Menu

Drżenie mięśniowe

Produkty powiązane z drżenie mięśniowe
Apteo Melisa, zioła do zaparzania
Apteo Melisa, zioła do zaparzania
Asentra, tabletki powlekane, 100 mg
Asentra, tabletki powlekane, 100 mg
Asentra, tabletki powlekane, 50 mg
Asentra, tabletki powlekane, 50 mg
Cital, tabletki powlekane, 20 mg
Cital, tabletki powlekane, 20 mg
Fevarin, tabletki powlekane, 100 mg
Fevarin, tabletki powlekane, 100 mg
Fevarin, tabletki powlekane, 50 mg
Fevarin, tabletki powlekane, 50 mg
Filomag B6, tabletki, 40 mg + 5 mg
Filomag B6, tabletki, 40 mg + 5 mg
Lexapro, tabletki powlekane, 10 mg
Lexapro, tabletki powlekane, 10 mg
MAGVIT B6, tabletki, 48 mg + 5 mg
MAGVIT B6, tabletki, 48 mg + 5 mg
Magne B6, tabletki, 48 mg + 5 mg
Magne B6, tabletki, 48 mg + 5 mg
Melisa, tabletki powlekane
Melisa, tabletki powlekane
Seroxat, tabletki, 20 mg
Seroxat, tabletki, 20 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Malwina Krause
Malwina Krause
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Tacrolimus STADA, 5 mg – przedawkowanie leku
  2. Tacrolimus STADA, 5 mg – wskazania – na co działa?
  3. Tacrolimus STADA, 3 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Tacrolimus STADA, 3 mg – wskazania – na co działa?
  5. Tacrolimus STADA, 1 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Tacrolimus STADA, 1 mg – wskazania – na co działa?
  7. Tacrolimus STADA, 0,5 mg – przedawkowanie leku
  8. Abirateron Teva, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Veriflo, (25 mcg + 250 mcg)/d – przedawkowanie leku
  10. Sertraline Zentiva, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Sertraline Zentiva, 25 mg – stosowanie w ciąży
  12. Evertas, 13,3 mg/24 h – dawkowanie leku
  13. Evertas, 13,3 mg/24 h – wskazania – na co działa?
  14. Evertas, 13,3 mg/24 h – przeciwwskazania
  15. Olejek miętowy NO-SPA – profil bezpieczenstwa
  16. Olejek miętowy NO-SPA – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Olejek miętowy NO-SPA – wskazania – na co działa?
  18. Abiraterone Synthon – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Lenalidomide Pharmascience, 2,5 mg – przedawkowanie leku
  20. Lenalidomide Pharmascience, 5 mg – przeciwwskazania
  21. Lidbree, 42 mg/ml – stosowanie u dzieci
  22. Dailiport, 5 mg – przedawkowanie leku
  23. Dailiport, 1 mg – przedawkowanie leku
  24. Dailiport, 2 mg – przedawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Tacrolimus STADA, 5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Tacrolimus Stada może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak drżenia mięśniowe, bóle głowy, nudności, wymioty, zakażenia, pokrzywka, letarg, zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi, kreatyniny w surowicy oraz aminotransferazy alaninowej. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Leczenie polega na ogólnym postępowaniu podtrzymującym czynności organizmu i leczeniu objawowym.

  • Ilustracja poradnika Tacrolimus STADA, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Tacrolimus Stada to lek immunosupresyjny stosowany w transplantologii do zapobiegania odrzuceniu przeszczepionych narządów oraz leczenia przypadków opornych na inne terapie. Lek jest podawany doustnie raz na dobę, a jego dawkowanie zależy od rodzaju przeszczepionego narządu. Najczęstsze działania niepożądane to drżenie mięśniowe, zaburzenia czynności nerek, hiperglikemia i infekcje. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 18 lat.

