Menu

Bupropion

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Adrian Bryła
Adrian Bryła
  1. Pixigan, 300 mg – skład leku
  2. Pixigan, 300 mg – wskazania – na co działa?
  3. Pixigan, 300 mg – profil bezpieczenstwa
  4. Pixigan, 300 mg – przeciwwskazania
  5. Pixigan, 300 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  6. Pixigan, 300 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Pixigan, 300 mg – dawkowanie leku
  8. Pixigan, 300 mg – przedawkowanie leku
  9. Pixigan, 300 mg – stosowanie w ciąży
  10. Pixigan, 300 mg – stosowanie u dzieci
  11. SENTINO Forte, 25 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Sentino, 12,5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  13. Cytisinicline APC Pharmlog, 1,5 mg – stosowanie w ciąży
  14. Cytisinicline APC Pharmlog, 1,5 mg – stosowanie u dzieci
  15. Pyralgina Plus, 400 mg + 60 mg + 40 – interakcje z lekami i alkoholem
  16. ApoTiapina PR, 400 mg – wskazania – na co działa?
  17. Exicyt, 1,5 mg – stosowanie w ciąży
  18. Oriven, 225 mg – stosowanie w ciąży
  19. Ranozek, 750 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  20. Pixalzina, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  21. Ranozek – przeciwwskazania
  22. Dexamethasone Kalceks, 4 mg/ml – przeciwwskazania
  23. Dexamethasone Kalceks, 4 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Ioflupane (123I) ROTOP, 74 MBq/ml – przeciwwskazania
  • Ilustracja poradnika Pixigan, 300 mg – skład leku

    Lek Pixigan zawiera 300 mg bupropionu chlorowodorku jako substancję czynną oraz różne substancje pomocnicze, takie jak powidon, cysteiny chlorowodorek jednowodny, krzemionka koloidalna, bezwodna, glicerolu dibehenian, magnezu stearynian, etyloceluloza, makrogol, kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer, sodu laurylosiarczan, polisorbat 80, trietylu cytrynian, szelak, żelaza tlenek czarny (E 172) i glikol propylenowy. Substancje pomocnicze pełnią różne funkcje, takie jak wiązanie składników, stabilizacja, zapobieganie sklejaniu się, smarowanie, kontrolowanie uwalniania substancji czynnej oraz nadawanie koloru i nadruku na tabletce. W razie wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem.

  • Lek Pixigan, zawierający bupropion, jest stosowany w leczeniu dużych epizodów depresji. Zalecana dawka początkowa to 150 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 300 mg. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością, napadami drgawkowymi, zaburzeniami odżywiania, ciężką marskością wątroby oraz stosujących inhibitory monoaminooksydazy (IMAO). Do najczęstszych działań niepożądanych należą bezsenność, bóle głowy, suchość w jamie ustnej, nudności i wymioty. Rzadziej mogą wystąpić napady drgawkowe i reakcje alergiczne. Podczas leczenia zaleca się unikanie spożywania alkoholu.

  • Lek Pixigan, zawierający bupropion, jest stosowany w leczeniu depresji. Kobiety karmiące piersią powinny unikać stosowania tego leku, ponieważ bupropion przenika do mleka. Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, powodując zawroty głowy lub oszołomienie. Alkohol może wpływać na działanie leku, dlatego zaleca się jego ograniczenie. Skuteczność stosowania leku u seniorów jest niejednoznaczna, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być ściśle monitorowani i stosować zmniejszone dawki.

  • Lek Pixigan, zawierający bupropion, jest stosowany w leczeniu depresji, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go zażywać, jeśli pacjent ma uczulenie na bupropion, stosuje inne leki zawierające bupropion, choruje na padaczkę, ma zaburzenia odżywiania, guza mózgu, nagle przestał pić alkohol, ma ciężkie choroby wątroby, niedawno odstawił leki uspokajające lub stosuje inhibitory monoaminooksydazy (IMAO). Ważne jest, aby pacjenci skonsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Pixigan, lek stosowany w leczeniu depresji, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, takimi jak inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, leki przeciwmalaryczne, leki przeciwcukrzycowe oraz beta-adrenolityki. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak plastry nikotynowe, lewodopa, amantadyna, rytonawir i efawirenz. Stosowanie alkoholu razem z Pixiganem może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, dlatego zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu podczas leczenia.

