Menu

Enzym proteolityczny

Produkty powiązane z enzym proteolityczny
Bromelan (Sinuzym), tabletki dojelitowe
Bromelan (Sinuzym), tabletki dojelitowe
NASODREN, aerozol do nosa
NASODREN, aerozol do nosa
Pelafen MED, tabletki, 20 mg
Pelafen MED, tabletki, 20 mg
Sinulan DUO FORTE, tabletki
Sinulan DUO FORTE, tabletki
Sinupret extract, tabletki drażowane, 160 mg
Sinupret extract, tabletki drażowane, 160 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
  1. Jakie leki stosować w zapaleniu zatok?
  2. Okryplazmina – porównanie substancji czynnych
  3. Kolagenaza – przeciwwskazania
  4. Kolagenaza – mechanizm działania
  5. Efgartigimod alfa – mechanizm działania
  6. Anifrolumab – mechanizm działania
  7. Acemetacyna – mechanizm działania
  8. Icatibant Fresenius, 30 mg – profil bezpieczenstwa
  9. Cartexan – skład leku
  10. Urokinase medac, 500 000 j.m. – stosowanie w ciąży
  11. Urokinase medac, 250 000 j.m. – skład leku
  12. Urokinase medac, 100 000 j.m. – skład leku
  13. Urokinase medac, 100 000 j.m. – stosowanie w ciąży
  14. BioTrombina 400, 200 j.m./ml; 400 j. – dawkowanie leku
  15. BioTrombina 400, 200 j.m./ml; 400 j. – przedawkowanie leku
  16. BioTrombina 400, 200 j.m./ml; 400 j. – stosowanie w ciąży
  17. BioTrombina 400, 200 j.m./ml; 400 j. – stosowanie u dzieci
  18. BioTrombina 400, 200 j.m./ml; 400 j. – skład leku
  19. BioTrombina 400, 200 j.m./ml; 400 j. – profil bezpieczenstwa
  20. BioTrombina 400, 200 j.m./ml; 400 j. – interakcje z lekami i alkoholem
  21. BioTrombina 400, 200 j.m./ml; 400 j. – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Carident, (100 mg + 150 mg + 8 – przeciwwskazania
  23. Carident, (100 mg + 150 mg + 8 – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Carident, (100 mg + 150 mg + 8 – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Leki roślinne w leczeniu zapalenia zatok
    Przeziębienie i grypa, Zatoki

    Zapalenie zatok jest jednym z najczęstszych schorzeń górnych dróg oddechowych. Objawia się cieknącym katarem, niedrożnością nosa oraz bólem głowy w okolicach skroni. Przyczyną jak w przypadku większości zapaleń dróg oddechowych są wirusy, bakterie i grzyby. Zapalenie zatok może trwać nawet do 12 tygodni. Jednak szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia może znacznie skrócić i złagodzić jego przebieg. 

  • Ilustracja poradnika Okryplazmina – porównanie substancji czynnych

    Okryplazmina, aflibercept i ranibizumab to nowoczesne leki okulistyczne, które podaje się bezpośrednio do oka. Choć wszystkie stosowane są w leczeniu schorzeń siatkówki, różnią się zastosowaniami, mechanizmem działania oraz możliwościami stosowania w różnych grupach pacjentów. Poznaj ich podobieństwa i różnice, aby lepiej zrozumieć, czym kieruje się lekarz przy wyborze odpowiedniej terapii.

  • Ilustracja poradnika Kolagenaza – przeciwwskazania

    Kolagenaza to enzym stosowany miejscowo w celu oczyszczania ran z martwych tkanek, co wspomaga proces gojenia. Choć jej użycie przynosi korzyści wielu pacjentom, nie w każdej sytuacji jest bezpieczna. Istnieją przypadki, w których kolagenaza jest przeciwwskazana – zarówno bezwzględnie, jak i względnie. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania oraz sytuacje, w których jej stosowanie wymaga szczególnej ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Kolagenaza – mechanizm działania

    Kolagenaza to enzym, który odgrywa kluczową rolę w oczyszczaniu ran z martwych tkanek, przyspieszając proces gojenia. Dzięki swojemu specyficznemu działaniu pomaga usuwać zbędne elementy z rany, umożliwiając organizmowi lepszą regenerację skóry. Poznaj, jak dokładnie działa kolagenaza i w jaki sposób jest przetwarzana przez organizm.

  • Ilustracja poradnika Efgartigimod alfa – mechanizm działania

    Efgartigimod alfa to nowoczesna substancja czynna stosowana u dorosłych z uogólnioną miastenią rzekomoporaźną. Działa selektywnie na układ odpornościowy, zmniejszając poziom nieprawidłowych przeciwciał, które mogą prowadzić do osłabienia mięśni. Poznaj w przystępny sposób, jak efgartigimod alfa wpływa na organizm, jak jest wchłaniany i wydalany oraz jakie wyniki przyniosły badania przedkliniczne.

