Menu

Dostępność biologiczna

Produkty powiązane z dostępność biologiczna
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Aspirin, tabletki, 500 mg
Aspirin, tabletki, 500 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Patrycja Dajnowicz
Patrycja Dajnowicz
  1. Czym są zamienniki leków i jak je rozpoznać?
  2. Klarytromycyna – porównanie substancji czynnych
  3. Chondroityna – porównanie substancji czynnych
  4. Albendazol – porównanie substancji czynnych
  5. Tioguanina – porównanie substancji czynnych
  6. Terazosyna – porównanie substancji czynnych
  7. Sylodosyna – porównanie substancji czynnych
  8. Rezerpina – porównanie substancji czynnych
  9. Prometazyna – porównanie substancji czynnych
  10. Ospemifen – porównanie substancji czynnych
  11. Nitrendypina – porównanie substancji czynnych
  12. Melatonina – porównanie substancji czynnych
  13. Klometiazol – porównanie substancji czynnych
  14. Karwedilol – porównanie substancji czynnych
  15. Imatynib – porównanie substancji czynnych
  16. Gestoden – porównanie substancji czynnych
  17. Cyklosporyna – porównanie substancji czynnych
  18. Anastrozol – porównanie substancji czynnych
  19. Agomelatyna – porównanie substancji czynnych
  20. Apiksaban – mechanizm działania
  21. Digoksyna – mechanizm działania
  22. Duloksetyna – mechanizm działania
  23. Etorykoksyb – mechanizm działania
  24. Etynyloestradiol – mechanizm działania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Czy Apap i Paracetamol to ten sam lek? Zamienniki leków
    Inne

    Zdarza się, że podczas wizyty w aptece farmaceuta w odpowiedzi na prośbę o paracetamol, czy ibuprofen proponuje preparaty o inaczej brzmiącej nazwie. Z czego wynikają takie rozbieżności? Czy oby na pewno pracownik apteki proponuje wówczas prawidłowy lek? Okazuje się, że produkty zawierające tę samą substancję leczniczą mogą być różnie nazwane.

  • Ilustracja poradnika Klarytromycyna – porównanie substancji czynnych

    Klarytromycyna, azytromycyna i erytromycyna to trzy ważne antybiotyki z grupy makrolidów, które są powszechnie stosowane w leczeniu zakażeń dróg oddechowych, skóry oraz tkanek miękkich. Choć mają zbliżone działanie i mechanizm zwalczania bakterii, różnią się między sobą m.in. długością stosowania, postaciami leku oraz bezpieczeństwem u dzieci, kobiet w ciąży czy osób z chorobami nerek i wątroby. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice między tymi substancjami czynnymi, aby lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego lekarz może wybrać właśnie klarytromycynę, azytromycynę lub erytromycynę.

  • Ilustracja poradnika Chondroityna – porównanie substancji czynnych

    Chondroityna, glukozamina i mukopolisacharydowy polisiarczan to substancje czynne często stosowane w leczeniu chorób stawów i tkanek okołostawowych. Każda z nich działa nieco inaczej i ma własne ograniczenia dotyczące stosowania, ale łączy je cel: łagodzenie bólu, poprawa ruchomości i wspieranie regeneracji tkanek. Poznaj ich podobieństwa i różnice, dowiedz się, kiedy warto je stosować oraz na co zwrócić uwagę przy wyborze odpowiedniej terapii.

  • Ilustracja poradnika Albendazol – porównanie substancji czynnych

    Albendazol, mebendazol i iwermektyna to leki należące do grupy preparatów przeciwpasożytniczych, jednak różnią się pod względem wskazań, sposobu podania i bezpieczeństwa stosowania. Ich skuteczność oraz profil bezpieczeństwa zależą od wieku pacjenta, rodzaju infekcji i obecności chorób towarzyszących. Poznaj kluczowe różnice i podobieństwa między tymi substancjami, by lepiej zrozumieć wybór terapii w leczeniu zakażeń pasożytniczych oraz chorób skóry.

