Menu

Azatiopryna

Produkty powiązane z azatiopryna
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 10 mg
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 10 mg
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 5 mg
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 5 mg
Aflofarm Maść ichtiolowa, 10%
Aflofarm Maść ichtiolowa, 10%
Asamax 250, tabletki dojelitowe, 250 mg
Asamax 250, tabletki dojelitowe, 250 mg
Azathioprine VIS, tabletki, 50 mg
Azathioprine VIS, tabletki, 50 mg
Debutir, kapsułki
Debutir, kapsułki
Encortolon, tabletki, 5 mg
Encortolon, tabletki, 5 mg
Encorton, tabletki, 1 mg
Encorton, tabletki, 1 mg
Encorton, tabletki, 10 mg
Encorton, tabletki, 10 mg
Encorton, tabletki, 20 mg
Encorton, tabletki, 20 mg
Encorton, tabletki, 5 mg
Encorton, tabletki, 5 mg
Iberogast, płyn doustny
Iberogast, płyn doustny
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Malwina Krause
Malwina Krause
Kamil Pajor
Kamil Pajor
  1. Imuran, 25 mg – przeciwwskazania
  2. Imuran, 25 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  3. Imuran, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Imuran, 25 mg – dawkowanie leku
  5. Endoxan, 200 mg – przeciwwskazania
  6. Endoxan, 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  7. Chlorsuccillin, 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  8. Trimesolphar, (80 mg + 16 mg)/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Arduan, 4 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  10. Arduan, 4 mg – dawkowanie leku
  11. Allupol, 100 mg – przeciwwskazania
  12. Allupol, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  13. Tofacytynib
  14. Kwas mykofenolowy
  15. Peginterferon alfa-2a
  16. Mykofenolan mofetylu
  17. Allopurinol
  18. Bazyliksymab
  19. Sulfasalazyna
  20. Mesalazyna
  21. Febuksostat
  22. Infliksymab
  23. Azatiopryna
  24. Syrolimus
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Imuran, 25 mg – przeciwwskazania

    Imuran to lek immunosupresyjny stosowany w celu ułatwienia przyjęcia przeszczepionego organu oraz w leczeniu chorób autoimmunologicznych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na azatioprynę lub merkaptopurynę oraz niektóre schorzenia genetyczne. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszystkie potencjalne zagrożenia i korzyści oraz poinformować o wszystkich przyjmowanych lekach i istniejących schorzeniach. Pacjenci przyjmujący Imuran nie powinni otrzymywać żywych szczepionek.

  • Ilustracja poradnika Imuran, 25 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Imuran, zawierający azatioprynę, jest lekiem immunosupresyjnym stosowanym w leczeniu schorzeń autoimmunologicznych i po przeszczepach narządów. Może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak rybawiryna, metotreksat, allopurynol, penicylamina, inhibitory ACE, leki przeciwzakrzepowe, aminosalicylany, infliksimab i leki zwiotczające mięśnie. Azatiopryny nie należy przyjmować z mlekiem lub produktami mlecznymi. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. Regularne badania krwi i moczu są niezbędne do monitorowania skutków terapii.

  • Ilustracja poradnika Imuran, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Imuran (azatiopryna) jest stosowany w celu zmniejszenia siły działania układu odpornościowego, co jest niezbędne w przypadku przeszczepów narządów oraz w leczeniu niektórych chorób autoimmunologicznych. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak reakcje nadwrażliwości, problemy z krwią lub szpikiem kostnym, problemy z wątrobą, nowotwory, zapalenie trzustki, wypadanie włosów, nudności, cholestaza ciążowa, perforacja jelita, fotowrażliwość i pelagra. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Przed rozpoczęciem stosowania leku Imuran, pacjentka w ciąży lub planująca ciążę powinna skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Imuran, 25 mg – dawkowanie leku

