Lek Oftidorix, stosowany w leczeniu jaskry, ma kilka przeciwwskazań, w tym nadwrażliwość na składniki, choroby układu oddechowego, problemy z sercem, ciężkie zaburzenia czynności nerek i kwasicę hiperchloremiczną. Przed jego zastosowaniem należy poinformować lekarza o wszelkich chorobach oczu, chorobie niedokrwiennej serca, problemach z oddychaniem, cukrzycy i nadczynności tarczycy. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak leki obniżające ciśnienie krwi, inne krople do oczu, inhibitory monoaminooksydazy i leki opioidowe. Najczęstsze działania niepożądane to uczucie pieczenia i kłucia oczu, niezwykłe odczuwanie smaku, zaczerwienienie wokół oka, łzawienie, uczucie swędzenia oka oraz ból głowy.
Lerivon to lek przeciwdepresyjny, który nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na mianserynę, manii, ciężkiej niewydolności wątroby oraz równoczesnego stosowania inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO). Szczególną ostrożność należy zachować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, pacjentów z myślami samobójczymi, padaczką, cukrzycą, chorobami serca, jaskrą oraz chorobami wątroby. Pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn podczas stosowania leku. W przypadku pominięcia dawki, należy kontynuować leczenie zgodnie z wcześniej ustalonym schematem.
Nexpram, zawierający escytalopram, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z inhibitorami MAO, antybiotykami, lekami przeciwdepresyjnymi, neuroleptykami oraz lekami zmniejszającymi stężenie potasu i magnezu. Może również wchodzić w interakcje z ziołami, takimi jak ziele dziurawca, oraz z lekami przeciwzakrzepowymi i niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Nexpramu nie jest zalecane.
Lek Faxigen XL, zawierający wenlafaksynę, jest stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na składniki leku, jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), choroby oczu, wysokie ciśnienie krwi, choroby serca, napady drgawek, zmniejszone stężenie sodu we krwi, skłonność do krwawień, mania, zaburzenia afektywne dwubiegunowe, zachowania agresywne, cukrzyca oraz stosowanie leków odchudzających. Pacjenci powinni zachować ostrożność i skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.
Faxigen XL to lek zawierający wenlafaksynę, stosowany w leczeniu depresji, zaburzeń lękowych uogólnionych, fobii społecznej i lęku napadowego. Działa poprzez regulację poziomu neuroprzekaźników w mózgu, co pomaga poprawić nastrój i zmniejszyć objawy lęku. Leczenie powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza, a nagłe przerwanie stosowania leku nie jest zalecane. Spożywanie alkoholu podczas leczenia może nasilać objawy depresji i lęku.
Betanil Forte może wchodzić w interakcje z lekami przeciwhistaminowymi i inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Może również wchodzić w interakcje z pokarmem, co może pomóc zmniejszyć łagodne dolegliwości żołądkowe. Istnieją doniesienia dotyczące interakcji betahistyny z alkoholem, dlatego zaleca się ostrożność podczas spożywania alkoholu w trakcie leczenia betahistyną.
Venlafaxine Apotex to lek przeciwdepresyjny stosowany w leczeniu epizodów dużej depresji, uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej i lęku napadowego. Działa poprzez zwiększenie stężenia serotoniny i noradrenaliny w mózgu. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy i pocenie się. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia.
ApoBetina, zawierająca betahistynę, może wchodzić w interakcje z lekami przeciwhistaminowymi i inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Istnieją również doniesienia o interakcjach z alkoholem. Przyjmowanie leku z jedzeniem może pomóc zmniejszyć łagodne dolegliwości żołądkowe.
Robitussin Antitussicum nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 lat ze względu na ryzyko przedawkowania, interakcje z innymi lekami oraz zawartość szkodliwych substancji pomocniczych. Bezpieczne alternatywy dla dzieci to syropy na bazie miodu, prawoślazu, tymianku oraz inhalacje solankowe. Objawy przedawkowania Robitussin Antitussicum mogą obejmować nudności, wymioty, senność, zawroty głowy, a w skrajnych przypadkach śpiączkę i depresję oddechową.