  • Ilustracja poradnika Tacrolimus STADA, 3 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Tacrolimus Stada to lek immunosupresyjny stosowany po przeszczepach narządów. Może powodować różne działania niepożądane, od częstych, takich jak zwiększenie stężenia cukru we krwi i bezsenność, po bardzo rzadkie, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i agranulocytoza. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Tacrolimus STADA, 3 mg – wskazania – na co działa?

    Tacrolimus Stada to lek immunosupresyjny stosowany w profilaktyce i leczeniu odrzucania przeszczepów. Jest podawany raz na dobę, rano. Najczęstsze działania niepożądane to drżenie mięśniowe, zaburzenia czynności nerek, hiperglikemia i infekcje.

  • Ilustracja poradnika Tacrolimus STADA, 1 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Tacrolimus Stada to lek immunosupresyjny stosowany w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionych narządów. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zwiększenie stężenia cukru we krwi, bezsenność, drżenie mięśniowe, ból głowy, zwiększone ciśnienie tętnicze krwi, biegunka, nudności oraz zaburzenia czynności nerek. W przypadku poważnych działań niepożądanych, takich jak perforacja przewodu pokarmowego, mikroangiopatia zakrzepowa, zakrzepowa plamica małopłytkowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, utrata wzroku, zespół Stevensa-Johnsona lub torsades de pointes, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Tacrolimus Stada może wpływać na stężenie innych leków we krwi, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Tacrolimus STADA, 1 mg – wskazania – na co działa?

    TACROLIMUS STADA to lek immunosupresyjny stosowany w profilaktyce i leczeniu odrzucania przeszczepionych narządów, takich jak nerki, wątroba i serce. Lek przyjmuje się raz na dobę, a jego dawkowanie jest indywidualnie dostosowywane na podstawie regularnych badań krwi. Ważne jest monitorowanie stężenia leku we krwi, aby uniknąć działań niepożądanych, takich jak drżenie mięśniowe, zaburzenia czynności nerek i hiperglikemia. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby z zaburzeniami czynności wątroby, nerek oraz pacjenci rasy czarnej, mogą wymagać dostosowania dawki.

  • Ilustracja poradnika Tacrolimus STADA, 0,5 mg – przedawkowanie leku

    Tacrolimus Stada jest lekiem immunosupresyjnym stosowanym w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionych narządów. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów, takich jak drżenia mięśniowe, bóle głowy, nudności, wymioty, zakażenia, pokrzywka, letarg, zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi, kreatyniny w surowicy oraz aminotransferazy alaninowej. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leczenie polega na ogólnym postępowaniu podtrzymującym czynności organizmu i leczeniu objawowym.

  • Ilustracja poradnika Abirateron Teva, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Abirateron Teva jest lekiem stosowanym w leczeniu raka gruczołu krokowego z przerzutami. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak obrzęki nóg, niskie stężenie potasu we krwi, podwyższone wyniki testów czynnościowych wątroby, wysokie ciśnienie tętnicze, zakażenia dróg moczowych i biegunka. Rzadkie skutki uboczne obejmują zaburzenia czynności nadnerczy, nieprawidłowy rytm serca, osłabienie mięśni, podrażnienie płuc i ostrą niewydolność wątroby. Regularne badania krwi są zalecane w celu monitorowania zdrowia pacjenta. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Veriflo, (25 mcg + 250 mcg)/d – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Veriflo może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zawroty głowy, wzrost ciśnienia skurczowego krwi, drżenia, ból głowy, tachykardia i hipokaliemia. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i monitorować objawy. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i nie przekraczać zalecanych dawek.

  • Ilustracja poradnika Sertraline Zentiva, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Sertraline Zentiva, stosowany w leczeniu depresji, ZO-K, zespołu lęku społecznego, PTSD i lęku napadowego, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to nudności, bezsenność, zawroty głowy, senność, bóle głowy, biegunka, suchość w jamie ustnej, zaburzenia wytrysku i zmęczenie. Rzadkie, ale poważne skutki uboczne obejmują reakcje alergiczne, zespół serotoninowy, zażółcenie skóry i oczu, myśli samobójcze, napady drgawek i epizody maniakalne. Przerwanie leczenia może prowadzić do objawów odstawienia, takich jak zawroty głowy, drętwienia, zaburzenia snu, pobudzenie lub lęk, bóle głowy, nudności, wymioty i drżenia mięśniowe. U dzieci i młodzieży najczęściej występują bóle głowy, bezsenność, biegunka i nudności.

