mogą zażywać tego leku, istnieją alternatywne leki takie jak interferon beta-1a, glatiramer oraz fingolimod. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii.

  • Ilustracja poradnika Dimtelzo, 240 mg – stosowanie u dzieci

    Dimtelzo jest lekiem stosowanym w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Nie zaleca się jego stosowania u dzieci poniżej 10 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki dla dzieci to interferon beta-1a, glatiramer i fingolimod, które mogą być bezpiecznie stosowane u młodszych pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Dimtelzo, 120 mg – stosowanie u dzieci

    Dimtelzo jest lekiem stosowanym w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Nie jest zalecany dla dzieci poniżej 10 roku życia. Alternatywne leki dla dzieci z RRMS to interferon beta-1a, octan glatirameru i fingolimod. U dzieci przyjmujących Dimtelzo mogą wystąpić działania niepożądane takie jak ból głowy, ból brzucha, wymioty, ból gardła, kaszel i bolesne miesiączki.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Glenmark, 240 mg – stosowanie u dzieci

    Dimethyl Fumarate Glenmark jest lekiem stosowanym w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Dla młodszych dzieci istnieją alternatywne leki, takie jak Interferon beta-1a, Glatiramer acetat oraz Fingolimod. Najczęstsze działania niepożądane leku obejmują nagłe zaczerwienienie skóry, biegunkę, nudności oraz bóle lub skurcze żołądka. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Glenmark, 120 mg – stosowanie u dzieci

    Dimethyl fumarate Glenmark jest lekiem stosowanym w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Nie jest zalecany dla dzieci poniżej 13 roku życia z powodu braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki dla dzieci to Interferon beta-1a, Glatirameru octan oraz Fingolimod. Najczęstsze działania niepożądane Dimethyl fumarate Glenmark to nagłe zaczerwienienie skóry, biegunka, nudności oraz bóle brzucha.

  • Ilustracja poradnika Fumaran Dimetylu Adamed, 240 mg – stosowanie u dzieci

    Fumaran Dimetylu Adamed jest lekiem stosowanym w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Nie jest zalecany dla dzieci poniżej 13 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki dla dzieci z RRMS to interferon beta-1a, glatiramer i fingolimod. Najczęstsze działania niepożądane Fumaran Dimetylu Adamed to nagłe zaczerwienienie skóry, biegunka, nudności, bóle brzucha i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Fumaran Dimetylu Adamed – interakcje z lekami i alkoholem

    Fumaran Dimetylu Adamed może wchodzić w interakcje z lekami przeciwnowotworowymi, immunosupresyjnymi, szczepionkami, lekami nefrotoksycznymi oraz doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. Może również wchodzić w interakcje z prostaglandynami oraz pokarmem. Spożywanie umiarkowanych ilości alkoholu jest dozwolone, jednak należy unikać dużych ilości wysokoprocentowych napojów alkoholowych w ciągu godziny od przyjęcia leku.

  • Ilustracja poradnika Fumaran Dimetylu Adamed – stosowanie u dzieci

    Lek Fumaran Dimetylu Adamed jest stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego (RRMS) u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Nie jest zalecany dla dzieci poniżej 10 roku życia. Alternatywami dla dzieci mogą być leki takie jak interferon beta-1a, glatiramer i fingolimod. Możliwe działania niepożądane fumaranu dimetylu obejmują limfopenię, postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię (PML) oraz reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide Glenmark, 14 mg – stosowanie u dzieci

    Teriflunomide Glenmark jest lekiem stosowanym w leczeniu stwardnienia rozsianego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 10 lat i starszych. Nie jest jednak przeznaczony do stosowania u dzieci poniżej 10 roku życia. Alternatywne leki o podobnym działaniu, które mogą być stosowane u dzieci, to Interferon beta-1a, Glatiramer acetate oraz Fingolimod. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii.

  • Ilustracja poradnika Balfumon, 240 mg – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku Balfumon u dzieci poniżej 13 roku życia nie jest zalecane. Alternatywne leki, takie jak interferon beta-1a, glatiramer oraz fingolimod, mogą być bezpieczne i skuteczne w leczeniu stwardnienia rozsianego u dzieci. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem specjalistą.

  • Ilustracja poradnika Balfumon, 240 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Balfumon, zawierający fumaran dimetylu, może wchodzić w interakcje z lekami przeciwnowotworowymi, immunosupresyjnymi, lekami stosowanymi w leczeniu stwardnienia rozsianego, lekami nefrotoksycznymi oraz szczepionkami. Spożywanie umiarkowanych ilości alkoholu jest dozwolone, ale należy unikać dużych ilości wysokoprocentowych napojów alkoholowych w ciągu godziny od przyjęcia leku.

  • Ilustracja poradnika Balfumon, 120 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Fumaran dimetylu, substancja czynna leku Balfumon, może wchodzić w interakcje z lekami przeciwnowotworowymi, immunosupresyjnymi, innymi lekami na stwardnienie rozsiane, lekami nefrotoksycznymi oraz szczepionkami. Spożywanie umiarkowanych ilości alkoholu jest bezpieczne, ale należy unikać dużych ilości wysokoprocentowych napojów alkoholowych w krótkim czasie po przyjęciu leku.