  • Lek Pixigan, zawierający bupropion, jest stosowany w leczeniu depresji. Może powodować działania niepożądane, takie jak trudności w zasypianiu, ból głowy, suchość w jamie ustnej, nudności i wymioty. Rzadziej występują kołatanie serca, omdlenia, drgania, sztywność mięśni, żółtaczka i zmiany stężenia cukru we krwi. Reakcje alergiczne mogą obejmować zaczerwienienie skóry, świszczący oddech, obrzęk powiek, bóle mięśni i stawów oraz zapaść. Napady drgawkowe mogą wystąpić u około 1 na 1000 pacjentów. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych. W razie wystąpienia napadu drgawkowego lub reakcji alergicznej należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Lek Pixigan stosuje się w leczeniu depresji. Zalecana dawka początkowa dla dorosłych to 150 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 300 mg. Pacjenci w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności wątroby i nerek powinni stosować dawkę 150 mg raz na dobę. Tabletki należy połykać w całości, można je przyjmować z posiłkiem lub bez. Przerwanie leczenia powinno odbywać się stopniowo. Alkohol może wpływać na działanie leku, dlatego zaleca się jego ograniczenie. W przypadku pominięcia dawki, należy przyjąć kolejną tabletkę o zwykłej porze.

  • Przedawkowanie leku Pixigan, zawierającego bupropion, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak napady drgawkowe, utrata przytomności i zmiany w zapisie EKG. Przedawkowanie może wystąpić po przyjęciu dawek ponad 10-krotnie przewyższających maksymalną dawkę terapeutyczną. W przypadku przedawkowania zaleca się natychmiastową hospitalizację i monitorowanie parametrów życiowych pacjenta. Ważne jest, aby pacjenci przestrzegali zaleceń dotyczących dawkowania i unikali przyjmowania większych dawek niż zalecane.

  • Stosowanie leku Pixigan przez kobiety w ciąży i karmiące piersią może wiązać się z ryzykiem dla dziecka. Pixigan zawiera bupropion, który może zwiększać ryzyko wad sercowo-naczyniowych u płodu i przenika do mleka matki. Alternatywne leki, takie jak sertralina, fluoksetyna i citalopram, są uważane za bezpieczniejsze dla kobiet w ciąży i karmiących piersią. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Pixigan, zawierający bupropion, nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na ryzyko myśli i zachowań samobójczych oraz brak badań dotyczących bezpieczeństwa. Bezpieczne alternatywy to fluoksetyna, sertralina i escitalopram. Główne działania niepożądane Pixigan to napady drgawkowe, reakcje alergiczne, trudności w zasypianiu, ból głowy, suchość w jamie ustnej, nudności i wymioty.

  • SENTINO Forte, zawierający doksylaminę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z inhibitorami monoaminooksydazy, lekami przeciwdepresyjnymi, antybiotykami makrolidowymi, lekami przeciwwirusowymi i przeciwgrzybiczymi. Należy unikać spożywania soku grejpfrutowego i alkoholu podczas stosowania tego leku. SENTINO Forte zawiera laktozę, co może być istotne dla osób z nietolerancją laktozy.

  • Podczas stosowania leku SENTINO należy zwrócić uwagę na interakcje z innymi lekami, takimi jak inhibitory monoaminooksydazy, leki przeciwdepresyjne, antybiotyki makrolidowe, leki przeciwwirusowe, leki przeciwgrzybicze, leki na zaburzenia rytmu serca, leki przeciwhistaminowe i leki moczopędne. SENTINO może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym, dlatego pacjenci powinni unikać jego spożywania. Ważne jest również unikanie alkoholu podczas stosowania leku, ponieważ może to nasilać działanie depresyjne doksylaminy na ośrodkowy układ nerwowy.

  • Stosowanie leku Cytisinicline APC Pharmlog przez kobiety w ciąży i karmiące piersią jest przeciwwskazane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa oraz potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka. Alternatywne metody leczenia obejmują nikotynową terapię zastępczą, bupropion oraz wsparcie psychologiczne. Objawy przedawkowania leku to m.in. złe samopoczucie, nudności, wymioty, przyspieszenie akcji serca, wahania ciśnienia krwi, zaburzenia oddychania, zaburzenia widzenia i drgawki.

  • Lek Cytisinicline APC Pharmlog nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Alternatywy obejmują nikotynową terapię zastępczą, poradnictwo i terapię behawioralną oraz leki na receptę, takie jak bupropion i wareniklina, pod nadzorem lekarza.

  • Pyralgina Plus może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym cyklosporyną, metotreksatem, kwasem acetylosalicylowym, bupropionem, efawirenzem, metadonem, walproinianem, takrolimusem, sertraliną oraz lekami metabolizowanymi przez wątrobę. Interakcje mogą wpływać na skuteczność tych leków lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Pyralgina Plus może również wchodzić w interakcje z barwnikami, konserwantami oraz alkoholem, co może wpływać na koncentrację i czas reakcji. Pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu podczas stosowania Pyralginy Plus i zawsze konsultować się z lekarzem w przypadku wątpliwości.

