Tenofowir to substancja czynna należąca do grupy leków przeciwwirusowych, która skutecznie hamuje namnażanie wirusów HIV-1 i HBV w organizmie. Wykorzystywany jest zarówno w leczeniu zakażenia HIV, jak i przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B u dorosłych, młodzieży i dzieci, a także jako element profilaktyki zakażenia HIV u osób z grupy podwyższonego ryzyka. Zakres wskazań tenofowiru zależy od postaci leku, drogi podania oraz wieku pacjenta, co umożliwia dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb.
Peginterferon alfa-2a to substancja czynna, która odgrywa ważną rolę w leczeniu przewlekłych chorób wirusowych wątroby, a także w niektórych chorobach krwi u dorosłych. Wskazania do jej stosowania różnią się w zależności od wieku pacjenta, rodzaju choroby i sposobu podania leku. Sprawdź, w jakich przypadkach peginterferon alfa-2a jest stosowany i jakie są ograniczenia jego użycia u dzieci, młodzieży oraz dorosłych.
Entekawir to nowoczesny lek przeciwwirusowy, który skutecznie hamuje namnażanie się wirusa zapalenia wątroby typu B (HBV). Stosuje się go zarówno u dorosłych, jak i u dzieci w określonych przypadkach przewlekłego zakażenia HBV. Dzięki różnym formom podania i sprawdzonej skuteczności, entekawir stanowi ważny element leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B, szczególnie gdy inne terapie zawiodły lub są niewystarczające.
Entecavir Sandoz to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (HBV) u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku od 2 do mniej niż 18 lat. Lek ten jest wskazany zarówno dla pacjentów z wyrównaną, jak i niewyrównaną czynnością wątroby. Zalecana dawka wynosi 0,5 mg lub 1 mg raz na dobę, w zależności od wcześniejszego leczenia i stanu wątroby pacjenta. Entecavir Sandoz nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na jego składniki. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, bezsenność, zmęczenie, zawroty głowy, senność, wymioty, biegunka, nudności, niestrawność i zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
Entecavir Ranbaxy to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (HBV) u dorosłych i dzieci w wieku od 2 do 18 lat. Lek jest wskazany zarówno dla pacjentów z wyrównaną, jak i niewyrównaną czynnością wątroby. Zalecana dawka wynosi 0,5 mg lub 1 mg raz na dobę, w zależności od stanu pacjenta. Przeciwwskazaniem do stosowania leku jest nadwrażliwość na jego składniki. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to bóle głowy, zmęczenie, zawroty głowy i nudności. Entecavir Ranbaxy może również powodować kwasicę mleczanową, która jest poważnym, ale rzadkim działaniem niepożądanym.
Entecavir Zentiva to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (HBV) u dorosłych i dzieci. U dorosłych stosuje się go zarówno przy wyrównanej, jak i niewyrównanej czynności wątroby. U dzieci i młodzieży lek jest stosowany przy aktywnej replikacji wirusa i podwyższonej aktywności AlAT. Zalecana dawka wynosi 0,5 mg lub 1 mg raz na dobę. Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki leku. Najczęstsze działania niepożądane to bóle głowy, zmęczenie i nudności.
Lek Ictady zawiera tenofowir dizoproksylu i jest stosowany w leczeniu zakażeń HIV-1 oraz przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B. Zalecana dawka to 245 mg raz na dobę z posiłkiem. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, wymioty, nudności, zawroty głowy, wysypka oraz uczucie osłabienia. W przypadku pominięcia dawki, jeśli minęło mniej niż 12 godzin, należy jak najszybciej przyjąć lek z posiłkiem; jeśli więcej niż 12 godzin, pominąć dawkę.
Tenofovir disoproxil Stada to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu zakażeń HIV-1 oraz przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (HBV) u dorosłych i młodzieży. Lek jest przyjmowany raz na dobę z posiłkiem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, ciężkie zaburzenia czynności nerek oraz nietolerancję galaktozy. Ważne jest regularne monitorowanie czynności nerek i stanu zdrowia kości. Możliwe działania niepożądane to m.in. biegunka, wymioty, nudności, zawroty głowy, uszkodzenie nerek oraz schorzenia kości.