    Lek Imuran, zawierający azatioprynę, jest stosowany w celu zmniejszenia siły działania układu odpornościowego. Dawkowanie leku zależy od konkretnej choroby oraz indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie. Dla dorosłych dawka wynosi zwykle od 1 do 3 mg/kg masy ciała na dobę. Dawkowanie u dzieci jest podobne do dawkowania u dorosłych, jednak dzieci z nadwagą mogą wymagać większych dawek. U osób starszych oraz pacjentów z zaburzeniami nerek lub wątroby może być konieczne zmniejszenie dawki. Podczas stosowania leku Imuran należy zwrócić uwagę na możliwe interakcje z innymi lekami, takimi jak rybawiryna, allopurynol i aminosalicylany. W razie wątpliwości dotyczących dawkowania lub interakcji z innymi lekami,…

  • Ilustracja poradnika Endoxan, 200 mg – przeciwwskazania

    Endoxan to silny lek przeciwnowotworowy zawierający cyklofosfamid. Nie powinien być stosowany przez pacjentów z nadwrażliwością na cyklofosfamid, zaburzeniami czynności szpiku kostnego, zakażeniem dróg moczowych, trudnościami z oddawaniem moczu, aktywnym zakażeniem oraz problemami z nerkami lub pęcherzem moczowym. Przed rozpoczęciem leczenia pacjenci powinni poinformować lekarza o radioterapii lub chemioterapii, cukrzycy, problemach z wątrobą lub nerkami, usuniętych gruczołach nadnerczy, problemach z sercem, ogólnym stanie zdrowia oraz wieku. Endoxan może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Endoxan, 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Endoxan, zawierający cyklofosfamid, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co wpływa na jego skuteczność i bezpieczeństwo. Ważne interakcje obejmują leki takie jak aprepitant, bupropion, busulfan, cyprofloksacyna, flukonazol, itrakonazol, allopurinol, azatiopryna, ondansetron, inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE), antybiotyki antracyklinowe, amiodaron i amfoterycyna B. Endoxan może również wchodzić w interakcje z substancjami takimi jak etanercept, metronidazol, tamoksifen, kumaryny i szczepionki. Alkohol może nasilać nudności i wymioty wywołane cyklofosfamidem, dlatego zaleca się jego unikanie podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Chlorsuccillin, 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Chlorsuccillin, zawierający chlorek suksametoniowy, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z fosforoorganicznymi środkami owadobójczymi, kroplami do oczu z jodkiem ekotiopatu, trymetafanem, neostygminą, pirydostygminą, fizostygminą, edrofonium, lekami cytotoksycznymi, lekami psychotropowymi, środkami i lekami anestezjologicznymi, antybiotykami, lekami przeciwarytmicznymi oraz wziewnymi środkami znieczulającymi. Może również wchodzić w interakcje z fosforoorganicznymi środkami owadobójczymi, solami magnezu, węglanem litu, azatiopryną, chininą i chlorochiną. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Trimesolphar, (80 mg + 16 mg)/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Trimesolphar, lek zawierający sulfametoksazol i trimetoprim, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami moczopędnymi, pirymetaminą, lekami przeciwzakrzepowymi, fenytoiną, lekami przeciwcukrzycowymi, digoksyną, cyklosporyną, azatiopryną, metotreksatem, lamiwudyną, prokainamidem, amantadyną, zydowudyną, rifampicyną oraz lekami zwiększającymi ilość potasu we krwi. Może również wchodzić w interakcje z glikolem propylenowym i sodem. Trimesolphar zawiera etanol, co może wpływać na jego działanie oraz interakcje z innymi lekami i substancjami. Pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu podczas leczenia Trimesolpharem.

  • Ilustracja poradnika Arduan, 4 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Arduan, lek zwiotczający mięśnie, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym anestetykami, antybiotykami i lekami moczopędnymi. Może również wchodzić w interakcje z różnymi stanami fizjologicznymi, takimi jak hipokaliemia i hipermagnezemia. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania.

