Menu

Granulocyt

Produkty powiązane z granulocyt
CYCLOVENOX 3, kapsułki
CYCLOVENOX 3, kapsułki
Cyclo 3 Fort, kapsułki
Cyclo 3 Fort, kapsułki
Cyclovena, kapsułki
Cyclovena, kapsułki
DETRAMAX, tabletki powlekane
DETRAMAX, tabletki powlekane
Detramax Plus, tabletki
Detramax Plus, tabletki
Diohespan max, tabletki, 1000 mg
Diohespan max, tabletki, 1000 mg
Diosminex Max, tabletki, 1000 mg
Diosminex Max, tabletki, 1000 mg
Diosminex, tabletki, 500 mg
Diosminex, tabletki, 500 mg
Dobenox, tabletki, 250 mg
Dobenox, tabletki, 250 mg
Esberitox N, tabletki
Esberitox N, tabletki
Galvenox Veno, kapsułki, 500 mg
Galvenox Veno, kapsułki, 500 mg
Immunofort, płyn doustny
Immunofort, płyn doustny
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Karina Kordalewska
Karina Kordalewska
  1. Fotemustyna – przeciwwskazania
  2. Fotemustyna – dawkowanie leku
  3. Fenpiweryna – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Etylosalicylamid – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Doksorubicyna -przedawkowanie substancji
  6. Daunorubicyna -przedawkowanie substancji
  7. Ceftarolina – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Bezylezomab – wskazania – na co działa?
  9. Bezylezomab – mechanizm działania
  10. Bezylezomab
  11. Azatiopryna – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Amsakryna -przedawkowanie substancji
  13. Erlotynib – mechanizm działania
  14. Pyreoxing – wskazania – na co działa?
  15. Pyreoxing – profil bezpieczenstwa
  16. Pyreoxing – przeciwwskazania
  17. Pyreoxing – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Pyreoxing – dawkowanie leku
  19. Pyreoxing – stosowanie u dzieci
  20. Bosutinib Zentiva, 500 mg – skład leku
  21. Bosutinib Zentiva, 500 mg – wskazania – na co działa?
  22. Bosutinib Zentiva, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  23. Bosutinib Zentiva, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Bosutinib Zentiva, 500 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Fotemustyna – przeciwwskazania

    Fotemustyna to lek przeciwnowotworowy stosowany głównie w leczeniu zaawansowanego czerniaka i guzów mózgu. Ze względu na swoje działanie oraz specyficzne właściwości, jej stosowanie wymaga zachowania szczególnej ostrożności, a w niektórych przypadkach jest całkowicie przeciwwskazane. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania i sytuacje, w których należy zachować ostrożność podczas terapii fotemustyną.

  • Ilustracja poradnika Fotemustyna – dawkowanie leku

    Fotemustyna to lek przeciwnowotworowy podawany w formie dożylnej infuzji, wykorzystywany głównie w leczeniu rozsianego czerniaka złośliwego i pierwotnych guzów mózgu. Schematy dawkowania tej substancji są ściśle określone i zależą od rodzaju terapii – monoterapii lub leczenia skojarzonego. W opisie znajdziesz szczegółowe informacje na temat podawania fotemustyny dorosłym, osobom starszym oraz zalecenia dotyczące bezpieczeństwa stosowania w różnych grupach pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Fenpiweryna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Fenpiweryna to składnik stosowany w niektórych lekach rozkurczowych, podawanych najczęściej w formie iniekcji. Chociaż działania niepożądane występują rzadko, mogą być poważne, zwłaszcza u osób wrażliwych lub przy stosowaniu większych dawek. Różne formy podania, współwystępowanie innych substancji czynnych i indywidualne cechy pacjenta wpływają na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Warto wiedzieć, na jakie objawy zwrócić uwagę podczas terapii i jak postępować w razie ich pojawienia się.

  • Ilustracja poradnika Etylosalicylamid – działania niepożądane i skutki uboczne

    Etylosalicylamid to substancja czynna stosowana głównie w lekach przeciwbólowych i przeciwgorączkowych, często w połączeniu z innymi składnikami. Jak każdy lek, może powodować działania niepożądane, które zwykle mają różny charakter i nasilenie, zależnie od postaci leku, dawki, czasu stosowania oraz indywidualnych cech pacjenta. Poznaj najczęstsze i najważniejsze działania niepożądane etylosalicylamidu oraz dowiedz się, na co zwracać uwagę podczas stosowania tej substancji.

