Menu

Dyskineza późna

Produkty powiązane z dyskineza późna
Viregyt-K, kapsułki, 100 mg
Viregyt-K, kapsułki, 100 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Anna Majka
Anna Majka
  1. Gdzie kupić Viregyt K?
  2. Chlorprotiksen – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Haloperydol – stosowanie u dzieci
  4. Rysperydon – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Sulpiryd – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Wenlafaksyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Zyprazydon – stosowanie u dzieci
  8. Solriamfetol -przedawkowanie substancji
  9. Promazyna – przeciwwskazania
  10. Metoklopramid – przeciwwskazania
  11. Metoklopramid – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Metoklopramid – dawkowanie leku
  13. Kariprazyna – przeciwwskazania
  14. Kariprazyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Asenapina – przeciwwskazania
  16. Amisulpryd – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Levomentis – dawkowanie leku
  18. Olzapin, 15 mg – przedawkowanie leku
  19. Metoclopramide hameln, 5 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  20. Metoclopramide hameln, 5 mg/ml – przeciwwskazania
  21. Metoclopramide hameln, 5 mg/ml – dawkowanie leku
  22. Metoclopramidi hydrochloridum Noridem, 5 mg/ml – wskazania – na co działa?
  23. Metoclopramidi hydrochloridum Noridem, 5 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  24. Arpixor, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Jak to jest z tą dostępnością Viregyt K?
    Ośrodkowy układ nerwowy, Na receptę

    W dniu 30 listopada 2020 roku Minister Zdrowia Adam Niedzielski wydał kolejne obwieszczenie w sprawie ograniczenia w ordynowaniu i wydawaniu produktów leczniczych na jednego pacjenta. Tym razem do grona leków reglamentowanych w 2020 roku dołączył Viregyt K.

  • Ilustracja poradnika Chlorprotiksen – działania niepożądane i skutki uboczne

    Chlorprotiksen to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu zaburzeń psychicznych, która – jak każdy lek – może powodować działania niepożądane. Najczęściej występują one na początku terapii i są zależne od dawki. Większość z nich można kontrolować poprzez odpowiednie dostosowanie leczenia. W opisie znajdziesz szczegółowe informacje o możliwych skutkach ubocznych chlorprotiksen oraz sposobach postępowania w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Haloperydol – stosowanie u dzieci

    Bezpieczeństwo stosowania haloperydolu u dzieci to zagadnienie wymagające szczególnej uwagi ze względu na specyfikę rozwoju młodego organizmu oraz możliwe skutki uboczne. Substancja ta bywa wykorzystywana w określonych wskazaniach u dzieci i młodzieży, jednak jej użycie wymaga dokładnego przestrzegania zaleceń dotyczących wieku, dawki oraz ścisłego monitorowania działań niepożądanych. W opisie znajdziesz informacje o sytuacjach, w których haloperydol jest dopuszczony do stosowania u najmłodszych pacjentów, a także ostrzeżenia związane z jego długotrwałym podawaniem i potencjalnymi zagrożeniami.

  • Ilustracja poradnika Rysperydon – działania niepożądane i skutki uboczne

    Rysperydon to lek stosowany głównie w leczeniu zaburzeń psychicznych, takich jak schizofrenia czy zaburzenia afektywne. Jak każdy lek, może powodować działania niepożądane, które różnią się w zależności od postaci leku i drogi podania. Najczęściej zgłaszane objawy to parkinsonizm, senność, ból głowy i bezsenność, ale możliwe są także inne, zarówno łagodne, jak i poważniejsze reakcje. Poznaj, jakie działania niepożądane mogą wystąpić podczas terapii rysperydonem oraz jak często się pojawiają.

  • Ilustracja poradnika Sulpiryd – działania niepożądane i skutki uboczne

    Sulpiryd to lek o działaniu przeciwpsychotycznym, który – jak każdy lek – może powodować działania niepożądane. Większość z nich występuje rzadko lub bardzo rzadko, ale niektóre mogą być poważne i wymagają szybkiej reakcji. Profil działań niepożądanych może się różnić w zależności od indywidualnej reakcji organizmu, dawki oraz długości stosowania. Poznaj najczęstsze i najrzadsze działania niepożądane sulpirydu oraz dowiedz się, na co warto zwrócić uwagę podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Wenlafaksyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Wenlafaksyna to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Choć jej skuteczność została potwierdzona w wielu badaniach, jak każdy lek, może powodować działania niepożądane. Profil tych działań może się różnić w zależności od formy podania, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane są zwykle łagodne, ale zdarzają się również poważniejsze przypadki, które wymagają szczególnej uwagi.

