Menu

Drętwienie kończyn

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Jak leczyć stopę cukrzycową?
  2. Panobinostat – porównanie substancji czynnych
  3. Furazydyna – przeciwwskazania
  4. Polatuzumab wedotyny – stosowanie u kierowców
  5. Linezolid – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Larotrektynib – przeciwwskazania
  7. Karwedilol – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Ergotamina – dawkowanie leku
  9. Cisplatyna – przeciwwskazania
  10. Chloroprokaina – wskazania – na co działa?
  11. Binimetynib – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Polalid, 20 mg – przedawkowanie leku
  13. Montelukast Bluefish Pharma, 4 mg – przeciwwskazania
  14. Optiglobin, 100 mg/ml – wskazania – na co działa?
  15. Optiglobin, 100 mg/ml – dawkowanie leku
  16. Cefazolin TZF, 1 g – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Rosamera, 10 mg + 5 mg + 8 mg – przedawkowanie leku
  18. Amlodipine Orion – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Losmina, 80 mg/0,8 ml (8000 j – przedawkowanie leku
  20. Cytarabina Accord, 20 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Cytarabina Accord, 20 mg/ml – przedawkowanie leku
  22. Corectin, 2,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Sumamed, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Melisana Klosterfrau Original – wskazania – na co działa?
  • Ilustracja poradnika Skuteczny lek na stopę cukrzycową, czyli czym warto smarować

    Cukrzyca jest chorobą cywilizacyjną XXI wieku. Jednym z jej poważniejszych powikłań jest stopa cukrzycowa, która dotyka nawet kilkunastu procent cierpiących na cukrzycę pacjentów. Nieleczona może prowadzić nawet do amputacji kończyny, dlatego tak ważne jest odpowiednie leczenie. Jakie są przyczyny jej powstawania? Jak skutecznie ją leczyć?

  • Panobinostat, bortezomib i carfilzomib to nowoczesne leki wykorzystywane w leczeniu szpiczaka mnogiego. Choć należą do tej samej grupy leków przeciwnowotworowych, ich mechanizm działania, wskazania oraz profil bezpieczeństwa mają istotne różnice. Poznaj, czym się od siebie różnią, jak wpływają na organizm oraz w jakich sytuacjach są stosowane. W tym porównaniu znajdziesz także informacje o bezpieczeństwie stosowania tych leków u osób w podeszłym wieku, kobiet w ciąży, kierowców oraz pacjentów z chorobami nerek i wątroby.

  • Furazydyna to popularny lek stosowany głównie w leczeniu zakażeń dróg moczowych. Mimo swojej skuteczności, nie każdy może ją bezpiecznie przyjmować. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania i sytuacje wymagające szczególnej ostrożności, które mogą wpłynąć na decyzję o zastosowaniu tego preparatu.

  • Polatuzumab wedotyny to nowoczesna substancja stosowana w leczeniu niektórych typów nowotworów układu chłonnego. Wpływa głównie na komórki nowotworowe, jednak podczas jej stosowania mogą pojawić się objawy, które mogą mieć znaczenie dla bezpieczeństwa podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn. Poznaj, na co warto zwrócić uwagę w codziennym funkcjonowaniu podczas terapii polatuzumabem wedotyny.

  • Linezolid to nowoczesny antybiotyk, który bywa stosowany w poważnych zakażeniach bakteryjnych, gdy inne leki okazują się nieskuteczne. Podobnie jak większość leków, może powodować różne działania niepożądane – od łagodnych, takich jak biegunka czy ból głowy, po poważniejsze, wymagające szczególnej uwagi. Występowanie i nasilenie skutków ubocznych zależy m.in. od formy podania leku, długości kuracji oraz indywidualnych predyspozycji pacjenta. Poznaj szczegółowy profil działań niepożądanych linezolidu, by świadomie dbać o swoje zdrowie podczas leczenia.

  • Larotrektynib to nowoczesny lek onkologiczny stosowany w leczeniu określonych nowotworów z fuzją genu NTRK. Przeciwwskazania do jego stosowania są nieliczne, jednak istnieją szczególne sytuacje, w których konieczna jest wzmożona ostrożność lub nawet całkowite unikanie tej terapii. Poznaj szczegółowe zasady bezpieczeństwa dotyczące larotrektynibu oraz różnice wynikające z postaci leku i składu substancji pomocniczych.

