Menu

Ataksja

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Karina Kordalewska
Karina Kordalewska
  1. Baclofen Polpharma, 10 mg – stosowanie u dzieci
  2. Baclofen Polpharma, 10 mg – wskazania – na co działa?
  3. Dissenten, 2 mg – przedawkowanie leku
  4. Diphergan, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Diphergan, 10 mg – dawkowanie leku
  6. Diphergan, 10 mg – przedawkowanie leku
  7. Diphergan, 25 mg – przedawkowanie leku
  8. Verospiron, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Colistin TZF, 1 000 000 j.m. – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Colistin TZF, 1 000 000 j.m. – dawkowanie leku
  11. Colistin TZF, 1 000 000 j.m. – przedawkowanie leku
  12. Clonazepamum TZF, 1 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Clemastinum, 1 mg – dawkowanie leku
  14. Clemastinum, 1 mg – przedawkowanie leku
  15. Clemastinum WZF – przedawkowanie leku
  16. Buscolysin, 20 mg/ml – przedawkowanie leku
  17. Biseptol 480, 400 mg + 80 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Biseptol 960, 800 mg + 160 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Biseptol 120, 100 mg + 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Bellapan, 0,25 mg – dawkowanie leku
  21. Baclofen Polpharma, 25 mg – stosowanie u dzieci
  22. Bactrim, (200 mg + 40 mg)/5 m – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Bactrim, 400 mg + 80 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Aviomarin, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Baclofen Polpharma, 10 mg – stosowanie u dzieci

    Stosowanie Baclofen Polpharma u dzieci jest możliwe, ale wymaga ścisłego nadzoru lekarza i odpowiedniego dawkowania. Alternatywne leki to Diazepam, Tizanidyna i Dantrolen. Możliwe działania niepożądane obejmują senność, uspokojenie, splątanie, nudności i osłabienie.

  • Ilustracja poradnika Baclofen Polpharma, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Baclofen Polpharma to lek stosowany w leczeniu stanów spastycznych, takich jak stwardnienie rozsiane, uszkodzenia rdzenia kręgowego, udar mózgu, porażenie mózgowe, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych oraz urazy głowy. Dawkowanie leku powinno być ustalane indywidualnie przez lekarza, a maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 100 mg. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na baklofen oraz chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy. Możliwe działania niepożądane to m.in. senność, uspokojenie, splątanie, nudności, osłabienie, zmęczenie, wyczerpanie, niska temperatura ciała, spłycenie i spowolnienie oddechu, bóle i zawroty głowy, ataksja, bezsenność, dezorientacja, suchość w ustach, zaburzenia smaku, jadłowstręt, odruchy wymiotne, wymioty, zaparcia, biegunka, obniżenie ciśnienia krwi, osłabienie siły mięśniowej, bóle mięśni, drżenie,…

  • Ilustracja poradnika Dissenten, 2 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Dissenten może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak depresja ośrodkowego układu nerwowego, zaparcie, wzdęcia brzucha, niedrożność jelit, wykwity pęcherzowe, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, świąd oraz zatrzymanie moczu. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i podjąć odpowiednie kroki, takie jak płukanie żołądka, podanie naloksonu oraz monitorowanie pacjenta przez co najmniej 48 godzin.

  • Ilustracja poradnika Diphergan, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Diphergan, zawierający prometazynę, jest stosowany w leczeniu objawów alergicznych, jako środek uspokajający przed operacjami oraz przeciwwymiotny. Może powodować działania niepożądane, takie jak senność, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, podrażnienie żołądka, zatrzymanie moczu, anoreksja, kołatania serca, hipotonia, arytmia, kurcze mięśni, tiki, anafilaksja, reakcje skórne, niedokrwistość hemolityczna i żółtaczka. Objawy przedawkowania obejmują pobudzenie, ataksję, zaburzenia koordynacji, atetozę, omamy, senność, śpiączkę i drgawki. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką oraz zgłosić objawy do odpowiednich instytucji.

  • Ilustracja poradnika Diphergan, 10 mg – dawkowanie leku

    Diphergan to lek przeciwhistaminowy stosowany w leczeniu stanów alergicznych, choroby lokomocyjnej i jako premedykacja. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i rodzaju schorzenia. Ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza i unikanie przedawkowania. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Diphergan, 10 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Diphergan może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak senność, śpiączka, pobudzenie, drgawki i tachykardia. Ważne jest, aby przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania i w przypadku podejrzenia przedawkowania natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leczenie przedawkowania obejmuje wywołanie wymiotów, płukanie żołądka oraz leczenie podtrzymujące.

  • Ilustracja poradnika Diphergan, 25 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Diphergan może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak pobudzenie, ataksja, omamy, senność, drgawki, tachykardia oraz depresja krążeniowo-oddechowa. Ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i natychmiastowe skontaktowanie się z lekarzem w przypadku podejrzenia przedawkowania.