  • Ilustracja poradnika Arduan, 4 mg – dawkowanie leku

    Arduan to lek stosowany do intubacji tchawicy i zwiotczenia mięśni szkieletowych podczas znieczulenia ogólnego oraz jako element sztucznej wentylacji płuc. Dawkowanie leku powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta, a jego podawanie powinno odbywać się pod nadzorem doświadczonego lekarza. Ważne jest monitorowanie interakcji z innymi lekami oraz przestrzeganie przeciwwskazań i środków ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Allupol, 100 mg – przeciwwskazania

    Allupol to lek stosowany w leczeniu dny moczanowej i innych stanów związanych z nadmiarem kwasu moczowego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na allopurynol, podczas ostrego ataku dny moczanowej oraz u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące zaburzenia czynności wątroby, nerek, serca oraz obecność kamieni nerkowych. Allupol może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami immunosupresyjnymi, aspiryną, antybiotykami i lekami moczopędnymi. Możliwe działania niepożądane obejmują wysypkę skórną, gorączkę, dreszcze oraz ciężkie reakcje nadwrażliwości.

  • Ilustracja poradnika Allupol, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    ALLUPOL, zawierający allopurynol, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym 6-merkaptopuryną, azatiopryną, widarabiną, salicylanami, chlorpropamidem, lekami przeciwzakrzepowymi, fenytoiną, teofiliną, ampicyliną, amoksycyliną, cytostatykami, cyklosporyną, dydanozyną, lekami moczopędnymi i inhibitorami ACE. Może również wchodzić w interakcje z wodorotlenkiem glinu. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Tofacytynib

    Tofacytynib to nowoczesny lek immunosupresyjny, który pomaga kontrolować przewlekłe stany zapalne, takie jak reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczycowe zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa czy wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Dostępny jest w różnych postaciach i dawkach, co pozwala na indywidualne dostosowanie leczenia. Tofacytynib jest stosowany zarówno u dorosłych, jak i u dzieci od 2. roku życia w określonych wskazaniach. Poniżej znajdziesz najważniejsze informacje dotyczące działania, dawkowania, przeciwwskazań i bezpieczeństwa tej substancji czynnej.

  • Ilustracja poradnika Kwas mykofenolowy

    Kwas mykofenolowy to substancja czynna stosowana w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepu nerki. Należy do grupy leków immunosupresyjnych i jest stosowany zawsze w połączeniu z innymi lekami. Wyróżnia się skutecznym hamowaniem aktywności układu odpornościowego, dzięki czemu chroni przeszczepione narządy przed reakcją organizmu. Stosowanie kwasu mykofenolowego wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń lekarza oraz regularnej kontroli stanu zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Peginterferon alfa-2a

    Peginterferon alfa-2a to substancja czynna stosowana w leczeniu przewlekłych chorób wirusowych wątroby, a także niektórych chorób krwi. Jej działanie polega na pobudzaniu układu odpornościowego do walki z wirusami oraz hamowaniu rozrostu nieprawidłowych komórek. Stosowana jest zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, w różnych postaciach i dawkach, w zależności od choroby i wieku pacjenta. Substancja ta wymaga ścisłego nadzoru medycznego ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych oraz potrzebę indywidualnego dostosowania dawkowania.

  • Ilustracja poradnika Mykofenolan mofetylu

    Mykofenolan mofetylu to lek immunosupresyjny, który odgrywa kluczową rolę w zapobieganiu odrzucaniu przeszczepionych narządów, takich jak nerki, serce czy wątroba. Działa poprzez hamowanie aktywności komórek odpornościowych, dzięki czemu zmniejsza ryzyko odrzucenia przeszczepu. Stosowany jest zawsze w połączeniu z innymi lekami, a dostępny jest w różnych postaciach i dawkach, dostosowanych do indywidualnych potrzeb pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Allopurinol