  • Ilustracja poradnika Sertraline Zentiva, 25 mg – stosowanie w ciąży

    Sertralina, lek z grupy SSRI, jest stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Stosowanie sertraliny w ciąży i podczas karmienia piersią wymaga ostrożności, a decyzja o jej stosowaniu powinna być podjęta przez lekarza po ocenie korzyści i ryzyka. Alternatywne leki, takie jak fluoksetyna, citalopram i escitalopram, mogą być bezpieczniejsze dla kobiet w ciąży i karmiących piersią.

  • Ilustracja poradnika Evertas, 13,3 mg/24 h – dawkowanie leku

    Lek Evertas, zawierający rywastygminę, jest stosowany w leczeniu łagodnej do umiarkowanej postaci otępienia typu alzheimerowskiego. Leczenie rozpoczyna się od dawki 4,6 mg/24 h, a po 4 tygodniach może być zwiększone do 9,5 mg/24 h. W przypadku dobrej tolerancji, po 6 miesiącach dawka może być zwiększona do 13,3 mg/24 h. Plastry należy zmieniać co 24 godziny, przyklejając je na czystą, suchą i nieowłosioną skórę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na rywastygminę i reakcje skórne. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje skórne, nudności, wymioty i biegunka.

  • Ilustracja poradnika Evertas, 13,3 mg/24 h – wskazania – na co działa?

    Lek Evertas jest stosowany w leczeniu objawowym łagodnej do średniozaawansowanej postaci otępienia typu alzheimerowskiego. Substancją czynną jest rywastygmina, która zwiększa stężenie acetylocholiny w mózgu. Leczenie powinno być nadzorowane przez lekarza. Dawka początkowa to 4,6 mg/24 h, a dawka podtrzymująca to 9,5 mg/24 h, z możliwością zwiększenia do 13,3 mg/24 h po 6 miesiącach. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na rywastygminę i reakcje alergiczne w miejscu podania. Możliwe działania niepożądane to m.in. utrata apetytu, zawroty głowy, pobudzenie, senność, nietrzymanie moczu, zaburzenia rytmu serca, omamy, wrzód żołądka, odwodnienie, nadmierna ruchliwość i agresja.

  • Ilustracja poradnika Evertas, 13,3 mg/24 h – przeciwwskazania

    Lek Evertas, zawierający rywastygminę, jest stosowany w leczeniu łagodnego do umiarkowanego otępienia typu alzheimerowskiego. Przed rozpoczęciem terapii należy upewnić się, że pacjent nie ma przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość na rywastygminę, reakcje alergiczne na podobne leki czy reakcje skórne. Ważne jest również omówienie z lekarzem wszelkich istniejących problemów zdrowotnych, takich jak problemy z sercem, wrzody żołądka, trudności w oddawaniu moczu, napady padaczkowe, astma, drżenie mięśniowe, mała masa ciała, reakcje ze strony żołądka i jelit oraz zaburzenia czynności wątroby. W razie wątpliwości lub pytań dotyczących stosowania leku Evertas, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Olejek miętowy NO-SPA – profil bezpieczenstwa

    Olejek miętowy NO-SPA jest stosowany w leczeniu bólu brzucha i wzdęć. Nie zaleca się jego stosowania u kobiet karmiących piersią, pacjentów z chorobami wątroby oraz osób spożywających alkohol. Brak danych dotyczących wpływu na prowadzenie pojazdów i stosowania u seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.

  • Ilustracja poradnika Olejek miętowy NO-SPA – działania niepożądane i skutki uboczne

    Olejek miętowy NO-SPA to lek stosowany w łagodzeniu objawów takich jak ból brzucha i wzdęcia. Może powodować działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne, zgagę, nudności i wymioty. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Olejek miętowy NO-SPA – wskazania – na co działa?