  • Ilustracja poradnika Anifrolumab – mechanizm działania

    Anifrolumab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu tocznia rumieniowatego układowego. Jego mechanizm działania polega na blokowaniu określonego szlaku zapalnego, który odgrywa kluczową rolę w rozwoju tej choroby. Dzięki temu pomaga łagodzić objawy i przywracać równowagę układu odpornościowego u osób, które nie reagują wystarczająco na standardowe terapie.

  • Ilustracja poradnika Acemetacyna – mechanizm działania

    Acemetacyna to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu bólu i stanów zapalnych. Jej mechanizm działania polega na wielokierunkowym wpływie na procesy zapalne oraz łagodzeniu bólu, a sposób, w jaki działa w organizmie, zależy między innymi od postaci leku i drogi podania. Poznanie mechanizmu działania acemetacyny pomaga lepiej zrozumieć, w jaki sposób może ona przynieść ulgę w różnych schorzeniach.

  • Ilustracja poradnika Icatibant Fresenius, 30 mg – profil bezpieczenstwa

    Icatibant Fresenius jest lekiem stosowanym w leczeniu dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego (HAE). Kobiety karmiące powinny unikać karmienia piersią przez 12 godzin po podaniu leku. Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, dlatego pacjenci powinni unikać prowadzenia, jeśli odczuwają zmęczenie lub zawroty głowy. Nie ma dostępnych danych dotyczących interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania. Stosowanie u seniorów wymaga monitorowania, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby nie wymagają dostosowania dawki.

  • Ilustracja poradnika Cartexan – skład leku

    Cartexan to lek stosowany w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów. Głównym składnikiem jest chondroityny sodu siarczan, a substancje pomocnicze to m.in. magnezu stearynian i żelatyna. Lek należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu, poniżej 30°C.

  • Ilustracja poradnika Urokinase medac, 500 000 j.m. – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Urokinase medac przez kobiety w ciąży i karmiące piersią nie jest zalecane, chyba że jest to wyraźnie konieczne. Istnieją alternatywne leki przeciwzakrzepowe, takie jak heparyna i enoksaparyna, które są bezpieczniejsze dla kobiet w ciąży. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Urokinase medac, 250 000 j.m. – skład leku

    Urokinase medac to lek zawierający urokinazę, enzym rozpuszczający zakrzepy krwi, oraz substancje pomocnicze: disodu wodorofosforan dwunastowodny, sodu diwodorofosforan dwuwodny i albuminę ludzką. Urokinaza przekształca plazminogen w plazminę, co prowadzi do rozpuszczania zakrzepów. Substancje pomocnicze stabilizują lek i utrzymują jego aktywność. Lek może być stosowany u dzieci w leczeniu zablokowanych skrzepliną centralnych cewników żylnych.

  • Ilustracja poradnika Urokinase medac, 100 000 j.m. – skład leku

    Urokinase medac to lek zawierający urokinazę, enzym rozpuszczający skrzepliny krwi, oraz substancje pomocnicze: disodu wodorofosforan dwunastowodny, sodu diwodorofosforan dwuwodny i albuminę ludzką. Substancje pomocnicze stabilizują lek i utrzymują odpowiednie pH roztworu. Leku nie należy stosować w ciąży bez wyraźnej konieczności.

  • Ilustracja poradnika Urokinase medac, 100 000 j.m. – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Urokinase medac przez kobiety w ciąży i karmiące piersią nie jest zalecane ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa oraz ryzyko przenikania przez łożysko. Alternatywne leki, takie jak heparyna, enoksaparyna i warfaryna, mogą być bezpieczniejsze dla tych grup pacjentek.

  • Ilustracja poradnika BioTrombina 400, 200 j.m./ml; 400 j. – dawkowanie leku

    BioTrombina 400 to lek stosowany miejscowo do hamowania intensywnego krwawienia. Dawkowanie ustala lekarz, a lek stosuje się bezpośrednio na miejsce krwawienia. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, krwawienie z dużych naczyń krwionośnych oraz zakażoną ranę. Lek należy przechowywać w lodówce i używać bezpośrednio po rozpuszczeniu proszku.