  • Ilustracja poradnika Tioguanina – porównanie substancji czynnych

    Tioguanina, merkaptopuryna i azatiopryna należą do tej samej grupy leków, czyli tiopuryn. Wszystkie wykorzystywane są w leczeniu nowotworów krwi oraz niektórych chorób autoimmunologicznych. Choć ich działanie jest podobne, leki te różnią się zakresem zastosowań, bezpieczeństwem u określonych grup pacjentów i profilem działań niepożądanych. Poznaj kluczowe różnice i podobieństwa między tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć, jak wybierane są terapie dla różnych schorzeń.

  • Ilustracja poradnika Terazosyna – porównanie substancji czynnych

    Terazosyna, alfuzosyna i doksazosyna to leki, które należą do tej samej grupy i są stosowane w leczeniu podobnych dolegliwości, takich jak łagodny rozrost gruczołu krokowego czy nadciśnienie tętnicze. Różnią się jednak szczegółami zastosowania, przeciwwskazaniami oraz bezpieczeństwem u różnych grup pacjentów. Poznaj ich podobieństwa i najważniejsze różnice, by lepiej zrozumieć, czym kierować się przy wyborze terapii.

  • Ilustracja poradnika Sylodosyna – porównanie substancji czynnych

    Sylodosyna, alfuzosyna i tamsulosyna to leki wykorzystywane w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Choć należą do tej samej grupy, różnią się pod względem selektywności działania, wskazań i bezpieczeństwa stosowania. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi trzema substancjami – dowiedz się, która z nich może być odpowiednia dla różnych grup pacjentów oraz jak wpływają na objawy ze strony dolnych dróg moczowych.

  • Ilustracja poradnika Rezerpina – porównanie substancji czynnych

    Rezerpina, metyldopa i klonidyna to substancje czynne wykorzystywane w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Choć należą do tej samej grupy leków hipotensyjnych, różnią się między sobą mechanizmem działania, bezpieczeństwem stosowania w różnych grupach pacjentów oraz przeciwwskazaniami. Warto poznać ich podobieństwa i różnice, aby lepiej zrozumieć, kiedy każda z tych substancji jest wybierana w terapii i jakie są kluczowe aspekty ich stosowania.

  • Ilustracja poradnika Prometazyna – porównanie substancji czynnych

    Prometazyna, difenhydramina i klemastyna to leki przeciwhistaminowe pierwszej generacji, wykorzystywane głównie w leczeniu alergii, łagodzeniu świądu oraz łagodnych reakcji uczuleniowych. Mimo że należą do tej samej grupy, różnią się wskazaniami, bezpieczeństwem stosowania u dzieci, kobiet w ciąży i osób prowadzących pojazdy, a także drogą podania. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć, który lek może być odpowiedni w konkretnej sytuacji.

  • Ilustracja poradnika Ospemifen – porównanie substancji czynnych

    Ospemifen, bazedoksyfen i raloksyfen należą do grupy selektywnych modulatorów receptora estrogenowego (SERM), wykorzystywanych głównie u kobiet po menopauzie. Choć wszystkie te substancje mają podobny mechanizm działania, różnią się wskazaniami, bezpieczeństwem stosowania oraz profilem działań niepożądanych. W tym porównaniu dowiesz się, kiedy i dla kogo dana substancja może być lepszym wyborem oraz jakie są ich kluczowe różnice w kontekście leczenia objawów menopauzy czy osteoporozy.

  • Ilustracja poradnika Nitrendypina – porównanie substancji czynnych

    Nitrendypina, amlodypina i lerkanidypina to popularne leki na nadciśnienie tętnicze, należące do tej samej grupy – antagonistów wapnia. Choć działają w podobny sposób i mają wspólne wskazania, różnią się pod względem zakresu zastosowań, bezpieczeństwa w różnych grupach pacjentów oraz szczegółowych przeciwwskazań. Warto poznać ich podobieństwa i różnice, by lepiej zrozumieć wybór odpowiedniej terapii.

