Menu

Hiponatremia

Produkty powiązane z hiponatremia
Hydro optima Senior, tabletki musujące
Hydro optima Senior, tabletki musujące
Aciprex, tabletki powlekane, 10 mg
Aciprex, tabletki powlekane, 10 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 37,5 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 37,5 mg
Apo-Rami, tabletki, 10 mg
Apo-Rami, tabletki, 10 mg
Apo-Rami, tabletki, 2,5 mg
Apo-Rami, tabletki, 2,5 mg
Apo-Rami, tabletki, 5 mg
Apo-Rami, tabletki, 5 mg
Asentra, tabletki powlekane, 100 mg
Asentra, tabletki powlekane, 100 mg
Asentra, tabletki powlekane, 50 mg
Asentra, tabletki powlekane, 50 mg
Asertin 100, tabletki powlekane, 100 mg
Asertin 100, tabletki powlekane, 100 mg
Asertin 50, tabletki powlekane, 50 mg
Asertin 50, tabletki powlekane, 50 mg
AuroDulox, kapsułki dojelitowe twarde, 30 mg
AuroDulox, kapsułki dojelitowe twarde, 30 mg
Axtil, tabletki, 10 mg
Axtil, tabletki, 10 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Maria Bialik
Maria Bialik
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
  1. Bioxetin, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  2. Bactrim, 400 mg + 80 mg – przeciwwskazania
  3. Aurorix, 150 mg – profil bezpieczenstwa
  4. Aurorix, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Aurorix, 150 mg – dawkowanie leku
  6. Glucosum 20% Fresenius, 200 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  7. Glucosum 20% Fresenius, 200 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  8. Glucosum 20% Fresenius, 200 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Glucosum 20% Fresenius, 200 mg/ml – dawkowanie leku
  10. Glucosum 20% Fresenius, 200 mg/ml – przedawkowanie leku
  11. Glucosum 20% Fresenius, 200 mg/ml – stosowanie w ciąży
  12. Glucosum 20% Fresenius, 200 mg/ml – stosowanie u dzieci
  13. Glucosum 20% Fresenius, 200 mg/ml – skład leku
  14. Glucosum 20% Fresenius, 200 mg/ml – wskazania – na co działa?
  15. Aminosteril N-Hepa 8% – wskazania – na co działa?
  16. Aminosteril N-Hepa 8% – przeciwwskazania
  17. Amizepin, 200 mg – profil bezpieczenstwa
  18. Amizepin, 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  19. Amizepin, 200 mg – przedawkowanie leku
  20. Aminomel 10 E – dawkowanie leku
  21. Aldactone, 20 mg/ml – przedawkowanie leku
  22. Aldactone, 20 mg/ml – stosowanie w ciąży
  23. Aldactone, 20 mg/ml – stosowanie u dzieci
  24. Aldactone, 20 mg/ml – skład leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Bioxetin, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Fluoksetyna, substancja czynna leku Bioxetin, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym z inhibitorami MAO, metoprololem, tamoksyfenem, fenytoiną, lekami serotoninergicznymi i przeciwzakrzepowymi. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak cyproheptadyna, leki wywołujące hiponatremię i leki obniżające próg drgawkowy. Spożywanie alkoholu podczas leczenia fluoksetyną nie jest zalecane. Pacjenci powinni informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć potencjalnych interakcji.

  • Ilustracja poradnika Bactrim, 400 mg + 80 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do zażywania leku Bactrim obejmują nadwrażliwość na jego składniki, uszkodzenie miąższu wątroby, ciężką niewydolność nerek, stosowanie dofetylidu oraz wiek poniżej 6 tygodni. Ważne jest również, aby pacjenci byli świadomi potencjalnych interakcji z innymi lekami oraz ostrzeżeń dotyczących stosowania leku. Przed rozpoczęciem leczenia zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Aurorix, 150 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Aurorix, zawierający moklobemid, jest stosowany w leczeniu zaburzeń depresyjnych i fobii społecznej. Kobiety karmiące powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii, ponieważ niewielka ilość leku przenika do mleka matki. Aurorix nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale należy monitorować reakcję pacjenta na początku leczenia. Spożywanie alkoholu podczas terapii jest niewskazane. Seniorzy powinni być monitorowani pod kątem hiponatremii. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek nie wymagają dostosowania dawki, natomiast pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby mogą potrzebować zmniejszenia dawki.