  • Ilustracja poradnika Verospiron, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Verospiron to lek moczopędny stosowany w leczeniu różnych schorzeń, takich jak zastoinowa niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, wodobrzusze oraz obrzęki w zespole nerczycowym. Może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym zwiększenie stężenia potasu we krwi, osłabienie popędu seksualnego, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia erekcji, dezorientację, zawroty głowy, nudności, wymioty, wysypkę skórną, skurcze mięśni, ostrą niewydolność nerek, bezpłodność oraz złe samopoczucie. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Colistin TZF, 1 000 000 j.m. – działania niepożądane i skutki uboczne

    Colistin TZF to lek stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych oraz przewlekłych zakażeń płuc u pacjentów z mukowiscydozą. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak przemijające zaburzenia czucia, bezdech, alergiczne wysypki skórne, zaburzenia pracy nerek oraz podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia. Podanie wziewne może prowadzić do skurczu oskrzeli, bólu w gardle lub jamie ustnej oraz wysypek skórnych. Przedawkowanie leku może być groźne dla życia i prowadzić do porażenia przekaźnictwa nerwowo-mięśniowego oraz ostrej niewydolności nerek. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Colistin TZF, 1 000 000 j.m. – dawkowanie leku

    Colistin TZF to antybiotyk stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych i przewlekłych zakażeń płuc u pacjentów z mukowiscydozą. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i stanu zdrowia pacjenta. U dorosłych i młodzieży zwykle stosuje się 9 mln IU na dobę, podzielonych na 2-3 dawki. U dzieci dawka zależy od masy ciała. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek wymagają dostosowania dawki. Lek podaje się dożylnie lub domięśniowo. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów, takich jak bezdech i niewydolność nerek.

  • Ilustracja poradnika Colistin TZF, 1 000 000 j.m. – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Colistin TZF może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak porażenie przekaźnictwa nerwowo-mięśniowego, ostra niewydolność nerek, neurotoksyczność oraz rzekomy zespół Barttera. Standardowa dawka wynosi 9 milionów IU na dobę, a dawki powyżej 12 milionów IU na dobę są uznawane za skrajnie wysokie. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie leku, monitorować podstawowe czynności życiowe pacjenta i zastosować leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Clonazepamum TZF, 1 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Clonazepamum TZF, stosowany w leczeniu padaczki, może wywoływać różne działania niepożądane, takie jak senność, spowolnienie reakcji, ból i zawroty głowy, nudności oraz dolegliwości żołądkowe. Poważniejsze skutki uboczne obejmują reakcje alergiczne, zaburzenia psychiczne i trudności w oddychaniu. W przypadku wystąpienia poważniejszych objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Clemastinum, 1 mg – dawkowanie leku

    Lek Clemastinum WZF jest stosowany w leczeniu objawów alergicznych. Dawkowanie dla dorosłych i dzieci powyżej 12 lat to 1 mg dwa razy na dobę, a dla dzieci poniżej 12 lat zaleca się syrop. Czas trwania leczenia określa lekarz. W przypadku przedawkowania lub pominięcia dawki należy skonsultować się z lekarzem. Unikaj prowadzenia pojazdów i picia alkoholu podczas stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Clemastinum, 1 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Clemastinum WZF może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zaburzenia czynności ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, a nawet śpiączka. Standardowa dawka wynosi 1 mg dwa razy na dobę, a przedawkowanie występuje przy dawkach większych niż zalecane. Objawy przedawkowania u dzieci to m.in. pobudzenie, omamy, drgawki, sinica, a u dorosłych senność i śpiączka. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza i podjąć odpowiednie kroki, takie jak wywołanie wymiotów, płukanie żołądka oraz podanie węgla aktywowanego.

  • Ilustracja poradnika Clemastinum WZF – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Clemastinum WZF może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak pobudzenie, omamy, ataksja, drżenia mięśniowe, senność, śpiączka, suchość w jamie ustnej, rozszerzenie źrenic, zaczerwienienie twarzy oraz obniżenie ciśnienia tętniczego. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Ważne jest przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania.