  • Ilustracja poradnika Zyprazydon – stosowanie u dzieci

    Stosowanie zyprazydonu u dzieci wymaga szczególnej ostrożności i zawsze powinno być ściśle dostosowane do wieku oraz wskazań. Substancja ta nie jest przeznaczona do leczenia wszystkich zaburzeń psychicznych u pacjentów pediatrycznych, a jej bezpieczeństwo zostało dokładnie określone w dostępnych źródłach. Poznaj, w jakich sytuacjach zyprazydon może być stosowany u dzieci, jakie są zalecenia dotyczące dawkowania oraz na co należy zwrócić szczególną uwagę podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Solriamfetol -przedawkowanie substancji

    Solriamfetol to substancja stosowana w leczeniu nadmiernej senności u dorosłych z narkolepsją lub obturacyjnym bezdechem sennym. Chociaż jej przedawkowanie jest rzadko zgłaszane, poznanie potencjalnych objawów i sposobów postępowania może być kluczowe dla bezpieczeństwa pacjentów. Dowiedz się, jak rozpoznać oznaki przedawkowania solriamfetolu oraz jak należy reagować w przypadku podejrzenia przyjęcia zbyt dużej dawki.

  • Ilustracja poradnika Promazyna – przeciwwskazania

    Promazyna jest lekiem przeciwpsychotycznym, wykorzystywanym przede wszystkim w leczeniu pobudzenia psychoruchowego, stanów lękowych oraz niepokoju. Mimo swojej skuteczności, nie zawsze może być bezpiecznie stosowana – istnieje wiele sytuacji, w których jej przyjmowanie jest przeciwwskazane. Przed rozpoczęciem leczenia promazyną warto poznać, kiedy należy z niej zrezygnować oraz w jakich przypadkach wymagana jest szczególna ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Metoklopramid – przeciwwskazania

    Metoklopramid to popularny lek stosowany w leczeniu nudności, wymiotów i zaburzeń żołądkowo-jelitowych. Choć jest skuteczny w wielu sytuacjach, nie zawsze może być bezpiecznie używany. Istnieje szereg przeciwwskazań, które całkowicie wykluczają jego stosowanie, a w niektórych przypadkach wymaga szczególnej ostrożności. Sprawdź, w jakich sytuacjach metoklopramid jest niewskazany i kiedy należy zachować szczególną czujność podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Metoklopramid – działania niepożądane i skutki uboczne

    Metoklopramid to substancja czynna stosowana w leczeniu nudności, wymiotów oraz problemów żołądkowo-jelitowych. Choć jest skuteczna, jej stosowanie może wiązać się z występowaniem różnych działań niepożądanych. Objawy te mogą się różnić w zależności od dawki, postaci leku oraz indywidualnych cech pacjenta. Warto zapoznać się z potencjalnymi skutkami ubocznymi, aby odpowiednio zareagować w razie ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Metoklopramid – dawkowanie leku

    Metoklopramid to substancja czynna stosowana przede wszystkim w leczeniu nudności, wymiotów oraz niektórych problemów żołądkowo-jelitowych. Sposób dawkowania zależy od wieku pacjenta, masy ciała, wskazania, postaci leku oraz obecności innych chorób, takich jak niewydolność nerek czy wątroby. Poznaj najważniejsze informacje o schematach dawkowania, aby stosowanie metoklopramidu było bezpieczne i skuteczne.

  • Ilustracja poradnika Kariprazyna – przeciwwskazania

    Kariprazyna to nowoczesny lek przeciwpsychotyczny stosowany głównie w leczeniu schizofrenii u dorosłych. Jak każda substancja czynna, nie zawsze może być stosowana bez ograniczeń – istnieją sytuacje, w których jej użycie jest całkowicie zabronione, a także takie, gdzie wymagana jest szczególna ostrożność. Poznaj szczegółowe przeciwwskazania oraz zasady bezpiecznego stosowania kariprazyny, aby świadomie dbać o swoje zdrowie.

  • Ilustracja poradnika Kariprazyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Kariprazyna jest nowoczesną substancją czynną stosowaną w leczeniu schizofrenii, która cechuje się dość specyficznym profilem działań niepożądanych. Najczęściej zgłaszane objawy to akatyzja oraz parkinsonizm, ale lista możliwych reakcji organizmu jest znacznie dłuższa. W większości przypadków działania niepożądane mają łagodne lub umiarkowane nasilenie, a ich występowanie może być zależne od indywidualnych cech pacjenta, dawki czy czasu stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Asenapina – przeciwwskazania

    Asenapina to nowoczesny lek przeciwpsychotyczny, stosowany głównie w leczeniu epizodów maniakalnych u dorosłych z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi. Choć jest skuteczna w łagodzeniu objawów, nie każdy może ją bezpiecznie stosować. Warto poznać sytuacje, w których jej użycie jest bezwzględnie zakazane, kiedy wymaga szczególnej ostrożności, a także kiedy ryzyko działań niepożądanych przeważa nad potencjalnymi korzyściami.

  • Ilustracja poradnika Amisulpryd – działania niepożądane i skutki uboczne

    Amisulpryd to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu zaburzeń psychicznych, która – jak każdy lek – może wywoływać działania niepożądane. Profil tych działań może się różnić w zależności od dawki, długości stosowania oraz indywidualnych cech pacjenta. Niektóre działania niepożądane są łagodne i przemijają samoistnie, inne mogą wymagać konsultacji ze specjalistą. Zapoznanie się z możliwymi skutkami ubocznymi pozwala lepiej zrozumieć przebieg leczenia i zwiększa bezpieczeństwo terapii.