  • Ilustracja poradnika Aurorix, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Aurorix, zawierający moklobemid, stosowany jest w leczeniu depresji i fobii społecznej. Może powodować działania niepożądane, takie jak zaburzenia snu, zawroty głowy, bóle głowy, suchość w ustach i nudności. Rzadziej mogą wystąpić myśli samobójcze, stany splątania, zaburzenia smaku i widzenia, obrzęk oraz reakcje skórne. W przypadku poważniejszych objawów, takich jak zmniejszony apetyt, hiponatremia, zachowania samobójcze, omamy czy zespół serotoninowy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Podczas stosowania leku należy unikać alkoholu i niektórych pokarmów bogatych w tyraminę.

  • Ilustracja poradnika Aurorix, 150 mg – dawkowanie leku

    Lek Aurorix, zawierający moklobemid, jest stosowany w leczeniu zaburzeń depresyjnych i fobii społecznej. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 300-600 mg na dobę w przypadku depresji i 600 mg na dobę w przypadku fobii społecznej. Osoby starsze nie wymagają specjalnego dawkowania, a dzieci nie powinny stosować leku. Pacjenci z niewydolnością wątroby mogą wymagać zmniejszenia dawki. Tabletki należy przyjmować po posiłku, unikając potraw bogatych w tyraminę. Podczas stosowania leku należy unikać alkoholu.

  • Ilustracja poradnika Glucosum 20% Fresenius, 200 mg/ml – profil bezpieczenstwa

    GLUCOSUM 20% FRESENIUS jest bezpieczny do stosowania u kobiet karmiących, ale z ostrożnością. Nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Unikaj alkoholu podczas leczenia. Seniorzy i pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby wymagają ścisłego monitorowania.

  • Ilustracja poradnika Glucosum 20% Fresenius, 200 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    GLUCOSUM 20% FRESENIUS może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może prowadzić do zmniejszenia wydalania wody przez nerki bez elektrolitów i zwiększenia ryzyka hiponatremii. Lek może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, co może prowadzić do niepożądanych efektów. W dostępnych dokumentach nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji GLUCOSUM 20% FRESENIUS z alkoholem, ale zaleca się ostrożność i konsultację z lekarzem przed spożyciem alkoholu podczas stosowania tego leku.

  • Ilustracja poradnika Glucosum 20% Fresenius, 200 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    GLUCOSUM 20% FRESENIUS to roztwór glukozy stosowany dożylnie, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak hiperglikemia, cukromocz, zapalenie lub zakrzepica żyły w miejscu podania, zaburzenia równowagi płynów i kwasowo-zasadowej, zmniejszenie stężenia elektrolitów we krwi oraz obrzęki obwodowe. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych możliwych skutków ubocznych i skonsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Glucosum 20% Fresenius, 200 mg/ml – dawkowanie leku

    GLUCOSUM 20% FRESENIUS to roztwór glukozy stosowany dożylnie w celu uzupełnienia niedoborów energetycznych i leczenia hipoglikemii. Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie, biorąc pod uwagę wiek, masę ciała i stan kliniczny pacjenta. Maksymalna szybkość infuzji dla dorosłych wynosi 1,25 ml/kg mc./h, a maksymalna dawka dobowa to 21 ml/kg mc. Dawkowanie u dzieci zależy od wieku i masy ciała. Przeciwwskazania obejmują hiperglikemię, hipokaliemię, kwasicę, przewodnienie, odwodnienie, podwyższoną osmolarność surowicy, bezmocz, krwotok śródczaszkowy i krwotok wewnątrzrdzeniowy. Należy zachować ostrożność u pacjentów z cukrzycą, nietolerancją węglowodanów oraz ryzykiem przeciążenia płynami. Możliwe działania niepożądane to hiperglikemia, cukromocz, zapalenie lub zakrzepica żyły w miejscu podania, zaburzenia równowagi…

  • Ilustracja poradnika Glucosum 20% Fresenius, 200 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku GLUCOSUM 20% FRESENIUS może prowadzić do hiperglikemii, cukromoczu, przeciążenia płynami, zaburzeń równowagi elektrolitowej oraz obrzęku mózgu. Maksymalna dawka dobowa wynosi 21 ml/kg mc., co odpowiada 4,2 g glukozy/kg mc. W przypadku przedawkowania należy zmniejszyć szybkość infuzji glukozy, podać insulinę oraz monitorować bilans płynów i stężenie elektrolitów we krwi.