  • Karwedilol to substancja czynna stosowana w leczeniu różnych chorób serca, takich jak nadciśnienie tętnicze czy niewydolność serca. Chociaż jest skuteczny, jak każdy lek może wywołać działania niepożądane. Ich nasilenie i rodzaj mogą się różnić w zależności od dawki, postaci leku, czasu stosowania oraz indywidualnych cech pacjenta. Większość objawów ubocznych ma łagodny charakter, ale niektóre mogą być poważniejsze i wymagają uwagi.

  • Ergotamina to substancja stosowana głównie w łagodzeniu migrenowych i naczyniowych bólów głowy. Jej dawkowanie zależy od postaci leku, wieku pacjenta i wskazania terapeutycznego. Poznaj, jak bezpiecznie i skutecznie stosować ergotaminę oraz kiedy jej użycie jest przeciwwskazane.

  • Cisplatyna to skuteczny lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu wielu rodzajów nowotworów. Jednak nie każdy pacjent może z niej skorzystać – istnieją sytuacje, w których jej użycie jest bezwzględnie zabronione lub wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Warto wiedzieć, kiedy cisplatyna jest przeciwwskazana oraz jakie środki bezpieczeństwa należy zachować podczas jej stosowania, by zminimalizować ryzyko poważnych powikłań.

  • Chloroprokaina to środek znieczulający miejscowo, który działa bardzo szybko i skutecznie blokuje odczuwanie bólu podczas krótkich zabiegów chirurgicznych. Stosuje się ją głównie u dorosłych w formie znieczulenia rdzeniowego, kiedy planowany zabieg nie przekracza 40 minut. Preparat ten wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami serca, wątroby lub nerek, a także u osób starszych.

  • Binimetynib, stosowany najczęściej w terapii skojarzonej z enkorafenibem, może powodować różne działania niepożądane – od łagodnych do poważniejszych. Profil działań niepożądanych zależy m.in. od dawki, długości leczenia i indywidualnych cech pacjenta. Najczęściej obserwuje się zmęczenie, nudności, biegunkę, bóle mięśni i stawów, ale pojawić się mogą także powikłania dotyczące oczu, skóry, serca czy nerek. Warto znać możliwe objawy uboczne i wiedzieć, kiedy należy je zgłosić personelowi medycznemu.

  • Przedawkowanie leku Polalid może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak neutropenia, trombocytopenia, anemia, objawy sercowo-naczyniowe, neurologiczne oraz żołądkowo-jelitowe. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Aby uniknąć przedawkowania, należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawkowania.

  • Montelukast Bluefish Pharma to lek stosowany w leczeniu astmy i alergii sezonowej. Przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocniczą. Lek nie jest przeznaczony do leczenia ostrych napadów astmy i nie należy go stosować zamiast innych leków przeciwko astmie. Ważne jest, aby unikać NLPZ, monitorować objawy neuropsychiatryczne i informować lekarza o przyjmowanych lekach, takich jak fenobarbital, fenytoina i ryfampicyna.

  • Optiglobin to lek zawierający immunoglobuliny ludzkie normalne (IVIg), stosowany w terapii zastępczej i immunomodulacji. Wskazania do jego stosowania obejmują zespoły pierwotnego i wtórnego niedoboru odporności, pierwotną małopłytkowość immunologiczną, zespół Guillaina-Barrégo, chorobę Kawasakiego, przewlekłą zapalną poliradikuloneuropatię demielinizacyjną oraz wieloogniskową neuropatię ruchową. Dawkowanie zależy od wskazań i masy ciała pacjenta, a lek podawany jest dożylnie. Możliwe działania niepożądane to m.in. reakcje alergiczne, ból w klatce piersiowej, duszność i ostre poprzetoczeniowe uszkodzenie płuc (TRALI).

  • Optiglobin to lek zawierający immunoglobulinę ludzką normalną (IVIg), stosowany w leczeniu niedoborów odporności i w immunomodulacji. Dawkowanie zależy od wskazań i masy ciała pacjenta. W leczeniu substytucyjnym dawki wynoszą od 0,2 do 0,8 g/kg co 3-4 tygodnie. W immunomodulacji dawki różnią się w zależności od schorzenia, np. w pierwotnej małopłytkowości immunologicznej dawka wynosi 0,8-1 g/kg jednorazowo lub 0,4 g/kg/dzień przez 2-5 dni. Lek należy przechowywać w lodówce i chronić przed światłem. Możliwe działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, ból w klatce piersiowej, duszność i ból głowy.