  • Ilustracja poradnika Levomentis – dawkowanie leku

    Levomentis to lek stosowany w leczeniu poważnych zaburzeń psychicznych, takich jak schizofrenia, inne choroby psychiczne z pobudzeniem ruchowym lub psychoruchowym, zespoły lękowe oraz ból przewlekły. Dawkowanie leku powinno być dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta i zaleceń lekarza. W leczeniu schizofrenii dawka początkowa wynosi 25-50 mg na dobę, a w leczeniu bólu przewlekłego 25-75 mg na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 150 mg dla pacjentów ambulatoryjnych i 300 mg dla pacjentów hospitalizowanych. Lek nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na lewomepromazynę, złośliwego zespołu neuroleptycznego, jaskry, retencji moczu, choroby Parkinsona, stwardnienia rozsianego, miastenii, porażenia połowicznego, ciężkiej kardiomiopatii, ciężkich zaburzeń czynności nerek…

  • Ilustracja poradnika Olzapin, 15 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Olzapin może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak przyspieszone bicie serca, pobudzenie, trudności w mówieniu, mimowolne ruchy, ograniczenie świadomości, drgawki, śpiączka, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, wysokie lub niskie ciśnienie krwi oraz zaburzenia rytmu serca. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Leczenie obejmuje płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego oraz leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Metoclopramide hameln, 5 mg/ml – profil bezpieczenstwa

    Metoclopramide hameln to lek przeciwwymiotny, który nie jest zalecany dla kobiet karmiących piersią ze względu na przenikanie do mleka. Może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, wywołując senność i zawroty głowy. Alkohol nasila działanie uspokajające leku. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby mogą wymagać zmniejszenia dawki.

  • Ilustracja poradnika Metoclopramide hameln, 5 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Metoclopramide hameln jest przeciwwskazany w przypadku nadwrażliwości, krwawienia, niedrożności, perforacji przewodu pokarmowego, guza chromochłonnego, dyskinezy późnej, padaczki, choroby Parkinsona, jednoczesnego stosowania lewodopy, methemoglobinemii oraz u dzieci poniżej 1. roku życia. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku problemów z sercem, zaburzeń stężenia soli we krwi, zaburzeń neurologicznych oraz zaburzeń dotyczących nerek lub wątroby. Metoclopramide hameln może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak lewodopa, leki przeciwcholinergiczne, pochodne morfiny, leki uspokajające, digoksyna, cyklosporyna, fluoksetyna i paroksetyna.

  • Ilustracja poradnika Metoclopramide hameln, 5 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Metoclopramide hameln jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu nudnościom i wymiotom. Dawkowanie u dorosłych wynosi 10 mg do 3 razy na dobę, a u dzieci 0,1-0,15 mg/kg mc. do 3 razy na dobę. Maksymalna dawka dobowa to 30 mg lub 0,5 mg/kg mc. Leczenie nie powinno trwać dłużej niż 5 dni u dorosłych i 48 godzin u dzieci po zabiegach chirurgicznych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, krwawienie, niedrożność, perforację przewodu pokarmowego, guz chromochłonny, dyskinezę późną, padaczkę, chorobę Parkinsona, methemoglobinemię oraz stosowanie u dzieci poniżej 1. roku życia.

  • Ilustracja poradnika Metoclopramidi hydrochloridum Noridem, 5 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Metoclopramidi hydrochloridum Noridem to lek przeciwwymiotny stosowany u dorosłych i dzieci w celu zapobiegania i leczenia nudności oraz wymiotów. U dorosłych jest stosowany po zabiegach chirurgicznych, w migrenie i radioterapii. U dzieci i młodzieży stosowany jest po chemioterapii i zabiegach chirurgicznych. Lek ma przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość na metoklopramid, krwawienie, niedrożność żołądka, guz chromochłonny, dyskinezy późne, padaczka, choroba Parkinsona, równoczesne stosowanie lewodopy, methemoglobinemia oraz stosowanie u dzieci poniżej 1. roku życia.

  • Ilustracja poradnika Metoclopramidi hydrochloridum Noridem, 5 mg/ml – profil bezpieczenstwa

    Metoclopramid jest lekiem przeciwwymiotnym, który może być stosowany w różnych sytuacjach klinicznych. Kobiety karmiące powinny unikać stosowania tego leku, ponieważ przenika on do mleka kobiecego. Metoclopramid może wywołać senność i zawroty głowy, co może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów. Alkohol nasila działanie uspokajające leku. U seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby konieczne jest dostosowanie dawki, aby uniknąć działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Arpixor, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Arpixor, zawierający arypiprazol, jest stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów maniakalnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak cukrzyca, trudności z zasypianiem, uczucie lęku, niepokój ruchowy, nieostre widzenie oraz zmęczenie. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem. Ważne jest, aby nie przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.