  • Ilustracja poradnika Glucosum 20% Fresenius, 200 mg/ml – stosowanie w ciąży

    GLUCOSUM 20% FRESENIUS może być stosowany u kobiet w ciąży i karmiących piersią, ale z zachowaniem szczególnej ostrożności i pod nadzorem lekarza. Istnieją alternatywne leki, takie jak roztwory glukozy o niższym stężeniu, roztwory elektrolitowe oraz roztwory aminokwasów, które mogą być bezpieczniejsze dla matki i dziecka. Główne ryzyka związane z podawaniem GLUCOSUM 20% FRESENIUS to hiperglikemia, hiperinsulinemia, kwasica u płodu oraz hiponatremia u matki, co może prowadzić do obrzęku mózgu.

  • Ilustracja poradnika Glucosum 20% Fresenius, 200 mg/ml – stosowanie u dzieci

    GLUCOSUM 20% FRESENIUS może być stosowany u dzieci, ale dawkowanie musi być dostosowane do wieku i masy ciała. Przeciwwskazania obejmują hiperglikemię, hipokaliemię i inne stany. Alternatywne leki to roztwory glukozy o niższym stężeniu, roztwory elektrolitowe i preparaty doustne zawierające glukozę.

  • Ilustracja poradnika Glucosum 20% Fresenius, 200 mg/ml – skład leku

    GLUCOSUM 20% FRESENIUS to roztwór do infuzji zawierający glukozę jednowodną i wodę do wstrzykiwań. Jest stosowany w celu uzupełnienia niedoborów energetycznych oraz leczenia hipoglikemii. Lek ten ma określone przeciwwskazania i możliwe działania niepożądane, dlatego powinien być stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • Ilustracja poradnika Glucosum 20% Fresenius, 200 mg/ml – wskazania – na co działa?

    GLUCOSUM 20% FRESENIUS to roztwór glukozy stosowany w leczeniu niedoborów energetycznych i hipoglikemii. Lek podaje się dożylnie, a dawkowanie ustala lekarz. Przeciwwskazania obejmują hiperglikemię, hipokaliemię, kwasicę, przewodnienie, odwodnienie, podwyższoną osmolarność surowicy, bezmocz, krwotok śródczaszkowy i krwotok wewnątrzrdzeniowy. Działania niepożądane mogą obejmować hiperglikemię, cukromocz, zapalenie lub zakrzepicę żyły, zaburzenia równowagi płynów, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zmniejszenie stężenia elektrolitów, obrzęki obwodowe, niedobór witamin z grupy B oraz hiponatremię.

  • Ilustracja poradnika Aminosteril N-Hepa 8% – wskazania – na co działa?

    AMINOSTERIL N-HEPA 8% to roztwór aminokwasów stosowany w żywieniu pozajelitowym, szczególnie w przypadkach ciężkiej niewydolności wątroby i encefalopatii wątrobowej. Lek jest podawany dożylnie i wymaga monitorowania stanu pacjenta przez personel medyczny. Przeciwwskazania obejmują m.in. zaburzenia metabolizmu aminokwasów, kwasicę metaboliczną i niewydolność nerek. Możliwe działania niepożądane to głównie zakrzepowe zapalenie żyły.

  • Ilustracja poradnika Aminosteril N-Hepa 8% – przeciwwskazania

    AMINOSTERIL N-HEPA 8% to roztwór aminokwasów stosowany w żywieniu pozajelitowym, szczególnie w przypadkach ciężkiej niewydolności wątroby. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu aminokwasów, kwasicą metaboliczną, przewodnieniem, hiponatremią, hipokaliemią, niewydolnością nerek, niewyrównaną niewydolnością krążenia oraz we wstrząsie i niedotlenieniu. Podczas stosowania leku należy regularnie monitorować stan pacjenta, w tym stężenie elektrolitów, bilans płynów i równowagę kwasowo-zasadową. Brak stwierdzonych interakcji z innymi lekami, jednak zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich stosowanych lekach. Lekarz powinien rozważyć stosunek korzyści do ryzyka przed podaniem leku kobietom w ciąży i karmiącym piersią.