  • Ilustracja poradnika Doksorubicyna -przedawkowanie substancji

    Doksorubicyna to lek przeciwnowotworowy o silnym działaniu, stosowany w leczeniu różnych nowotworów. Przedawkowanie tej substancji może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, które zależą zarówno od dawki, jak i od formy podania leku. W opisie znajdziesz informacje o objawach przedawkowania doksorubicyny, możliwych powikłaniach oraz sposobach postępowania w takich sytuacjach, z uwzględnieniem różnych postaci leku.

  • Ilustracja poradnika Daunorubicyna -przedawkowanie substancji

    Daunorubicyna to substancja czynna stosowana w leczeniu nowotworów, podawana często razem z cytarabiną w specjalnej postaci liposomalnej. Przedawkowanie tej substancji może prowadzić do poważnych skutków zdrowotnych, wymagających intensywnego leczenia i ścisłego monitorowania stanu pacjenta. Warto wiedzieć, jakie objawy mogą świadczyć o przekroczeniu dawki i jak wygląda postępowanie w takiej sytuacji.

  • Ilustracja poradnika Ceftarolina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ceftarolina to antybiotyk z grupy cefalosporyn, który stosowany jest głównie w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych. Większość działań niepożądanych związanych z jej stosowaniem ma łagodny lub umiarkowany charakter, jednak jak każdy lek, także ceftarolina może wywołać poważniejsze reakcje. Występowanie działań niepożądanych zależy między innymi od dawki, drogi podania, wieku pacjenta oraz ogólnego stanu zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Bezylezomab – wskazania – na co działa?

    Bezylezomab to przeciwciało monoklonalne wykorzystywane wyłącznie w diagnostyce medycznej. Po odpowiednim przygotowaniu pomaga wykrywać ogniska zapalenia lub zakażenia w kościach kończyn u dorosłych, szczególnie w przypadkach podejrzenia zapalenia kości i szpiku. Stosowanie tej substancji jest ściśle określone, a jej użycie nie jest zalecane u dzieci oraz w niektórych typach zakażeń, takich jak stopa cukrzycowa.

  • Ilustracja poradnika Bezylezomab – mechanizm działania

    Bezylezomab to specjalne przeciwciało monoklonalne stosowane w diagnostyce zapaleń i zakażeń kości. Jego mechanizm działania opiera się na precyzyjnym rozpoznawaniu określonych komórek układu odpornościowego, co umożliwia dokładniejsze obrazowanie ognisk zapalnych. Poznaj, jak działa ta substancja w organizmie, jak długo utrzymuje się jej aktywność i jakie badania potwierdzają jej bezpieczeństwo stosowania.

  • Ilustracja poradnika Bezylezomab

    Bezylezomab to przeciwciało monoklonalne wykorzystywane w diagnostyce obrazowej do wykrywania zapalenia kości i szpiku u dorosłych. Preparat stosowany jest w wybranych ośrodkach medycyny nuklearnej i podawany dożylnie po odpowiednim przygotowaniu. Substancja działa selektywnie, pozwalając na precyzyjną ocenę obecności zmian zapalnych w kościach kończyn, wspierając lekarzy w postawieniu trafnej diagnozy.

  • Ilustracja poradnika Azatiopryna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Azatiopryna jest substancją czynną stosowaną w leczeniu chorób autoimmunologicznych i po przeszczepach narządów. Choć jej działanie pomaga w kontrolowaniu układu odpornościowego, może powodować szereg działań niepożądanych, które różnią się w zależności od postaci leku, drogi podania oraz indywidualnych cech pacjenta. Warto poznać możliwe skutki uboczne, aby lepiej zrozumieć ryzyko związane z jej stosowaniem.