  • Ilustracja poradnika Melatonina – porównanie substancji czynnych

    Melatonina, agomelatyna i tasimelteon należą do grupy leków wpływających na rytm dobowy snu i czuwania. Choć mają zbliżone mechanizmy działania, różnią się zastosowaniem, skutecznością oraz bezpieczeństwem u różnych grup pacjentów. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice między tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć ich rolę w leczeniu zaburzeń snu oraz innych dolegliwości.

  • Ilustracja poradnika Klometiazol – porównanie substancji czynnych

    Klometiazol, midazolam i diazepam to leki o działaniu uspokajającym i nasennym, wykorzystywane w leczeniu różnych zaburzeń neurologicznych i psychiatrycznych. Choć należą do tej samej szerokiej grupy leków, ich zastosowanie, mechanizm działania i bezpieczeństwo stosowania różnią się w istotny sposób. W tym porównaniu przyjrzymy się, kiedy i u kogo można je stosować, jak wpływają na organizm, a także jakie są ich przeciwwskazania oraz zalecenia dotyczące stosowania w szczególnych grupach pacjentów. Poznaj podobieństwa i różnice pomiędzy tymi trzema substancjami czynnymi, by lepiej zrozumieć ich rolę w nowoczesnej farmakoterapii.

  • Ilustracja poradnika Karwedilol – porównanie substancji czynnych

    Karwedilol, bisoprolol i atenolol należą do grupy leków nazywanych beta-adrenolitykami, które pomagają w leczeniu nadciśnienia, niewydolności serca i choroby wieńcowej. Chociaż działają w podobny sposób, różnią się pod względem wskazań, mechanizmu działania oraz bezpieczeństwa stosowania w różnych grupach pacjentów. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice między tymi trzema substancjami, by lepiej zrozumieć ich miejsce w leczeniu chorób serca.

  • Ilustracja poradnika Imatynib – porównanie substancji czynnych

    Imatynib, nilotynib i bosutynib należą do grupy nowoczesnych leków przeciwnowotworowych, które zmieniły leczenie przewlekłej białaczki szpikowej i innych nowotworów krwi. Choć wszystkie działają w podobny sposób, hamując nieprawidłowe białko BCR-ABL, różnią się pod względem wskazań, dawkowania oraz profilu bezpieczeństwa. Wybór odpowiedniej substancji zależy od etapu choroby, wieku pacjenta, wcześniejszego leczenia i ewentualnych przeciwwskazań. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi lekami, by lepiej zrozumieć ich rolę w terapii nowotworów układu krwiotwórczego.

  • Ilustracja poradnika Gestoden – porównanie substancji czynnych

    Gestoden, desogestrel i lewonorgestrel to jedne z najczęściej stosowanych progestagenów w antykoncepcji hormonalnej. Chociaż należą do tej samej grupy leków, różnią się pod względem bezpieczeństwa, możliwych działań niepożądanych oraz sposobu podawania. Wybór odpowiedniej substancji zależy od wielu czynników, w tym wieku pacjentki, planów dotyczących macierzyństwa, występowania chorób współistniejących i preferencji co do formy antykoncepcji. Poniżej znajdziesz szczegółowe porównanie gestodenu z desogestrelem i lewonorgestrelem, które pomoże zrozumieć, kiedy i dlaczego stosuje się te substancje oraz czym się od siebie różnią.

  • Ilustracja poradnika Cyklosporyna – porównanie substancji czynnych

    Cyklosporyna, takrolimus i syrolimus to leki należące do grupy immunosupresantów, które są stosowane przede wszystkim w celu zapobiegania odrzucaniu przeszczepów oraz leczenia chorób autoimmunologicznych. Choć działają na podobnej zasadzie, różnią się między sobą wskazaniami, bezpieczeństwem stosowania w różnych grupach pacjentów oraz profilem działań niepożądanych. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi trzema substancjami czynnymi, aby zrozumieć, kiedy i dlaczego lekarz wybiera konkretny lek.