  • Ilustracja poradnika Amizepin, 200 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Amizepin, zawierający karbamazepinę, jest stosowany w leczeniu padaczki, neuralgii nerwu trójdzielnego oraz w zapobieganiu dwubiegunowym zaburzeniom nastroju. Kobiety karmiące mogą stosować lek, ale muszą obserwować niemowlę pod kątem działań niepożądanych. Amizepin może powodować senność i zawroty głowy, dlatego pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Spożywanie alkoholu podczas przyjmowania leku jest niewskazane. U seniorów zaleca się ostrożność i stopniowe zwiększanie dawek. Brak danych dotyczących farmakokinetyki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, dlatego konieczne jest monitorowanie odpowiednich wskaźników.

  • Ilustracja poradnika Amizepin, 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Amizepin, zawierający karbamazepinę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwbólowymi, przeciwzapalnymi, antybiotykami, lekami przeciwdepresyjnymi, przeciwpadaczkowymi, przeciwgrzybiczymi, przeciwhistaminowymi, przeciwpsychotycznymi, przeciwwirusowymi, sercowo-naczyniowymi, stosowanymi w chorobie wrzodowej, nasennymi, uspokajającymi, przeciwlękowymi, przeciwnowotworowymi, immunosupresyjnymi, rozszerzającymi oskrzela, dermatologicznymi, przeciwzakrzepowymi, przeciwwymiotnymi, przeciw robakom, kortykosteroidami, stosowanymi w zaburzeniach erekcji oraz w chorobach tarczycy. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym, nikotynamidem oraz preparatami ziołowymi zawierającymi ziele dziurawca. Amizepin zmniejsza tolerancję alkoholu, dlatego pacjenci powinni unikać jego spożywania.

  • Ilustracja poradnika Amizepin, 200 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Amizepin może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja oddechowa, zaburzenia serca, rabdomioliza, zaburzenia żołądka i jelit oraz zaburzenia nerek i dróg moczowych. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Leczenie obejmuje hospitalizację, oznaczenie stężenia karbamazepiny w osoczu, prowokowanie wymiotów, płukanie żołądka, podtrzymywanie podstawowych czynności życiowych, hemoperfuzję z węglem aktywnym oraz hemodializę.

  • Ilustracja poradnika Aminomel 10 E – dawkowanie leku

    Lek AMINOMEL 10E jest stosowany w żywieniu pozajelitowym, dostarczając aminokwasy i elektrolity. Dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta. Maksymalna prędkość wlewu to 1 ml/kg mc./godz., a maksymalna dawka dobowa to 20 ml/kg mc. Lek nie jest zalecany dla pacjentów z określonymi przeciwwskazaniami, a jego stosowanie wymaga regularnego monitorowania stanu pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Aldactone, 20 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Aldactone może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zaburzenia elektrolitowe, senność, zaburzenia świadomości oraz spadki ciśnienia krwi. Dawki powyżej 800 mg na dobę są uznawane za przedawkowanie. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i podjąć odpowiednie kroki, takie jak podanie roztworu NaCl, glukonianu wapnia, glukozy z insuliną, mannitolu, dializy oraz wymienników kationowych.

  • Ilustracja poradnika Aldactone, 20 mg/ml – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Aldactone przez kobiety w ciąży i karmiące piersią jest przeciwwskazane. Alternatywne leki, takie jak spironolakton, eplerenon oraz diuretyki tiazydowe, mogą być stosowane pod nadzorem lekarza. Ważne jest, aby każda decyzja dotycząca leczenia była podejmowana w konsultacji z lekarzem, aby zapewnić bezpieczeństwo matki i dziecka.

  • Ilustracja poradnika Aldactone, 20 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku Aldactone u dzieci jest możliwe, ale wymaga ścisłego nadzoru medycznego. Alternatywne leki o podobnym działaniu to spironolakton, eplerenon i amilorid. Ważne jest monitorowanie stanu dziecka i dostosowywanie dawkowania. Możliwe działania niepożądane to hiperkaliemia, hiponatremia i hiperchloremiczna kwasica metaboliczna.

  • Ilustracja poradnika Aldactone, 20 mg/ml – skład leku

    Lek Aldactone zawiera potasu kanrenoinian jako substancję czynną oraz substancje pomocnicze: sodu węglan bezwodny, sodu chlorek, wodorotlenek potasu i wodę do wstrzykiwań. Jest stosowany w leczeniu hiperaldosteronizmu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, hiperkaliemię, hiponatremię, zaburzenia czynności nerek, ciążę i karmienie piersią. Możliwe działania niepożądane to bóle głowy, hiperkaliemia, zaburzenia miesiączkowania, ginekomastia, nudności, wymioty, biegunki i zaburzenia równowagi elektrolitowej.