  • Ilustracja poradnika Amsakryna -przedawkowanie substancji

    Amsakryna jest lekiem stosowanym głównie w leczeniu ostrej białaczki, jednak jej przedawkowanie może prowadzić do poważnych powikłań, w tym zaburzeń pracy szpiku kostnego, krwotoków oraz ciężkich infekcji. W przypadku przekroczenia zalecanej dawki konieczne jest szybkie i intensywne leczenie podtrzymujące, ponieważ nie istnieje specyficzna odtrutka dla tej substancji. Poznaj objawy przedawkowania oraz najważniejsze zasady postępowania w takich sytuacjach.

  • Ilustracja poradnika Erlotynib – mechanizm działania

    Erlotynib to lek przeciwnowotworowy, który działa poprzez blokowanie specyficznego receptora na powierzchni komórek nowotworowych, co zatrzymuje ich wzrost i prowadzi do obumierania. Jest szczególnie skuteczny u pacjentów z mutacjami w receptorze EGFR, występującym w niedrobnokomórkowym raku płuca oraz raku trzustki. Substancja ta jest dostępna w formie tabletek i działa po podaniu doustnym, a jej działanie w organizmie zależy od sposobu metabolizmu w wątrobie oraz wpływu różnych czynników, takich jak palenie papierosów. Erlotynib może być stosowany zarówno jako leczenie pierwszego rzutu, jak i po niepowodzeniu wcześniejszych terapii. Badania kliniczne potwierdzają jego skuteczność w wydłużaniu czasu przeżycia pacjentów oraz poprawie objawów choroby.

  • Ilustracja poradnika Pyreoxing – wskazania – na co działa?

    Pyreoxing to lek stosowany w leczeniu silnych bólów i gorączki, gdy inne metody leczenia są nieskuteczne. Lek może być podawany doustnie, dożylnie lub domięśniowo. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na metamizol, zaburzenia czynności szpiku kostnego, astmę analgetyczną, ostrą wątrobową porfirię przerywaną, wrodzony niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej oraz trzeci trymestr ciąży. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, szczególnie w przypadku gorączki, dreszczy, bólu gardła, astmy oskrzelowej, niskiego ciśnienia tętniczego oraz choroby nerek lub wątroby.

  • Ilustracja poradnika Pyreoxing – profil bezpieczenstwa

    Lek Pyreoxing, zawierający metamizol sodowy, jest stosowany w leczeniu silnego bólu i gorączki. Kobiety karmiące powinny unikać wielokrotnego stosowania leku, a po podaniu pojedynczej dawki odciągać mleko przez 48 godzin. W zalecanych dawkach lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale większe dawki i alkohol mogą zaburzać koncentrację. Pacjenci z nadwrażliwością na alkohol powinni stosować lek ostrożnie. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni unikać wielokrotnego podawania dużych dawek, a w przypadku zaburzeń wątroby monitorować jej funkcje.

  • Ilustracja poradnika Pyreoxing – przeciwwskazania

    Lek Pyreoxing, zawierający metamizol sodowy, jest stosowany w leczeniu silnego bólu i gorączki. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na metamizol i inne substancje, zaburzenia czynności szpiku kostnego, astma i reakcje alergiczne na leki przeciwbólowe, porfiria, wrodzony niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, ciąża (szczególnie w ostatnich trzech miesiącach) oraz niskie ciśnienie krwi i problemy z krążeniem. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leku Pyreoxing, aby uniknąć poważnych reakcji i powikłań.

  • Ilustracja poradnika Pyreoxing – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Pyreoxing, zawierający metamizol sodowy, jest stosowany w leczeniu silnego bólu i gorączki. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zaburzenia krwi, reakcje alergiczne, zaburzenia skóry, nerek i wątroby. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Stosowanie leku w ciąży jest przeciwwskazane w trzecim trymestrze. W pierwszym i drugim trymestrze można go stosować tylko w wybranych przypadkach po konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Pyreoxing – dawkowanie leku

