Chinolony są grupą substancji chemicznych o działaniu przeciwbakteryjnym. Obecnie są powszechnie stosowane w różnego typu zakażeniach. Dzielimy je na 3 grupy różniące się zakresem działania przeciwbakteryjnego. W poniższym artykule dowiesz się, na czym polega mechanizm ich działania oraz czy chinolony to antybiotyki?
Oporność bakterii na działanie antybiotyków stanowi ogromne wyzwanie dla medycyny. Sytuacja, w której nie ma skutecznego leku pozwalającego zwalczyć dotychczas wyleczalną chorobę, może nieść za sobą ogromne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Przykładem drobnoustroju, który wykazuje silną oporność wobec większości leków przeciwbakteryjnych, jest superbakteria New Delhi [1].
Klimicin, zawierający klindamycynę, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak antybiotyki makrolidowe, chloramfenikol, leki hamujące perystaltykę jelit, gentamycyna, prymachina oraz warfaryna. Może również reagować z substancjami, takimi jak alkohol benzylowy i sód. Nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas leczenia. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości oraz problemy ze strony przewodu pokarmowego.
Dicortineff to lek złożony stosowany miejscowo w leczeniu stanów zapalnych oczu i uszu. Zawiera neomycynę, gramicydynę i fludrokortyzon, które działają przeciwbakteryjnie, przeciwzapalnie i przeciwuczuleniowo. Substancje pomocnicze, takie jak benzalkoniowy chlorek, trolamina i inne, wspierają stabilność i skuteczność leku. Lek nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i może powodować działania niepożądane, takie jak świąd, pieczenie spojówek i wzrost ciśnienia śródgałkowego.