    Allopurynol to lek stosowany w leczeniu dny moczanowej oraz innych schorzeń związanych z nadmiarem kwasu moczowego. Jego działanie polega na obniżeniu stężenia tego związku w organizmie, co pomaga zapobiegać powstawaniu bolesnych złogów i kamieni nerkowych. Allopurynol jest dostępny w różnych postaciach i dawkach, a jego stosowanie wymaga uwzględnienia indywidualnych potrzeb pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Bazyliksymab

    Bazyliksymab to nowoczesny lek biologiczny stosowany w celu zapobiegania ostremu odrzuceniu przeszczepionej nerki. Działa poprzez hamowanie aktywności układu odpornościowego, co pozwala zwiększyć szanse na przyjęcie przeszczepu przez organizm pacjenta. Lek podaje się pod ścisłą kontrolą specjalistów i jest stosowany zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, najczęściej w połączeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi.

  • Ilustracja poradnika Sulfasalazyna

    Sulfasalazyna to substancja czynna o działaniu przeciwzapalnym, immunosupresyjnym i przeciwbakteryjnym. Wykorzystywana jest przede wszystkim w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów oraz chorób zapalnych jelit, takich jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Crohna. Stosowana pod ścisłą kontrolą, pomaga złagodzić objawy przewlekłych chorób zapalnych i poprawić komfort życia pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Mesalazyna

    Mesalazyna to substancja czynna o działaniu przeciwzapalnym, szeroko stosowana w leczeniu chorób zapalnych jelit, takich jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Crohna. Dostępna w różnych postaciach i dawkach, pozwala na indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta. Poznaj najważniejsze informacje o mesalazynie – jej działaniu, zastosowaniach, bezpieczeństwie i najczęstszych działaniach niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Febuksostat

    Febuksostat to lek należący do grupy środków przeciw dnie moczanowej, który pomaga obniżyć poziom kwasu moczowego we krwi. Stosowany jest głównie u dorosłych z przewlekłą hiperurykemią, szczególnie gdy w organizmie pojawiły się już złogi moczanowe, takie jak guzki dnawe czy zapalenie stawów dnawe. Działa poprzez hamowanie enzymu oksydazy ksantynowej, co zmniejsza produkcję kwasu moczowego i pomaga zapobiegać powstawaniu kryształów moczanowych. Febuksostat dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o różnych dawkach, które można stosować również u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Podczas leczenia istotne jest monitorowanie potencjalnych działań niepożądanych, zwłaszcza reakcji alergicznych oraz objawów związanych z…

  • Ilustracja poradnika Infliksymab

    Infliksymab to substancja czynna stosowana w leczeniu różnych chorób zapalnych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, choroba Leśniowskiego-Crohna czy wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Działa poprzez hamowanie nadmiernej reakcji układu odpornościowego, co pozwala łagodzić objawy i poprawiać komfort życia wielu pacjentów. Lek dostępny jest w kilku postaciach i stosuje się go zarówno u dorosłych, jak i u dzieci od 6. roku życia.

  • Ilustracja poradnika Azatiopryna

    Azatiopryna to lek immunosupresyjny, który pomaga kontrolować reakcje układu odpornościowego w chorobach autoimmunologicznych oraz po przeszczepach narządów. Stosowana jest w różnych schorzeniach, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, choroby zapalne jelit czy przewlekłe zapalenie wątroby. Dostępna jest w kilku postaciach i dawkach, co pozwala na dopasowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Syrolimus

    Syrolimus to nowoczesna substancja czynna, która znajduje zastosowanie zarówno w profilaktyce odrzucenia przeszczepów nerek, jak i leczeniu rzadkich schorzeń, takich jak limfangioleiomiomatoza czy naczyniakowłókniaki twarzy w przebiegu stwardnienia guzowatego. Dzięki różnorodnym postaciom – od tabletek, przez roztwory doustne, aż po żel do stosowania miejscowego – syrolimus może być dostosowany do potrzeb wielu pacjentów, zapewniając skuteczne działanie immunosupresyjne lub miejscowe. Właściwe stosowanie i kontrola terapii są kluczowe dla bezpieczeństwa i osiągnięcia najlepszych efektów leczenia.