  • Lek Cefazolin TZF może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne, nudności, wymioty, biegunka, utrata apetytu, wzdęcia, bóle brzucha oraz bóle i stwardnienia w miejscu wstrzyknięcia. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak zaburzenia krzepnięcia krwi, zaburzenia czynności nerek, kandydoza, bóle głowy, zawroty głowy, drgawki i inne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych zagrożeń i skonsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Przedawkowanie leku Rosamera może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak niskie ciśnienie tętnicze, dusznica, obrzęk płuc, objawy ze strony układu nerwowego, pokarmowego i oddechowego. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się na oddział ratunkowy najbliższego szpitala. Ważne jest, aby pacjenci przestrzegali zaleceń dotyczących dawkowania i byli świadomi potencjalnych objawów przedawkowania.

  • Lek Amlodipine Orion stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej może wywoływać różne działania niepożądane. Najczęstsze to ból głowy, zawroty głowy, senność, kołatanie serca, obrzęk, ból brzucha, nudności, zmęczenie, zaburzenia widzenia i kurcze mięśni. Niezbyt częste obejmują zmiany nastroju, drżenie, drętwienie kończyn, szum uszny, niskie ciśnienie tętnicze, kichanie, kaszel, suchość błony śluzowej jamy ustnej, utratę włosów, zaburzenia oddawania moczu, zaburzenia erekcji, ból stawów lub mięśni oraz zmianę masy ciała. Rzadkie działania niepożądane to dezorientacja, a bardzo rzadkie to zmniejszenie liczby krwinek białych, hiperglikemia, zaburzenia nerwów, obrzęk dziąseł, wzdęcie brzucha, nieprawidłowa czynność wątroby, zwiększenie napięcia mięśniowego, zapalenie naczyń krwionośnych, nadwrażliwość…

  • Przedawkowanie leku Losmina może prowadzić do poważnych powikłań krwotocznych, takich jak krwawienie, niedokrwistość, spadek ciśnienia krwi oraz objawy neurologiczne. W przypadku przedawkowania, działanie przeciwzakrzepowe może być zneutralizowane przez podanie protaminy. Ważne jest, aby w przypadku podejrzenia przedawkowania natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Lek Cytarabina Accord stosowany w leczeniu ostrych białaczek może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym gorączkę, nudności, wymioty, biegunki oraz zmiany skórne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów. Regularne badania kontrolne są kluczowe dla bezpiecznego stosowania leku.

  • Przedawkowanie leku Cytarabina Accord może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak owrzodzenie jamy ustnej, zmniejszenie liczby białych krwinek i płytek krwi, uszkodzenie nerwów, ciężkie zaburzenia płuc, problemy z sercem oraz śmierć. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast przerwać terapię i skontaktować się z lekarzem. Leczenie obejmuje przerwanie terapii, leczenie zahamowania czynności szpiku oraz hemodializę.

  • Corectin, zawierający bisoprolol, jest lekiem stosowanym w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca. Może powodować różne działania niepożądane, w tym bradykardię, pogorszenie niewydolności serca, osłabienie, zmęczenie, zawroty głowy, ból głowy, wrażenie zimna lub drętwienia kończyn, ból, blednięcie lub sinienie rąk i stóp oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem. Nie zaleca się nagłego przerywania stosowania leku Corectin.

  • Sumamed, zawierający azytromycynę, jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak biegunka, ból głowy, wymioty, ból brzucha i nudności. Rzadziej mogą wystąpić zakażenia grzybicze, zmniejszenie liczby białych krwinek, nerwowość, trudności z zasypianiem, zawroty głowy, senność, zaburzenia smaku, odczuwanie mrowienia i drętwienia kończyn, wysypka, świąd i pokrzywka. Ciężkie działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości, ciężkie reakcje skórne, ciężką lub przewlekłą biegunkę, ciężkie zaburzenia wątroby, zapalenie lub niewydolność nerek, nietypową skłonność do powstawania siniaków oraz szybkie lub nieregularne bicie serca. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Melisana Klosterfrau Original to tradycyjny produkt leczniczy roślinny stosowany w stanach złego samopoczucia, ułatwiający zasypianie, łagodzący zaburzenia żołądka i jelit oraz wspomagający w przeziębieniu i grypie. Może być stosowany doustnie lub miejscowo na skórę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy oraz uszkodzoną skórę. Działania niepożądane to m.in. nudności, zgaga i zmęczenie.