  • Ilustracja poradnika Buscolysin, 20 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Buscolysin może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zaburzenia rytmu serca, neuropsychiczne zaburzenia, a nawet śpiączka. Maksymalna dawka dobowa dla dorosłych wynosi 100 mg, a dla dzieci powyżej 6 lat 5-10 mg, dwa do czterech razy na dobę. W przypadku przedawkowania konieczna jest hospitalizacja i leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Biseptol 480, 400 mg + 80 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Biseptol może powodować różne działania niepożądane, w tym zmiany skórne, dolegliwości ze strony układu pokarmowego i zwiększone stężenie potasu we krwi. Rzadziej mogą wystąpić zaburzenia układu immunologicznego, żołądka i jelit, skóry, nerek i dróg moczowych oraz metabolizmu i odżywiania. Bardzo rzadko mogą pojawić się zaburzenia krwi, układu immunologicznego, metabolizmu, psychiczne, oka, żołądka i jelit, wątroby, mięśniowo-szkieletowe oraz nerek. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Biseptol 960, 800 mg + 160 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Biseptol może powodować różne działania niepożądane, w tym wysypkę, nudności, hiperkaliemię, kandydozę, guzkowe zapalenie okołotętnicze, bóle brzucha, nadwrażliwość na światło, zwiększone wydalanie moczu, hipoglikemię, leukopenię, agranulocytozę, niedokrwistość, methemoglobinemię, hiponatremię, apatię, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie trzustki, hiperbilirubinemię, bóle stawów i mięśni, krystalurię, niewydolność nerek oraz zespół Sweeta. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Biseptol 120, 100 mg + 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Biseptol to lek przeciwbakteryjny, który może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to zmiany skórne, dolegliwości ze strony układu pokarmowego i hiperkaliemia. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zakażenia grzybicze. Rzadkie skutki uboczne to m.in. guzkowe zapalenie okołotętnicze, bóle brzucha i nadwrażliwość na światło. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują leukopenię, małopłytkowość, agranulocytozę i inne poważne zaburzenia. Działania niepożądane o nieznanej częstotliwości to zespół Sweeta. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych zagrożeń i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Bellapan, 0,25 mg – dawkowanie leku

    Bellapan to lek stosowany w leczeniu skurczów i zmniejszaniu wydzielania śliny. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 1-2 tabletki 2-3 razy dziennie. Lek należy przyjmować doustnie, popijając wodą. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić poważne objawy, takie jak tachykardia i dezorientacja. W razie pominięcia dawki, należy przyjąć lek jak najszybciej, ale nie stosować dawki podwójnej. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Baclofen Polpharma, 25 mg – stosowanie u dzieci

    Baclofen Polpharma może być stosowany u dzieci, ale istnieją ograniczenia dotyczące masy ciała i dawkowania. Alternatywne leki to Diazepam, Tizanidyna i Dantrolen. Ważne jest skonsultowanie się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii lekowej u dzieci.

  • Ilustracja poradnika Bactrim, (200 mg + 40 mg)/5 m – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Bactrim, zawierający sulfametoksazol i trimetoprim, jest stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Może powodować różnorodne działania niepożądane, od łagodnych reakcji skórnych po ciężkie i zagrażające życiu stany. Najczęstsze skutki uboczne to wysypki skórne, mdłości, wymioty oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych. Ciężkie działania niepożądane obejmują rzekomobłoniaste zapalenie jelit, nieprawidłowości w składzie krwi, ciężkie reakcje skórne, reakcje nadwrażliwości oraz nacieki płucne. Rzadkie skutki uboczne to zaburzenia krwi i układu chłonnego, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej i języka, ból żył i zapalenie żył, cholestaza, hipoglikemia, neuropatia, omamy oraz krystaluria. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują agranulocytozę, martwicę wątroby, chorobę posurowiczą, rabdomiolizę, ataksję, śródmiąższowe zapalenie…

  • Ilustracja poradnika Bactrim, 400 mg + 80 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Bactrim, zawierający sulfametoksazol i trimetoprim, może powodować różne działania niepożądane, od łagodnych reakcji skórnych po poważne zaburzenia krwi i ciężkie reakcje skórne. Najczęstsze skutki uboczne to reakcje skórne, mdłości, wymioty oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych i stężenia kreatyniny w surowicy. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak rzekomobłoniaste zapalenie jelit, ciężkie reakcje skórne czy reakcje nadwrażliwości, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Lek Bactrim może być stosowany w ciąży jedynie w przypadku, gdy spodziewane korzyści z leczenia przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu.

  • Ilustracja poradnika Aviomarin, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Aviomarin, zawierający dimenhydraminę, jest stosowany w zapobieganiu chorobie lokomocyjnej oraz leczeniu nudności i wymiotów. Może powodować działania niepożądane, takie jak senność, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, pobudzenie, zaburzenia snu, niepokój, drżenie, zaburzenia widzenia, zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, bóle brzucha, suchość błony śluzowej jamy ustnej, uczucie osłabienia i zmęczenia, trudności w oddawaniu moczu oraz osłabienie mięśni. Rzadkie działania niepożądane obejmują przyspieszenie akcji serca, spadek ciśnienia tętniczego krwi, niedokrwistość hemolityczną, bóle głowy, bezsenność, skórne reakcje alergiczne, nadwrażliwość skóry na światło słoneczne oraz zaburzenia czynności wątroby. Bardzo rzadkie działania niepożądane to złuszczające zapalenie skóry i zmniejszenie łaknienia. W przypadku wystąpienia…