  • Ilustracja poradnika Anastrozol – porównanie substancji czynnych

    Anastrozol, letrozol i eksemestan to leki należące do tej samej grupy terapeutycznej – inhibitorów aromatazy, które są szeroko stosowane w leczeniu raka piersi u kobiet po menopauzie. Choć łączy je wspólny cel – zahamowanie produkcji estrogenów w organizmie, różnią się między sobą mechanizmem działania, szczegółowymi wskazaniami, profilem bezpieczeństwa oraz możliwościami stosowania w określonych grupach pacjentek. W poniższym porównaniu znajdziesz przejrzyste zestawienie tych trzech substancji czynnych – poznasz ich podobieństwa, kluczowe różnice oraz zasady bezpiecznego stosowania.

  • Ilustracja poradnika Agomelatyna – porównanie substancji czynnych

    Agomelatyna, mirtazapina i trazodon należą do nowoczesnych leków przeciwdepresyjnych, które stosuje się w leczeniu depresji u dorosłych. Choć wykazują pewne podobieństwa pod względem wskazań, różnią się mechanizmem działania, profilem bezpieczeństwa oraz możliwością stosowania u pacjentów z różnymi chorobami towarzyszącymi. Dowiedz się, czym się od siebie różnią, jakie mają ograniczenia i na co należy zwrócić uwagę podczas ich stosowania.

  • Ilustracja poradnika Apiksaban – mechanizm działania

    Apiksaban to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu i profilaktyce chorób zakrzepowo-zatorowych. Jego działanie opiera się na precyzyjnym hamowaniu jednego z kluczowych elementów procesu krzepnięcia krwi, co czyni go skutecznym i przewidywalnym środkiem przeciwzakrzepowym zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Dzięki szybkiemu wchłanianiu i prostemu schematowi dawkowania, apiksaban oferuje wygodę stosowania oraz stabilne efekty terapeutyczne, a jego mechanizm działania został potwierdzony w licznych badaniach klinicznych.

  • Ilustracja poradnika Digoksyna – mechanizm działania

    Digoksyna jest substancją czynną wykorzystywaną głównie w leczeniu niewydolności serca oraz zaburzeń rytmu serca. Jej działanie opiera się na wpływie na pracę mięśnia sercowego i układ nerwowy, co przekłada się na poprawę wydolności serca i regulację jego rytmu. Zrozumienie mechanizmu działania digoksyny jest ważne, by wiedzieć, jak lek wspiera serce i jakie procesy zachodzą w organizmie podczas jego stosowania.

  • Ilustracja poradnika Duloksetyna – mechanizm działania

    Duloksetyna to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu depresji, zaburzeń lękowych oraz bólu neuropatycznego. Działa na układ nerwowy, wpływając na stężenia ważnych neuroprzekaźników, co przekłada się na poprawę nastroju i redukcję bólu. Poznaj w przystępny sposób, jak duloksetyna działa w organizmie oraz jakie ma właściwości farmakokinetyczne i farmakodynamiczne.

  • Ilustracja poradnika Etorykoksyb – mechanizm działania

    Etorykoksyb to nowoczesny lek przeciwbólowy i przeciwzapalny, stosowany głównie u dorosłych i młodzieży od 16. roku życia w chorobach stawów oraz przy ostrych dolegliwościach bólowych. Jego mechanizm działania polega na wybiórczym hamowaniu enzymu COX-2, co pozwala skutecznie łagodzić ból i stan zapalny, a jednocześnie ogranicza ryzyko podrażnienia żołądka w porównaniu z tradycyjnymi lekami z tej grupy. Etorykoksyb jest dobrze wchłaniany, a jego działanie zaczyna się szybko po podaniu doustnym.

  • Ilustracja poradnika Etynyloestradiol – mechanizm działania

    Etynyloestradiol to jedna z najważniejszych substancji czynnych stosowanych w nowoczesnej antykoncepcji hormonalnej. Działa poprzez wpływ na gospodarkę hormonalną organizmu, hamując owulację i zmieniając właściwości śluzu szyjkowego oraz błony śluzowej macicy. Dzięki temu skutecznie zapobiega ciąży, a także korzystnie wpływa na regularność cyklu i łagodzenie niektórych dolegliwości miesiączkowych. Mechanizm działania etynyloestradiolu zależy od formy podania i rodzaju produktu, w którym występuje – zarówno w tabletkach, plastrach, jak i systemach dopochwowych.