Mirtagen to lek przeciwdepresyjny stosowany w leczeniu depresji u dorosłych. Najczęstsze działania niepożądane to zwiększony apetyt, zwiększenie masy ciała, senność, suchość w jamie ustnej oraz ból głowy. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują zapalenie trzustki, napady padaczkowe, żółtaczkę, zespół serotoninowy, myśli samobójcze oraz zespół Stevensa-Johnsona. Mirtagen może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak IMAO, SSRI, benzodiazepiny oraz warfaryna. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Remirta ORO to lek przeciwdepresyjny stosowany w leczeniu depresji u dorosłych. Zalecana dawka początkowa wynosi 15 mg lub 30 mg na dobę, a maksymalna dawka to 45 mg na dobę. Lek należy przyjmować o tej samej porze każdego dnia, najlepiej wieczorem. Tabletki ulegają rozpadowi w jamie ustnej i można je połknąć bez popijania wodą. Pierwsze oznaki poprawy można zauważyć po 1-2 tygodniach, a pełna poprawa następuje po 2-4 tygodniach. Przerwanie stosowania leku powinno odbywać się stopniowo, zgodnie z zaleceniami lekarza.
Fenta MX, zawierający fentanyl, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym inhibitorami CYP3A4, agonistami i antagonistami receptorów opioidowych oraz lekami serotoninergicznymi. Może również wchodzić w interakcje z alkoholem i innymi substancjami działającymi hamująco na OUN, co może prowadzić do poważnych skutków ubocznych, takich jak senność, zmniejszenie świadomości, trudności w oddychaniu, śpiączka i zgon. Pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu podczas stosowania Fenta MX i skonsultować się z lekarzem w przypadku jakichkolwiek wątpliwości.
Lek Alventa, zawierający wenlafaksynę, jest stosowany w leczeniu depresji, uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej i lęku napadowego. Działa poprzez zwiększenie stężenia serotoniny i noradrenaliny w mózgu. Zalecana początkowa dawka wynosi 75 mg raz na dobę, a maksymalna dawka to 375 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na wenlafaksynę, jednoczesne stosowanie z IMAO oraz alkohol. Możliwe działania niepożądane to suchość w ustach, nudności, ból głowy i pocenie się.
Vertix to lek stosowany w leczeniu choroby Ménière’a i zawrotów głowy. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta i powinno być dostosowane przez lekarza. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą, najlepiej z posiłkiem. W przypadku pominięcia dawki, należy przyjąć kolejną dawkę o ustalonej porze. W razie przedawkowania skontaktować się z lekarzem.
Lek Vertix, zawierający betahistynę, może wchodzić w interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) oraz lekami przeciwhistaminowymi. Zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych leków. Betahistyna może również wchodzić w interakcje z pokarmem, co może pomóc zmniejszyć dolegliwości żołądkowe. Istnieją doniesienia o interakcji betahistyny z alkoholem, dlatego zaleca się ostrożność podczas spożywania alkoholu w trakcie leczenia betahistyną.
Lek Vertix, zawierający betahistynę, jest stosowany w leczeniu choroby Ménière’a oraz objawowego leczenia zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta i wynosi 1-2 tabletki 8 mg trzy razy na dobę lub ½-1 tabletki 16 mg dwa-trzy razy na dobę. Lek należy przyjmować doustnie, najlepiej z posiłkiem lub po posiłku, popijając wodą. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz guz chromochłonny nadnerczy. Należy zachować ostrożność w przypadku wrzodów żołądka, astmy oskrzelowej, pokrzywki oraz niskiego ciśnienia krwi. Interakcje mogą wystąpić z lekami przeciwhistaminowymi oraz inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO).
Stosowanie leku Dilizolen jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na linezolid, jednoczesnego stosowania inhibitorów monoaminooksydazy oraz karmienia piersią. Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza o wszelkich istniejących schorzeniach, takich jak nadciśnienie, nadczynność tarczycy, nowotwory nadnerczy, zaburzenia psychiczne oraz hiponatremia. Jednoczesne stosowanie leku Dilizolen z niektórymi innymi lekami, takimi jak leki przeciwdepresyjne, przeciwmigrenowe, opioidy oraz leki przeciwzakrzepowe, może prowadzić do poważnych interakcji.

