Menu

Betaxomyl

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
  1. Betaxomyl, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  2. Betaxomyl, 20 mg – dawkowanie leku
  3. Betaxomyl, 20 mg – przedawkowanie leku
  4. Betaxomyl, 20 mg – stosowanie w ciąży
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Betaxomyl, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Betaxomyl, lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i stabilnej dławicy piersiowej, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak floktafenina, sultopryd, amiodaron, digoksyna, fingolimod, werapamil oraz inhibitory MAO. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Betaxomylu może nasilać działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i uczucie zmęczenia. Zaleca się unikanie alkoholu podczas terapii Betaxomylem.

  • Ilustracja poradnika Betaxomyl, 20 mg – dawkowanie leku

    Betaxomyl to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i stabilnej dławicy piersiowej. Dawkowanie wynosi od 10 mg do 40 mg na dobę, przyjmowane codziennie rano. U pacjentów z zaburzeniami nerek lub wątroby dawkowanie może wymagać dostosowania. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów, takich jak ciężkie niedociśnienie, bradykardia i wstrząs kardiogenny. W razie przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Betaxomyl, 20 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Betaxomyl może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak ciężkie niedociśnienie tętnicze, bradykardia, ostra niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, skurcz oskrzeli i uogólnione drgawki. Standardowa dawka wynosi 10-20 mg na dobę, a maksymalna 40 mg na dobę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego oddziału ratunkowego.

  • Ilustracja poradnika Betaxomyl, 20 mg – stosowanie w ciąży

    Betaxomyl nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko działań niepożądanych u płodu i noworodka. Alternatywne leki, takie jak metyldopa, labetalol i nifedypina, mogą być bezpieczniejsze dla tych grup pacjentek. Przed rozpoczęciem leczenia zawsze należy skonsultować się z lekarzem.