    Olejek miętowy NO-SPA jest stosowany w leczeniu bólu brzucha, łagodnych stanów skurczowych przewodu pokarmowego, wzdęć i zespołu jelita drażliwego. Zalecana dawka to jedna kapsułka dojelitowa 3 razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, choroby wątroby oraz stosowanie u dzieci poniżej 12 lat i młodzieży poniżej 40 kg. Możliwe działania niepożądane to reakcje alergiczne, problemy żołądkowo-jelitowe i problemy z układem moczowym.

  • Ilustracja poradnika Abiraterone Synthon – działania niepożądane i skutki uboczne

    Abiraterone Synthon jest lekiem stosowanym w leczeniu raka gruczołu krokowego z przerzutami. Może powodować różne działania niepożądane, w tym obrzęki nóg, małe stężenie potasu we krwi, podwyższone wyniki testów czynnościowych wątroby, wysokie ciśnienie tętnicze, zakażenia dróg moczowych i biegunkę. Rzadziej mogą wystąpić zaburzenia czynności nadnerczy, nieprawidłowy rytm serca, osłabienie mięśni, podrażnienie płuc i ostra niewydolność wątroby. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Pharmascience, 2,5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Lenalidomide Pharmascience może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak neutropenia, trombocytopenia, anemia, objawy ze strony układu pokarmowego, objawy neurologiczne oraz objawy skórne. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania oraz regularne badania kontrolne mogą pomóc w zapobieganiu przedawkowaniu.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Pharmascience, 5 mg – przeciwwskazania

    Lenalidomide Pharmascience jest lekiem stosowanym w leczeniu nowotworów, takich jak szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne i chłoniak grudkowy. Nie należy go stosować w ciąży, u kobiet mogących zajść w ciążę bez stosowania antykoncepcji oraz u osób uczulonych na składniki leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w przypadku historii zakrzepów krwi, zakażeń, problemów z nerkami, chorób serca oraz reakcji alergicznych na talidomid. Pacjenci będą poddawani regularnym badaniom krwi w trakcie leczenia. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, wysypki, skurcze mięśni, osłabienie, ból mięśni, ból kości, ból stawów, ból pleców, ból kończyn, uogólnione obrzęki, osłabienie, zmęczenie, grypa i…

  • Ilustracja poradnika Lidbree, 42 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Lidbree, zawierający lidokainę, nie jest zalecany dla dzieci poniżej 15 roku życia ze względu na ryzyko toksyczności i brak badań klinicznych. Bezpieczne alternatywy to krem EMLA, amerykański krem znieczulający z lidokainą oraz żel z benzokainą.

  • Ilustracja poradnika Dailiport, 5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Dailiport, zawierającego takrolimus, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak drżenie mięśniowe, bóle głowy, nudności, zakażenia, pokrzywka, ospałość, problemy z nerkami i wątrobą. Dawki początkowe mieszczą się na ogół w zakresie od 0,10 do 0,30 mg na kilogram masy ciała na dobę. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do izby przyjęć najbliższego szpitala. Leczenie polega głównie na podtrzymywaniu czynności życiowych organizmu i leczeniu objawowym.

  • Ilustracja poradnika Dailiport, 1 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Dailiport, zawierającego takrolimus, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak drżenie mięśniowe, bóle głowy, nudności, wymioty, zakażenia, pokrzywka, ospałość, problemy z nerkami i wątrobą. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Leczenie polega na podtrzymywaniu czynności życiowych i leczeniu objawowym. W niektórych przypadkach pomocne może być płukanie żołądka i podanie adsorbentów.

  • Ilustracja poradnika Dailiport, 2 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Dailiport może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak drżenie mięśniowe, bóle głowy, nudności, zakażenia, pokrzywka, ospałość, problemy z nerkami i wątrobą. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Leczenie polega głównie na podtrzymywaniu funkcji życiowych i leczeniu objawowym.