    Pyreoxing to lek stosowany w leczeniu silnego bólu i gorączki, gdy inne metody leczenia są nieskuteczne. Dawkowanie zależy od nasilenia objawów i indywidualnej wrażliwości pacjenta. Dorośli i młodzież powyżej 15 lat mogą przyjmować 1-2 ml (500-1000 mg) metamizolu, maksymalnie do 8 ml (4000 mg) na dobę. Dzieci i młodzież mają różne dawki w zależności od wieku i masy ciała. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na metamizol, zaburzenia czynności szpiku kostnego, astmę analgetyczną, porfirię, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, trzeci trymestr ciąży oraz niedociśnienie. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku wystąpienia gorączki, dreszczy, bólu gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej.…

  • Ilustracja poradnika Pyreoxing – stosowanie u dzieci

    Pyreoxing może być stosowany u dzieci w określonych przypadkach, ale wymaga to ścisłego nadzoru medycznego i ostrożności. Istnieją bezpieczne alternatywy, takie jak paracetamol i ibuprofen, które mogą być stosowane w leczeniu bólu i gorączki u dzieci. Ważne jest, aby zawsze konsultować się z lekarzem przed podaniem jakiegokolwiek leku dziecku.

  • Ilustracja poradnika Bosutinib Zentiva, 500 mg – skład leku

    Lek Bosutinib Zentiva zawiera substancję czynną bosutynib, stosowaną w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej z chromosomem Philadelphia. Dostępny jest w dawkach 100 mg, 400 mg i 500 mg. Substancje pomocnicze to m.in. celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna i magnezu stearynian. Ważne jest zrozumienie składu leku, aby uniknąć reakcji alergicznych i interakcji z innymi lekami. Potencjalne skutki uboczne obejmują zmniejszenie liczby płytek krwi, biegunki, wymioty, ból brzucha, gorączkę, obrzęki, zmęczenie, zakażenia układu oddechowego i zmiany wyników badań krwi.

  • Ilustracja poradnika Bosutinib Zentiva, 500 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Bosutinib Zentiva jest stosowany w leczeniu dorosłych pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową (CML) z chromosomem Philadelphia (Ph+). Jest wskazany zarówno dla pacjentów, u których choroba została dopiero rozpoznana, jak i dla tych, u których wcześniejsze leczenie nie przyniosło oczekiwanych rezultatów. Zalecana dawka to 400 mg raz na dobę dla nowo rozpoznanej CML Ph+ w fazie przewlekłej oraz 500 mg raz na dobę dla CML Ph+ w fazie przewlekłej, akceleracji lub przełomu blastycznego z opornością na wcześniejsze leczenie. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów uczulonych na bosutynib lub którykolwiek z pozostałych składników leku oraz u pacjentów z uszkodzoną wątrobą.…

  • Ilustracja poradnika Bosutinib Zentiva, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Bosutinib Zentiva, stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Spożywanie grejpfruta i soku grejpfrutowego może zwiększać ryzyko działań niepożądanych, dlatego należy ich unikać. Chociaż brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, zaleca się jego unikanie podczas leczenia. Przestrzeganie zaleceń lekarza i regularne monitorowanie stanu zdrowia może pomóc w minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Bosutinib Zentiva, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Bosutinib Zentiva, stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to biegunka, wymioty, ból brzucha, nudności, gorączka, obrzęk, zmęczenie, infekcje układu oddechowego, zmniejszenie apetytu, ból stawów, ból pleców, ból głowy, wysypka, kaszel, duszność i świąd. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują gorączkę neutropeniczną, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, ostry obrzęk płuc, wykwity skórne, zapalenie osierdzia, granulocytopenię, rumień wielopostaciowy i zespół rozpadu guza. Rzadkie działania niepożądane to zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka i śródmiąższowa choroba płuc. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Bosutinib Zentiva, 500 mg – dawkowanie leku

    Lek Bosutinib Zentiva jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) z chromosomem Philadelphia (Ph+). Zalecana dawka to 400 mg raz na dobę dla nowo rozpoznanej CML Ph+ w fazie przewlekłej oraz 500 mg raz na dobę dla CML Ph+ w fazie przewlekłej, akceleracji lub przełomu blastycznego. Dawkowanie może być dostosowane w zależności od odpowiedzi pacjenta na leczenie oraz wystąpienia działań niepożądanych. Lek należy przyjmować doustnie raz na dobę podczas posiłków. Nie należy przerywać przyjmowania leku bez konsultacji z lekarzem.