  • Lek ApoTiapina PR, zawierający kwetiapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii, choroby afektywnej dwubiegunowej oraz dużego zaburzenia depresyjnego. Dawkowanie zależy od schorzenia i wynosi od 150 mg do 800 mg na dobę. Lek należy przyjmować raz na dobę, najlepiej przed snem, bez jedzenia. Najczęstsze działania niepożądane to senność, zawroty głowy, ból głowy, suchość w jamie ustnej, zwiększenie masy ciała oraz objawy odstawienia. Nie zaleca się spożywania alkoholu oraz nagłego przerywania stosowania leku.

  • Stosowanie leku Exicyt przez kobiety w ciąży i karmiące piersią jest przeciwwskazane. Alternatywne metody leczenia uzależnienia od nikotyny obejmują nikotynową terapię zastępczą, bupropion oraz wsparcie psychologiczne. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii.

  • Stosowanie leku Oriven przez kobiety w ciąży i karmiące piersią wymaga dokładnej oceny ryzyka i korzyści. Wenlafaksyna przenika do mleka matki i może wpływać na dziecko. Alternatywne leki, takie jak sertralina i fluoksetyna, mogą być bezpieczniejszym wyborem. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed podjęciem decyzji o leczeniu.

  • Ranozek, zawierający ranolazynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym inhibitorami CYP3A4, P-gp, CYP2D6, lekami nasercowymi, przeciwhistaminowymi, przeciwarytmicznymi, przeciwdepresyjnymi, zmniejszającymi stężenie cholesterolu i immunosupresyjnymi. Sok grejpfrutowy może zwiększać stężenie ranolazyny w osoczu, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność i konsultację z lekarzem przed jego spożywaniem.

  • Pixalzina, zawierająca metamizol sodowy jednowodny, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak metotreksat, cyklosporyna, efawirenz, metadon, walproinian, takrolimus, sertralina, kwas acetylosalicylowy i bupropion. Może również wpływać na wyniki badań laboratoryjnych oraz wywoływać reakcje nadwrażliwości u osób z nietolerancją barwników i konserwantów. Spożywanie alkoholu podczas przyjmowania Pixalzina nie jest zalecane, ponieważ może nasilać działania niepożądane leku.

  • Lek Ranozek jest stosowany w leczeniu dławicy piersiowej, ale nie każdy pacjent może go bezpiecznie zażywać. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężkie zaburzenia czynności nerek i wątroby oraz jednoczesne stosowanie określonych leków. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza w przypadku łagodnych lub umiarkowanych chorób nerek i wątroby, nieprawidłowego zapisu EKG, wieku podeszłego, małej masy ciała i niewydolności krążenia. Ranozek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

  • Dexamethasone Kalceks jest lekiem stosowanym w leczeniu stanów zapalnych i chorób autoimmunologicznych. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, zakażenia obejmujące cały organizm, wstrzyknięcie dostawowe i nasączanie iniekcyjne. Przed rozpoczęciem terapii pacjenci powinni omówić z lekarzem wszelkie ostrzeżenia i środki ostrożności, takie jak zakażenia bakteryjne, gruźlica, zakażenia grzybicze, choroby pasożytnicze, wrzody żołądka, osteoporoza, cukrzyca, zaburzenia psychiczne, podwyższone ciśnienie wewnątrz oka, zaburzenia serca lub nerek, miastenia i guz nadnerczy. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego pacjenci powinni poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Dexamethasone Kalceks może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym glikozydami naparstnicy, saluretykami, lekami przeciwcukrzycowymi, pochodnymi kumaryny, efedryną, ryfampicyną, fenytoiną, karbamazepiną, barbituranami, prymidonem, ketokonazolem, itrakonazolem, rytonawirem, kobicystatem, antybiotykami makrolidowymi, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, lekami antykoncepcyjnymi, prazykwantelem, inhibitorami ACE, chlorochiną, hydroksychlorochiną, meflochiną, somatropiną, lekami przeczyszczającymi, atropiną, lekami przeciwcholinergicznymi, niedepolaryzującymi lekami zwiotczającymi mięśnie, lekami immunosupresyjnymi, bupropionem i fluorochinolonami. Może również wchodzić w interakcje z sodem i żywymi szczepionkami. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia Dexamethasone Kalceks.

  • Lek Ioflupane (123 I) ROTOP jest stosowany w diagnostyce chorób mózgu, takich jak parkinsonizm i otępienie z ciałami Lewy'ego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz ciążę. Pacjenci z chorobami nerek i wątroby powinni zachować ostrożność. Ważne jest nawodnienie przed badaniem i częste oddawanie moczu po podaniu leku. Niektóre leki mogą wpływać na działanie Ioflupane (123 I) ROTOP, dlatego należy poinformować lekarza o wszystkich stosowanych lekach.