  • Ilustracja poradnika BioTrombina 400, 200 j.m./ml; 400 j. – przedawkowanie leku

    BioTrombina 400 to lek stosowany miejscowo w celu hamowania intensywnego krwawienia. Przedawkowanie leku może prowadzić do reakcji alergicznych i krwawień. Objawy przedawkowania mogą obejmować pokrzywkę, świąd warg, języka, podniebienia, trudności w oddychaniu, świszczący oddech, spadek ciśnienia tętniczego, omdlenie, uogólnioną pokrzywkę oraz wymioty. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika BioTrombina 400, 200 j.m./ml; 400 j. – stosowanie w ciąży

    BioTrombina 400 jest lekiem stosowanym miejscowo do hamowania intensywnego krwawienia, ale nie ma wystarczających danych dotyczących jego bezpieczeństwa u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Alternatywne leki, takie jak traneksam, etamsylat i desmopresyna, mogą być bezpieczniejsze dla matki i dziecka.

  • Ilustracja poradnika BioTrombina 400, 200 j.m./ml; 400 j. – stosowanie u dzieci

    BioTrombina 400 jest lekiem stosowanym do hamowania miejscowego krwawienia, ale nie ma wystarczających danych dotyczących jego stosowania u dzieci. Alternatywne leki, takie jak hemostatyki miejscowe, fibrynogen i desmopresyna, mogą być bezpieczniejsze dla dzieci.

  • Ilustracja poradnika BioTrombina 400, 200 j.m./ml; 400 j. – skład leku

    BioTrombina 400 to lek stosowany miejscowo w celu hamowania intensywnego krwawienia. Zawiera trombinę bydlęcą, glicynę, izotoniczny roztwór chlorku sodu oraz wodę do wstrzykiwań. Każdy z tych składników pełni ważną rolę w działaniu leku, zapewniając jego skuteczność i bezpieczeństwo. Trombina bydlęca katalizuje proces krzepnięcia krwi, glicyna stabilizuje trombinę, a izotoniczny roztwór chlorku sodu i woda do wstrzykiwań służą jako rozpuszczalniki.

  • Ilustracja poradnika BioTrombina 400, 200 j.m./ml; 400 j. – profil bezpieczenstwa

    BioTrombina 400 to lek stosowany miejscowo w celu hamowania intensywnego krwawienia. Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania leku u kobiet karmiących, a jego wpływ na prowadzenie pojazdów jest neutralny. Brak jest informacji na temat interakcji z alkoholem, dlatego zaleca się konsultację z lekarzem. Lek może być stosowany u seniorów, ale z ostrożnością. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.

  • Ilustracja poradnika BioTrombina 400, 200 j.m./ml; 400 j. – interakcje z lekami i alkoholem

    BioTrombina 400 nie powinna być stosowana z lekami fibrynolitycznymi i inhibitorami trombiny. Brak danych dotyczących interakcji z innymi substancjami i alkoholem, ale zaleca się ostrożność i unikanie alkoholu.

  • Ilustracja poradnika BioTrombina 400, 200 j.m./ml; 400 j. – działania niepożądane i skutki uboczne

    BioTrombina 400 to lek stosowany miejscowo w celu hamowania intensywnego krwawienia. Może powodować działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, w tym pokrzywka, świąd warg, języka, podniebienia oraz trudności w oddychaniu. W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Działania niepożądane można zgłaszać do odpowiednich organów.

  • Ilustracja poradnika Carident, (100 mg + 150 mg + 8 – przeciwwskazania

    Carident to maść stosowana w leczeniu chorób błony śluzowej jamy ustnej i przyzębia. Przeciwwskazania do stosowania leku obejmują nadwrażliwość na składniki, owrzodzenie nowotworowe, stosowanie u noworodków i niemowląt oraz u dzieci, które nie mogą zastosować się do zaleceń, a także stosowanie podczas jedzenia i picia. Należy unikać połykania śliny po nałożeniu maści, a długotrwałe stosowanie może prowadzić do nadmiernego wzrostu drobnoustrojów niewrażliwych. W przypadku podrażnienia lub nadwrażliwości należy zaprzestać stosowania leku i skontaktować się z lekarzem. Antybiotyk aminoglikozydowy zawarty w leku może spowodować głuchotę, zwłaszcza w przypadku niewydolności nerek lub wątroby.

  • Ilustracja poradnika Carident, (100 mg + 150 mg + 8 – interakcje z lekami i alkoholem

    Carident to maść stosowana miejscowo w leczeniu chorób błony śluzowej jamy ustnej i przyzębia. Nie stwierdzono interakcji z innymi lekami podczas stosowania miejscowego, jednak nie zaleca się jednoczesnego stosowania z innymi lekami miejscowymi w jamie ustnej. Brak jest informacji na temat interakcji z innymi substancjami oraz alkoholem, jednak zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Carident, (100 mg + 150 mg + 8 – działania niepożądane i skutki uboczne

    Carident to maść stosowana w leczeniu chorób błony śluzowej jamy ustnej i przyzębia. Może powodować rzadkie działania niepożądane, takie jak miejscowe reakcje nadwrażliwości i podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Lek można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają ryzyko.