Menu

Chromochłoniak

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Dasiglukagon – porównanie substancji czynnych
  2. Technet (99mTc) – wskazania – na co działa?
  3. Nicorama Fruitmint, 2 mg – przeciwwskazania
  4. Chlorprothixen Hasco, 50 mg – przeciwwskazania
  5. Konaten, 18 mg – przeciwwskazania
  6. Polopiryna Complex – przeciwwskazania
  7. Alotendin, 5 mg + 10 mg – przeciwwskazania
  8. Strattera, 40 mg – przeciwwskazania
  9. Bisopromerck 10 – przeciwwskazania
  10. Diprophos, (6,43 mg + 2,63 mg)/ – dawkowanie leku
  • Ilustracja poradnika Dasiglukagon – porównanie substancji czynnych

    Dasiglukagon i glukagon to substancje czynne wykorzystywane do szybkiego podniesienia poziomu cukru we krwi podczas ciężkiej hipoglikemii u osób z cukrzycą. Oba leki należą do tej samej grupy, jednak różnią się pod względem wskazań, sposobu stosowania i bezpieczeństwa u wybranych grup pacjentów. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice między tymi preparatami, aby lepiej zrozumieć, kiedy i dla kogo mogą być stosowane.

  • Technet (99mTc) to radioaktywny izotop szeroko stosowany w diagnostyce medycznej. Pozwala na dokładne obrazowanie narządów takich jak wątroba, nerki czy układ hormonalny, pomagając w rozpoznawaniu różnych schorzeń. Substancja ta wykorzystywana jest wyłącznie do celów diagnostycznych, a jej zastosowanie różni się w zależności od rodzaju badania oraz grupy pacjentów.

  • Przeciwwskazania do stosowania leku Nicorama Fruitmint obejmują nadwrażliwość na składniki leku, stosowanie u dzieci poniżej 12 lat oraz u osób niepalących. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w przypadku chorób serca, nadciśnienia, chorób wątroby i nerek, cukrzycy, padaczki, nadczynności tarczycy, guza nadnercza, wrzodów żołądka lub dwunastnicy oraz zapalenia przełyku. Zaprzestanie palenia może wpływać na działanie niektórych leków, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Chlorprothixen Hasco nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na jego składniki, z zaburzeniami świadomości, sercowo-naczyniowymi, wydłużonym odstępem QT, hipokaliemią lub hipomagnezemią. Inne przeciwwskazania obejmują m.in. guzy chromochłonne, nowotwory prolaktynozależne, ciężkie niedociśnienie, chorobę Parkinsona, choroby układu krążenia, nadczynność tarczycy, zaburzenia oddawania moczu, zwężenie odźwiernika, chorobę alkoholową, ciężkie zaburzenia układu oddechowego, czynniki ryzyka udaru, organiczne uszkodzenie mózgu, upośledzenie umysłowe, padaczkę, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, nerek i serca, miastenię, łagodny rozrost gruczołu krokowego oraz cukrzycę.

  • Lek Konaten, zawierający atomoksetynę, jest stosowany w leczeniu ADHD, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, stosowanie IMAO, jaskra z wąskim kątem, ciężkie zaburzenia serca, choroby naczyń mózgowych i guz chromochłonny nadnerczy. Przed rozpoczęciem leczenia należy przeprowadzić odpowiednie badania i skonsultować się z lekarzem. Ważne jest również monitorowanie stanu zdrowia pacjenta podczas stosowania leku Konaten. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego należy poinformować lekarza o wszystkich stosowanych lekach.

  • Polopiryna Complex nie powinna być stosowana w przypadku uczulenia na jej składniki, nadwrażliwości na niesteroidowe leki przeciwzapalne, astmy oskrzelowej, choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, ciężkiej niewydolności wątroby, nerek lub serca, zaburzeń krzepnięcia krwi, u dzieci poniżej 16 lat, w ciąży i podczas karmienia piersią, chorób sercowo-naczyniowych, cukrzycy, jaskry, nadczynności tarczycy, przerostu prostaty, chromochłonnego guza nadnerczy oraz podczas stosowania inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO).

  • Alotendin to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, który łączy w sobie bisoprolol i amlodypinę. Istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na składniki leku, zwężenie drogi odpływu lewej komory serca, ostra niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, choroba serca, bradykardia, niskie ciśnienie tętnicze, ciężka astma oskrzelowa, zaburzenia krążenia, guz chromochłonny i stany metaboliczne. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza w przypadku podeszłego wieku, niewydolności serca, cukrzycy, ścisłej diety, leczenia przeciwalergicznego, zaburzeń układu przewodzącego impulsy elektryczne, chorób serca, zaburzeń krążenia, łuszczycy, nadczynności tarczycy, choroby wątroby lub nerek, leczonego guza chromochłonnego, chorób układu oddechowego i znieczulenia.

  • Lek Strattera, stosowany w leczeniu ADHD, ma kilka przeciwwskazań, w tym nadwrażliwość na atomoksetynę, stosowanie IMAO, jaskrę z wąskim kątem, ciężkie zaburzenia serca, ciężkie choroby naczyń krwionośnych w mózgu oraz guz chromochłonny nadnerczy. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia, takie jak myśli samobójcze, choroby serca, wysokie/niskie ciśnienie tętnicze krwi, choroby wątroby, reakcje psychotyczne, stan pobudzenia maniakalnego oraz padaczkę. Ważne jest również poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ Strattera może wchodzić w interakcje z lekami zwiększającymi ciśnienie tętnicze krwi, lekami przeciwdepresyjnymi, lekami na kaszel/przeziębienie, lekami stosowanymi w leczeniu chorób psychicznych, lekami zwiększającymi ryzyko drgawek oraz salbutamolem.

  • Bisopromerck jest lekiem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na bisoprolol, ciężkiej astmy, poważnych zaburzeń krążenia krwi w kończynach, nieleczonego guza chromochłonnego, kwasicy metabolicznej, ostrej niewydolności serca, objawów wolnej czynności serca, objawów niskiego ciśnienia tętniczego, niektórych chorób serca oraz wstrząsu kardiogennego. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć potencjalnych interakcji.

  • Diprophos jest lekiem stosowanym w leczeniu ostrych i przewlekłych stanów poddających się leczeniu kortykosteroidami. Dawkowanie leku jest różne w zależności od choroby i ustalane indywidualnie. Ogólne dawkowanie wynosi od 1 do 2 ml domięśniowo. W chorobach układu oddechowego, dermatologicznych i stawów stosuje się odpowiednio 1-2 ml, 1 ml i 0,25-2 ml. W chorobach stóp zaleca się dawki od 0,25 do 0,5 ml. Przed zastosowaniem leku należy omówić to z lekarzem, szczególnie w przypadku przeciwwskazań takich jak nadwrażliwość na betametazon, gruźlica, osteoporoza czy ciąża.